Tibetan
དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྙོན་ཞིང་ཁས་མི་ལེན་པས་ཉེས་པ་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པ་ན། དེ་ལྟ་བུ་དག་ལས་ཕྱོགས་སུ་ཆད་ཅིང་རྩོད་པ་བྱུང་བ་ནི་ཉེས་པ་དང་ལྟུང་བ་ལ་རྩོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱ་བ་ལས་རྩོད་པ་ནི་དགེ་སློང་མཁས་པ་གསལ་བར་དཔྱོད་པ་དག་འདུག་ཤིང་ཚོགས་ནས་ཆོས་དང་འདུལ་བ་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་དང་གཉིས་སམ། གསོལ་བ་དང་ལན་གསུམ་སྟེ་བཞི་འམ། གསོལ་བ་རྐྱང་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱེད་པས་ན། ལ་ལ་ན་རེ་འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། ལ་ལ་ན་རེ་འདི་ནི་ཆོས་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་འདིར་མ་འདུས་པ་ལས་རྩོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་འཕྱིས་ནས་སྔ་མ་བྱས་པ་ལས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱས་ཏེ་རྩོད་པ་དང༌། ནང་མི་མཐུན་པ་ལས་རྩོད་པ་དང༌། ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལས་རྩོད་དེ་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པ་ལས་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་གྱེད་ཤིང་ཆད་པ་ལས་འཐབ་མོ་བྱུང་བ་ནི་བྱ་བ་ལས་རྩོད་པ་སྟེ་རྩོད་པ་བཞི་སྨྲས་ཟིན་ཏོ། །ཞི་བར་བྱ་བ་བདུན་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། གོང་མའི་རྩོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལྟ་བུར་བྱ་བ་ལ་ཞི་བར་བྱ་བ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་ཞི་བར་བྱ་བ་ཡང་སོ་སོར་ཁ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འཁྲུགས་པས་རྩོད་པ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གདུལ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཚུལ་ཤིང་མང་པོ་སྦྱིན་པ་དང༌། གཉིས་ཀྱིས་ཞི་བར་བྱ་ཞིང་འདུལ་བར་འོས་ཏེ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཞི་བར་བྱའོ། །མངོན་སུམ་དུ་འདུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྩོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལྟ་བུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཆད་པར་གྱུར་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གཟུ་བོ་ཞལ་ཆེ་བ་བསྐོ་བར་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་གསུམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ཞེན་རྒོལ་བ་མངོན་སུམ་པ་དང༌། ལན་ལྡོན་པ་དང་མངོན་སུམ་པ་དང༌། གཟུ་བོ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང༌། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་གྱིས་དེ་ལས་མི་འགལ་བའོ། །དེ་ལ་རྒོལ་བ་པོས་གནས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་དོན་ཤིན་ཏུ་བསམས་ནས་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། བདེན་པ་དང༌། དུས་དང༌། ཚོད་དང༌། དོན་དུ་དབེན་པ་དང་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། དོགས་པ་དང༌། ལུས་དང༌། ངག་དང༌། གྲོང་དང༌། དགོན་པ་དང༌། མཚན་མོ་དང༌། ཉིན་པར་བྱས་པ་དང༌། ལྷག་མ་ལུས་པ་དང༌། ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་དང༌། སློང་བར་ནུས་པའོ། དེའི་ཚིག་མི་བརྩན་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དོན་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པ་དང༌། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བའི་ཚིག་དང༌། བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ཚིག་ལས་དོན་འཛིན་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང༌། གནས་མི་ཤེས་པའོ། །སླར་ལྡོག་པ་ལྔ་ནི་བརྩན་ནོ། །ལན་ལྡོན་པས
Chinese
同样地，由于一再否认和不承认，罪行无法确定时，在这种情况下，如果出现分裂和争端，则称为对罪行和堕落的争端。关于行为的争端是，精通且明智的比丘们聚集在一起，像法和律一样，通过祈请两次或祈请三次即四次，或仅祈请等方式进行工作时，有些人说：“这不是法”，有些人说：“这是如法”。一些比丘没有聚集在这里而引起的争端，以及有些人迟到而先做引起的后悔而争端，以及内部不和引起的争端，以及不如法引起的争端，争斗和争端导致分裂成两派，争端导致争斗，这就是关于行为的争端，四种争端已经说完。现在要说七种平息争端的方法。对于像上述四种争端一样的情况，要用七种平息争端的方法来平息，也要分别说明。对于因冲突引起的争端，应通过当面调伏和给予许多戒律来平息，应该通过这两种方式来平息和调伏。所谓当面调伏，是指出现像四种争端一样的情况，僧团分裂成两派时，比丘们应该任命一位公正且有权威的比丘。三种人是显而易见的，即袒护的争论者是显而易见的，回答者也是显而易见的，公正者也是显而易见的，并且要像导师的教导一样展示，不要违背它。对此，争论者应在十六个方面深入思考后抓住要点，即真实、时间、限度、隐秘之处、看见、听见、怀疑、身体、语言、村庄、寺院、夜晚、白天所做之事、剩余的、未剩余的、能够乞讨。其中五种不稳固的词语是：意义未确定、从一个到另一个的词语、从具足戒的词语中抓住意义、抓住经部、不了解地点。五种返回是稳固的。回答者
English
Similarly, when guilt cannot be determined due to repeated denial and non-acceptance, in such cases, if division and dispute arise, it is called a dispute over offenses and downfalls. A dispute over actions is when learned and wise monks gather together, and like Dharma and Vinaya, work is done through two requests or three requests, i.e., four times, or only requests, etc., some say, "This is not Dharma," and some say, "This is according to Dharma." Disputes arising from some monks not gathering here, and disputes arising from regret caused by some being late and doing things earlier, and disputes arising from internal discord, and disputes arising from not being according to Dharma, fighting and disputes lead to division into two factions, and disputes lead to fighting, which is a dispute over actions, and the four disputes have been spoken of. Now, the seven ways to pacify disputes will be spoken of. For situations like the four types of disputes mentioned above, they should be pacified by the seven ways of pacifying disputes, and they should also be explained separately. For disputes arising from conflict, they should be pacified by direct taming and giving many precepts, and they should be pacified and tamed by these two methods. What is called direct taming is when situations like the four types of disputes arise, and when the Sangha is divided into two factions, the monks should appoint an impartial and authoritative monk. Three people are manifest, that is, the partisan arguer is manifest, the respondent is also manifest, and the impartial one is also manifest, and it should be shown as the teacher's teachings, without contradicting it. In this regard, the arguer should deeply contemplate the meaning in sixteen aspects and then grasp the point, namely, truth, time, limit, secluded place, seeing, hearing, doubt, body, speech, village, monastery, night, what is done during the day, remaining, not remaining, and being able to beg. The five types of unstable words are: the meaning is not determined, words from one to another, grasping the meaning from the words of full ordination, grasping the Sutra Pitaka, and not knowing the place. The five returns are stable. The respondent