Tibetan
་མ་གཏོགས་ཏེ་ཤིང་ལ་མི་གང་ལས་མཐོར་འཛེག་ཏུ་མི་གནང་བ་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་དགེ་འདུན་རྣམས་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །བསྙེན་དགའ་བོས་གཙུག་ལག་ཁང་སྐྱོང་གི་ཟན་མནོས་ནས། ཁང་སྐྱོང་དི་རིང་ཟན་ཆད་པར་བྱའོ་སྙམ་བསམས་ནས་ཛེ་ཏའི་ཚལ་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པའི་བར་དུ་གོམ་པ་དུ་ཡོད་པ་འཇལ་ཞིང་འགྲོ་ བ་དང༌། ཁང་སྐྱོང་གིས་ཀྱང་དྲོ་ཡོལ་དུ་ཉེ་ནས་ཤིང་ལ་འཛེགས་ཏེ་བལྟས་ན། བསྙེན་དགའ་བོ་དལ་གྱིས་འོངས་པ་མཐོང་ནས། གཞིར་ཕྱིན་པ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཟན་བཅད་པར་བསམས་ཏེ་དལ་གྱིས་འོངས་པ་ངས་ཤིང་ལ་འཛེགས་ཏེ་བལྟས་པས་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། སྙན་དུ་བདས་ཏེ། ཤིང་ལ་འཛེག་ཏུ་མི་གནང་བར་བཅས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་གནང་བ་དང༌། དགེ་སློང་གོས་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་དག་ལས་མི་བྱེད་ནས་སླད་ཀྱིས་མི་གང་ཙམ་དུ་འཛེག་ཏུ་གནང་བ་དང༌། མི་གང་ཙམ་དུ་འཛེག་ཏུ་གནང་བ་ལས་དགེ་སློང་ཞིག་འགྲོན་པ་མང་པོ་དང་འགྲོགས་ཏེ་ལམ་དུ་སོང་བ་ལས། དགོན་པའི་ལམ་དུ་སྟག་གིས་འཇིགས་ནས་མཐོར་མ་འཛེགས་ནས་སྟག་གིས་བསད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སྙན་དུ་བདས་ནས། གནོད་པ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་མི་གང་ལས་མཐོ་བར་འཛེག་ཏུ་གནང་ངོ༌། །བསླབ་པ་མང་པོ་མི་བརྗེད་པའི་ཚིག་གོ། །།སོ་སོར་ཐར་པའི་སྐབས་ནས་འདུལ་བའི་དངོས་པོ་བམ་པོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དང༌། ལྔ་བཅུ་རྩ་དགུ་པ་དང༌། དྲུག་ཅུའི་ནང་ན་རྩོད་པའི་དངོས་པོ་རྒྱ་ཆེར་འཆད་ཀྱིས་དེར་ལྟོས་ཤིག །རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བ་བདུན་སྨོས་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྨྲས་པ། རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འཐབ་པ་ལ་རྩོད་པ་དང༌། མི་སྟོན་པས་རྩོད་པ་དང༌། ཉེས་པ་འབྱུང་བ་ལས་རྩོད་པ་དང༌། བྱ་བ་ལས་རྩོད་པའོ། དེ་ལ་འཐབ་ཅིང་འཁྲུག་པའི་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་བཞུགས་ཏེ། ཕྱི་དྲོ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་དང༌། ཤཱ་ཀྱའི་མིང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །སྔ་དྲོ་ནི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་དང༌། ཤཱ་ཀྱ་མིང་ཆེན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་སོགས་ཏེ། ཤཱ་ཀྱའི་བུད་མེད་རྣམས་ལ་དེའི་ཚེ་ན་བུ་མོ་གཅིག་ཅིག་རང་གི་མགུལ་ནས་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་ཅིག་ཡོད་པ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྟོག་ཅིང༌། ལག་པས་འཛིན་པ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོས་མཐོང་སྟེ། དེའི་ང་རྒྱལ་བཅག་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་མངག་གཞུག་མ་སྲུང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལེན་དུ་བཏང་བ་དང༌། བུ་མོ་ཡང་ཆོས་ཉན་པའི་བར་ཆད་དུ་བྱས་ཏེ། མི་དགའ་བཞིན་དུ་སོང་བ་ལམ་དུ་བས་བརྡུངས་ཏེ་དུས་ལས་འ
Chinese
除非如此，禁止爬超过任何树木高度，当时在舍卫城，一位施主邀请僧众应供。 贤喜取了寺院管理者的食物。 寺院管理者心想：今天我要减少食物。于是从祇陀林到舍卫城测量步数。 寺院管理者也接近傍晚，爬到树上观看，看到贤喜缓慢地走来。 于是下去后说：你以为我要减少食物，所以缓慢地走来，我爬到树上观看时看到了。 禀告之后，禁止爬树。 如此禁止之后，比丘们不做改变衣服颜色等事情，后来允许爬到一定高度，因为允许爬到一定高度，一位比丘与许多客人同行在路上，在去寺院的路上，因为害怕老虎，没有爬上去，就被老虎杀死了。 如此发生之后禀告，允许在发生灾难的时候爬到超过任何人的高度。 这是不忘记许多戒律的词句。 从别解脱的章节开始，律部的实物有五十八卷、五十九卷和六十卷，其中广泛地讲述了诤论的事物，请在那里查看。 从讲述平息诤论的七事开始说： 诤论，有四种：争斗的诤论、不教导的诤论、发生过失的诤论和行为的诤论。 其中，争斗和冲突的起因是，世尊住在迦毗罗卫城，下午为净饭王和释迦的大人物等说法。 早上是生主母和释迦大人物的妻子等，当时释迦的妇女中，有一个女孩总是反复地玩弄自己脖子上的一串珍珠，用手抓着，生主母看到了，为了折断她的傲慢，派自己的珍珠项链“曼迦珠玛松玛”去取，女孩也被打断了听法的机会，不高兴地走了，在路上被风吹打，
English
Except for that, climbing higher than any tree is not allowed. When in Shravasti, a householder invited the Sangha for a meal. Venerable Nanda took the food from the monastery caretaker. The monastery caretaker thought, "Today I will reduce the food." So he measured the steps from Jeta Grove to Shravasti. The monastery caretaker also approached evening, climbed a tree to look, and saw Venerable Nanda coming slowly. Then he went down and said, "You thought I would reduce the food, so you came slowly. I climbed the tree and saw you." After reporting this, climbing trees was forbidden. After this prohibition, the monks did not do things like changing the color of their robes. Later, they were allowed to climb to a certain height. Because they were allowed to climb to a certain height, a monk was traveling on the road with many guests. On the way to the monastery, because he was afraid of a tiger, he did not climb up and was killed by the tiger. After this happened, it was reported, and it was allowed to climb higher than anyone in times of disaster. These are words for not forgetting many precepts. From the chapter on Pratimoksha, the objects of the Vinaya are volumes fifty-eight, fifty-nine, and sixty, in which the objects of dispute are extensively discussed. Please look there. Starting from the seven things mentioned to pacify disputes, it is said: Dispute is of four kinds: dispute of fighting, dispute of not teaching, dispute of arising faults, and dispute of actions. Among them, the cause of fighting and conflict is that the Blessed One was staying in Kapilavastu, and in the afternoon, he taught the Dharma to King Suddhodana and the great Shakya figures. In the morning, it was Prajapati and the wives of the great Shakya figures. At that time, among the Shakya women, there was a girl who was always repeatedly playing with a string of pearls around her neck, holding it with her hands. Prajapati saw this and, in order to break her pride, sent her own pearl necklace, "Mangajhuma Sungma," to take it. The girl was also interrupted from listening to the Dharma and left unhappily, being blown by the wind on the road.
Tibetan
དས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སིང་ག་ལའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོར་སྐྱེས་ཏེ་དེ་ནམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། དེའི་ཡུལ་མུ་ཏིག་གི་ཆར་བབ་པས་དེའི་མིང་ཡང་མུ་ཏིག་མར་བཏགས་སོ། །དུས་ ཕྱི་ཞིག་ན་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཞིག་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ཏེ་དོང་བ་རླུང་གིས་བདས་པས་ཤིང་ག་ལའི་གླེང་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་དག་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ལ་གསུང་རབ་རྣམས་དབྱུངས་སུ་བཀླགས་པ་དང་བུ་མོ་དེས་ཐོས་ཏེ། ཨེ་མ་ཧོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གླུ་སྙན་ཡུལ་སིང་ག་ལའི་མི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ནི་གླུ་མ་ཡིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པས་བུ་མོས་ཚོང་པ་ལ། ཕྲིན་དང་ཡི་གེ་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་རི་མོ་དང༌། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཚོང་པ་ལ་བུ་མོ་མུ་ཏིག་མའི་དྲུང་དུ་བསྐུར་ཏེ། དེ་ཡང་བདེན་པ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བུ་མོ་དེས་སྐྱེས་ལན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མུ་ཏིག་བྲེ་གསུམ་བསྐུར་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྐལ་ནི་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་སྐྱང་ནུལ་བྱས་སོ། །དགེ་འདུན་གྱི་སྐུ་སྐལ་ནི་སོ་སོར་བགོས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་རྙེད་པ་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་དབང་ངོ་ཞས་བྱུང་བ་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པ་རྣམས་སོ་སོ་ནས་དེ་དབང་ངོ་ཞེས་འཁྲུག་པ་ལས་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པའི་དབང་པོར་བཅས་པ་དང༌། ཕྱིས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་ཚེ། ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་ན་དགེ་སློང་དག་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པར་གྱུར་པ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང༌། མཽད་གལ་གྱི་བུས་དེ་དག་སྡུམས་པ་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀས་མངགས་ནས། དགེ་སློང་དག་གཞན་ཡང་རྩོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞི་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། མདོར་རྩོད་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དཔྱོད་པ་ལས་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཆད་དེ་འཐབ་མོར་གྱུར་པའོ། །འཁྲུག་ཅིང་རྩོད་པས་ན། འཁྲུག་པས་རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འཁྲུག་པ་དེའི་རྩ་བ་ནི་དྲུག་སྟེ། རྩ་བ་དྲུག་དང་དབྱེན་དུ་སྨྲ་བའི་དངོས་པོ་བཅུ་བཞིའོ། །འཁྲུག་པའི་རྩ་བ་དྲུག་པོ་གང་ཞེ་ན། ཁྲོ་ཞིང་ཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། འཆབ་ཅིང་འཚིག་པ་དང༌། ཕྲག་དོག་ཅིང་འཇུངས་པ་དང༌། སྒྱུ་བྱེད་ཅིང་གཡོ་བྱེད་པ་དང༌། ངོ་མི་ཚ་ཞིང་ཁྲེལ་གྱིས་མི་དོགས་པ་དང༌། སྡིག་པ་ལ་འདོད་ཅིང་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བསྙེམས་པའོ། །དབྱེན་དུ་འབྱེད་པའི་དངོས་པོ་བཅུ་བཞི་ནི། འདི་ནི་ཆོས་སོ་ཞེས་པ་དང༌། འདི་ནི་ཆོས
Chinese
也如是。 就在那之后，她立即转生成为锡兰国王的女儿，当她出生时，她的国家降下了珍珠雨，因此她的名字也被命名为珍珠女。 在后来的某个时候，大约五百名商人出海，他们的船被风吹到了锡兰岛。 他们在黄昏和黎明时分背诵经文，那个女孩听到了，惊呼：“哎玛霍！ 如此美妙的歌声，锡兰这个地方的人们，这不是歌，而是佛陀的经文。” 于是，她广泛地赞扬了佛陀的功德，那个女孩请商人给佛陀送信和书信，并将佛陀的身体画像和十二因缘的偈颂送给了珍珠女，她也因此见到了真谛。 然后，那个女孩作为回礼，向佛陀等三宝供养了三罐珍珠，并将佛陀的圣物安放在香室里进行熏香。僧团的圣物则被分别分配。 当出现“法的所得应归于说法者”的说法时，持律者、经部师和母部师们各自争论说应归于自己，因此爆发了争斗和争论，最终导致了争端。 后来，在舍卫城，当佛陀居住时，广严城的比丘们发生了争斗和争论。 具寿舍利子和目犍连听说了这件事，并试图调解他们，但世尊命令说：“比丘们，你们应该平息这样的争端。” 简而言之，争论的焦点在于对法与非法的判断，最终分裂为两派并发生了争斗。 由于争吵和争论，被称为“因争吵而争论”，而争吵的根源有六个，即六个根源和十四个导致分裂的事物。 什么是争吵的六个根源呢？ 即愤怒和怀恨在心，隐藏和恼怒，嫉妒和吝啬，虚伪和欺骗，不知羞耻和不顾廉耻，以及贪恋罪恶和以邪见为自我而傲慢。 十四个导致分裂的事物是： “这是法”等等，以及“这是法
English
Thus it is. Immediately after that, she was born as the daughter of the King of Simhala, and when she was born, her country was showered with pearls, so her name was also named Pearl Woman. At a later time, about five hundred merchants went to sea, and their boat was blown by the wind to the island of Shingala. They recited the scriptures aloud at dusk and dawn, and the girl heard it and exclaimed, "Emaho! Such a beautiful song, the people of the land of Simhala, this is not a song, but the Dharma of the Buddha's teachings." Then, she extensively praised the virtues of the Buddha, and the girl asked the merchants to send a message and letter to the Buddha, and sent the image of the Buddha's body and the verses of the twelve links to the Pearl Woman, and she also saw the truth. Then, as a return gift, the girl offered three measures of pearls to the Buddha and the Three Jewels, and the Buddha's relics were placed in the incense chamber for fumigation. The relics of the Sangha were distributed separately. When the saying "the gains of the Dharma belong to the speaker of the Dharma" arose, the Vinaya holders, the Sutra masters, and the Mother masters each argued that it should belong to themselves, thus a fight and dispute broke out, eventually leading to a quarrel. Later, when the Buddha was residing in Shravasti, the monks in Vaishali were fighting and disputing. The Venerable Shariputra and Maudgalyayana heard about this and tried to reconcile them, but the Blessed One commanded, "Monks, you should pacify such disputes." In short, the point of contention was the judgment of Dharma and non-Dharma, which eventually split into two factions and led to fighting. Because of quarreling and disputing, it is called "disputing because of quarreling," and the root of quarreling is six, namely six roots and fourteen things that cause division. What are the six roots of quarreling? They are anger and holding grudges, concealing and being annoyed, jealousy and stinginess, hypocrisy and deception, being shameless and disregarding shame, and being attached to sin and being arrogant with wrong views as self. The fourteen things that cause division are: "This is Dharma," and "This is Dharma