Tibetan
སྨྲ་བས། །ང་རོ་ཉམས་ཤིང་མི་སྙན་པར་གྱུར་པ་སྙན་དུ་བདས་ཏེ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་མི་སྨྲ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཙུག་ཙུག་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང༌། དེས་ཚོད་མ་ཤིན་ཏུ་མངར་བར་སྦྱར་བས་དྲུག་སྡེ་རྣམས་རྐན་སྒྲ་གཏོགས་པས་ཚོང་མ་ཤིན་ཏུ་སྐྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དེ་སྐྱེངས་པས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། བཀའ་སྩལ་པ། ཙུག་ཙུག་མི་བྱ་བར་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཅས་སོ། །བལྕག་བལྕག་མི་བྱ་བར་བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཚེ། ཚོད་མ་ཤིན་ཏུ་སྐྱུར་བར་སྦྱར་བ་དང༌། དྲུག་སྡེ་རྣམས་རྐན་སྒྲ་ཕྱུང་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཚོད་མ་མདར་རོ་ཞེས་བྱས་པ་ལས། ཁྱིམ་བདག་སྐྱེངས་པས་སྙན་དུ་བདས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། བལྕག་བལྕག་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཧུ་ཧུ་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་དེ་སྣོད་སྤྱང་ཉུང་བས་འབྲས་ཆན་རྣམས་རྐོན་བུར་བླུགས་ཏེ་བཞག་པས་དྲོད་ཆེ་བར་གྱུར་ཏོ། །དྲུག་སྡེ་རྣམས་འབྲས་དེ་ནི་གྲང་གི་དབུགས་ཀྱིས་བསྲོས་ལ་ཟོ་ཤིག་ཟེར་བ་ཁྱིམ་བདག་གིས་ཐོས་ཏེ་སྐྱེངས་པ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། བཀའ་སྩལ་པ། ཧུ་ཧུ་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཕུ་ཕུ་མི་བྱ་བར་བཟའ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། འབྲས་བཅོས་ནས་རེ་ལྡེའི་སྟིང་དུ་བཞག་པ་དང་གྲངས་པར་གྱུར་ཏེ། དྲུག་སྡེ་དག་ན་རེ་འབྲས་དེ་ནི་རབ་ཏུ་ཚ་བས་ཕུ་ཕུ་ཞེས་གྱིས་ལ་ཟོ་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་ལས་ཁྱིམ་བདག་སྐྱེངས་པས་སྙན་དུ་བདས་ནས། ཕུ་ཕུ་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་མི་ཟ་བར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་བདག་ནི་དེར་ཟན་ཟ་བའི་ཚེ་ལྕེ་ཕྱུང་ནས་བལྟ་ཞིང་མཆུ་ལྡག་པ་དང་དགེ་སློང་དག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལྕེ་ཕྱུང་ནས་བལྟར་ཅི་ཡོད་ཅེས་བྱས་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་འགའ་ཞིག་ནང་དུ་མི་འཇུག་གྲང་སྙན་ནས་བལྟས་སོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དེ་དག་འཕྱ་བར་གྱུར་པ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། བཀའ་སྩལ་པ། ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་མི་ཟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །འབྲུ་ནས་ཐ་
Chinese
说（道）：声音嘶哑且变得难听后，为了好听而劝诫，下令说：不要用食物塞满嘴巴而不说话，这样制定了学处。不要“啧啧”作声，这件事是这样的：在舍卫城的时候，一位施主邀请世尊和僧团前去应供。他把菜做得非常甜，六群比丘发出咂嘴的声音，说菜非常酸。施主感到羞愧，为了好听而劝诫，下令说：不要“啧啧”作声，要好好吃。不要“吧唧吧唧”作声地吃，这件事是这样的：在舍卫城的时候，一位施主邀请世尊和僧团前去应供。他把菜做得非常酸。六群比丘发出咂嘴的声音，说菜非常淡。施主感到羞愧，为了好听而劝诫，下令说：不要“吧唧吧唧”作声，要好好吃饭，这样制定了学处。不要“呼呼”作声，这件事是这样的：在舍卫城的时候，一位施主邀请世尊和僧团前去应供，那位施主因为餐具不够，就把米饭放在碗里，因为太热了。六群比丘说：这米饭要用冷气吹凉了再吃。施主听到了，感到羞愧，为了好听而劝诫，下令说：不要“呼呼”作声，要好好吃饭，这样制定了学处。不要“呼呼”吹气地吃，这件事是这样的：在舍卫城的时候，一位施主邀请世尊和僧团前去应供，把米饭做好后放在石板上，米饭就凉了。六群比丘说：这米饭太烫了，要“呼呼”吹气再吃。施主感到羞愧，为了好听而劝诫，下令说：不要“呼呼”吹气，要好好吃饭，这样制定了学处。要学处不要伸出舌头吃东西，这件事是这样的：施主在那里吃饭的时候，伸出舌头看，并且舔嘴唇，比丘们说：有寿命的人啊，伸出舌头看什么呢？他们说：有些东西进不去，从舌头那里看。他们因此受到嘲笑，为了好听而劝诫，下令说：不要伸出舌头吃东西，这样制定了学处。从谷物到其他
English
Speaking: After the voice became hoarse and unpleasant, in order to make it pleasant, he advised and commanded: "Do not fill your mouth with food and not speak," thus establishing the precept. The meaning of "Do not make 'tsuk tsuk' sounds" is as follows: When the Buddha was in Shravasti, a householder invited the Blessed One and his retinue for a meal. He made the vegetables very sweet, and the group of six monks made a smacking sound, saying that the vegetables were very sour. The householder felt ashamed and, in order to make it pleasant, advised and commanded: "Do not make 'tsuk tsuk' sounds, eat properly," thus establishing the precept. The meaning of "Do not eat with 'balchak balchak' sounds" is as follows: When the Buddha was in Shravasti, a householder invited the Blessed One and his retinue for a meal. He made the vegetables very sour. The group of six monks made a smacking sound, saying that the vegetables were very bland. The householder felt ashamed and, in order to make it pleasant, advised and commanded: "Do not make 'balchak balchak' sounds, eat properly," thus establishing the precept. The meaning of "Do not make 'hu hu' sounds" is as follows: When the Buddha was in Shravasti, a householder invited the Blessed One and his retinue for a meal. Because the householder had few utensils, he put the rice in bowls, and it became very hot. The group of six monks said: "This rice should be cooled with cold air before eating." The householder heard this and felt ashamed, and in order to make it pleasant, advised and commanded: "Do not make 'hu hu' sounds, eat properly," thus establishing the precept. The meaning of "Do not blow 'phu phu' while eating" is as follows: When the Buddha was in Shravasti, a householder invited the Blessed One and his retinue for a meal. After the rice was cooked, it was placed on a stone slab, and it became cold. The group of six monks said: "This rice is too hot, blow 'phu phu' before eating." The householder felt ashamed and, in order to make it pleasant, advised and commanded: "Do not blow 'phu phu', eat properly," thus establishing the precept. The meaning of the precept "Do not stick out your tongue while eating" is as follows: When the householder was eating there, he stuck out his tongue to look and licked his lips. The monks said: "Venerable ones, why are you sticking out your tongues to look?" They said: "Some things don't go in, so we look from the tongue." They were ridiculed for this, and in order to make it pleasant, he advised and commanded: "Do not stick out your tongue while eating," thus establishing the precept. From grains to other things.
Tibetan
དད་དུ་མི་དབྱེ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་པོ་རྣམས་གྲོང་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་འབྲས་ཀྱི་འབྲུམ་བུ་གཏོར་ནས་ཐུ་ཞིང་ཟ་བ་དང་དར་བའི་ཁྱིམ་བདག་དག་འཕྱ་སྟེ། བྱིས་པ་ཆང་ངུ་དང་ནལ་གྱི་བུ་ངག་དེ་ལྟར་ཟ་སྟེ། འཕགས་པ་དག་དེ་བཞིན་མ་ཟ་ཅིག་ཅེས་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། བཀའ་སྩལ་པ། འབྲུ་ནས་ཐ་དད་མི་དབྱེ་བར་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །འཕྱས་མི་གདགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཁྱིམ་བའི་ཁྱིམ་དུ་ཟན་ཟ་བའི་ཚེ། དགའ་བོ་བསྙེན་དགའ་བོ་ཚོད་མ་དེ་ནི་སྐྱུར་རོ། །འདི་ནི་མངར་རེ་ཞེས་བྱུང་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། བཀའ་སྩལ་པ། འཕྱས་མི་གདགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །མཁུར་བ་མི་སྤོ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་གྲོང་དུ་ཟན་ཟ་བའི་ཚེ། ཁམ་འགྲམ་གཡས་གཡོན་དུ་སྤོ་ཞིང་ཟ་བ་དང་ཁྱིམ་བདག་དག་འཕྱ་ཏེ། བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་དང་མུ་ཏོ་བ་དག་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཟ་སྟེ། འཕགས་པ་དག་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། བཀའ་སྩལ་པ། མཁུར་བ་མི་སྤོ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །རྐན་མི་གཏོགས་ཤིང་ཟས་བཟའ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་གྲོང་དུ་ཟན་ཟ་བའི་ཚེ་རྐན་སྒྲ་གཏོགས་ཤིང་བཟའ་བ་ཁྱིམ་བདག་དག་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ནས། །བཀའ་སྩལ་པ། རྐན་མི་གཏོགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཁམ་འཕྲོར་གཅོད་ཅིང་ཟས་མི་ཟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཁྱིམ་བདག་གི་དེ་ན་ཟན་ཟ་བའི་ཚེ་ཁམ་བླངས་ནས་ཕྱེད་ནི་ཁར་ བཅུག་ཕྱེད་ནི་ལྟུང་བཟེད་དུ་འདོར་བས་ཁྱིམ་བདག་དག་འཕྱ་སྟེ། འཕགས་པ་དག་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་དང་གཟུགས་ཀྱིས་འཚོ་བ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་བཟའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། བཀའ་སྩལ་པ། ཁམ་འཕྲོར་བྱས་ཤིང་ཟས་མི་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ལག་པ་མི་ལྡག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཁྱིམ་པའི་ཁྱིམ་དུ་ཟས་ཟ་བའི་ཚེ། ལག་པ་ལ་ཟས་དམ་པ་ཉིང་ཆགས་སོ་ཞེས་ནས་བལྡགས་པ་ལས། དགེ་སློང་དག་གིས་ལག་པ་ལྡག་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། བཀའ་སྩལ་པ། ལག་པ་མི་ལྡག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །ལྷུང་བཟེད་མི་བྱོགས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་གྲོང་ན་ཟན་ཟ་བའི་ཚེ། ལྷུང་བཟེད་ཕྱོགས་པ་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མི་མཛེས་པ་ཅི་བྱེད་ཅེས་བྱས་པ་དང༌། གང་ཁ་ཟས་དམ་པ་ཉིད་ནི་འ
Chinese
不应区分食物而食，是指六群比丘在村里乞食时，把米粒撒得到处都是，还发出“突、突”的声音吃，富有的施主们讥讽他们说：“小孩子和哑巴才那样吃，圣者们不应该那样吃。”他们听到这些话后禀告了佛陀，佛陀因此制定了戒律：不应区分谷物而食。不应挑剔食物而食，是指六群比丘在施主家乞食时，说：“这个好吃，那个好吃，这个菜太酸了，那个菜太甜了。”他们听到这些话后禀告了佛陀，佛陀因此制定了戒律：不应挑剔食物而食。不应鼓腮帮子而食，是指六群比丘在村里乞食时，把食物在左右脸颊之间来回移动着吃，施主们讥讽他们说：“小孩子和麻风病人才那样吃，圣者们不应该那样做。”他们听到这些话后禀告了佛陀，佛陀因此制定了戒律：不应鼓腮帮子而食。不应发出声响而食，是指六群比丘在村里乞食时，发出“咯吱咯吱”的声音吃东西，施主们讥讽他们，他们听到这些话后禀告了佛陀，佛陀因此制定了戒律：不应发出声响而食。不应咬断食物残渣而食，是指六群比丘在施主家乞食时，咬了一口食物，一半放进嘴里，一半扔进钵里，施主们讥讽他们说：“圣者们像小孩子和靠形象为生的人那样吃东西。”他们听到这些话后禀告了佛陀，佛陀因此制定了戒律：不应咬断食物残渣而食。不应舔手而食，是指六群比丘在施主家吃饭时，因为手上沾满了食物，就舔自己的手。比丘们讥讽他们说：“不应该舔手。”他们听到这些话后禀告了佛陀，佛陀因此制定了戒律：不应舔手而食。不应摇晃钵盂，是指六群比丘在村里乞食时，摇晃钵盂，并说：“长者，你这样做太不雅观了。”还有，如果食物太少，
English
It is said that one should not eat by distinguishing between foods. This refers to the six groups of monks who, when begging for food in the village, scattered rice grains everywhere and ate with "tu, tu" sounds. Wealthy patrons ridiculed them, saying, "Children and mutes eat like that. Holy ones should not eat like that." After hearing these words, they reported to the Buddha, who then established the precept: one should not eat by distinguishing between grains. It is said that one should not eat by being picky about food. This refers to the six groups of monks who, when begging for food at a patron's house, said, "This is delicious, that is delicious, this dish is too sour, that dish is too sweet." After hearing these words, they reported to the Buddha, who then established the precept: one should not eat by being picky about food. It is said that one should not eat with puffed cheeks. This refers to the six groups of monks who, when begging for food in the village, moved food back and forth between their left and right cheeks as they ate. Patrons ridiculed them, saying, "Children and lepers eat like that. Holy ones should not do that." After hearing these words, they reported to the Buddha, who then established the precept: one should not eat with puffed cheeks. It is said that one should not eat by making noises. This refers to the six groups of monks who, when begging for food in the village, ate with "crunching" sounds. Patrons ridiculed them. After hearing these words, they reported to the Buddha, who then established the precept: one should not eat by making noises. It is said that one should not eat by biting off food scraps. This refers to the six groups of monks who, when begging for food at a patron's house, took a bite of food, put half in their mouth, and threw half into their bowl. Patrons ridiculed them, saying, "Holy ones eat like children and those who live by appearances." After hearing these words, they reported to the Buddha, who then established the precept: one should not eat by biting off food scraps. It is said that one should not eat by licking one's hands. This refers to the six groups of monks who, when eating at a patron's house, licked their hands because they were covered with food. Monks ridiculed them, saying, "One should not lick one's hands." After hearing these words, they reported to the Buddha, who then established the precept: one should not eat by licking one's hands. It is said that one should not shake the bowl. This refers to the six groups of monks who, when begging for food in the village, shook their bowls and said, "Elder, what are you doing that is so unseemly?" Also, if the food is too little,