Tibetan
དག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཡོན་བདག་གིས་ཁུར་བ་འདྲིམ་པའི་ཚེ། འཕགས་པ་དག་ཞལ་ཟས་ཞིམ་པོ་གསོལ་གྱིས་ཕྱེ་མང་དུ་མ་ལེན་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེས་ཕྱེ་མང་དུ་བླངས་སོ། །རྒན་རིམས་ལ་ཁུར་བདག་འདྲིམ་པའི་ཚེ་དྲུག་སྡེ་དག་གི་འོག་ན་རྒན་ཞུགས་ཤིག་འདུག་པ་དེ་གོང་དུ་རྒན་རིམས་ལ་ལྟ་བའི་ཚེ། དྲུག་སྡེས་ཟན་ཆང་ཆང་པོས་ལྷུང་བཟེད་བཀང་ངོ༌། །ཁྱིམ་བདག་དེས་ཁུར་བ་འདྲིམ་པའི་ཚེ་རྒན་ཞུགས་ལ་བྱིན་པ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་ལྕི་བས་ས་ལ་ལྷུང་ངོ༌། །ཡོན་བདག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱེ་མང་དུ་ལེན་བདག་གིས་མ་བླངས་སོ། །འོ་ན་སུས་བླངས། དེ་ལྟར་གཏོལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་མ་ཐོས་སམ་རྒྱལ་པོ་དག་ལ་སོ་ཡུལ་དུ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ནོར་དབྱིག་གི་ཆར་འབབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྒན་ཞུགས་དེ་ལ་གང་ཟན་ཆང་ཆང་པོར་ཆར་བབ་པོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དེ་དག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སྙན་དུ་བདས་ནས། དེ་ལྟ་བས་ན་ལྷུང་བཟེད་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཅས་སོ། །བཟའ་བཅའ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་མི་བཟེད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་ཟས་མ་བྱིན་པར་དེ་དག་ལྷུང་བཟེད་སྔར་བཟེད་ཅིང་འཁོད་པས་དད་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དག་འཕྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་བྱིན་པར་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་ཅེས་འཕྱ་བ་ལ་སྙན་དུ་བདས་ནས། བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་མི་བཟེད་པར་བྱ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་ཆན་གྱིས་ཚོད་མ་མི་དག་བ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་དེ་ན། ཁྱིམ་བདག་གིས་འབྲས་ནི་མང་ཚོད་མ་ནི་ཉུང་དུ་བྱས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོད་མ་འབྲས་ཀྱིས་གཡོགས་ཏེ་བཞག་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་གིས་འབྲས་མཐོང་སྟེ། ཚོད་མ་མཆིས་སམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་ དེ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ཞེས་ནས་ཚོད་མ་ཡང་བྱིན་ནོ། །དགེ་སློང་ལྷ་ཁང་དུ་དོང་སྟེ་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཟན་ནི་བཟང་སྟེ། ཚོད་མ་ནི་ཉུང་ངོ༌། །ཞེས་གཏམ་འཛེར་བ་དེ་ན། དྲུག་སྡེ་རྣམས་ན་རེ་ངེད་ཀྱིས་ནི་མང་དུ་ཐོབ་སྟེ། འབྲས་ཆན་གྱིས་ཚོད་མ་བཀབ་བོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དག་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། འབྲས་ཆན་གྱིས་ཚོད་མ་མི་དགབ་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །
Chinese
一次，有人迎请佛陀及其眷属应供。施主在分配食物时说：“圣者们，请享用美味的食物，但不要拿太多的面粉。”但六群比丘拿了很多面粉。当为年长者分配食物时，六群比丘中有一个年老的比丘坐在下面，当（施主）先给年长者食物时，六群比丘用米酒将钵装满了。当施主分配食物时，（米酒）给了年老的比丘，因为钵太重了，掉在了地上。施主说：“圣者，为什么拿那么多面粉？我没有拿啊。”“哦，是谁拿的？”他们这样含糊其辞。六群比丘说：“施主，你没听说吗？就像国王们在索域（Soya）七天内降下财宝雨一样，米酒也像雨一样降临到那位老比丘身上。”他们都无话可说地坐着。这件事被传开了，因此制定了“应当查看钵”的规定。制定“食物未到之前，不应举钵”的规定，是因为六群比丘在乞食时，在食物未给之前，就先举钵坐着，信徒婆罗门和施主们讥讽说：“为什么食物未给之前就举钵？”这件事被传开了，因此制定了“食物未到之前，不应举钵”的学处。此外，制定“不应用米饭盖住菜肴”的规定，是因为在未听闻的情况下，一位施主迎请了世尊和比丘僧团应供。施主准备的米饭多，菜肴少。六群比丘用米饭盖住菜肴。施主看到米饭，问道：“有菜肴吗？”（六群比丘）说：“看看那位施主。”然后也给了菜肴。比丘们进入寺庙，说：“那位施主的饭很好，但菜肴很少。”当他们这样抱怨时，六群比丘说：“我们得到了很多，因为我们用米饭盖住了菜肴。”比丘们讥讽这件事被传开了，因此制定了“不应用米饭盖住菜肴”的学处。
English
Once, someone invited the Buddha and his retinue for a meal. When the patron was distributing the food, he said, "Venerable ones, please enjoy the delicious food, but do not take too much flour." But the group of six monks took a lot of flour. When distributing food to the elders, there was an old monk sitting below the group of six. When (the patron) gave food to the elders first, the group of six monks filled the bowl with rice wine. When the patron was distributing the food, (the rice wine) was given to the old monk, and because the bowl was too heavy, it fell to the ground. The patron said, "Venerable one, why did you take so much flour? I didn't take it." "Oh, who took it?" They were vague like that. The group of six monks said, "Patron, haven't you heard? Just like the kings in Soya who rain down treasures for seven days, rice wine also rained down on that old monk." They all sat there speechless. This matter was spread, and therefore the rule was made that "the bowl should be checked." The rule was made that "one should not raise the bowl before the food arrives," because when the group of six monks were begging for alms, they would raise the bowl and sit down before the food was given. The faithful Brahmins and patrons ridiculed them, saying, "Why do you raise the bowl before the food is given?" This matter was spread, and therefore the precept was made that "one should not raise the bowl before the food arrives." Furthermore, the rule was made that "one should not cover the dishes with rice," because in a situation where it was not heard, a patron invited the Blessed One and the Sangha of monks for a meal. The patron prepared a lot of rice and little dishes. The group of six monks covered the dishes with rice. The patron saw the rice and asked, "Are there any dishes?" (The group of six monks) said, "Look at that patron." Then they also gave dishes. The monks entered the temple and said, "That patron's rice is good, but there are few dishes." When they complained like that, the group of six monks said, "We got a lot because we covered the dishes with rice." The monks ridiculed this matter, and therefore the precept was made that "one should not cover the dishes with rice."
Tibetan
ཚོད་མས་འབྲས་ཆན་མི་དགབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་དེ་ན། ཁྱིམ་བདག་གིས་ཚོང་མ་ནི་མང་འབྲས་ཆན་ནི་ཉུང་དུ་བྱས་པས་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོད་མས་འབྲས་ཆན་བཀབ་པས་ཁྱིམ་བདག་གིས་ཚོད་མ་མཐོང་སྟེ། འཕགས་པ་འབྲས་མ་མཆིས་སམ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དེ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ཞེས་ནས་དེས་ཡང་འབྲས་བྱིན་ནོ། །དགེ་སློང་དེ་དག་ཡང་ལྷ་ཁང་དུ་ཕྱིན་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེས་ཚོད་མ་ནི་མང་དུ་སྦྱར་ན། འབྲས་ཆན་ནི་ཉུང་དུ་ཞེས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་ན་རེ་ངེད་ཀྱིས་ནི་འབྲས་མང་དུ་ཐོབ་པོ། །དེ་ལྟ་བུ་དབང་ངམ་ཞེས་པ་དང་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། ཚོད་མས་འབྲས་ཆན་མི་དགབ་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་སླེ་མ་ཕྱོ་ཞིང་ཟན་ཟ་བ་དང༌། འཕགས་པ་དག་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། གཟུགས་ཀྱིས་འཚོ་བ་ནི་དེ་ལྟར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་ཁྱིམ་བདག་དག་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཁམ་ཧ་ཅང་ཆུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་གྲོང་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་ཁམ་ཆུང་དུ་ནས་ཟན་ཟ་བས་དད་པའི་ཁྱིམ་བདག་དག་འཕྱ་སྟེ། བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་དང་རིགས་ཀྱི་མནའ་མ་དག་ནི་དེ་ལྟར་ཟའོ་ཞེས་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། ཁམ་ཧ་ཅང་ཆུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཁམ་རན་པར་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །ཁམ་ཧ་ཅང་ཆེན་པོ་ཡང་མ་ཡིན་པར་བཟའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་གྲོང་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆེར་བཟའ་བས་ཁྱིམ་བདག་དག་འཕྱ་སྟེ། འཕགས་པ་དག་ལྟོགས་པ་དང་སྤྲང་པོ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བཟའ་བས་དེ་ལྟར་མ་གསོལ་ཅིག་ཅེས་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། ཁམ་ཧ་ཅང་ཆེན་པོ་ཡང་མ་ ཡིན་ཆུང་ངུ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཁམ་རན་པར་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །ཁམ་མ་གཟས་པར་ཁ་མི་གདངས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེའི་འོག་ན་རྒན་ཞུགས་ཤིག་འདུག་སྟེ། དེ་ཡང་ཁ་གདངས་ནས་རྒན་རིམས་ལ་ལྟ་བ་དང་བསྙེན་དགའ་བོས་དེའི་ཁར་བོང་བ་གཅིག་བཅུག་སྟེ་སྔར་དེ་ཟོ་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་སྙན་དུ་བདས་ནས། ཁམ་མ་གཟས་པར་ཁ་མི་གདངས་པར་བྱ་བ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་མི་སྨྲ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་
Chinese
关于“不要用菜盖饭”这件事是这样的：在舍卫城（Shravasti）的时候，一位施主供养佛陀和僧众斋饭。当时，施主做的菜很多，饭很少，六群比丘就用菜盖饭，施主没有看到饭，就说：“尊者，没有饭吗？”于是（僧人）说：“看看那位施主。”施主又给了饭。那些比丘又到寺庙里说：“那位施主菜做得多，饭做得少。”六群比丘说：“我们得到了很多饭。”“那样可以吗？”于是禀告佛陀，制定了“不要用菜盖饭”的学处。关于“好好地吃饭”这件事是这样的：六群比丘用勺子舀着吃饭，那些尊者像小孩子一样，或者靠外表活着的人才那样做。“不要那样做！”施主们讥讽他们，于是禀告佛陀，制定了“好好地吃饭”的学处。关于“不要吃太小的饭团”这件事是这样的：六群比丘在村里吃饭时，饭团捏得很小来吃，虔诚的施主们讥讽他们说：“小孩子和贵族的新娘才那样吃。”于是禀告佛陀，制定了“不要吃太小的饭团，要吃大小适中的饭团”的学处。关于“不要吃太大的饭团”这件事是这样的：六群比丘在村里吃饭时，饭团捏得很大来吃，施主们讥讽他们说：“尊者们，饥饿的人和乞丐才那样吃，不要那样吃！”于是禀告佛陀，制定了“不要吃太大的饭团，也不要吃太小的饭团，要吃大小适中的饭团”的学处。关于“不要张开嘴巴量饭”这件事是这样的：在舍卫城（Shravasti）的时候，一位施主供养佛陀和僧众斋饭。六群比丘的下面坐着一位老者，他张开嘴巴看着老人的痰，一位侍者往他嘴里放了一只苍蝇，说：“先吃掉那个！”于是禀告佛陀，制定了“不要张开嘴巴量饭”的学处。关于“不要嘴里塞满饭说话”这件事是这样的：六群比丘嘴里塞满饭
English
The matter of "not covering rice with vegetables" is like this: When in Shravasti, a householder invited the Buddha and the Sangha for a meal. At that time, the householder made a lot of vegetables and little rice, so the group of six monks covered the rice with vegetables, and the householder did not see the rice, so he said, "Venerable ones, is there no rice?" Then (the monks) said, "Look at that householder." The householder gave more rice. Those monks went to the temple again and said, "That householder made a lot of vegetables and little rice." The group of six monks said, "We got a lot of rice." "Is that okay?" So they reported to the Buddha and established the precept of "not covering rice with vegetables." The matter of "eating food properly" is like this: The group of six monks scooped up food with spoons and ate it, and those venerable ones did it like small children or people who lived by appearances. "Don't do that!" The householders ridiculed them, so they reported to the Buddha and established the precept of "eating food properly." The matter of "not eating too small mouthfuls" is like this: When the group of six monks ate in the village, they ate with small mouthfuls, and the devout householders ridiculed them, saying, "Small children and noble brides eat like that." So they reported to the Buddha and established the precept of "not eating too small mouthfuls, but eating mouthfuls of moderate size." The matter of "not eating too large mouthfuls" is like this: When the group of six monks ate in the village, they ate with very large mouthfuls, and the householders ridiculed them, saying, "Venerable ones, hungry people and beggars eat like that, don't eat like that!" So they reported to the Buddha and established the precept of "not eating too large mouthfuls, nor eating too small mouthfuls, but eating mouthfuls of moderate size." The matter of "not opening the mouth to measure the food" is like this: When in Shravasti, a householder invited the Buddha and the Sangha for a meal. An old man was sitting below the group of six monks, and he opened his mouth and looked at the old man's phlegm, and an attendant put a fly in his mouth and said, "Eat that first!" So they reported to the Buddha and established the precept of "not opening the mouth to measure the food." The matter of "not speaking with the mouth full of food" is like this: The group of six monks with their mouths full of food