Tibetan
ས་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་ཞུ་བའི་ལས་གྱིས་སྡོམ་པ་བཅས་སོ། །སྡོམ་པ་མ་བཅས་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང༌། མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ལྗོངས་སུ་སོང་བའི་ཚེ། དེད་དཔོན་སེང་གེས་དགེ་སློང་དེ་གཉིས་ཕྱིན་ཆད་པའི་དེར་བཤོས་གསོལ་ཅིག་ཅེས་སྤྱན་དྲངས་སོ། །སྡོམ་པ་བཅས་པའི་འོག་ཏུ་འཕགས་པ་དེ་གཉིས་དེད་དཔོན་སེང་གེའི་གན་དུ་འགྲོ་བ་དྲུག་སྡེས་མཐོང་ནས། འཕགས་པ་གར་བཞུད་ཅེས་དྲིས་ན། དེར་ཟན་ལ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་དག་ན་རེ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་མི་འགྲོ་བར་སྡོམ་པ་བཅས་ན། ད་དེར་འགྲོ་བ་ལ་དབང་གནམ་ཞེས་བྱས་ན། དེ་གཉིས་ན་རེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་ན། སྡོམ་པ་མ་བཅས་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་བོས་པས་ན་གནང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་སྔར་བོས་པས་གནང་ན་ནི་དེད་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཚེ། བོས་ཀྱིས་འགྲོའོ་ཞེས་དྲུག་སྡེ་པོ་ཡང་དེར་དོང་བ་དང༌། སྔར་དགེ་སློང་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ལས་མ་སྦྱར་བ་ལས་དྲུག་སྡེས་བསྣན་པས་ཟན་ཀུན་གཏུགས་ལ། དེའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཟན་ཆད་དེ་བཀྲེས་པས་འཕྲལ་དུ་སྦྱིན་དུ་མེད་པས་ངུ་ཞིང་ཙ་ཙིའི་འདོན་པ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀས་སྨད་ནས། དེ་ལྟར་དགེ་འདུན་གྱིས་སྡོམ་པ་བྱིན་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་སོང་སྟེ་ཟས་ཟོས་ན་སོ་སོར་བཤགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་སོ། །བསླབ་པའི་ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡན་ཆད། དགྲ་ བཅོམ་པ་མན་ཆད་སློབ་པའོ། །ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་བདག་དང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱིམ་མོ། །བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བའི་ལས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེ་སྟེ་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་དགེ་འདུན་གྱིས་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་པར་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོ་བའོ། །སྔར་བོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ལྟ་བུ་དག་གོ །སྔར་མ་བོས་པ་ནི་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཕྱིས་སོང་བའོ། །རང་གི་ལག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་ལེན་ཅིང་ཟ་བའོ། །ཕྱི་རོལ་དུ་ཀུན་དགར་དེངས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་དག་ལ་མཐོལ་བར་བྱའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་སློབ་མའི་ཁྱིམ་དུ་གྱུར་པ་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་པར་ཤེས་མ་ཐག་ཏུ་སྔར་མ་པོས་བར་སོང་ནས་རང་གི་ལག་གིས་བཅའ་བ་དང༌། བཟའ་བ་བླངས་ཏེ་ཟོས་སམ་འཆོས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སོ་སོར་བཤགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྔར་མགྲོན
Chinese
因此，僧团通过祈请和请求的仪式来制定戒律。在未制定戒律之前，当具寿舍利子和目犍连二位前往某地时，商队首领狮子邀请两位比丘说：“请到这里来接受供养。”在制定戒律之后，六群比丘看到这两位圣者前往商队首领狮子处，便问：“圣者们去哪里？”答道：“去那里用斋。”他们说：“既然已经制定了不应前往其家的戒律，现在去那里难道可以吗？”那两位说：“已经禀告过佛陀了，因为是在未制定戒律之前邀请的，所以允许。”他们又说：“如果因为之前邀请就允许，那么即使屋主证悟真谛之时，也应因邀请而前往。”六群比丘也一同前往。之前两位比丘的食物没有分给他们，六群比丘加入后，食物全部用尽，那家的孩子们因为食物不足而饥饿，无法立即布施，哭泣并发出“ཙ་ཙི”的声音，比歌声还要悦耳，因此受到世尊的呵斥，并制定学处说：“如果明知僧团已给予戒律，仍然前去食用，则应个别忏悔。”所谓僧团，是指如来之声闻弟子。所谓学处之家，是指从入圣流果位以上，到阿罗汉果位以下，皆为学习者。所谓家，是指在家居士和婆罗门之家。所谓知晓已给予学处之戒，是指通过祈请仪式。又，所谓任何比丘，是指六群比丘，其他也与此类似。如是，所谓知晓僧团已给予学处之戒，是指告知。所谓之前邀请，是指如舍利子等。所谓之前未邀请，是指六群比丘后来前往。所谓自己的手，是指自己拿取并食用。所谓到外面去，到僧众中去，是指在寺院中向居住的比丘们坦白。所谓将要堕落，是指比丘成为僧团弟子的在家之家的学处，刚一知道已给予戒律，未经邀请便前往，用自己的手拿取食物并食用或烹调，无论如何都要个别忏悔。之前客人
English
Therefore, the Sangha establishes the precepts through the rituals of supplication and request. Before the precepts were established, when the Venerable Shariputra and Maudgalyayana were going to a certain place, the caravan leader Lion invited the two monks, saying, "Please come here to receive offerings." After the precepts were established, the Six Groups of monks saw these two noble ones going to the caravan leader Lion's place and asked, "Where are the noble ones going?" They replied, "Going there for alms." They said, "Since the precept has been established that one should not go to his house, is it permissible to go there now?" The two replied, "We have already reported to the Buddha, and because we were invited before the precept was established, it is allowed." They further said, "If it is allowed because of a previous invitation, then even when the householder realizes the truth, one should go because of the invitation." The Six Groups of monks also went together. Previously, the two monks' food was not shared with them, but when the Six Groups joined, all the food was used up. The children of that family were hungry because of the lack of food, and they could not give immediately, crying and making "tsa tsa" sounds, which were more pleasant than singing. Therefore, they were scolded by the Bhagavan, and the training was established, saying, "If one knowingly goes to eat after the Sangha has given the precepts, one should confess individually." The term Sangha refers to the Shravaka disciples of the Tathagata. The term house of training refers to those who are above the stream-enterer stage and below the Arhat stage, all of whom are learners. The term house refers to the house of householders and Brahmins. The term knowing that the precept of training has been given refers to the ritual of supplication. Also, the term any monk refers to the Six Groups of monks, and others are similar to this. Thus, the term knowing that the Sangha has given the precept of training refers to informing. The term previously invited refers to those like Shariputra. The term previously not invited refers to the Six Groups of monks who went later. The term one's own hand refers to taking and eating oneself. The term go outside, go to the Sangha, refers to confessing to the monks residing in the monastery. The term will fall refers to a monk who has become a disciple of the Sangha in a householder's house of training, as soon as he knows that the precept has been given, goes without being invited, and takes food with his own hand and eats or cooks it, in any case, he must confess individually. Previous guest
Tibetan
་དུ་བོས་པ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །སོ་སོར་བཤགས་པ་བཞིའི་གླེང་གཞི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་སྟེ། དེ་ན་དགོན་པའི་ལྷ་ཁང་ཞིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་དག་དབྱར་ཚུལ་དུ་ཞུགས་ནས། དབྱར་ཚུལ་ནས་བྱུང་བའི་ཚེ་ཤཱཀྱ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཆོས་ཉན་དུ་ལྷགས་ཏེ་ཆོས་བཤད་པ་ན་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ་སང་གི་གདུགས་ཚོད་བདག་གིས་སྦྱོར་ཏེ་གསོལ་ན་སང་གུད་དུ་མི་གཤེགས་པར་ཅི་གནང་ཞེས་གསོལ་ན་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་བཞིན་དུ་གནང་ངོ༌། །དེ་དག་གིས་དེའི་ནུབ་མོ་ཁྱིམ་ཟས་ཞིམ་དགུ་སྦྱར་ཏེ། ནང་པར་ཤིང་རྟ་བཀང་ནས་བུད་མེད་དག་མདུན་དུ་བཏང་བ་དང་ལམ་དུ་རྐུན་པོ་དག་གིས་བཅོམ་ནས། ཟས་ནི་མ་ཕྲོགས་ཀྱིས་བུད་མེད་ཀྱི་གོས་དང་རྒྱན་དག་ཕྲོགས་པ་དང༌། བུད་མེད་དག་གིས་ཕྱིར་ཁྱིམ་བདག་སྦྲན་ཏེ། སྐྱེས་པ་དག་ནི་མི་རྒོད་སྙེགས་སུ་དོང་ངོ༌། །བུད་མེད་དག་ནི་ཤིང་ཁྲོད་ན་གབ་ཅིང་འཁོད་ཟས་དང་སྐོམ་ནི་ཤིང་རྟ་བཀང་སྟ་ལ་མཁན་བཞག་གོ །དེ་ནས་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ་ཤཱཀྱ་དག་ལྟ་ཕྱུག་པས། དེ་ཙམ་སྟོན་མོས་ར་རོ་བར་འཁོད་ཀྱིས། འུ་བུ་ལྟ་བརྗེད་ཀྱིས་བདག་ཅག་བསོད་སྙོམས་ལ་དོང་ཞེས་ནས་དོང་བ་དང༌། ལམ་ཁ་ན་ཤིང་རྟ་ཟས་ཀྱིས་བཀང་བདག་མཐོང་ནས་བུད་མེད་དག་ཀྱང་བཙལ་ཏེ་རྙེད་པས། ནན་གྱིས་མ་དང་བཞིན་དུ་བཀུག་ནས་གཅེར་བུར་ཟས་འདྲིམ་དུ་བཅུག་ཅིང་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཁ་ངན་གྱིས་འཕྱས་ འདོགས་ཤིང་ཟན་ཟོས་ནས་ཕྱིར་ལྷ་ཁང་དུ་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཕྱིས་མི་རྒོད་དག་ཟིན་ནས་མི་རྒོད་ནི་སླར་བཏང་སྟེ། ཤཱཀྱ་རྣམས་ལྷ་ཁང་དུ་ལྷགས་ནས་ཟན་འདྲིམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། བུད་མེད་དག་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ལ་མི་འདྲིམ་ནས། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་མི་འདྲིམ་ཞེས་ཁྱིམ་ཐབ་དག་གིས་བྱས་ན། དེ་དག་གིས་ད་ཅི་ཡང་ཟོས་ཟིན་པའི་སྟེང་དུ་ངེད་ལ་མི་སྙན་པ་ཟེར་གྱིས་མི་འདྲིམ་མོ་ཞེས་འདྲིམ་དུ་མ་བཏུབ་པོ། །དེ་ནས་གཞན་དག་གིས་དྲིས་ན་ཟོས་པ་བདེན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་ན་རེ་དེ་ལྟར་བུའི་འཇིགས་པ་ན། དགེ་སློང་ཟན་ཟ་བའི་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་མ་དད་པས་ན། ཕྱིན་ཆད་དེ་ལྟ་བུའི་འཇིགས་པ་ན་ཟན་ཟ་ན་སོ་སོར་བཤགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཅས་སོ། །དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་སོ། །དགོན་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་གྲོང་ནས་དེ་ཕན་ཆད་ནི་དགོན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ཅི་ཡོད་པ་ནི་དགོན་པའི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །དོགས་པ་དང་
Chinese
除了被呼唤之外。四种别解脱戒的缘起是在释迦城的地方。在那里，在一座寺庙的佛殿里，佛陀和僧众们进入了夏季安居。从夏季安居出来的时候，释迦族的人们来到世尊那里听法，听法后生起了信心，说道：‘明天我来供养饮食，祈请您明天不要去别处。’世尊没有说话，就这样答应了。他们在那天晚上准备了九种美味的家常食物。第二天，装满食物的马车，让妇女们走在前面。路上，盗贼们袭击了他们，没有抢食物，而是抢走了妇女们的衣服和首饰。妇女们跑回去告诉了家主，男人们就去追赶盗贼。妇女们躲藏在树林里，食物和饮料都放在装满食物的马车上，由一位工匠看守。之后，六群比丘们心想：‘释迦族的人们非常富有，他们会因为供养而陶醉，忘记了我们，我们去乞食吧。’于是他们就去了。在路上，他们看到了装满食物的马车，也找到了妇女们。他们强行把妇女们拉过来，像对待母亲一样，让她们赤身裸体地分发食物。那些妇女们也恶语相向，辱骂他们。他们吃完食物后，回到了佛殿。之后，盗贼们被抓住了，盗贼们被放了。释迦族的人们来到佛殿，开始分发食物。妇女们没有给六群比丘们分发食物。家主们问道：‘为什么不给他们分发食物？’那些妇女们说：‘他们已经吃过了，而且还说我们的坏话，所以不给他们分发。’因此，不让他们分发食物。之后，其他人问他们是否真的吃过了，他们承认了。之后，比丘们说：‘如果这样有怖畏，比丘是吃食物的种族。’因为不相信，所以规定：‘以后如果遇到这样的怖畏而吃食物，就要别解脱戒。’僧众，指的是如来（梵文：Tathāgata，梵文罗马拟音：tathāgata，汉语字面意思：如来）的声闻弟子。寺庙的地方，指的是五百弓的距离，也就是一由旬。从村庄到那个距离，就叫做寺庙。那里有什么寺院，就叫做寺庙的地方。疑惑和
English
Except for being called. The origin of the four Pratimoksha vows is in the place of Shakya City. There, in a temple hall of a monastery, the Buddha and the Sangha entered the summer retreat. When the summer retreat ended, the Shakya people came to the Blessed One to listen to the Dharma. After listening to the Dharma, they developed faith and said, 'Tomorrow I will provide food offerings. Please do not go elsewhere tomorrow.' The Blessed One did not speak, and thus agreed. That night, they prepared nine kinds of delicious home-cooked food. The next day, they sent women ahead with a cart full of food. On the way, thieves attacked them, not stealing the food, but stealing the women's clothes and jewelry. The women ran back and told the householders, and the men went to chase the thieves. The women hid in the forest, and the food and drink were placed on the cart full of food, guarded by a craftsman. Later, the group of six monks thought, 'The Shakya people are very wealthy. They will be intoxicated by the offerings and forget about us. Let's go begging.' So they went. On the way, they saw the cart full of food and also found the women. They forcibly pulled the women over, treating them like mothers, and made them distribute the food naked. Those women also spoke harshly and insulted them. After they finished eating, they returned to the temple hall. Later, the thieves were caught, and the thieves were released. The Shakya people came to the temple hall and began to distribute food. The women did not distribute food to the group of six monks. The householders asked, 'Why don't you distribute food to them?' Those women said, 'They have already eaten, and they also speak ill of us, so we are not distributing to them.' Therefore, they were not allowed to distribute food. Later, others asked them if they had really eaten, and they admitted it. Later, the monks said, 'If there is such fear, monks are a race that eats food.' Because they did not believe, it was stipulated: 'In the future, if you encounter such fear and eat food, you must take the Pratimoksha vow.' Sangha refers to the Shravaka disciples of the Tathagata. The place of the monastery refers to a distance of five hundred bows, which is one Yojana. From the village to that distance is called a monastery. Whatever monastery is there is called the place of the monastery. Doubts and