Tibetan
ང་དོན་རྣ་བའི་དབང་པོས་ཐོས་པའོ། །གཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བརྗེད་པར་དྲན་པས་དེ་ཉིད་ཁ་ཏོན་དུ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་ཏེ། ཡུན་རིང་དུ་མི་བརྗེད་པའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དོན་དུ་ལུས་དང༌། ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ནན་ཏན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཅིང་བྱེད་པའོ། །རྙེད་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པའི་དཔེ་དང་སྦྱར་རོ། །དཀའ་བ་ནི་ཐོས་པས་ཀྱང་ཡིད་ལ་གཟུང་བ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། གཟུང་བ་ལས་ཀྱང་ཡིད་ལ་འཛིན་ཅིང་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། འཛིན་པ་བས་ཀྱང་ཉམས་སུ་ལེན་ཅིང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཆེས་དཀའ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལྟ་བུ་ཉེས་བྱས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ལ་ཡང་སྲོག་དང་བསྔོ་ཞིང་འབད་པ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པས་ཀྱང་ཚོགས་ཆེན་པོ་དང་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨོས་ པས་གཞན་ཞིག་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཡང་གཅིག་ཏུ་ན་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཐོས་པ་དང་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་དང་སྦྱར། གཟུང་བ་འཛིན་པ་གཉིས་ནི་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་སྦྱར། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་སྦྱར་རོ་ཞེའོ། །དེ་ཡན་ཆད་དུ་ཆོས་ལ་བསྟོད་པ་བསྟན་ཏོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་འབྱུང་བ་དེ་བདེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཅུང་ཟད་དུ་ན་དྲང་སྲོང་ཕྱིང་གི་རི་དང༌། ཨང་གི་རི་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཅན་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཁྱེན་པ་ལ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འབྱུང་བ་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་འོད་གསལ་ལྷའི་རིས་ནས་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་གཤེགས་ཏེ། གླང་པོ་དཀར་པོ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་མངལ་གྱི་གཡས་རོལ་དུ་མངལ་གྱི་དྲི་མས་མ་གོས་པར་གཤེགས་པ་དང༌། བལྟམས་སམ། བཙས་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང༌། བློན་པོའི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བཙས་ཏེ། དེ་དག་ནི་མངལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། དྲི་མས་མ་གོས་ཏེ་བྲལ་བས་ན་མངལ་དུ་གནས་པ་དང་བཅས་པའི་ཆེ་བདེ་བ་ཉིད་དོ་ཞེའོ། །གཅིག་ཏུ་ནི་འོད་གསལ་ལྷའི་རིས་ནས་གཤེགས་པའི་ཚེ་ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་འོད་ཟེར་མང་པོ་བྱུང་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་འོད་ཟེར་གྱིས་རེག་པར་བྱས་ནས་དམྱལ་བ་པ་དེ་དག་གིས་བསམས་པ་འདི་འདྲ་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་མཐུ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་འོད་ཟེར་འབྱིན་ཏོ་ཞེས་དད་པ་སྐྱེས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང༌། འོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣར་ཐོས། ལོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མིག་གིས་མཐོང༌། བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དང་འདོད་པ་རྣམས་ཡིད་བཞིན་དུ་རྙེད་པས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ བདེའོ་ཞེས་སོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་མཆོག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་བདེ་བའོ་ཞེའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ་རྒོལ་ཡང་སྲིད་དེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་མ་རྒྱས་པའི་དུས་དང༌། ལྷུམས་སུ་བལྟམ་ཞིང་བཙས་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་བདེ་ཞེས་བྱ། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་འབྱུང་བ་དང༌། མངལ་དུ་གཤེགས་ཞེས་བྱ་བ་མི་འཐད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པ་སྟེ། འཁོར་བ་ལས་རྒལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ། དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཀྱང་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་ཏེ་བཤད་དེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ཐགས་འཐག་པ་སྣམ་བུར་མ་ཟིན་པར་ཡང་སྣམ་བུ་འཐག་ཅེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུ་དང༌། འབྲས་འཚེད་ཀྱང་ཟན་འཚེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། ཡོས་འཐག་ཀྱང་ཕྱེ་འཐག་གོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ཀྱང་དེར་མངོན་པར་འོང་བ་རྣམས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་པ་སྲིད་པས་འདི་འང་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཕྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་མངོན་པར་འགྲུབ་ཅིང་མངོན་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་བསྟན་པ་བདེ་བ་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་བསྟན་ཅིང་བཤད་པས་ཕྱིའི་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྨྲ་བ་རྣམས་སྤོང་ཞིང་ཚར་གཅོད་པ་དང་གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྒྱས་ཤིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པ་བདེ་བའོ་ཞེའོ། །དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ཆེན་པོ་བརྒྱད་པོ་ལ་སོགས་ཏེ། བཞི་ཡན་ཆད་མང་པོ་འདུས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེའི་མཐུན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། སྤྱོ
Chinese
我用耳根听闻了。所谓“受持”是用智慧领悟。所谓“忆持”是不忘记，用忆念将它念诵等，长久不忘。所谓“修行”是为了那个意义，用身、语、意精勤地修持和实行。所谓“难得”是与劫的譬喻相联系的。困难在于，即使听闻了，要将它记在心里也极其困难。比起记住，要将它忆持并熟悉也极其困难。比起忆持，要修持和实行就更加困难，即极其稀有，这样显示了。修行就像具寿阿难陀那样，对于极其微小的罪过，也以生命来忏悔，并以巨大的努力，通过巨大的集资和精勤才能获得，既然这样说了，还用说什么其他的呢？又一方面，是听闻的智慧、思维和禅修的智慧，以三种智慧精勤是极其稀有的，这样显示了。听闻与听闻的智慧相联系。受持和忆持二者与思维的智慧相联系。修行与禅修的智慧相联系。到此为止，显示了对法的赞颂。为了显示三宝的出现是安乐的，所以说了“诸佛”等。佛的词义与前面所说相同。稍微不同的是，如正士皮宁吉日和昂吉日等具有神通、在世间有名的那些人，也不能生起如来之智，所以“佛”这个词是这样用的。所谓“出现安乐”是指佛从光明天界降临到母亲的子宫里，像白象一样，在子宫的右侧，没有被子宫的污垢沾染而降临，以及诞生时，四大国王如具形藏等，和五百位大臣之子一起诞生，那些是有子宫的痛苦的，而如来没有痛苦，没有被污垢沾染，是远离的，所以在子宫里安住也是伟大的安乐。另一方面，是从光明天界降临的时候，从口中发出许多光芒
English
I heard with my ear faculty. "Holding" means understanding with wisdom. "Remembering" means not forgetting, using mindfulness to recite it, etc., not forgetting for a long time. "Practicing" means for that meaning, diligently practicing and acting with body, speech, and mind. "Difficult to obtain" is related to the metaphor of kalpas. The difficulty lies in that even if one hears it, it is extremely difficult to keep it in mind. Compared to remembering, it is extremely difficult to remember and become familiar with it. Compared to remembering, it is even more difficult to practice and act, that is, it is extremely rare, thus it is shown. Practicing is like the venerable Ananda, even for extremely small misdeeds, he confesses with his life, and with great effort, through great accumulation of merit and diligence, he can obtain it, since it is said like this, what else needs to be said? On the other hand, there are the wisdoms of hearing, thinking, and meditating. It is extremely rare to be diligent with the three wisdoms, thus it is shown. Hearing is related to the wisdom of hearing. Holding and remembering are both related to the wisdom of thinking. Practicing is related to the wisdom of meditating. Up to this point, the praise of the Dharma has been shown. In order to show that the appearance of the Three Jewels is happiness, "The Buddhas" etc. are said. The meaning of the word Buddha is the same as what was said before. Slightly different is that those who have clairvoyance and are famous in the world, such as the righteous man Pininggiri and Anggiri, cannot generate the wisdom of the Tathagata, so the word "Buddha" is used in this way. "Appearing happily" means that the Buddha descends from the heaven of clear light into the mother's womb, like a white elephant, on the right side of the womb, without being contaminated by the impurities of the womb, and when he is born, the four great kings such as Juxingzang, and five hundred sons of ministers are born together, those have the suffering of the womb, but the Tathagata has no suffering, is not contaminated by impurities, is separated from them, so staying in the womb is also great happiness. On the other hand, when descending from the heaven of clear light, many rays of light emanate from the mouth.
Chinese
从那里出现后，用光芒触及众生地狱等处，使那些地狱众生消除这样的想法，生起信心，觉得唯有大威力者才能发出光芒，从而像是从痛苦中解脱出来一样。聋子能听到声音，瞎子能看到东西，饮食和欲望都能如愿以偿，因此佛陀出现是世间安乐之因，所以说佛陀出现是极其安乐的。 或者说“佛陀出现是安乐的”，这是因为菩萨现证菩提时，具有一切最殊胜的解脱果，所以说佛陀出现是安乐的。对此，有些人可能会这样反驳：在没有现证成佛的时候，以及在母胎中受生和降生的时候，如果是菩萨，为什么说“佛陀出现是安乐的”呢？另一方面，如来说“出生”、“出现”和“入胎”是不合理的。为什么呢？因为已经断除了出生的烦恼，超越了轮回。这没有过失，因为那时还不是如来，而是菩萨，但这是以因喻果来说的。例如，世间织布者在没有完成织布之前也说“织布”，煮饭也说“煮饭”，磨麦子也说“磨面”，虽然还没有成为那样，但那些即将显现的事物，以因喻果是可能的，所以虽然那时是菩萨，但后来会现证成佛，因此这样说是没有过失的。说法是安乐的，因为在世间宣说和讲述十二部经的法，从而舍弃和驳斥外道等各种邪说，并且使经藏的法兴盛和长久住世，所以说说法是安乐的。僧伽，指的是八大士夫等，是对四个以上众多聚集者的称呼。他们的和合是戒律、见解和行为
English
Having arisen from there, the rays of light touched sentient beings in hell and other places, causing those hell beings to dispel such thoughts and generate faith, thinking that only a person of great power could emit light, thus appearing as if liberated from suffering. The deaf could hear, the blind could see, and food, drink, and desires were obtained as desired. Therefore, the appearance of the Buddha is the cause of happiness in the world, so it is said that the appearance of the Buddha is extremely happy. Or, "The appearance of the Buddha is happiness," because when the Bodhisattva manifests complete enlightenment, he possesses all the most excellent fruits of liberation, so it is said that the appearance of the Buddha is happiness. Some may argue that when one has not yet manifested complete Buddhahood, and when one is conceived and born in the womb, if one is a Bodhisattva, why say, "The appearance of the Buddha is happiness"? On the other hand, it is unreasonable for the Tathagata to say "birth," "appearance," and "entering the womb." Why? Because the afflictions of birth have been destroyed, and one has transcended samsara. There is no fault in this, because at that time it is not yet the Tathagata, but a Bodhisattva, but this is spoken of by attributing the effect to the cause. For example, in the world, a weaver who has not yet finished weaving cloth is still said to be "weaving cloth," cooking rice is also said to be "cooking rice," and grinding barley is also said to be "grinding flour." Although it has not yet become that, those things that are about to appear, attributing the effect to the cause is possible, so although at that time it is a Bodhisattva, later he will manifest complete Buddhahood, so there is no fault in saying this. Teaching the Dharma is happiness, because by teaching and explaining the Dharma of the twelve divisions of scripture in the world, various heretical views such as externalists are abandoned and refuted, and the Dharma of the scriptures flourishes and abides for a long time, so it is said that teaching the Dharma is happiness. Sangha refers to the eight great persons, etc., and is a term for a gathering of four or more. Their harmony is in discipline, view, and conduct.