Tibetan
དང༌། ས་ཅན་ན་རེ་སྔོན་ནི་མི་བདེན་པས་སོ། །ད་ནི་བདེན་ཡང་རུང་ཞེས་གླེངས་པ་དང༌། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་དག་གིས་དམ་དུ་སྨོས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་དག་གིས་ཞིབ་ཏུ་སྨྲས་པ་དང༌། བདག་ཅག་གིས་སྐུར་པ་བཏབ་པ་བདེན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་དང༌། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་དག་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ཏེ། རྩ་བ་མེད་པའི་ལྷག་མས་སྐུར་དུ་མི་གནང་བར་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛའ་བོ་དང་ས་ཅན་ཏེ། གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །ཞེ་སྡང་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་མ་སྤངས་པའོ། །ཁྲོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་མ་རངས་པའོ། །དགེ་སློང་གཙང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱད་བུ་ནོར་ཏེ་ཞེས་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །རྩ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བ་གསུམ་སྟེ། མཐོང་བའི་རྩ་བ་དང༌། དོགས་པའི་རྩ་བ་དང༌། ཐོས་པའི་རྩ་བ་མེད་པའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་པོའི་ནང་ནས་གང་ཡང་རུང་བའོ། །སྐུར་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀླང་བཏབ་པའོ། །ལྟུང་བ་ནི་ངན་སོང་གསུམ་དུའོ། །ཉེས་པ་ནི་ཕས་ཕམ་པར་གྱུར་པ་ལྷག་མར་གྱུར་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སྦྱོར་ཅིག། སྐྱེས་པ་མེད་པར་བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོར་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་ཐག་པ་ཞིག་གནས་པ་དེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་འདུག་པའི་བུ་མོ་ཆུང་མར་བླངས་སོ། །དེ་ཡང་ཁྲོ་ཞིང་གཏུམ་པ་ཞིག་པས། རྟག་ཏུ་བརྡེགས་པས་བྲོས་ཏེ་འགྲོའོ་སྙམ་ ནས། ཁྱིམ་མཚེས་རྒན་མོ་ཞིག་ལ་བྱས་པ་དང༌། རྒན་མོ་ན་རེ་བུ་མོ་མ་བྲོས་ཤིག་དང༌། ངས་ཐག་པ་ལ་མ་བརྡེགས་ཤིག་པར་བསྒོའོ་ཞེས་ནས་དེའི་ཚེ་མ་བྲོས་སོ། །སླད་ཀྱིས་ཐ་ག་པ་ཡང་ར་རོ་སྟེ། ཆང་སྲིན་ཅན་ཞིག་པས་བརྡེགས་པ་དང༌། བུ་མོ་དེ་ཡང་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བྲོས་ཏེ་སོང་ངོ༌། །ཐ་ག་པས་ཀྱང་ཕྱི་བཞིན་དུ་བསྙགས་པ་དང༌། དགེ་སློང་ཞིག་མཉན་དུ་ཡོད་པར་འགྲོ་བ་དང་འགྲོགས་ཏེ་སོང་བ་མཐོང་ནས། འཕྲལ་དུ་གཟུང་དུ་ནི་བདག་གཅིག་པུ། ཁོང་ནི་གཉིས་པས་བདག་གིས་མི་གཟུང་ངོ་སྙམ་ནས་དེ་ཐག་པའི་གྲོང་ནས་ཐག་པ་རྣམས་ལ་ངའི་ཆུང་མ་ཤཱཀྱའི་དགེ་སྦྱོང་གིས་འཕྲོགས་ཀྱིས་གྲོགས་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང༌། ཐ་ག་པ་རྣམས་ནི་ཡོང་གིས་ཀྱང་བློ་རྩིང་བས། དགེ་སློང་དེ་བཟུང་ནས་ཤིན་ཏུ་བརྡེགས་ནས་ལྷུང་བཟེད་དང༌། ཁར་གསིལ་ནི་བཅག་ཆོས་གོས་ནི་དྲལ་ཏེ་དེའུ་ཤི་བ་ལས། ཐ་ག་པ་དག་གིས་བཟོད་པ
Chinese
而且，萨坚说：“以前是不真实的。”现在说真实也可以，这样说了之后，比丘长老们说：“请你们郑重地说。”这样命令之后，比丘长老们详细地说。我们诬蔑是真实的，这样承认之后，对于意义浅薄的比丘们，从诽谤中听到了，没有根本的僧残罪不被允许诬蔑，因此制定了学习的戒条。还有，名为“某比丘”的是朋友和萨坚，其他也和这相同。“嗔恨者”是指没有舍弃嗔恨。“愤怒”是指不满意。“清净比丘”是指贾布诺尔德，其他也和这相同。“没有根本”是指三种根本，即没有见到的根本，怀疑的根本，听到的根本。“僧众的僧残”是指僧众的僧残十三种中的任何一种。“诬蔑”是指诽谤。“堕落”是指三恶道。“罪过”是指如同从波罗夷变成僧残罪中出现的那样，这里也同样适用。不允许没有男人的情况下和女人一起走的起因是在舍卫城的时候。当时，在王舍城有一个织布工住着，他在舍卫城娶了一个居士的女儿为妻。那个织布工非常暴躁，经常殴打她，所以她想逃走。她告诉一位年长的邻居，年长的邻居说：“女儿，不要逃走，我会告诉织布工不要打你。”所以当时她没有逃走。后来，织布工又喝醉了，因为他是个酒鬼，所以又开始打她。那个女儿逃到了舍卫城。织布工也跟着追了过去，看到一个比丘和女儿一起走，心想：“现在我一个人，他们是两个人，我抓不住。”于是他从织布工的村子里对织布工们说：“我的妻子被释迦族的修行者抢走了，请你们帮忙。”那些织布工们因为愚蠢，抓住了那个比丘，狠狠地殴打他，打碎了他的钵和刮胡刀，撕破了他的僧衣，比丘被打得半死。那些织布工们忍受着。
English
Moreover, Sācan said, "Before it was not true." Now saying it is true is also okay, after saying this, the elder monks said, "Please speak solemnly." After this order, the elder monks spoke in detail. We admit that the slander is true, after admitting this, for the monks with shallow meaning, it was heard from slander, without the root of saṃghāvaśeṣa, it is not allowed to slander, therefore the precepts of learning were established. Also, the one named "a certain monk" is a friend and Sācan, others are also the same as this. "Hateful one" refers to one who has not abandoned hatred. "Anger" refers to dissatisfaction. "Pure monk" refers to Jābudnord, others are also the same as this. "Without root" refers to three roots, namely, without the root of seeing, the root of doubt, the root of hearing. "Saṃghāvaśeṣa of the Saṃgha" refers to any of the thirteen saṃghāvaśeṣas of the Saṃgha. "Slander" refers to defamation. "Falling" refers to the three evil destinies. "Fault" refers to as it appears from the pārājika becoming saṃghāvaśeṣa, the same applies here as well. The reason for not allowing a woman to walk with a man without a man is when it was in Śrāvastī. At that time, there was a weaver living in Rājagṛha, and he took a householder's daughter as his wife in Śrāvastī. That weaver was very irritable and always beat her, so she wanted to run away. She told an elderly neighbor, and the elderly neighbor said, "Daughter, don't run away, I will tell the weaver not to hit you." So she didn't run away at that time. Later, the weaver got drunk again, because he was an alcoholic, so he started hitting her again. That daughter ran away to Śrāvastī. The weaver also chased after her, and saw a monk walking with his daughter, thinking, "Now I am alone, they are two people, I can't catch them." So he said to the weavers from the weaver's village, "My wife has been robbed by the Śākya practitioner, please help me." Those weavers, because of their stupidity, caught the monk, beat him severely, broke his bowl and razor, tore his robes, and the monk was beaten half to death. Those weavers endured.
Tibetan
་གསོལ་ཏེ་དགེ་སློང་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་པ་དང༌། དགེ་སློང་གཞི་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བར་འོངས་སམ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། ལན་དུ་དེ་ལྟའི་ཕྱིར་བརྡེགས་ཏེ་དེའུ་ཤིའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། ཅིའི་ཕྱིར་བུད་མེད་དང་གཞན་དུ་འགྲོགས་ཤིང་འགྲོ་ཞེས་དགེ་སློང་དག་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ནས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །སྐྱེས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པ་གཞན་མེད་པའོ། །བུད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་རྣ་རུ་བཟོད་པའོ། །ལམ་དུ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའོ། །ཐ་ན་གྲོང་བར་ཕྱིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་སོང་བའོ། །ཉེས་པ་ནི་རྒྱང་གྲགས་རེ་རེ་ཞིང་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བུད་མེད་ཀྱི་བསེལ་བྱས་པ་དང་ལམ་མཚོན་བྱས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལྟུང་བ་བདུན་ཅུ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དགེ་སློང་མགྲོན་པ་ཞིག་རྐུན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་ཤིང་འགྲོར་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་དབྱར་ཟླ་བ་གསུམ་ཚུལ་དུ་ཞུགས་ནས་དབྱར་ཟླ་བ་གསུམ་འདས་ནས་ཚུལ་ནས་བྱུང་སྟེ། མཉན་དུ་ཡོད་པར་འགྲོ་བའི་གྲོགས་མེད་དེ་གྲོགས་ཆོལ་བ་ལས། ཚོང་པ་ཤོག་མ་ལས་འབྱོལ་བ་དག་ཅིག་མཉན་དུ་ཡོད་པར་འགྲོ་བ་དང་ཕྲད་ནས་དེ་དག་དང་འགྲོགས་ཏེ་གསེབ་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་དོང་བ་དང༌། དགེ་སློང་དག་ཚོང་བ་དེ་ དག་པས་ཟུང་ཟད་སྔར་སོང་བ་དང༌། ཤོག་གམ་དག་གིས་ཚོར་ནས་སྔར་མདུན་དུ་བསྒུགས་ཏེ། དགེ་སློང་དེ་མདུན་ནས་དཔགས་ཏེ་འགྲོ་བ་དེ་དག་གིས་མཐོང་ནས། སྔན་ཆད་ཀྱང་དགེ་སློང་དེས་ལམ་དྲངས་སོ་ཞེས་ནས་ཤིན་ཏུ་བརྡེགས་ནས་ཆོས་གོས་ཀྱང་དྲལ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱང་བཅག་གོ །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བདེ་བར་འོངས་སམ་ཞེས་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་སྨྲས་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིབ་ཏུ་བྱས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དག་ཅིའི་ཕྱིར་འགྲོན་པ་རྐུན་མ་དང་འགྲོགས་ཞེས་དགེ་སློང་དག་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ནས། བཀས་སྨད་དེ་འགྲོན་པ་རྐུན་མ་དང་འགྲོ་མི་གནང་བར་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་འགྲོ་བའོ། །རྐུན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤོ་གམ་ལམ་བྱོལ་བའོ། །ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོན་པའི་ལམ་མོ། །ཉེས་པ་ནི་རྒྱང་གྲགས་རེ་རེ་ཞིང་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཉེས་བྱས་སོ། །ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པའི་གང་ཟག་བསྙེན་པར་རྫོགས
Chinese
祈请后，比丘前往舍卫城（Shravasti），原住比丘问道：“安乐而来吗？”回答说：“正因如此才被打，称作‘德乌西奥’。”比丘们讥讽说：“为何与妇女和其他人交往而行？”因此禀告佛陀，制定了学习戒律的条目。所谓“没有男子”，是指没有其他男子。所谓“妇女”，是指能忍受印度的。所谓“入路”，是指行走。所谓“乃至前往村落”，是指从一个城市经过到另一个城市。罪过是每一俱卢舍（krosa，古印度长度单位，约500米）犯一次堕罪。半俱卢舍犯一次恶作罪。为妇女遮蔽和指示道路没有罪过。七十堕罪完毕。 关于不允许比丘客人与盗贼一同行走的缘起是，在舍卫城（Shravasti）时，当时一位比丘在王舍城（Rajagriha）安居三个月，三个月结束后从安居处出来，没有去舍卫城（Shravasti）的同伴，因为同伴离散了。一些从商人处逃脱的人与去舍卫城（Shravasti）的人相遇，与他们一同进入岔路行走。比丘们被那些商人耗尽了精力，先走了。那些逃脱者察觉后，提前在前面等待。那些人看到比丘从前面走来，说：“以前也是这个比丘带的路。”于是狠狠地殴打，撕破了法衣，打碎了钵。之后，那位比丘到达舍卫城（Shravasti），那些比丘问道：“安乐而来吗？”详细询问了发生的事情。比丘们讥讽说：“为何客人与盗贼同行？”因此禀告佛陀，佛陀呵责，制定了不允许客人与盗贼同行的学习戒律的条目。所谓“比丘”，是指进入此法者，从王舍城（Rajagriha）前往舍卫城（Shravasti）。所谓“盗贼”，是指逃脱的强盗。所谓“路”，是指寺院的路。罪过是每一俱卢舍（krosa，古印度长度单位，约500米）犯一次堕罪。半俱卢舍犯一次恶作罪。不允许为未满二十岁的人授比丘戒。
English
After requesting, the monks went to Shravasti, and the resident monks asked, "Did you come in peace?" They replied, "That's why we were beaten, called 'Deushio'." The monks ridiculed, "Why do you associate and walk with women and others?" Therefore, they reported to the Buddha and established the precepts for studying the Vinaya. "Without a man" means without another man. "Woman" means being able to tolerate India. "Entering the path" means walking. "Even going to a village" means passing from one city to another. The offense is a Patita offense for every krosa (an ancient Indian unit of length, about 500 meters). Half a krosa is a Dushkrita offense. There is no offense for sheltering and pointing the way for women. The seventy Patita offenses are completed. The origin of not allowing a guest monk to walk with thieves is that in Shravasti, a monk had stayed in Rajagriha for three months during the summer retreat. After the three months, he came out of the retreat. He had no companion to go to Shravasti because his companions had dispersed. Some people who had escaped from merchants met people going to Shravasti and entered a side road with them. The monks were exhausted by those merchants and went ahead. Those who had escaped noticed and waited ahead. When they saw the monk coming from ahead, they said, "This monk led the way before too." So they beat him severely, tore his robes, and broke his bowl. Afterwards, that monk arrived in Shravasti, and those monks asked, "Did you come in peace?" They inquired in detail about what had happened. The monks ridiculed, "Why does a guest associate with thieves?" Therefore, they reported to the Buddha, who rebuked them and established the precept of not allowing a guest to walk with thieves. "Monk" means one who has entered this Dharma, going from Rajagriha to Shravasti. "Thief" means an escaped robber. "Road" means the road to the monastery. The offense is a Patita offense for every krosa (an ancient Indian unit of length, about 500 meters). Half a krosa is a Dushkrita offense. It is not allowed to give the Bhikshu ordination to a person under twenty years of age.