Tibetan
། དགེ་སློང་དེས་སྐས་ཕྱུང་ཤིག་ཡང་ན་སྒོ་གཏན་ཆུག་ཤིག་ཡང་ན་བསྲུང་བའི་དགེ་སློང་ཞོག་ཤིག །དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་གྱི་བར་དུ་ནི་ཉེས་བྱས་ཤར་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གཅིག་ལ་གཅིག་སྡངས་པར་བྱེད་དུ་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཅུ་བདུན་སྡེ་རྣམས་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ལ་གནས་འཆའ་ཞིང་བསྟེན་པའི་ཚེ་འཆར་ཀས་གཅིག་ལ་ལས་བཅོལ་ན་མ་བཏུབ་པ་ལས་འཆར་བས་བསྐྲད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་བདག་ཅག་ཐོས་པ་འཛིན་དུ་དོང་ངོ་ཞེས་ཀློག་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །འཆར་བས་དེ་ལྟར་ཐོས་པ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བསྙེ་ན་དགའ་བོ་ལ་གཏམ་བྱས་པ་དང༌། བསྙེན་དགའ་བོ་ན་རེ་དེ་ནི་མ་ལེགས་ཏེ་བདག་ཅག་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའོ། །འཆར་ཀས་བསྙེན་དགའ་བོ་ལངས་དེ་དག་སྔར་ལོབས་པ་ནི་བརྗེད་ལ་ཕྱི་མ་ལ་ནི་མི་ལོབས་པར་བྱ་ནུས་སོ་ཞེས་ནས་ལ་བ་སྤུན་མོ་ཞིག་བ་ཟློག་སྟེ་གྱོན་ནས་བཅུ་བདུན་སྡེ་མེ་མར་དག་བུས་ནས་ཀློག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། འཆར་ཀས་ལ་བ་གྱོན་ནས་འབྱུང་པོ་འབྱུང་པོ་ཞེས་བསྡིགས་པས་དེ་དག་སྐྲག་པས་ཀློག་པ་བཏང་སྟེ་འཁོད་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་སློབ་དཔོན་འོངས་པ་ལ་བྱས་ནས་དེ་དག་གིས་འཆར་ཀ་ཡིན་པར་འཕྲིགས་ནས་ཕྱི་དེ་ནུབ་མོ་གྲ་བཞིར་མར་མེ་བཞི་བུས་ཏེ་བཀབ་སྟེ་བཞག་ནས་འདུག་པ་དང༌། ཡང་འཆར་ཀ་འོངས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འབྱུང་པོ་འབྱུང་པོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་སྒོ་བཅད་དེ་མར་མེ་ཕྱུང་སྟེ་བཟུང་ནས་བརྡེགས་སོ། །དེ་ན་རེ་ང་ནི་འཆར་ཀ་པོ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་ན། དེ་དག་ན་རེ་འཆར་ཀ་པོ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བསམ་གཏན་ལ་འདུག་ན་འདིར་ཅི་འདོད་ཅེས་བརྡེགས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྣད་དོ། །ནང་པར་ལུས་མར་གྱིས་སྐུད་ཅིང་མཉེ་བ་ལས་དགེ་སློང་གཞན་དག་གིས་ཅི་ཉེས་ཞེས་དྲིས་ནངས་དེ་བཞིན་དུ་བསྡིགས་པ་ལས་ཁོང་གིས་བརྡེགས་དེ་སྣད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་དག་འཕྱ་སྟེ་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་སྡང་པར་བྱེད་ཅེས་འཕྱ་བ་ལས་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆར་ཀ་སྟེ་གཞན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །དགེ་སློང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་ལ་ཞུགས་པའོ། །སྡངས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ གིས་བྱེད་པའོ། །བྱེད་དུ་བཅུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལའོ། །ཐ་ན་རྩེད་མོར་བསམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩེད་མོ་ཡང་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེའོ། །དགེ་སློང་གིས་སྡངས་པར་བྱ་བར་བསམས་ནས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་གཟུགས་སྲིན་མོ་འདྲ་བའམ། ཡི་
Chinese
比丘应当把梯子撤掉，或者把门关上，或者安排守护的比丘。如果没这样做，在天亮之前，犯了罪过就会堕落。不允许比丘之间互相憎恨的缘起是发生在憍赏弥。当时，具寿十七群的比丘们，在六群比丘们处安住和依止的时候，阿吒迦让一个人做事情，但因为做不好就被阿吒迦赶走了。那些比丘们也说：‘我们去学习经文。’就开始诵读。阿吒迦说：‘就这样学习经文吗？’就和难陀说话，难陀说：‘这不好，会损害我们的。’阿吒迦让难陀起来，说：‘那些以前学习过的会忘记，而后面的却不能学会。’于是把一件羊毛的姐妹袍子反过来穿上，把十七群比丘的灯吹灭，就开始诵读。阿吒迦穿着羊毛袍子，恐吓说：‘鬼啊！鬼啊！’那些比丘们害怕了，停止了诵读，就坐了下来。那些比丘们就告诉了他们的老师，那些比丘们以为是阿吒迦，于是在第二天晚上，在四个角落里点燃了四盏灯，盖住后放在那里等着。阿吒迦又来了，像之前一样说：‘鬼啊！鬼啊！’那些比丘们就把门关上，把灯拿出来抓住他打。他说：‘我是阿吒迦。’那些比丘们说：‘阿吒迦不是应该在那样解脱的禅定中吗？来这里干什么？’就打他，打得很厉害。第二天，用酥油涂抹身体，按摩，其他的比丘问：‘有什么罪过吗？’回答说：‘像那样恐吓，所以他们打我，打得很厉害。’少欲的比丘们就讥讽说：‘为什么比丘要憎恨比丘呢？’因为这个缘故，就制定了学处。又，哪个比丘，就是阿吒迦，其他的也和他一样。这个比丘，就是进入这个法中的。憎恨，就是自己做。让做，就是让别人做。哪怕是当做游戏，游戏也会堕落。比丘如果想憎恨，就观想不悦意的形象，比如罗刹女一样，或者
English
The monk should remove the ladder, or close the door, or place a guarding monk. If this is not done, before dawn, committing an offense will lead to a fall. The origin of not allowing monks to hate each other occurred in Kosambi. At that time, when the venerable seventeen groups of monks were dwelling and relying on the six groups of monks, Aṭaka assigned someone to do something, but because they couldn't do it well, they were expelled by Aṭaka. Those monks also said, 'Let's go and learn the scriptures.' And began to recite. Aṭaka said, 'Is this how you learn the scriptures?' He spoke to Nanda, and Nanda said, 'This is not good, it will harm us.' Aṭaka had Nanda get up and said, 'Those things learned before will be forgotten, and the later ones cannot be learned.' So he turned a wool sister's robe inside out and wore it, blew out the lamps of the seventeen groups of monks, and began to recite. Aṭaka, wearing the wool robe, threatened, 'Ghost! Ghost!' Those monks were afraid, stopped reciting, and sat down. Those monks told their teacher, and those monks thought it was Aṭaka, so the next night, they lit four lamps in the four corners, covered them, and waited there. Aṭaka came again and said as before, 'Ghost! Ghost!' Those monks closed the door, took out the lamps, grabbed him, and beat him. He said, 'I am Aṭaka.' Those monks said, 'Shouldn't Aṭaka be in that liberated meditation? What do you want here?' They beat him, beat him very hard. The next day, they smeared their bodies with ghee and massaged them. Other monks asked, 'Is there any offense?' He replied, 'Because I threatened like that, they beat me, beat me very hard.' The monks with few desires ridiculed, 'Why should a monk hate a monk?' Because of this reason, the precept was established. Also, which monk, that is Aṭaka, and others are like him. This monk is the one who has entered this Dharma. Hating is doing it oneself. Causing to do is causing others to do. Even if it is considered a game, the game will also lead to a fall. If a monk wants to hate, he should contemplate unpleasant images, like a Rakshasa woman, or
Tibetan
དགས་དང་ཤ་ཟ་དང་གྲུལ་བུམ་དང༌། ལུས་སྲུལ་པོ་ལྟ་བུའམ། སྟག་གཟིག་དང་འཕར་སྤྱང་ལྟ་བུའམ། ཁ་དོག་ཡིད་དུ་མི་འོང་ཞིང་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་སྒོ་ནས། དགེ་སློང་ལ་སྡངས་པར་བྱེད་དམ་བྱེད་དུ་འཇུག་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་སྡངས་པར་བྱ་བར་བསམས་ནས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་གཟུགས་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དང་ཁྱིམ་བདག་དང་ཚོང་དཔོན་དང༌། ནོར་ཅན་དང་ལྷ་དང་ཀླུ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་གཟུགས་ལྟ་བུར་སྟོན་ཅིང་དེ་དག་ཁྱོད་ལ་གསོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལས། དགེ་སློང་འཇིགས་པར་གྱུར་ཀྱང་རུང༌། མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་གཏམ་དང་བྱོལ་སོང་དང་ཡི་དགས་དང་ལྷ་དང་མིའི་གཏམ་སྨྲས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་གི་ཡོ་བྱད་དང་གོས་སྦེད་དུ་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། མཽད་གལ་གྱི་བུས་ཨུ་པཱ་ལི་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། དྲུག་སྡེ་རྣམས་ལ་གནས་འཆའ་ཞིང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོགས་པ་དགེ་འདུན་རྣམས་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་གྲོང་དུ་ཆོས་སྟོན་ལ་སྔར་གཤེགས། དྲུག་སྡེ་དང་བཅུ་བདུན་སྡེ་ནི་ཕྱི་ན་མར་དབེན་བཞིན་དུ་འབྲངས་པ་ལས། ལམ་གྱི་བར་དུ་གང་ན་རྫིང་བུ་ཞིག་ཆུས་གང་ཞིག་འདུག་པའི་གན་དུ་ཕྱིན་པ་དང༌། དྲུག་སྡེས་བཅུ་བདུན་སྡེ་ལ་ཀུ་རེ་བྱ་བར་བསམས་ནས་དྲུག་སྡེས་སྨྲས་པ་ཀྱེ་བཅུ་བདུན་སྡེ་ཁྱེད་རྣམས་ནི་ངེད་ཅག་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱེད་ན། ཆུ་འདིའི་ནང་དུ་འུ་བུ་ཅག་ཞུགས་ལ་སུས་ཆུའི་ནང་དུ་དབུགས་རིང་དུ་ཐུབ་པ་ལྟའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། བཅུ་བདུན་སྡེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་ནས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཆུའི་གཏིང་དུ་ཞུགས་པ་དང་བསྙེན་དགའ་བོ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སླར་བྱུང་ནས་བཅུ་བདུན་སྡེའི་གོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་ཤིང་དྲུང་གཅིག་ཏུ་སྦས་ཏེ་བཞག་ནས། དྲུག་སྡེ་རྣམས་རིང་ཤིང་མྱུར་བར་རྫིང་ནས་བྱུང་ནས་བྲོས་སོ། །དེ་ནས་བཅུ་བདུན་སྡེ་རྣམས་སྟེང་དུ་བྱུང་སྟེ་བལྟས་ན་གཅིག་ཀྱང་མི་སྣང་བར་བདག་ཅག་ཕམ་དུ་དོགས་ནས་སླར་ཡང་ཆུའི་ནང་དུ་ཞུགས་སོ། །སླད་ཀྱིས་བལྟས་ན་དྲུག་སྡེ་དང་གོས་བཅས་པར་མི་སྣང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་ཅག་ལ་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ནི་ཀྱལ་ཀ་ཞིག་བྱས་སོ་ཞེས་ནས་གོས་མེད་དེ་ཆུའི་ནང་དུ་འཁོད་པ་ལས་དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ
Chinese
若以恶鬼、食肉者、瓮形鬼，或似腐烂之身，或似虎豹豺狼，以颜色不悦意、声音不悦耳之方式，憎恨比丘或使他人憎恨，则一切皆堕罪。比丘若思欲憎恨比丘，而示现不悦意之形象，如国王、大臣、居士、商贾、富人、天、龙、鹏鸟之形象，并说彼等将杀汝，比丘无论是否因此恐惧，皆犯轻罪。讲述地狱众生、旁生、饿鬼、天人等故事，则无罪。关于不得隐藏比丘之用具与衣物之缘起，乃于ཉན་དུ་ཡོད་པ་ན།（舍卫城）目犍连子等出家，受具足戒后，六群比丘等安住并承事供养。当时，一居士迎请世尊等僧众应供。佛陀世尊与眷属先往城中说法。六群比丘与十七群比丘随后寂静跟随。途中，至一水池满水之处。六群比丘欲作弄十七群比丘，便说：“诸位十七群比丘，汝等对我等甚为恭敬，不如我等入此水中，看谁能在水中闭气最久？”十七群比丘亦应允。彼等皆入水底。具喜比丘随即上来，将十七群比丘之衣物全部收拢，藏于一树下。六群比丘迅速从池中出来逃走。之后，十七群比丘浮出水面，见空无一人，以为自己失败，便又入水。再次察看，六群比丘与衣物皆不见踪影。尊者们说道：“六群比丘对我等作了戏弄。”便赤身裸体坐在水中。当时，尊者目犍连子
English
If, with the form of a demon, a flesh-eater, a pot-bellied ghost, or like a decaying body, or like a tiger, leopard, or wolf, with an unpleasant color and an unpleasant sound, one hates a monk or causes others to hate him, then one will fall into all offenses. If a monk, thinking to hate a monk, shows an unpleasant form, such as the form of a king, minister, householder, merchant, rich man, god, naga, or garuda, and says that they will kill you, whether the monk is frightened or not, he commits a minor offense. There is no offense in telling stories of hell beings, animals, hungry ghosts, gods, and humans. The origin of the prohibition against hiding a monk's utensils and clothes is as follows: In Nyandu Yöpa Na (Shravasti), Maudgalyayana and others renounced the world and, having received full ordination, the group of six monks resided and served and honored them. At that time, a householder invited the Buddha and other sangha members for a meal. The Buddha, the Blessed One, and his retinue went ahead to teach the Dharma in the city. The group of six and the group of seventeen followed quietly behind. On the way, they came to a pond full of water. The group of six monks, intending to play a trick on the group of seventeen, said, "O group of seventeen monks, you are very respectful to us, why don't we enter this water and see who can hold their breath the longest in the water?" The group of seventeen monks also agreed. They all entered the bottom of the water. The Venerable Ananda immediately came up, gathered all the clothes of the group of seventeen monks, hid them under a tree, and left them there. The group of six monks quickly came out of the pond and ran away. Afterwards, the group of seventeen monks came to the surface and, seeing that there was no one there, thought they had failed and entered the water again. Looking again, the group of six monks and the clothes were nowhere to be seen. The venerable ones said, "The group of six monks have played a trick on us." So they sat naked in the water. At that time, the Venerable Maudgalyayana