Tibetan
་བ་སྤྱང་ཀིས་ཟིན་པ་དང༌། ཚོང་དཔོན་དང་དེ་དཔོན་དང་ནོར་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་དག་དྲན་ནམ་མི་དྲན་ཞེས་སྨྲས་པ་ལས། མི་དྲན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་སོ་ཞེས་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བ་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ནི་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་མི་རིགས་པ་ལས་བསྙེན་ པར་རྫོགས་པས་ན་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྡིག་པར་ལྟ་བ་ལས་བཟློག་པ་འམ་བཅོས་པའི་ཕྱིར་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །མཛུབ་མོས་ག་ག་ཚིལ་བྱེད་དུ་མི་གནང་བའི་གླིང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་བཅུ་བདུན་སྡེ་རྣམས་གཅིག་ལས་སུ་བསྐོས་ན། ཀུན་བསྡོངས་ཤིང་གྲོགས་བྱེད་དོ། །ཕྱིས་གཅིག་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་སྐྱོང་གི་རེས་ལ་བབ་ནས། དེས་ཀྱང་ཆོས་འཆད་པའི་སྟན་ཀུན་བཏིང་ནས། བདག་གཅིག་པུ་གཙུག་ལག་ཁང་ཆག་ཆག་གདབ་པ་དང༌། ཕྱག་དར་དང་གཙུག་ལག་ཁང་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བྱས་ཏེ། དེའི་ནུབ་མོ་གཅིག་གིས་ཀྱང་གྲོགས་མ་བྱས་ཏེ་ཤ་ཟང་ངོ༌། །བཅུ་བདུན་པོ་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་ལྟོས་པ་ལས་སུས་ཀྱང་གྲོགས་མ་བྱས་ཏེ། གཅིག་པུས་མཚན་གཅིག་ལུས་པས་ནང་པར་དེ་ཁྲོས་པ་ལ་ཀུན་གྱིས་ཟན་ཟོས་ཀྱི་བར་དུ་བཟོད་པར་གསོལ་ན་མ་བཏུབ་ནས། གཅིག་གིས་ག་ག་ཚིལ་བྱས་ན་དེ་ཡང་དགོད་པ་དང༌། ཐབས་དེ་རུང་ངོ་ཞེས་ཀུན་གྱིས་བྱས་པ་དང༌། རླུང་གིས་སུབས་ཏེ་དུས་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་ངུ་ཞིང་འཁོད་པ་ལས་དགེ་སློང་དག་གིས་མཐོང་སྟེ་འཕྱ་བ་ལས་སྙན་དུ་བདས་ནས། ག་ག་ཚིལ་བྱེད་དུ་མི་གནང་བར་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་བདུན་སྡེའོ། །ག་ག་ཚིལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཡའ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཆགས་བཞིན་དུ་ག་ག་ཚིལ་བྱས་ན་སོར་མོ་དུས་རེག་པ་ལྟུང་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དོ། །རྨ་དང་མཛེ་དང་སྨེ་བ་དང༌། སྤུ་འཁྲིལ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཅིང་འཕྲུག་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཆུ་ལ་དགའ་ཞིང་རྩེར་མི་གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་བཅུ་བདུན་སྡེའི་ནང་ན་ཨུ་པཱ་ལི་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེས་གྲོགས་པོ་དག་འདུལ་བར་འདོད་ནས། ཆུ་བོ་ཁྱིམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའི་ནང་ན་ཁྲུས་བྱེད་པའི་ཚེ་རྩེ་ཞིང་འཁོད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པཱ་ལི་ནི་སྐམ་ལ་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དང༌། བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མ་གཉིས་ཁང་པའི་ཡ
Chinese
被豺狼抓住，商人以及他们的首领和富人，你还记得吗？当被问及是否记得时，回答说不记得了。如果因此而产生后悔，认为你没有受具足戒，那么每次都会构成堕落。寿命具足者，你从不合适的堪布和阿阇梨处受了具足戒，因此不具备比丘的资格，如果产生这样的后悔，就会构成堕落。为了阻止或纠正对罪恶的看法，则没有过错。不允许用手指搔痒的缘起是，发生在舍卫城。当时，十七群僧被指派做一项工作，大家都联合起来互相帮助。后来，轮到其中一人管理寺庙，他也铺设了所有讲经的座位，独自一人修缮寺庙，用拂尘和寺庙装饰品等进行装饰。那天晚上，没有一个人帮助他，他感到非常孤独。十七个人互相依赖，但没有人帮助他，只有他一个人度过了一夜，第二天他生气了，大家都劝他忍耐到吃完饭，但他无法忍受，其中一人搔痒，他也笑了，大家都觉得这个方法可行，于是都做了，结果风吹走了灰尘，时间也过去了。之后，他们哭着坐着，被比丘们看到并嘲笑，他们听到了这件事，于是制定了不允许搔痒的戒律。比丘指的是十七群僧。搔痒指的是发痒。如果带着贪欲搔痒，每次手指接触都会构成堕落。展示和摩擦伤口、麻风、痣和毛发缠结等，则没有过错。喜欢水而不允许嬉戏的缘起是，发生在舍卫城。当时，在十七群僧的比丘中，名叫邬波离的人，已经断除了一切烦恼，证得了阿罗汉果。他想调伏朋友们，所以在名叫家河的河流中洗澡时，他们嬉戏玩耍。寿命具足者邬波离则坐在岸上。当时，胜光王和王后鬘 दोनों
English
Seized by jackals, merchants and their leaders and wealthy people, do you remember them? When asked if they remembered, they replied that they did not. If regret arises from this, thinking that you have not received the full ordination, then each time it will constitute a downfall. O long-lived one, you received the full ordination from unsuitable Khenpos and Acharyas, therefore you do not possess the qualifications of a Bhikshu, if such regret arises, it will constitute a downfall. There is no fault in preventing or correcting the view of sin. The origin of not allowing scratching with fingers is that it occurred in Shravasti. At that time, the seventeen groups of monks were assigned to do one task, and everyone united to help each other. Later, it was one person's turn to manage the monastery, and he also laid out all the seats for preaching, and alone repaired the monastery, decorated it with dusters and monastery ornaments, etc. That night, no one helped him, and he felt very lonely. The seventeen people relied on each other, but no one helped him, and he spent the night alone, and the next day he was angry, and everyone persuaded him to be patient until after eating, but he could not bear it, and one of them scratched, and he also laughed, and everyone felt that this method was feasible, so they all did it, and as a result, the wind blew away the dust, and time passed. After that, they sat crying, and were seen and ridiculed by the Bhikshus, and they heard about this, and so they established the precept of not allowing scratching. Bhikshu refers to the seventeen groups of monks. Scratching refers to itching. If scratching with desire, each time a finger touches, it constitutes a downfall. There is no fault in showing and rubbing wounds, leprosy, moles, and tangled hair, etc. The origin of liking water but not allowing playing is that it occurred in Shravasti. At that time, among the Bhikshus of the seventeen groups of monks, a person named Upali had abandoned all defilements and attained the state of Arhat. He wanted to tame his friends, so when they were bathing in the river called Khyaṃ Ldan, they were playing and frolicking. The long-lived Upali was sitting on the shore. At that time, King Prasenajit and Queen Māl