Tibetan
ཡང་ཁྲོས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་དེའི་ཆོས་ཀྱང་མ་བཤད་དོ། །རྒྱལ་པོས་མ་ཤེས་ཏེ། ཀླུ་གཉིས་བསྐྲད་པས་དེ་གཉིས་ཀྱང་མཚོ་ཆེན་པོར་དོང་ངོ༌། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་མཚེའུ་དང་ལྟེང་ཀ་དག་ཀྱང་བསྐམས་ཆར་དག་ཀྱང་དུས་དུས་སུ་མ་བབ་པས་ལོ་ཉེས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཇི་ལྟར་ནོངས་པ་ཞུས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོས་ཀླུ་ཁྱིམ་བ་དག་གཉིས་ཤིག་བསྐྲད་པ་དྲན་ནམ་ཞེས་བཀས་རྨས་ན་དྲན་ནོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རི་བོ་དང་དགའ་སྐྱེད་གཉིས་ཡིན་ཏེ་དེ་གཉིས་ཁྲོས་པས་རྒྱ་མཚོར་དོད་བས་སོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་ཡུལ་དུ་མ་རུང་མོད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཟོད་པ་གསོལ་བའི་དུས་དང་ཕྱིས་དེ་གཉིས་དང་ཕྲད་པར་དུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཛད་དེ། །དེ་གཉིས་དང་གཅིག་ལ་གཅིག་བཟོད་པར་བྱས་ཀྱི་འོག་ཏུ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་དུ་འོང་བར་གསོལ་བ་བཏབ་ན། དེད་ཅག་གནས་པའི་གནས་ཉིད་དུ་ངེད་ཀྱིས་གཡོག་ཅིག་བཞག་གི །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁང་པ་བརྩིགས་ཤིག་དུས་དུས་སུ་འོང་ངོ་ཞེས་དུས་བྱས་སོ། །དེ་གཉིས་སྤྲོ་བའི་རོལ་མོ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཕྱོགས་ནས་རོལ་མོ་མཁན་ཅིག་འོངས་པས། དགེ་སློང་མ་ བཅུ་གཉིས་སྡེ་ལས་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་མཛད་པའི་གར་ཐབས་བསླབས་ཏེ་བྱས་པས་དད་པ་རྣམས་ནི་དགའ་བར་བྱས་སོ། །མ་དད་པ་རྣམས་དགའ་ཞིང་མོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོས་པ་ཅན་དང་འཆར་བ་ལྟ་བུར་བཅོས་ནས་གཅིག་གི་མདུན་དུ་གཅིག་ཙོག་ཙོག་པོར་འདུག་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟས་ཀྱི་ལྷག་མར་བྱས་ནས། ཐལ་བ་གྱོ་མོ་གང་མགོ་བོར་བསྣུན་ཅིང་དྲུག་སྡེ་པོ་ལ་དཔྱས་པས་མ་དད་པ་རྣམས་ཀྱང་དད་པར་གྱུར། དྲུག་སྡེ་ནི་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས། རོལ་མོ་མཁན་དེ་ལ་གནོད་བཞིག་བྱ་བར་བསམས་ནས། ལྷ་དང་རོལ་མོ་མཁན་གྱི་ཆ་ལུགས་འདྲ་བར་ཡོ་བྱད་དང་གོས་དག་སྦྱར་ནས་ལ་བཟླ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་གར་ཐབས་སྦྱར་བས། རོལ་མོ་མཁན་རྣམས་ཀྱང་དྲུག་སྡེ་པོ་རྣམས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཕྲིགས་ཏེ། ཛེ་ཏའི་ཚལ་དུ་བསྒུགས་ན་བསྙེན་དགའ་བོའི་གདོང་ལ་ས་ཚོན་ཞིག་འདུག་པ་མཐོང་སྟེ། དེ་ཕྱིན་ཆད་བསྙེན་དགའ་བོ་ལ་གར་མི་བྱ་བ་དང་འཕྱས་མི་གདབ་པར་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། རྔན་པའི་བརྡར་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་བཞག་སྟེ་ཕྱིས་ཅི་རྙེད་པ་དྲུག་སྡེ་ལ་བྱིན་པ་དང༌། གར་མཁན་མི་དགའ་ཞིང་མི་སྙན་པར་ཟེར་བ་ལས། དགེ་སློང་དག་གིས་ཐོས་པ་སྙན་དུ་
Chinese
又愤怒了，世尊也没有给国王讲法。国王不知道，驱逐了两条龙，那两条龙也沉入大海中。那时，国王的国土范围内，水池和水渠都干涸了，雨也不按时降落，所以年成不好。之后，国王向世尊请问是哪里犯了错，世尊责问道：‘你是否记得驱逐过两条龙？’国王回答说记得。世尊说：‘那两条龙是龙王山和喜悦，它们因为愤怒而沉入大海。’国王祈求道：‘那么，世尊，我的国土不吉祥啊。’世尊安排了请求宽恕的时间，以及之后与那两条龙相遇的时间。在那两条龙互相宽恕之后，两条龙王请求返回国王的国土。世尊说：‘在它们居住的地方，我们会安排一个侍者。为它们建造房屋，它们会按时前来。’就这样约定了时间。当它们演奏欢乐的音乐时，从某处来了一个乐师。比丘尼十二部众学习了菩提行仪的舞蹈，跳了之后，信徒们都很高兴。为了让不信的人也高兴和信服，他们装扮成有信心的长者和算命先生的样子，一个挨着一个坐着，互相吃对方的残羹剩饭，把满满一罐灰撒在头上，并且责骂六群比丘，因此不信的人也产生了信仰。六群比丘很不高兴，心想一定要加害那个乐师。他们模仿天人和乐师的装束，把用具和衣服等混合在一起，一起练习菩提行仪的舞蹈。乐师们也误以为他们是六群比丘，在祇陀林等待时，看到供养者的脸上涂着颜料。从那以后，他们请求供养者不要跳舞和嘲笑，作为报酬，他们留下了乐器的装备，之后得到的东西都给了六群比丘。艺人说出了不高兴和不悦耳的话，比丘们听了觉得悦耳。
English
Again, he was angry, and the Blessed One did not teach the Dharma to the king. The king did not know, and he expelled two nagas, and those two sank into the great ocean. At that time, in the king's land, the ponds and canals dried up, and the rain did not fall on time, so the year was bad. Then the king asked the Blessed One what he had done wrong, and the Blessed One rebuked him, saying, 'Do you remember expelling two nagas?' The king replied that he remembered. The Blessed One said, 'Those two are the naga kings Mountain and Joy, and they sank into the ocean because they were angry.' The king prayed, 'Then, Blessed One, my land is not auspicious.' The Blessed One arranged a time for asking for forgiveness, and later a time to meet those two. After those two forgave each other, the two naga kings asked to return to the king's land. The Blessed One said, 'In the place where they live, we will arrange a servant. Build houses for them, and they will come on time.' Thus the time was agreed upon. When they were playing joyful music, a musician came from somewhere. The twelve groups of bhikshunis learned the dance of Bodhi conduct, and after dancing, the devotees were very happy. In order to make the unbelievers happy and convinced, they disguised themselves as faithful elders and fortune tellers, sitting next to each other, eating each other's leftovers, pouring a full jar of ashes on their heads, and scolding the six groups of monks, so the unbelievers also developed faith. The six groups of monks were very unhappy, and thought that they must harm the musician. They imitated the costumes of gods and musicians, mixing utensils and clothes, and practiced the dance of Bodhi conduct together. The musicians also mistakenly thought that they were the six groups of monks, and when they waited in Jeta Grove, they saw that the face of the donor was painted with colors. From then on, they asked the donor not to dance and ridicule, and as a reward, they left the equipment of musical instruments, and later gave what they got to the six groups of monks. The artists spoke unhappy and unpleasant words, and the monks heard them and found them pleasant.