Tibetan
། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པར་འོས་པ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཙལ་བས་སྦྱིན་ནོ། །མཁར་རྩོམ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་འདུན་ཀུན་གཙང་མ་ཞེས་གསུངས་པ་ལས། སུ་ཡང་ཅང་མི་སྨྲའོ། །འོན་ཀྱང་ཞལ་སྟོན་མ་གསུངས་པ་དང༌། དེའི་ནང་ན་དགེ་སློང་ལྟུང་བ་ཅན་ཞིག་འདུག་པར་མཽད་གལ་གྱི་བུའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མིག་གིས་མཐོང་ནས། མཐོལ་དུ་བཅུག་པ་ལས། དེའི་བར་བར་ནི་སྙོག །བར་བར་ནི་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་གི་ཡང་བ་བྱུང་ཞེས་ཟེར། བར་བར་ནི་ལེགས་པར་མི་དྲན་ཞེས་བྱས་ན། ལྟུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཚོལ་དུ་ཆུག་ཤིག་པ་ལས་བཅས། དགེ་སློང་ལྟུང་བ་བྱུང་སྟེ་མཐོལ་དུ་བཅུག་པ་ལས་གཏན་ལ་བབ་པར་ཁས་ལེན་དུ་མི་བཏུབ་ན་ལྟུང་བའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་ཚོལ་དུ་བཅུག་སྟེ། བཤགས་པ་བྱས་ནས་བཟོད་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ལྟུང་བ་ལ་རྩོད་པའི་ནང་དུ་བསྡུའོ། །ཁས་བླང་བར་འོས་པ་ལ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །ཡུལ་ག་ཡ་ན་དགེ་སློང་གླང་པོའི་སྟོབས་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཆོས་རྩོད་པའི་ཚེ། ཚུལ་དང་འགལ་བ་མང་དུ་བྱས་པས། ཁྱིམ་པས་དཔྱས་ནས་དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་ཁས་ལེན་ཅིང་མཐོལ་དུ་བཅུག་པ་ལས་བཅས། དགེ་སློང་མ་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ལ་གཅིག་གིས་བསྒྲེལ་ཏེ། གཅུགས་མེད་པར་རྩོད་པར་གྱུར་ན་ལྟུང་བ་གང་བྱུང་བ་སྟེ་ཞི་བར་བྱ། འདི་ནི་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་བསྡུའོ། །རྩྭ་དགྲམ་པ་དགྲམ་པར་སྦྱིན་ནོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དགེ་འདུན་མང་པོ་ལོའི་བར་དུ་འཁྲུགས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཅིག་ལ་གཅིག་བཟོད་པར་བྱོས་ལ་རྩྭ་གདིང་བ་ལྟ་བུར་འདུམ་ཞིང་འདྲེས་པར་གྱིས་ཤིག་པ་ལས་བཅས། གཅུགས་ཡོད་པ་ལ་རྩོད་པ་རྣམ་གཉིས་ཡོད་དེ། སྤྱིས་རྩོད་པ་དང་ཕྱོགས་སུ་རྩོད་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་འདུན་སྤྱིས་རྩོད་དེ། སོ་སོའི་གནས་བརྟན་འདིས་བསྡུམས་ཤིང་ཞི་བར་བྱ། ཕྱོགས་ཀྱི་རྩོད་པ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ནས་བཅུ་ཙམ་ཞིག་ཕན་ཚུན་ནས་རྩོད་པར་གྱུར་ན་དགེ་འདུན་གཞན་གྱིས་བསྡུམས་ཤིང་ཞི་བར་བྱ། འདི་ནི་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་བསྡུའོ། །བྱ་བ་ལ་རྩོད་པ་ནི་འདི་བདུན་ཆར་གྱི་སྤྱིར་འགྲོའོ། །གདུལ་མི་དགོས་པར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཤི་འཕོས་ཀྱི་བསྐལ་པ་དང༌། ནད་རྒྱུན་རིངས་ཀྱི་བསྐལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ ལས་བྱུང་བའི་བསྐལ་པ་དང༌། ཁམས་གཞན་དུ་གནས་འཕོས་པས་བསྐལ་བའོ། །རྩོད་པར་བྱུང་བར་གྱུར་པ་རྣམས་རྩོད་བཞི་བ་བྱུང་བར་གྱུར་པའོ། །རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བདུན་པོ་འདི་དག་ཆོས་དང་འདུལ་བ་དང༌། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་འདུམ་པར་བྱ། ཞི་བར་བྱ། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨོས་པ་རྣམས་ནི་ཞི་བར་བྱ་བ་བདུན་གྱིས་ཅི་ནས་ཀྱང་ཞི་བ་དང་འདུམ་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། དོགས་པའི་ཆོས་སོ། །འདུལ་བ་ཞེས་པ་ནི་དུས་དང་དབེན་པ་དང༌། དོན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། མཛའ་བ་རྣམས་ཀྱི་གདུལ་བར་བྱའོ། །སྟོན་པའི་བསྟན་པ་བཞིན་ཞེས་བ་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཡང་གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་ཚུལ་ལོ། །འདུལ་བ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །གདུལ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རྩོད་པའི་ཉེས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཅི་ནས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་བྱའོ། །ཞི་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རྩོད་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཅི་ནས་ཀྱང་ཞི་བར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་བསྡུམས་སམ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱས་ནས་ཀྱང་ཕྱིས་ཅི་ནས་ཀྱང་རྩོད་པར་མི་འབྱུང་བར་བྱ་བའོ། །ཡང་གཅིག་ཏུ་ན་འདུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་པོ་སྦྱོར་བའོ། །ཞི་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་བསྡུམས་ཟིན་ནས་ཀྱང་ཕྱིས་ཅི་ནས་མི་རྩོད་པར་བྱའོ། །རྩོད་པ་ཞི་བ་ལས་གང་ཡང་རུང་སྟེ། རྩོད་པར་གྱུར་ན་ཞི་བར་གྱུར་པ་འདི་བདུན་ཅན་གྱིས་བགྱིས་སམ་འོན་ཏེ་མ་ལགས་ཞེས་གསོལ་བ་དང༌། བྱ་བའི་ཞི་བ་མ་གཏོགས་པར་རྩོད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་རུང་སྟེ། བདུན་ཆར་མི་དགོས་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་རྩོད་པ་ནི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའམ། སྐད་ཅིག་མའམ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའམ། ཆོས་ཀྱི་རྙེད་པ་གང་ཟག་དབང་ངམ། གླེགས་བམ་དབང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ། ཁ་མི་འདུམ་པའི་རྩོད་པ་ཡིན་པས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་འདུལ་བ་འམ། ཚུལ་ཤིང་མང་པོ་སྦྱིན་པས་ཞི་བར་བྱའོ། །ལུང་མི་སྦྱིན་པའི་རྩོད་པ་ནི་མ་ཉེས་པ་ལ་གླེངས་པ་དང༌། ལྟུང་བ་ནི་གཞན་བྱས་པ་གླེངས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་གླེངས་པ་དང༌། ཉེས་པ་བྱུང་བ་རྣམས་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོ་ བྱས་ཟིན་ཀྱང་བསྐུལ་བ་དེ་ཉིད་ན་རེ། ང་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དགག་པ་དང༌། དེ་ན་རེ་ང་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ན། ལུང་ལ་སོགས་པ་དགག་ཅེས་རྩོད་པ་ཡིན་པས་ན། མངོན་སུམ་གྱིས་འདུལ་བ་དང༌། དྲན་པས་འདུལ་བ་དང༌། མ་མྱོས་པས་འདུལ་བ་གསུམ་གྱིས་ཞི་བར
Chinese
应当寻求其自性，寻求其自性而施舍。在建造城市时，当佛陀坐在狮子座上时，说“僧团皆清净”，无人作声。然而，未说出面相，其中有一比丘犯戒，被目犍连之子以神通之眼看见，令其坦白。其间隙是污垢。间隙是未犯重罪而犯轻罪之说。间隙是不善于忆念，于是命令去寻求犯戒的自性是什么。比丘犯戒后坦白，若不能最终承认，则应令其寻求犯戒的自性是什么，忏悔后施予宽恕。此乃归于对犯戒的诤论之中。应当承认的就应当承认。在伽耶国，比丘具有象力，与外道辩论时，多有违背规矩之处，居士惩罚后，在比丘面前承认并坦白，于是命令。若比丘尼犯戒，一人揭发，无拘束地争论，则应平息所犯之戒。此乃归于犯戒等之中。施予铺草。在王舍城，众多僧侣多年争执，佛陀命令互相宽恕，如草席般调解融合。对于有拘束的，有两种争论：共同争论和派系争论。其中，僧团共同争论，各自的住持应调解平息。派系的争论是，若僧团中有十人左右互相争论，则其他僧团应调解平息。此乃归于犯戒等之中。对于行为的争论，这七种都普遍适用。无需调伏而自然平息的有四种：死亡转移的劫、长期疾病的劫、由比丘的财物所产生的劫，以及迁移到其他界所造成的劫。已经发生争论的，是已经发生了四种争论。应当平息争论
English
It is appropriate to seek its own nature, and giving is done by seeking its own nature. When building a city, when the Buddha was seated on the lion throne, he said, "The Sangha is all pure," and no one spoke. However, the face was not spoken, and there was a Bhikshu who had broken his vows, and Maudgalyayana's son saw it with his miraculous eyes and made him confess. The gap in between is defilement. The gap is the saying that one has committed a minor offense without committing a major offense. The gap is that one is not good at remembering, so he was ordered to seek what the self-nature of breaking the vows is. After the Bhikshu has broken his vows and confessed, if he cannot finally admit it, then he should be made to seek what the self-nature of breaking the vows is, and after confessing, forgiveness should be given. This is included in the dispute over breaking the vows. What should be admitted should be admitted. In the country of Gaya, the Bhikshu has the strength of an elephant, and when arguing with the heretics, he often violates the rules, so the householder punishes him, confesses and confesses in front of the Bhikshu, and then orders. If a Bhikshuni breaks her vows and one person exposes her, and they argue without restraint, then the vows that have been broken should be pacified. This is included in breaking the vows, etc. Giving grass to spread. In Rajagriha, many monks quarreled for many years, and the Buddha ordered them to forgive each other and reconcile and merge like a grass mat. For those who have restraints, there are two kinds of disputes: common disputes and factional disputes. Among them, the Sangha disputes in common, and their respective abbots should reconcile and pacify. The factional dispute is that if about ten people in the Sangha quarrel with each other, then other Sanghas should reconcile and pacify. This is included in breaking the vows, etc. The dispute over actions applies to all seven of these. There are four kinds of things that are naturally pacified without the need for taming: the kalpa of death and transference, the kalpa of chronic illness, the kalpa arising from the property of the Bhikshu, and the kalpa caused by migrating to another realm. Those who have been in dispute are those who have had four disputes. Disputes should be pacified.
Chinese
这七种法，应当如法与律，如佛陀教诲般调和、平息、完全平息。所说的这些，是指务必以七种平息之法来平息和调和。其中，“法”指的是见、闻、疑之法。“律”指的是以时、寂静、有意义、友善来调伏。“如佛陀教诲”指的是应当如十二部经一般。另一种解释，“法”指的是阿毗达磨的行持。“律”指的是增上戒律的修学。“佛陀教诲”指的是增上智慧的修学。“应当调伏”指的是务必使争论的过失不再发生。“应当平息”指的是务必平息已经发生的争论。“完全平息”指的是即使已经调解或完全平息，之后也务必不再发生争论。另一种解释，“律”指的是最初调解争论的行为。“平息”指的是平息的对境。“完全平息”指的是即使已经调解完毕，之后也务必不再争论。无论争论是否平息，如果发生争论，就询问是否已经用这七种平息之法处理。除了行为上的平息之外，其他的争论也可以，不一定需要全部七种方法。其中，不一致的争论，例如常与无常、刹那与非刹那、法的利得是依于个人还是依于经典等等。因为是不和睦的争论，所以应当以现前调伏或布施许多戒尺来平息。不给予经典的争论，例如指责无罪之人，或者指责他人所犯的堕罪，或者他人指责自己，或者忏悔已经发生的罪过等等，即使已经采取了对治措施，对方仍然说：“我没有罪。”像这样进行反驳，或者说：“我有什么罪？反驳经典等等。”因为这是争论，所以应当以现前调伏、忆念调伏、未痴调伏这三种方式来平息。
English
These seven dharmas should be harmonized, pacified, and completely pacified according to the Dharma and Vinaya, as taught by the Buddha. What is said here means that you should definitely use the seven methods of pacification to pacify and harmonize. Among them, "Dharma" refers to the Dharma of seeing, hearing, and doubt. "Vinaya" refers to taming with time, solitude, meaningfulness, and friendliness. "As taught by the Buddha" means that it should be like the twelve divisions of scripture. Another explanation is that "Dharma" refers to the practice of Abhidharma. "Vinaya" refers to the training of higher morality. "Buddha's teaching" refers to the training of higher wisdom. "Should be tamed" means that the faults of disputes must not occur again. "Should be pacified" means that disputes that have already occurred must be pacified. "Completely pacified" means that even if it has been reconciled or completely pacified, disputes must not occur again in the future. Another explanation is that "Vinaya" refers to the initial act of reconciling disputes. "Pacify" refers to the object of pacification. "Completely pacified" means that even if it has been reconciled, disputes must not occur again in the future. Regardless of whether the dispute is pacified or not, if a dispute occurs, ask whether it has been dealt with by these seven methods of pacification. Apart from the pacification of actions, other disputes are also possible, and all seven methods are not necessarily required. Among them, inconsistent disputes, such as permanence and impermanence, momentary and non-momentary, whether the gain of Dharma depends on the individual or on the scriptures, and so on. Because it is an unharmonious dispute, it should be pacified by present taming or giving many cubits. Disputes that do not give scriptures, such as accusing the innocent, or accusing others of offenses, or others accusing themselves, or confessing the sins that have occurred, etc., even if remedial measures have been taken, the other party still says, "I am not guilty." Refuting like this, or saying, "What sin do I have? Refuting the scriptures, etc." Because this is a dispute, it should be pacified by these three methods: present taming, mindfulness taming, and non-deluded taming.