Tibetan
་ཀྱང་ཉི་མ་ནུབ་ཀྱི་བར་དུ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ན་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་མའི་འདོམས་པར་བསྐོས་པས་དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་ལ་ཆོས་འཆད་པ་ལ་ཉི་མ་ནུབ་སྟེ། དབྱར་མོ་ཐང་གི་སྒོ་ཆོད་པར་གྱུར་ནས། དེ་དང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ཀུན་དགའི་ར་བ་དང་ཚལ་དང་བཅས་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེར་ཉལ་བར་བྱས་ཏེ། ཤིང་དྲུང་གི་ཉལ་མལ་འགོད་པའི་སྒྲ་ཆེས་པས་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཀྱི་གཡོན་ཅན་གྱིས་ཐོས་ཏེ་གཞོམ་པར་བྱས་པ་ལས། ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་གི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མིག་གིས་མཐོང་ནས་འཕགས་སྐྱེས་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་འདུག་པ་འདྲ་བར་སྤྲུལ་ནས་རྐུན་པོས་ཀྱང་མ་ཚུགས་སོ། །དེ་ནས་ན་མ་ལངས་ཏེ། དབྱར་མོ་ཐང་དུ་སོང་བ་བྲམ་ཟེས་མཐོང་ནས་ཤཱཀྱའི་བུ་དག་འདྲེན་མར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། ཉི་མ་ནུབ་པ་ལ་ནུབ་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ནུབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་བཤད་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར། ཉི་མ་ནུབ་པ་ལ་ནུབ་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར། ལྷ་ཁང་དང་བར་ཉེ་སྟེ། དབྱར་མོ་ཐང་གི་སྒོ་མི་ཆོད་པ་དང་མཚན་ཡལ་ནངས་སུ་ཆོས་སྟོན་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགེ་སློང་དག་ནི་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་དགེ་སློང་དག་ལ་དེ་སྐད་ཟེར་ན་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་དགའ་ བྱེད་དགེ་སློང་མའི་འདོམས་པར་བསྐོས་པས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་དགེ་སློང་མ་དག་སྤ་པ་གོང་སྟེ། འདྲི་མི་ཕོད་པར་གྱུར་ནས་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོས་དེའི་རྒྱུས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བག་མི་ཚ་བའི་ཕྱིར་ཁ་ཟས་དང༌། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་མ་དེ་དག་དགའ་བྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་སྤྱན་གཟིགས་འབུལ་ལོ། །དེ་ནས་ཉེ་དགའ་བོས་ངས་བསམ་པ་ནི་ཆོས་བཞིན་དུ་འདོམས་གྲང་སྙམ་གྱི། ཁ་ཟས་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་འདོམས་པར་མ་བསམས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། ཟང་ཟིང་གི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་དེ་སྐད་སྨྲས་ན་ཉིས་པ་མེད། དེའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་བཟད་པའོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་གཉེན་མ་ཡིན་པའི་དགེ་སློང་ལ་ཆོས་གོས་བྱིན་ན་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དེ་ན་ཚོང་དཔོན་ཞིག་འདུག་པ་དེས། རྒས་ནས་ཁྱོ་ཤུགས་གཉིས་ཀ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཚོང་དཔོན་དག་ར
Chinese
即使到了日落时分，如果还为比丘尼们说法，就会犯堕罪。佛陀在舍卫城的时候，因为被指派为比丘尼的教诫师，比丘尼莲花色和五百眷属说法，直到日落。夏摩塘的门已经关闭。离那里不远的地方，有一个带花园和菜园的寺院，她们就在那里睡觉。在树下铺设床铺的声音很大，被秋末的邪见者听到，想要摧毁她们。莲花色的神通眼看到了，幻化成如同圣者及其眷属居住的样子，盗贼们也没能得逞。之后，天亮了，当她们去夏摩塘时，被婆罗门看到，说释迦之子们行淫，因此制定了戒律。如果日落时认为是日落，或者对日落有疑问而说法，就会犯堕罪。如果日落时认为是日落，或者像有疑问一样说法，就会犯恶作。如果靠近寺庙，夏摩塘的门没有关闭，或者在黎明破晓时说法，就没有罪过。此外，如果某个有德行的比丘对其他比丘说，那些比丘为了少许食物而为比丘尼们说法，就会犯堕罪。佛陀在舍卫城的时候，比丘欢喜被指派为比丘尼的教诫师，因为说法深奥广博，比丘尼们感到畏惧，不敢提问，于是乔达弥向佛陀禀告了此事。之后，佛陀开示说，为了不感到羞愧，要给予食物和财物布施。那些比丘尼们总是向欢喜供养瞻视。之后，近喜说，我本以为是如法教诫，没想到是为了食物而说法。因此，被少欲知足的比丘批评，因此制定了戒律。为了财物而说法，如果那样说就没有错，但他的烦恼是难以忍受的。此外，如果某个比丘将袈裟给予非亲属的比丘，就会犯堕罪。佛陀在舍卫城的时候，有一个商人，年老后夫妻二人都出家了，像那样，那些商人...
English
Even if it is sunset, if you still teach the Dharma to the nuns, you will commit a downfall. When the Buddha was in Shravasti, because she was assigned as the preceptress of the nuns, the nun Utpalavarna and her five hundred attendants were teaching the Dharma until sunset. The gate of Yarmotang was closed. Not far from there, there was a monastery with gardens and vegetable gardens, and they slept there. The sound of laying out bedding under the trees was very loud, and was heard by a heretic in late autumn, who wanted to destroy them. Utpalavarna's supernatural eye saw it, and transformed into the appearance of the noble ones and their attendants, and the thieves could not succeed. Afterwards, it dawned, and when they went to Yarmotang, they were seen by the Brahmins, who said that the sons of Shakya were engaging in adultery, so the precepts were established. If you think it is sunset when it is sunset, or if you have doubts about sunset and speak, you will commit a downfall. If you think it is sunset when it is sunset, or if you speak as if you have doubts, you will commit a misdeed. If you are close to the temple, the gate of Yarmotang is not closed, or if you teach the Dharma at dawn, there is no fault. Furthermore, if a virtuous monk says to other monks that those monks are teaching the Dharma to the nuns for a little food, they will commit a downfall. When the Buddha was in Shravasti, the monk Ananda was assigned as the preceptress of the nuns, because the Dharma was profound and vast, the nuns were afraid and dared not ask questions, so Gautami reported this matter to the Buddha. Afterwards, the Buddha taught that in order not to feel ashamed, food and material offerings should be given. Those nuns always offered their gaze to Ananda. Afterwards, Ananda said, I thought I was teaching according to the Dharma, but I didn't expect to be teaching for food. Therefore, he was criticized by the monks who were content with few desires, so the precepts were established. There is nothing wrong with saying that you are teaching the Dharma for material gain, but his afflictions are unbearable. Furthermore, if a monk gives a robe to a non-relative monk, he will commit a downfall. When the Buddha was in Shravasti, there was a merchant who, when he was old, both he and his wife became monks, like that, those merchants...
Tibetan
བ་ཏུ་བྱུང་ཞེས་གྲགས་པས། དེ་ལ་ཆོས་གོས་དང་མལ་སྟན་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་འབུལ་བ་ཡང་མང་སྟེ། དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དགེ་སློང་དེས་ཆོས་གོས་སྦྱར་མ་དམར་སེར་ཞིག་གྱོན་ཏེ་དབྱར་མོ་ཐང་དུ་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་དེའི་ཆུང་མ་རབ་ཏུ་བྱུང་མ་དེས་གོས་དེ་ལ་ཡང་དང་ཡང་བལྟས་ནས། དགེ་སློང་དེས་ཆོས་གོས་ཕུད་དེ་བྱིན་ནས་ཆོས་གོས་སྦྱར་མ་མི་གྱོན་ཞིང་གྲོང་དུ་རྒྱུ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་ནས་མི་གནང་བར་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་མ་རྐྱེན་བྱུང་སྟེ། གོས་མེད་པར་གྱུར་ཏམ། ཆོས་བཤད་པ་ལ་ཡི་རངས་པའི་ཕྱིར་རམ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ཚེ་སྦྱིན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད། དེ་ཉོན་མོངས་པ་ནི་བག་མེད་པའོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་གཉེན་མ་ཡིན་པའི་དགེ་སློང་མའི་ཆོས་གོས་བྱེད་ན་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་མ་སྦེད་མའི་ཆོས་གོས་རྙིངས་ནས། དེའི་ཁྱིམ་ཐབ་དགེ་སློང་སར་པ་ལ་ཆོས་གོས་སར་པ་ཞིག་འདྲུབ་ཏུ་བཅོལ་བ་ལས། དྲུག་སྡེ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གྲོགས་བྱས་ཏེ། ཆོས་གོས་ཀྱི་ཐ་མར་སྐུད་པ་སྣ་ལྔས་ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་གཉའ་བ་ནས་འཁྱུད་ཅིང་འཇུག་པའི་གཟུགས་སྐུད་རིས་སུ་བཙེམས་ནས། དེ་དགེ་སློང་མ་དག་གིས་མཐོང་ནས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། དེའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་མཛེས་པའོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་འཐམས་ནས་དགེ་སློང་མའི་འགྲོན་པ་མང་པོ་ དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འཇུག་ཅིང་དོང་ན་དུས་ལ་བབ་པ་མ་གཏོགས་ཏེ་ལྟུང་བའོ། །དེ་ལ་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འགྲོན་པོ་མང་པོ་འདོང་བའི་ལམ་དོགས་པ་དང་བཅས་པར་ཤེས་པ་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པར་ཤེས་པ་ཉམ་ང་ཞིང་འཇིགས་སུ་རུང་བ་དང་བཅས་པར་ཤེས་པ་ཞིག་ན་དེ་ལ་དེ་ནི་དུས་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དྲུག་སྡེ་རྣམས་སློབ་མའི་འཁོར་དང་བཅས་པས་དགེ་སློང་མ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་ལམ་གྲོགས་བཏུས་ནས་བསོད་སྙོམས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡུལ་རྒྱུར་དོང་ངོ༌། །དེ་ནས་འགྲོན་པོ་མང་པོའི་ནང་ནས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་འདི་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆུང་མའོ། །འདི་བུ་མོའོ། །འདི་མནའ་མའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བསོད་སྙོམས་པས་ཐོས་ནས་དེས་བསམས་པ་བདག་ཅག་གཉིས་ནི་ཤི་བླའི་གནས་ངན་ལེན་ཀུན་སྤྱོད་པ་འདི་དག་དང་འགྲོག་མི་ཕོད་ངོ་སྙམ་ནས་དེས་སླར་ལོག་སྟེ་གཏམ་བྱས་པ་ལས་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། ཐོག་མ་མ་འཐམས་པར་ལམ་དུ་ཕྲད་དེ། འགྲོགས་ན་ཉེས་པ་མེད། དུས་ལ་བབ་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དགེ་སློང་མ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཞིག་ཚུལ་དུ་ཞུགས་ཏེ་དབྱ
Chinese
据说名为“瓦图降临”。因此，供养僧衣和卧具等物品的也很多。那时，另一位比丘穿着红黄色的拼缝僧衣去了雅摩塘。之后，那位比丘的妻子，出家女众，反复观看那件僧衣。因为那位比丘脱下僧衣并给予他人，不再穿着拼缝僧衣在村中行走，被佛陀看到后制止了。比丘尼发生意外，没有衣服了吗？或者因为赞赏讲法，或者在出家并受具足戒时，布施没有过错。那烦恼是不谨慎。此外，如果比丘为非亲属的比丘尼做僧衣，则犯堕罪。佛陀住在舍卫城时，比丘尼斯贝玛的僧衣破旧了，于是委托她的家人，比丘萨尔巴缝制一件新的僧衣。六众其他人也帮忙，在僧衣的末端，用五种颜色的线缝制了夫妻二人从颈部拥抱进入的图案。那些比丘尼看到后加以批评，因此制定了戒律。那烦恼是不美观。此外，如果比丘拥抱后与众多比丘尼的客人一起走在路上，除非是适当时机，否则犯堕罪。那适当的时机是这样的：知道众多客人行走的道路狭窄，知道有危险，知道令人沮丧和恐惧，那时才是适当的时机。佛陀住在舍卫城时，六众带着弟子的眷属，与十二群比丘尼一起结伴同行，一起去村庄乞食。之后，众多客人中有一位婆罗门说：“这是修行者的妻子，这是女儿，这是儿媳。”乞食者听到后心想：“我们两个不能与这些行持恶劣行为的死尸为伍。”于是他返回并说了这些话，因此被事务少的比丘批评，制定了戒律。最初没有拥抱，在路上相遇，一起行走没有过错。适当的时机是，在王舍城，一位普通比丘尼进入了形式，然后
English
It is said that it was called "Vatu's Arrival." Therefore, there were many offerings of robes and bedding, etc. At that time, another monk went to Yamo Tang wearing a red and yellow patchwork robe. After that, the monk's wife, a female renunciate, repeatedly looked at that robe. Because that monk took off his robe and gave it to others, and no longer walked in the village wearing a patchwork robe, the Buddha saw it and forbade it. Did the Bhikshuni have an accident and have no clothes? Or because of admiring the Dharma teaching, or when renouncing and receiving full ordination, there is no fault in giving. That affliction is carelessness. Furthermore, if a monk makes a robe for a non-relative Bhikshuni, he commits a downfall. When the Buddha was staying in Shravasti, Bhikshuni Sbedma's robe became old, so she entrusted her family, the monk Salpa, to sew a new robe. The six groups of others also helped, and at the end of the robe, they sewed a pattern of a husband and wife embracing each other from the neck with five colors of thread. When those Bhikshunis saw it, they criticized it, so the precept was established. That affliction is unsightly. Furthermore, if a monk embraces and walks on the road with many guests of Bhikshunis, unless it is an appropriate time, he commits a downfall. That appropriate time is this: knowing that the road where many guests are walking is narrow, knowing that there is danger, knowing that it is depressing and frightening, then that is the appropriate time. When the Buddha was staying in Shravasti, the six groups, with their disciples, gathered twelve groups of Bhikshunis to travel together and go to the village together for alms. After that, among the many guests, there was a Brahmin who said, "This is the practitioner's wife, this is the daughter, this is the daughter-in-law." When the alms-seeker heard this, he thought, "We two cannot associate with these corpses who practice evil deeds." So he returned and said these words, so he was criticized by the monk with few affairs, and the precept was established. If they did not embrace at first, but met on the road, there is no fault in walking together. The appropriate time is when a common Bhikshuni entered the form in Rajagriha, and then