Tibetan
ཉིས་ཇི་ལྟར་མི་རིགས་པར་ཟད་ཀྱི་གཞན་དེ་དང་མི་འདྲའོ་ཞེས་སྒྲོག་ཏུ་བཅུག་པ་ལས་བཅས། ཡང་དགེ་སློང་གང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་གང་ཟག་ལ་མིའི་ཆོས་ལ་བླ་མར་གྱུར་པ་བདེན་པར་སྨྲ་ན་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་སྤྲེའུ་རྫིང་གི་འགྲམ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། ཉ་པའི་རིགས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། སྔོན་ནི་བདག་ཅག་ལ་གདེང་མེད་བཞིན་དུ་བརྫུན་བྱས་པ་ཡིན། ད་ནི་ཡང་དག་པར་ཐོབ་ནས་བདེན་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནས། ཉ་བའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ནས་ཁྱིམ་པས་རང་གི་བུ་ལས་ཀྱང་ཕྲོགས་ཏེ་ཡོན་དུ་ཕུལ་བས། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། འཕགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་གདེང་ཡོད་ཀྱང་ཁྱིམ་པ་ལ་སྨྲས་ན་ལྟུང་བའོ། །དགེ་སྦྱོང་ལ་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས། གདུལ་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་དང་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་སྨྲས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་སྔར་མཐུན་ཏེ་རུང་བ་བྱས་པ་ལས་དེའི་འོག་ཏུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་འདི་ལྟར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པར་བསྔོས་སོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཟེར་ན་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་གྱད་བུ་ནོར་གྱིས་ཆོས་གོས་རྙིངས་ནས། དགེ་འདུན་གྱི་རས་ཡུག་གཅིག་རྙེད་པ། གྱད་བུ་ནོར་ལ་སྦྱིན་པར་གསོལ་བའི་ལས་ཀྱིས་དད་པ་བསྡུས་ཏེ་བྱིན་པ་ལས། དགེ་སློང་མཛའ་བོ་དང་ས་ཅན་གྱིས་སྔོན་གྱི་འཁོན་མ་བཏང་སྟེ། ཡི་གེའི་དཀྱུས་ནས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ་ལས་བཅས། མཛའ་བའི་ཕྱིར་བསྔོས་ན་སྨྲས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་བཤད་པ་འདོན་པ་ན་བསླབ་པ་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གང་དགེ་སློང་རྣམས་འགྱོད་པ་དང་ཞུམ་པ་དང་བག་འཆུམས་པ་དང་གནོད་པ་དང་ཡིད་ལ་གཅགས་པར་འགྱུར་བ་བསླབ་པའི་གནས་ཕྲན་ཚེགས་རབ་ཏུ་ཕྲ་བ་འདི་དག་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་བཤད་པ་ན། གདོན་ཅི་དགོས་དེ་སྐད་ཟེར་བ་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཤིང་སོ་སོར་ཐར་པ་ཀློག་པའི་ཚེ། དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ཕས་ཕམ་པ་ཡན་ཆད་མཉན་ནས་དེ་མན་ཆད་ཀླག་ཏུ་ཚད་ལ་བབས་པས་ཡི་གེའི་དཀྱུས་ ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ་ལས་བཅས། འགྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོ་གསུམ་སྟེ། ཞུམ་པ་དང་བག་འཆུ་མས་པ་དང་གནོད་
Chinese
又，怎样才算不合道理呢？就是禁止宣扬“他和别人不一样”等等。又，比丘对比丘戒未圆满者说真实的、关于人的殊胜之法，犯堕罪。佛陀住在广严城猕猴池边时，从渔民种姓中出家的五百比丘获得了阿罗汉果。那些比丘们说：“以前我们没有把握时说了谎，现在如实证得后，应当宣说真实的功德。”从那以后，在渔村的城市里宣说各自的功德，以至于在家人从自己的孩子那里也抢夺过来供养。因此，少欲的比丘们呵责后制定此戒。即使获得了圣者的殊胜境界，有把握，对比丘说也犯堕罪。对比丘说，犯恶作罪。为了调伏而说，以及对见到真谛者说，没有罪过。又，比丘先前一致同意，做了如法之事后，之后说：“诸位有德者，因为这样做了，所以回向给僧团的利养。”如果这样说，犯堕罪。佛陀住在王舍城时，比丘巨财的法衣破旧了，得到了一块僧团的布料。通过请求将布料施与巨财的仪式，聚集了信心后给予了他。比丘亲友和地护没有放下之前的仇恨，像文字记载的那样说了出来，因此制定此戒。为了亲友而回向，说了也没有罪过。又，比丘在半月半月诵读别解脱经时，轻视学处，说：“诸位有德者，这些微细的学处，会使比丘们后悔、沮丧、懈怠、恼怒和不悦，半月半月诵读别解脱经时，说这些有什么用呢？”犯堕罪。佛陀住在舍卫城时，诵读别解脱戒时，六群比丘听到波罗夷罪以上的内容后，就认为诵读到此为止就足够了，像文字记载的那样说了出来，因此制定此戒。后悔有三种：小、中、大三种。沮丧、懈怠和恼怒
English
Furthermore, what is considered unreasonable? It is to prohibit proclaiming "He is different from others," and so on. Moreover, if a bhikṣu speaks truthfully about the superior qualities of humans to someone whose bhikṣu vows are not yet complete, it is a downfall. When the Buddha was residing near the Monkey Pond in the city of Vaiśālī, five hundred bhikṣus who had come from the fisherman caste attained the fruit of Arhatship. Those bhikṣus said, "Previously, when we had no certainty, we lied. Now that we have truly attained it, we should proclaim the true qualities." From then on, they proclaimed their respective qualities in the city of the fishermen's village, to the extent that laypeople even snatched offerings from their own children to give. Therefore, the bhikṣus with few desires rebuked them and established this precept. Even if one has attained the superior state of a noble being and has certainty, it is a downfall to speak about it to a layperson. Speaking to a bhikṣu is a misdeed. There is no fault in speaking for the sake of taming, or to those who have seen the truth. Furthermore, if a bhikṣu, after having previously agreed and done something lawful, later says, "Venerable ones, because of doing this, it is dedicated to the gains of the Sangha," saying so is a downfall. When the Buddha was residing in Rājagṛha, the robes of the bhikṣu Gya-bu Nor were worn out. He obtained a piece of cloth from the Sangha. Through the ritual of requesting the cloth to be given to Gya-bu Nor, faith was gathered and given to him. The bhikṣus, friends and Sa-can, did not let go of their previous grudges and spoke as it was written in the text, thus establishing this precept. There is no fault in speaking if it is dedicated for the sake of friends. Furthermore, if a bhikṣu, while reciting the Prātimokṣa Sūtra every half month, disparages the training, saying, "Venerable ones, these minor points of training, which cause bhikṣus to regret, be discouraged, be negligent, be annoyed, and be displeased, what is the use of reciting the Prātimokṣa Sūtra every half month?" it is a downfall. When the Buddha was residing in Śrāvastī, while reciting the Prātimokṣa, the group of six bhikṣus, after hearing up to the Pārājika offenses, considered it sufficient to recite only up to that point, and spoke as it was written in the text, thus establishing this precept. Regret is of three types: small, medium, and large. Discouragement, negligence, and annoyance.
Tibetan
པ་ཤེས་པ་དང་ཐད་ཀར་སྦྱོར་རོ། །ཡིད་ལ་གཅགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཆད་མི་བྱ་བར་དམ་བཅའ་བའོ། །བསླབ་པའི་གནས་ཕྲན་ཚེགས་ནི་ལྟུང་བ་རབ་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །གནོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི་སྐྱོ་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་ནའང་ལྟུང་བའོ། །མདོར་ན། ས་བོན་འཕྱ་བ་བསྒོ་བ་དང༌། །ཁྲི་དང་གདིང་དང་སྐྲོད་པ་དང༌། །ཕྱིས་གནོན་བྱུང་ཟླ་འདེབས་པ་དང༌། །རིམ་པ་གཉིས་སུ་རྩིག་པའོ། །ས་བོན་གྱི་ཚོགས་ས་མ་འབྱུང་པོའི་གནས་འཇིག་གམ་འཇིག་ཏུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། ཤིང་མཁན་ལ་ཞུགས་པའི་དགེ་སློང་རྒན་ཞུགས་ཀྱིས། ལྷ་གནས་པའི་ཤིང་ཞིག་བཅད་དེ། གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་པར་བྱས་པ་ལས་ཤིང་གི་བདག་པོ་ལྷ་ཞིག་གནས་པ་དེས། སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། བདག་གནས་པའི་ཤིང་དགེ་སློང་རྒན་ཞུགས་ཀྱིས་བཅད་པས་རྟེན་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་གསོལ་ནས། དགེ་སློང་གིས་ཤིང་མ་བཅད་ཅིག་ཅེས་བྱུང་བ་ལས། དེའི་རྗེས་ལ་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ལག་གིས་ཤིང་དང་རྩྭ་སྔོན་པོ་དང་མེ་ཏོག་རྔ་ཞིང་རྔར་བཅུག་ནས། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་དཔྱས་ཕ་ལས་བཅས། ས་བོན་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། རྩ་བའི་ས་བོན་དང་སྡོང་བུའི་ས་བོན་དང༌། མགོ་ཐོག་གི་ས་བོན་དང༌། འགས་པའི་ས་བོན་དང༌། ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ནོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་ས་བོན་ནི་གླ་སྒང་ཤུག་པ་སྒེའུ་གཤེར་པོ་དེ་ལྟ་བུ་རྩ་བ་བཙུགས་པ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །སྡོང་བུའི་ས་བོན་ནི་ཨུ་དུ་མ་བཱ་ར་དང་ལྕང་མ་ལྟ་བུ་སྡོང་བུ་བཙུགས་པ་སྐྱེ་བའོ། །མགོ་ཐོག་གི་ས་བོན་ནི་བུ་རམ་ཤིང་དང་རྒུན་དང་སྨྱུག་མ་ལྟ་བུ་ལྕུག་མའི་མགོ་ཐོག་ལྟ་བུ་བཙུགས་པ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །འགས་པའི་ས་བོན་ནི་ཤིང་ཏོག་ལྟ་བུ་བཙུགས་པ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ནི་ཁྲེ་འབྲས་དང་ནས་ལྟ་བུ་འབྲུ་སྨོས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་སྟེ། ས་བོན་འདི་རྣམས་ཅིའི་ཐབས་ཀྱིས་ཀྱང་རུང་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ། ས་བོན་དུ་མི་རུང་བར་བྱས་ན་ལྟུང་བའོ། །རྩྭ་དང་ཤིང་སྔོན་པོ་བདག་གིས་བརྔས་སམ་གཞན་རྔར་བཅུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཉག་མ་རེ་རེ་ལས་བཅད་ན་ཉེས་བྱས་རེ་རེ་དང་ལྟུང་བ་རེ་རེར་འགྱུར། ཐབས་གཅིག་གིས་མང་དུ་བཅད་ན་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང་དུ་ཆུད་པའི་ལྟུང་བ་རེ་རེར་འགྱུར། ལྷ་འདྲེ་མི་གསུམ་པའི་ཤིང་ གཅོད་པ་ནི་སྟ་ཐབས་རེ་རེ་ཞིང་ཉེས་བྱས་རེ་རེ། ཤིང་དུ་བཅད་པའི་ལྟུང་བ་རེ་རེར་འགྱུར། ཤ་མོ་དང་ཕ་བ་དགོ་དགོ་དང༌། མེ་ཏོག་ཁ་གསུམ་པ་དང༌། ཤིང་ལོ་གཤེགས་པ་དང༌། ཤིང་ཏོག་མ་སྨིན་པ་བརྔས་ན་ལྟུང
Chinese
要与智慧相结合。心中铭记就是发誓以后不再做。细微的学处就是极细微的堕落，即恶作。即使不是因为有害，而是因为厌恶而说，也是堕落。总而言之，糟蹋种子、吩咐，床、垫子和驱赶，后来压制、种植，分两层建造。种子聚集的土地，如果毁坏或使之毁坏土地的生处，则会堕落。佛陀住在舍卫城时，一位从事木匠行业的年长比丘砍伐了一棵神居住的树木，用来建造寺庙，树的主人，一位神，向佛陀禀告说：“年长比丘砍伐了我居住的树木，使我无处可依。”禀告后，佛陀说：“比丘不应砍伐树木。”此后，六群比丘用自己的手砍伐树木、绿草和鲜花，并让别人砍伐，受到了外道的惩罚。种子有五种：根的种子、茎的种子、顶端的种子、裂开的种子和种子的种子。其中，根的种子就像甘蔗、柏树、柳树等，从根部种植后生长。茎的种子就像无花果树和柳树等，种植茎后生长。顶端的种子就像甘蔗、葡萄和竹子等，种植嫩芽的顶端后生长。裂开的种子就像水果等，种植后生长。种子的种子就像青稞、稻米和大麦等，播种后生长。无论用什么方法，只要故意使这些种子不能生长，就会堕落。无论是自己砍伐还是让别人砍伐绿草和树木，每砍断一根草或树枝，就会产生一个恶作和一个堕落。如果用一种方法砍断很多，就会产生一个结合的恶作和一个包含多个的堕落。砍伐神、鬼、人三种的树木，每挥动一次斧头，就会产生一个恶作，砍断树木就会产生一个堕落。采摘蘑菇、石头上的苔藓、三瓣花、落叶和未成熟的果实，都会堕落。
English
It should be combined directly with wisdom. To keep in mind is to vow not to do it in the future. Minor precepts are the slightest downfalls, which are misdeeds. Even if it is said not because it is harmful, but because of disgust, it is a downfall. In short, wasting seeds, ordering, beds, mats, and expelling, later suppressing, planting, and building in two layers. If the place where seeds gather, the place where earth elements originate, is destroyed or caused to be destroyed, it is a downfall. When the Buddha was dwelling in Shravasti, an elderly monk who was engaged in carpentry cut down a tree inhabited by a deity to build a temple. The owner of the tree, a deity, reported to the Buddha, "The elderly monk has cut down the tree I inhabit, leaving me with no support." After reporting, the Buddha said, "Monks should not cut down trees." After that, the group of six monks cut down trees, green grass, and flowers with their own hands, and had others cut them down, and were punished by the heretics. There are five kinds of seeds: root seeds, stem seeds, top seeds, split seeds, and seed seeds. Among them, root seeds are like sugarcane, cypress, willow, etc., which grow from planting the roots. Stem seeds are like fig trees and willows, which grow from planting the stems. Top seeds are like sugarcane, grapes, and bamboo, which grow from planting the tips of the shoots. Split seeds are like fruits, which grow from planting. Seed seeds are like barley, rice, and barley, which grow from sowing. No matter what method is used, as long as these seeds are intentionally made unable to grow, it is a downfall. Whether one cuts down green grass and trees oneself or has others cut them down, each time a blade of grass or a branch is cut, a misdeed and a downfall occur. If many are cut with one method, a combined misdeed and a downfall containing multiple occur. Cutting down trees belonging to gods, demons, and humans, each swing of the axe results in a misdeed, and cutting down the tree results in a downfall. Picking mushrooms, moss on stones, three-petaled flowers, fallen leaves, and unripe fruits all result in a downfall.