Tibetan
་བསྐུར་བ་དང༌། དེའི་རིན་དོང་ཙེ་དྲུག་ཅུ་ཕུལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔུན་ཟན་པ་དྲུག་ཅུ་ཀུན་གྱི་ཐད་དུ་ལན་རེ་སོང་ནས་ལྷུང་བཟེད་རེ་རེའི་རིན་བླངས་པའི་འོག་ཏུ་སྔུན་ཟན་པ་རྣམས་འདུས་ཏེ་གཏམ་བྱས་ན་ཉེ་དགའ་བོས་ལྷུང་བཟེད་དྲུག་ཅུའི་རིན་བླངས་པར་གྱུར་བ་ལས་བཅས། སྤང་བ་བྱུང་བ་ནས་དངོས་པོ་མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཡོ་བྱད་ཅི་སྙེད་པ་ལ་ཡང་སྔ་མའི་རྒྱུད་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷུང་བཟེད་ཆེས་སམ་ཆུང་ངམ་སྐྱ་བོར་གྱུར་ན་ཞག་བཅུ་ལས་འདས་པར་འཆང་ནའང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ལྷུང་བཟེད་ལྷན་པ་ལྔ་མེད་པར་སྤྱད་བཟོད་པ་ཡོད་ བཞིན་དུ། བཟང་པོ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ལྷུང་བཟེད་སར་པ་གཞན་བཙལ་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་གྲུབ་ན་སྤང་པའི་ལྟུང་བའོ། །དགེ་སློང་དེས་ལྷུང་བཟེད་དེ་དགེ་སློང་གི་འཁོར་ལ་འབུལ་བ་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་འཁོར་དེ་ལས་ལྷུང་བཟེད་གང་ཐ་མར་གྱུར་པ་དེ་ལ་བྱིན་ཏེ། དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་འདི་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་མ་བསྐུར། གཞན་མ་བྱིན་པར་ཐ་མར་ཆག་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་བགས་ཀྱིས་དལ་བུས་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བྱིན་ཅིག །དེ་ལ་དེ་ནི་དུས་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། སྤོས་འཚོང་གི་ཁྱེའུ་ཞིག་ལ་ལྷུང་བཟེད་བཟང་པོ་ཞིག་བདོག་པ་དེ་དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་པ་ལ་ཕུལ་ནས་དགེ་སློང་མ་བླངས་པའི་གཏམ་དགེ་སློང་འཁོར་དུ་བྱས་པ་དང་ཉེ་དགའ་བོས་གོམ་པ་བསྐྱེད་དེ་སྤོས་འཚོང་བའི་གན་དུ་བརྒྱུགས་སོ། །དེ་ནས་སྤོས་འཚོང་གིས་དགེ་སློང་འཆར་བ་ཞིག་འོངས་པར་མཐོང་ནས་ལྷུང་བཟེད་ཕྲོགས་ཀྱིས་དོགས་ཏེ་སྦས་པ་དང༌། ཉེ་དགའ་བོས་མཐོང་ནས་ཚིགས་བཅད་བྱས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བླངས་སོ། །དེ་ནས་སྤོས་འཚོང་གིས་ཀྱང་མ་སྟེར་ཏེ་རྩོད་ཅིང་འདུག་པའི་གན་དུ་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་འོངས་ནས། ཉེ་དགའ་བོ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱག་ཁོངས་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དེས་བཙུན་པ་ཅི་ཞིག་བཞེད་ཅེས་བྱས་ནས། དེས་ལྷུང་བཟེད་འདི་ཉོས་ལ་ང་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གིས་ལྷུང་བཟོད་ཉོས་ཏེ་ཉེ་དགའ་བོ་ལ་བྱིན་པས། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། ལྷུང་བཟེད་སྤྱད་བཟོད་བཞིན་དུ་ལྟན་པས་བཏབ་སྟེ་སར་པ་བཙལ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །ལྷུང་བཟེད་རིན་གྱིས་ཉོས་སམ་བཟང་ངན་བརྗེས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་དང་དགེ་འདུན་ལྟ་བུ་ལ་བསྔོས་ན་མང་དུ་འཆང་ནའང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བླངས་པའི་སྐུད་པ་ཐག་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་འཐག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། གོས་གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་ཉེ་དགའ་བོས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན། ཡུགས་ས་མོ་ལྔ་བརྒྱས་རས་སྐུད་འཁལ་ཞིང་འདུག་པ་མཐོང་ནས་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་དེ་སྐུད་པ་བླངས་སོ། །དེ་ནས་ཡུགས་ས་མ་དེ་དག་གིས་སྐུད་པ་སྲང་རེ་རེ་བྱིན་ནས་ཐག་པ་སྤྱི་ཅེར་ལ་ཡུག་གཅིག་འཐག་ཏུ་བཅོལ་ལོ། །དེ་ནས་བཏགས་ཟིན་ཏེ་ཕུལ་ནས། ཡང་ཡུག་གཅིག་འཐག་ཏུ་བཅོལ་བ་དང༌། དེ་ཡང་ འཐག་ཏུ་མ་བཏུབ་ནས། བློན་པོ་ཁྱིམ་བདག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉེ་དགའ་བོས་གསོལ་ནས་ཐག་པ་སྤྱི་ཅེར་ལ་འཐག་ཏུ་བཅུག་ནས་ཀྱང་མ་བཏུབ་པ་དང་རིང་ལུགས་ཤིག་ཟླ་ལ་ཁྲིད་པ་དང༌། ཉེ་དགའ་བོ་དང་གཉིས་ཀྱིས་བཅིངས་བརྡེགས་ནས་རིང་ལུགས་དེ་ལ་ཡང་གསུགས་མང་པོ་ཞིག་ཕུལ་ནས། སྣམ་བུ་ཡང་བཏགས་ནས། ཐ་ག་པ་རབ་ཏུ་ཉོན་མོངས་པས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། སྐུད་པ་གཞན་ལས་བླངས་ཏེ་ཐག་པ་ལ་གླ་རྔན་བྱིན་ནས་འཐག་ཏུ་བཅུག་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྐུད་པ་གཞན་གྱིས་ཉོས་སམ་གཞན་གྱིས་བྱིན་པ་གླ་རྔན་མ་བྱིན་པར་ཐ་ག་པ་ལ་འཐག་ཏུ་བཅུག་ན་ལྟུང་བའོ། །གླ་རྔན་བྱིན་ན་རུང་གཞན་ལས་སྐུད་པ་བླངས་ཏེ། བདག་གིས་བཏགས་སམ་གཉེན་ལ་འཐག་ཏུ་བཅོལ་ན་ཉེས་བྱས། དགེ་སློང་གི་ཕྱིར་ཁྱིམ་བདག་གམ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་གིས་ཐ་ག་བ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་གོས་འཐག་ཏུ་བཅུག་པ་ལས། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ལ་སྔར་དེ་མ་བསྒོ་བར་དེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགའ་ཞིག་བྱུང་ན། ཐ་ག་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཐ་ག་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །གོས་འདི་བདག་གི་ཕྱིར་བཏགས་གིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཐ་ག་བ་གོས་འདི་ཐག་རན་བཟང་བ་དང་ཡུག་ཁྱིམ་ཆེ་བ་དང་འཇུར་མདུད་མེད་པར་ཐོག་ལ་བཅག་ན་ལེགས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཐ་ག་པ་ལ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ངས་བཟའ་བའམ་བཅའ་བའམ་ཟས་ཀྱི་རིན་ཆུང་ཟད་ཅིག་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་སྨྲས་ནས། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དེས་གོས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟ་སྟེ་བཟའ་བའམ་བཅའ་བའམ་ཁ་ཟས་ཀྱི་རིན་ཆུང་ཟད་ཅིག་བྱིན་ནས་གོས་གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་ཉེ་དགའ་བོས་ཁྱིམ་བདག་བཟའ་ཤུག་གཉིས་ལ་ཆོས་བཤད་ནས་དེ་གཉིས་དད་པར་བྱུང་ནས་གོས་ཤིག་སྦྱིན་པར་བགྲོས་ཏེ་ཐ་ག་པ་ལ་འཐག་ཏུ་བཅུག་གོ །དེ་
Chinese
并赠送，并献上六十个铜钱作为报酬。同样，对六十个斋饭者，每次都去收取每个钵的费用后，斋饭者们聚集在一起谈论，近喜（阿难）尊者收取了六十个钵的费用，因此制定了戒律。从产生舍弃心到未舍弃物品之间，对于钵和法衣等沙门的任何用具，也应通过之前的因缘来舍弃。钵太大或太小，或变成灰色，即使超过十天持有，也没有堕落。此外，如果比丘的钵没有五个补丁，可以使用， 但为了追求好的，寻找其他新的钵，如果钵完成了，就是舍弃的堕落。那位比丘将那个钵供养给比丘僧团，然后比丘僧团将那个钵给予最后的那位，并说：比丘，你不要加持或赠送这个钵，在没有给予他人之前，直到最后破裂，都要小心谨慎地使用。这就是时候了。当佛陀住在舍卫城时，一个卖香的男孩有一个好钵，他供养给一位托钵的比丘，比丘没有接受，这件事在比丘僧团中传开，近喜（阿难）尊者加快脚步跑到卖香者那里。然后，卖香者看到一位比丘走来，担心钵被抢走，就藏了起来，近喜（阿难）尊者看到后，念诵偈颂取走了钵。然后，卖香者也不给，争论着，这时一位施主来了，向近喜（阿难）尊者顶礼后说：您用这只手要做什么？那位施主问：尊者想要什么？他说：买下这个钵给我。然后，施主买下钵给予近喜（阿难）尊者。因此，制定了对于少欲的比丘的规定。钵可以使用，但故意损坏并寻找新的，就是舍弃的堕落。用钱买钵或交换好坏，没有堕落。如果供养给堪布、阿阇黎和僧众等，是好的。
English
and presented it, and offered sixty copper coins as payment. Similarly, for sixty alms-givers, each time going to collect the fee for each bowl, after the alms-givers gathered and talked, Venerable Near-Joy (Ananda) collected the fees for sixty bowls, hence the rule was established. From the arising of the intention to abandon until the object is not abandoned, for any requisites of a renunciate such as bowls and robes, they should also be abandoned through the previous cause. If the bowl is too big or too small, or turns gray, even if held for more than ten days, there is no transgression. Furthermore, if a monk's bowl does not have five patches, it can be used, but desiring a good one, searching for another new bowl, if the bowl is completed, it is a transgression of abandonment. That monk should offer that bowl to the monastic community, and then the monastic community should give that bowl to the last one, and say: Monk, do not bless or give away this bowl, without giving it to others, until it is finally broken, use it carefully and slowly. That is the time. When the Buddha was dwelling in Shravasti, a boy selling incense had a good bowl, he offered it to a begging monk, the monk did not accept it, and this was discussed in the monastic community, Venerable Near-Joy (Ananda) hastened and ran to the incense seller. Then, the incense seller saw a monk approaching, fearing that the bowl would be snatched away, he hid it, and Venerable Near-Joy (Ananda) saw it, recited a verse and took the bowl. Then, the incense seller also did not give it, arguing, and a householder came, prostrated to Venerable Near-Joy (Ananda) and said: What are you going to do with this hand? The householder asked: What does the Venerable want? He said: Buy this bowl and give it to me. Then, the householder bought the bowl and gave it to Venerable Near-Joy (Ananda). Therefore, a rule was established for monks with few desires. If a bowl can be used, but deliberately damaged and a new one is sought, it is a transgression of abandonment. Buying a bowl with money or exchanging good for bad, there is no transgression. If it is dedicated to the Khenpo, Acharya, and Sangha, it is good.
Chinese
即使拿着也没有罪过。再有，比丘自己拿来的线，让不是亲戚的织匠完全织造，衣服完成则为舍堕罪。佛陀在舍卫城居住的时候，比丘难陀在祇陀林中，看见五百个寡妇纺织棉线，说了布施的功德，然后取了线。之后那些寡妇每人给一两线，委托织匠织造共同的布匹。之后织完献上，又委托织造一块布。但是无法织造完成。难陀禀告大臣大护家，委托织匠织造共同的布匹也无法完成，于是把一个长工带到织匠那里，难陀和织匠两人捆绑殴打长工，又给了长工许多食物，也织好了毡子。织匠非常苦恼，因此制定了戒律。从别处取线，给织匠工钱让他织造，则没有堕罪。用别人买的或者别人给的线，不给工钱让织匠织造，则为堕罪。给了工钱也可以，从别处取了线，自己织造或者委托亲戚织造，则有恶作。为了比丘，不是亲戚的施主或者施主的妻子，让不是亲戚的织匠织布。如果比丘事先没有告知他们，在那里产生了一些分别念，就到不是亲戚的织匠那里去说：有寿命者织匠请知晓，这布是为我织的。有寿命者织匠，这布织得好，布匹宽大，没有结头地织好最好。有寿命者们，对于织匠这样说：我会给你一些食物或者食物的价钱。这样说了之后，如果比丘为了完成衣服，像这样给了一些食物或者食物的价钱，衣服完成则为舍堕罪。佛陀在舍卫城居住的时候，比丘难陀为一对施主夫妇说法，那两人产生了信心，商议要布施一件衣服，于是委托织匠织造。
English
Even if holding it, there is no fault. Furthermore, if a Bhikshu takes yarn that he himself has obtained and has it completely woven by a weaver who is not a relative, and the cloth is finished, it is an offense of expiation. When the Buddha was dwelling in Shravasti, the Bhikshu Nanda, in the Jeta Grove, saw five hundred widows spinning cotton yarn and, praising the merit of generosity, took the yarn. Then those widows gave one ounce of yarn each and entrusted the weaving of a common cloth to a weaver. After it was woven and offered, they again entrusted the weaving of another cloth. But it could not be woven. Nanda informed the minister, the great householder, and even entrusting the weaving of the common cloth to a weaver could not be completed, so they took a laborer to the weaver. Nanda and the weaver both bound and beat the laborer, and also offered the laborer many provisions, and the felt was also woven. The weaver was very distressed, and therefore the rule was established. If one takes yarn from elsewhere and gives the weaver wages to weave, there is no offense. If one buys yarn from another or is given yarn by another and has it woven by a weaver without giving wages, it is an offense. It is permissible to give wages, but if one takes yarn from elsewhere and weaves it oneself or entrusts it to a relative, there is a misdeed. If a householder or the wife of a householder who is not a relative has a cloth woven by a weaver who is not a relative for the sake of a Bhikshu, and if the Bhikshu has some doubts there without having informed them beforehand, he should go to the weaver who is not a relative and say: "Venerable weaver, please know that this cloth is woven for me. Venerable weaver, it would be best if this cloth is well-woven, wide, and without knots." Venerable ones, to the weaver, say this: "I will give you some food or the price of food." Having said this, if the Bhikshu, in order to complete the cloth, gives some food or the price of food like this, and the cloth is finished, it is an offense of expiation. When the Buddha was dwelling in Shravasti, the Bhikshu Nanda preached the Dharma to a householder couple, and the two developed faith and decided to donate a cloth, so they entrusted it to a weaver.