Tibetan
་དམར་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་ལས་བཅས། བལ་འཁྲུ་བ་ནི་ཆུང་ངུ་ན་ཆུར་བཅལ་པ་ཙམ་འཚེད་པ་ནི་ཆུང་ངུ་ན་ཚོན་གྱི་ནང་དུ་བསྲུབས་པ་ཙམ། རྨེལ་བ་ནི་ཆུང་ངུ་ན་ཚུམས་གཅིག་རྨེལ་ཀྱང་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །བལ་གྱི་དངོས་པོ་ནི་གཅིག་ལ་དགེ་སློང་མ་གསུམ་ཞིག་སྟེ། གཅིག་ལ་འཁྲུ། གཅིག་ལ་ནི་འཚེད། གཅིག་ལ་ནི་རྨེལ་དུ་བཅོལ་ན། དངོས་པོ་སྤང་བ་གཅིག །ལྟུང་བ་ནི་གསུམ་མོ། །དགེ་སློང་མ་གཅིག་ལ་ཡང་ལས་གསུམ་ཆར་བཅོལ་ན་ཡང་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །གཉེན་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་ལྟག་ཏུ་སྨོས་པ་དང་འདྲའོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་རང་གི་ལག་གིས་ས་ལེ་སྦྲམ་ལེན་པ་དང༌། དངུལ་བླངས་སམ་ལེན་དུ་བཅུག་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ་ དགེ་སློང་གིས་གསེར་དངུལ་བརྟགས་པ་བློན་པོ་འདུས་པ་དག་གཅིག་ཁ་མི་འདུ་མ་ཞིང་འདུག་པ་གྲོང་དཔོན་གཙུག་ན་ནོར་བུས་ཐོས་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བའི་ལན་དུ་དགེ་སློང་གིས་གསེར་དངུལ་མ་བརྟགས་ཞེས་བཀའ་སྩལ་བ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་དྲུག་སྡེས་ས་ལེ་སྦྲམ་མང་པོ་ལེན་ཅིང་སྤྱོད་པ་ལས་གཞན་གྱིས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། གསེར་དངུལ་མཚན་མས་བཏབ་ཀྱང་རུང་མ་བཏབ་ཀྱང་རུང་བ་དང༌། ནོར་བུ་དང༌། མུ་ཏིག་དང༌། བཻ་ཌཱུཪྻ་བདག་གིས་བླངས་སམ་གཞན་གྱིས་ལེན་དུ་བཅུག་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །ཟུར་གྱིས་ལེན་དུ་བཅུག་ན་ཉེས་བྱས། ཟངས་དང་ལྕགས་དང་རོ་ཉེ་དང་ཚོན་མོ་སྟེང་ལ་རེག་ན་ཉེས་པ་མེད། གཞན་གྱི་གསེར་དངུལ་ལམ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་རེག་ན་སྤང་བ་ནི་མེད་ལྟུང་བའོ། །ལམ་གྱི་བརྒྱགས་ཟོང་ལྟ་བུ་སྔགས་ཀྱིས་གདབ་ཏུ་རུང་བ་དང༌། གཞན་ལ་བསྔོས་པ་ནི་བླང་དུ་རུང༌། ཡང་དགེ་སློང་གང་མཚན་མ་བཏབ་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། བྱང་ཕྱོགས་ནས་ཚོང་པ་འོངས་པས་གཅིག་པུ་པའི་མོ་བོན་བ་ལ་ཤིང་ཐོག་འཁར་གཞོང་གང་དང༌། ལ་བ་སྲིན་བུ་ནག་པོའི་མདོག་ལྟ་བུ་བཟང་པོ་གཅིག་བྱིན་ནས་གཅེར་བུ་པའི་གྲོགས་པོ་དག་གིས་འཛེ་ཏའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སྤྱོམ་དུ་བཏང་ངོ༌། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ཉེ་དགའ་བོས་གཅེར་བུ་པས་ལ་བ་གྱོན་པ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་དང་ཚོང་པས་ང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཉེ་དགའ་བོས་ཆོས་བཤད་དོ། ཁྱེད་ཀྱི་སྟོན་པའི་ལུང་ལས། སྒྲེན་མོར་རྒྱུ་བ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་འབྱུང་ན། ཁྱེད་གར་དགར་ཚུལ་ཁྲིམས་ངན་པ་སྤྱོད་ན་མ་ལེགས་ཀྱིས་ལ་བ་དང་བརྗེའོ། །ངས་ཀྱང་གྱོན་ནས
Chinese
由红色（的过失）被佛陀看见而制定。洗涤羊毛，小量时如放入水中浸湿一般；煮染，小量时如在颜料中搅拌一般；捶打，小量时即使捶打一下，也是舍堕罪。羊毛的物品，如果一件交给三位比丘尼，一件洗涤，一件煮染，一件委托捶打，则物品一件舍弃，罪过有三。如果一件交给一位比丘尼，让她做全部三种工作，也是舍堕罪。是亲属和不是亲属的认识，与后面所说相同。还有，任何比丘自己用手取萨累桑布，或者取钱财，或者让别人取，都是舍堕罪。佛陀住在王舍城时，比丘们检查金银，大臣们聚集，彼此意见不合，争吵不休，被城主的头饰上的宝珠听到。禀告佛陀后，佛陀回答说比丘不应检查金银。此后，六群比丘大量拿取并使用萨累桑布，因此受到他人指责而制定。金银无论是否作了标记都可以，还有宝珠，以及珍珠，和吠琉璃，自己拿取或者让别人拿取，都是舍堕罪。如果通过暗示让别人拿取，则犯恶作罪。接触铜、铁、铅锡和颜料，没有罪过。接触别人的金银或者珍宝，没有舍堕罪，只有堕罪。像路上的干粮之类的东西，可以用咒语加持，或者供养给他人，则可以拿取。还有，任何比丘使用作了标记的各种物品，都是舍堕罪。佛陀住在舍卫城时，北方来了一位商人，给一位独身外道一件装满水果的木碗，以及一件像黑色虫子的颜色的好布，然后让裸体外道的同伴们在逝多林中炫耀。之后，比丘近喜看见裸体外道穿着布，询问后，商人说他供养了我。然后，近喜为他说法。如果你的导师的教导中说，应该裸体行走，那么你随意行持恶劣的戒律是不好的，应该把布换给我。我也要穿上。
English
It was established because the red (fault) was seen by the Buddha. Washing wool, when it is a small amount, is like soaking it in water; dyeing, when it is a small amount, is like stirring it in dye. Beating, even if it is beaten once when it is a small amount, is a Nissaggiya Pacittiya offense. If one item of wool is given to three nuns, one to wash, one to dye, and one to entrust to beat, then one item is to be forfeited, and there are three offenses. If one item is given to one nun, and she is entrusted with all three tasks, it is also a Nissaggiya Pacittiya offense. The recognition of whether one is a relative or not is the same as what is mentioned later. Furthermore, any monk who takes a sale-sambhara with his own hand, or takes money, or causes others to take it, is a Nissaggiya Pacittiya offense. When the Buddha was staying in Rajagriha, the monks were inspecting gold and silver, and the assembled ministers disagreed and quarreled, which was heard by the jewel on the city lord's headdress. After reporting to the Buddha, the Buddha replied that monks should not inspect gold and silver. After that, the group of six monks took and used a large amount of sale-sambhara, and were therefore blamed by others, and it was established. Gold and silver, whether marked or unmarked, are acceptable, as well as jewels, pearls, and vaiḍūrya. Taking them yourself or causing others to take them is a Nissaggiya Pacittiya offense. If you cause others to take it by implication, you commit a Dukkaṭa offense. Touching copper, iron, lead-tin, and paint is not an offense. Touching other people's gold, silver, or jewels is not a Nissaggiya Pacittiya offense, only a Pacittiya offense. Things like road rations can be blessed with mantras, or offered to others, and then they can be taken. Furthermore, any monk who uses various marked items commits a Nissaggiya Pacittiya offense. When the Buddha was staying in Shravasti, a merchant came from the north and gave a solitary ascetic a wooden bowl full of fruit, and a good cloth that looked like the color of a black worm, and then let the naked ascetic's companions flaunt it in Jeta Grove. Later, the monk Nanda saw the naked ascetic wearing cloth, and after asking, the merchant said that he had offered it to me. Then, Nanda preached the Dharma to him. If your teacher's teaching says that you should walk naked, then it is not good for you to practice bad precepts at will, you should exchange the cloth with me. I will also wear it.
Tibetan
་གྲོང་རྒྱུ་བའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་དྲིས་ན་གཅེར་བུ་བ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བས་བྱིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ནས། ལ་བ་བླངས་པའི་འོག་ཏུ། གཅེར་བུ་གྲོགས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་དབྲལ་བར་བྱས་ནས་ལ་བ་ལེན་དུ་འོངས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལ་བ་མ་བྱིན་ན་ཁྲག་དྲོན་པོ་སྐྱུགས་ཏེ་འཆིའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལས་གླེངས་སོ། །བཅས་པ་དངོས་ནི་དྲུག་སྡེས་གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་བཏབ་པ་མང་པོས་ཁེ་སྤོགས་བྱེད་པ་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། དགེ་སློང་གིས་ཁེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་བྲིན་པའི་ཟོང་གིས་ཁེ་སྤོགས་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །ཟོང་ནི་གསེར་དངུལ་མུ་ཏིག་བཻ་ཌཱུཪྻ་འབྲུ་ལ་སོགས་པའོ། །མེ་ཤེལ་དང་ ཆུ་ཤེལ་ལྟ་བུ་འཆང་དུ་རུང༌། མཚན་མ་བཏབ་པ་ནི་གསེར་དངུལ་ལྟ་བུ་ལས་དོང་ཙེར་བྱས་ཏེ་རི་མོའི་མཚན་མ་བཏབ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། མདོར་ན་ཟོང་གི་མཚན་མ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལྟ་བུར་མཚན་མ་རྣམ་པ་མང་པོར་སྤྱོད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཉོ་ཞིང་འཚོང་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་ཡོད་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོ་ཚོང་མང་པོ་བྱས་ཏེ། ལོ་ལེགས་པའི་ཚེ་འབྲུ་རིན་ཆུང་བ་རྣམས་ཉོས་ལ་ལོ་ཉེས་བྱུང་སྟེ་འབྲུ་རིན་ཆེ་བ་ན་བཙོངས་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས་ཁེ་སྤོགས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་ཉོ་བ་བའི་ཚེ་ཉེས་བྱས། འཚོང་བའི་ཚེ་ན་ལྟུང་བའོ། །ཁེ་སྤོགས་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི་སྤུས་ཞེས་པའི་ཚེ་ན་ཉོ་བའི་ཚེ་ཉེས་བྱས་འཚོང་བའི་ཚེ་ཉེས་པ་མེད། ཁེ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་སྤོགས་བྱས་ན། ཇི་ཙམ་དུ་ཁེ་ཕྱིན་པ་རྣམས་སྤང༌། ཟོང་གི་རིན་ཐང་ཁེ་ཕྱིན་ཕྱི་པ་གཉིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་ན་བཅས་སུ་སྤང་བའོ། །མདོར་ན། ལྷུང་བཟེད་གཉིས་དང་ཐ་ག་གཉིས། །བྱིན་ཕྲོགས་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་དང༌། །དགོན་པ་བ་དང་རས་ཆེན་དང༌། །བསྔོས་པ་དང་ནི་བཞག་པའོ། །བསྡུས་པའི་མདོ་ནི་ལྟག་མ་འདྲའོ། །དགེ་སློང་གིས་ལྷུང་བཟེད་ལྷག་པ་ཞག་བཅུའི་བར་དུ་ཆོང་ཤིག་དེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། སྔུན་ཟན་པ་དྲུག་ཅུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་བའི་གན་དུ་སོང་ནས་སྔུན་ཟན་པ་གཅིག་ལ་ཉེ་དགའ་བོས་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ནས། ལྷུང་བཟེད་བླངས་སོ། །དེ་ནས་སྔུན་ཟན་པས་རབ་ཏུ་འབུལ་བའི་རིགས་ན་བདག་ལ་ལྷུང་བཟེད་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། ཉེ་དགའ་བོས་རང་གི་ལྷང་བཟེད་མཚན་ནས་ཕྱུང་སྟེ
Chinese
说，在村子里行走时，如果别人问起，就说是由名叫“裸体者”的人给的。取了唾液之后，裸体的朋友们断绝了梵行，前来取唾液。佛说如果不给唾液，就会吐出热血而死，因此而立戒。立戒的起因是六群比丘用金银等打上标记，进行大量的牟利，受到外道的指责而立戒。如果比丘为了牟利，在各地出售货物以牟利，是舍堕罪。货物是金银、珍珠、琉璃、谷物等。可以持有如火石和水精之类的东西。打上标记是指把金银等做成钱币，并在上面打上图案标记。简而言之，就像货物的标记一样。如果像这样使用多种标记，就会犯舍堕罪。还有，如果比丘进行各种买卖交易，就会犯舍堕罪。佛陀住在舍卫城时，六群比丘做了很多买卖。丰收时，他们买入廉价的谷物，歉收时，他们卖出昂贵的谷物，受到外道的指责而立戒。为了牟利而买入时犯错，卖出时犯堕罪。如果不是为了牟利，而是为了质量好，那么买入时犯错，卖出时没有罪。如果为了寻求利润而牟利，那么赚了多少利润就要舍弃多少。如果无法区分货物的价值和赚取的利润，就要全部舍弃。总之：钵二和布二，给予夺取，秋收月小，寺院和粗布，供养和放置。总结的经文和后面的一样。比丘如果持有超过十天以上的钵，就会犯舍堕罪。佛陀住在舍卫城时，六十个乞食者去往花园。近喜对一个乞食者赞叹布施的功德，并取走了他的钵。之后，乞食者说，如果是最好的供养，我就没有钵了。近喜就拿出自己的钵来。
English
Saying, when walking in the village, if others ask, say that it was given by someone named "Naked One." After taking the saliva, the naked friends severed their Brahmacharya and came to take the saliva. The Buddha said that if saliva was not given, they would vomit hot blood and die, and thus the precept was established. The actual reason for the establishment of the precept is that the Six Groups of monks made a lot of profit by marking gold and silver, etc., and were criticized by the heretics, so the precept was established. If a monk sells goods in various places for profit, it is a Nissaggiya Pacittiya. Goods are gold, silver, pearls, lapis lazuli, grains, etc. It is permissible to hold things like flint and water crystal. Marking means making gold and silver into coins and marking them with patterns. In short, it is like a mark on goods. If many kinds of marks are used in this way, a Nissaggiya Pacittiya is committed. Also, if a monk engages in various buying and selling transactions, a Nissaggiya Pacittiya is committed. When the Buddha was staying in Shravasti, the Six Groups of monks did a lot of buying and selling. In times of good harvest, they bought cheap grains, and in times of bad harvest, they sold expensive grains, and were criticized by the heretics, so the precept was established. It is wrong to buy for profit, and it is a sin to sell. If it is not for profit, but for good quality, then it is wrong to buy, but there is no sin to sell. If one profits in order to seek profit, then one must give up as much profit as one has made. If one cannot distinguish between the value of the goods and the profit earned, one must give up everything. In short: Two bowls and two cloths, giving and taking, autumn harvest month small, monastery and coarse cloth, offering and placing. The summarized sutra is the same as the back. If a monk holds a bowl for more than ten days, he commits a Nissaggiya Pacittiya. When the Buddha was staying in Shravasti, sixty almsmen went to the garden. Nanda praised the merits of giving to one almsman and took his bowl. After that, the almsman said, if it is the best offering, I have no bowl. Nanda then took out his own bowl.