English
If (someone) says, "I guarantee that under your supervision, the owner of this property will not have disputes, please give me this garment," then it is acceptable. The four distinctions of downfall are: the place is Shravasti, the person is Nanda, the affliction is being entangled by great desire, and the object is wool. In short, pure animal hair accounts for two-halves, the length is six finger-widths or one span high, washing and mixing, sewing marks and trading. In short, the meaning is the same as the rest. Furthermore, if a bhikkhu makes a seat of animal hair, he commits a Nissaggiya Pacittiya offense. When the Buddha was dwelling in Shravasti, the bhikkhus began to make seats of animal hair, and because it was difficult and expensive, they became greedy, and the heretics criticized them for killing animals, so the precepts were established. Above the knees and below the navel, even a small cushion covering three circles, if the inside is filled with animal hair, it is a Nissaggiya Pacittiya offense. Placing animal hair, eggs, and corpses, etc., if damaged or pierced, is a Dukkata offense. Furthermore, if any bhikkhu makes a seat of pure black sheep's wool, he commits a Nissaggiya Pacittiya offense. When the Buddha was dwelling in Shravasti, the bhikkhus began to make seats of pure black sheep's wool, and because it was expensive and difficult to obtain, they became greedy, and they always asked the householders for wool, causing the householders to become annoyed. There are four kinds of black: naturally black, dyed blue, with dirt, and dyed with black soil. Here it refers to naturally black. Making a seat of pure naturally black sheep's wool is a Nissaggiya Pacittiya offense. If the skeins, small pieces, and fragments of black wool are damaged, it is a Nissaggiya Pacittiya offense. The four distinctions of downfall are the same as the others. The affliction is causing others to distrust and the deceased. If a bhikkhu makes a seat, half should be made of pure black sheep's wool, one-quarter should be made of pure white sheep's wool, and one-quarter should be made of coarse wool. If a bhikkhu does not make a seat with half pure black sheep's wool or one-quarter coarse wool, and makes a seat, he commits a Nissaggiya Pacittiya offense. When the Buddha was dwelling in Shravasti, he admonished the bhikkhus not to make seats of pure black sheep's wool, and then they used white
Tibetan
དང་འཁོབ་བ་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་བསྲེས་ཏེ་སྟན་སར་པ་བྱས་ནས་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། ཆ་ལས་མང་ཉུང་དུ་གྱུར་ན་གང་ལས་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྟེ་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །བལ་དཀར་པོ་རིན་ཆེ་ལ་ནག་པོ་རིན་ཆུང་བའི་ཡུལ་ན་ནི་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་བྱས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདིའི་ཉོན་མོངས་པའང་མ་དད་པ་དང་འདས་པ་དང་བཅས་པའོ། །དགེ་སློང་གིས་སྟན་སར་པ་བྱས་ན་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ལོ་དྲུག་ཏུ་བྱས་པ་ཆོང་ཤིག །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་ལོ་དྲུག་ཚུན་ཆད་དུ་སྟན་རྙིང་པ་དེ་སྤངས་ཀྱང་རུང་སྟན་སར་པ་གཞན་བྱས་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་མ་གཏོགས་ཏེ་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་དག་སྟན་མང་པོར་གྱུར་ནས་ལ་ལ་ནི་རིང་ལ་ལ་ནི་ཐུང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་བཅོས་དཀའ་ཞེས་ཟེར་ནས། སྟན་སར་པ་གཞན་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པས་དགེ་བའི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་ ནས། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། ལོ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་ལྔ་འདས་ཏེ། དྲུག་ནི་ངོ་མཐོང་བ་ལ་བྱའོ། །སྟན་རྙིང་པ་སྤངས་ཏེ་མེད་པར་བྱས་ལ་སར་པ་བྱེད་ཀྱང་རྙིང་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་སར་པ་བྱེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལོ་དྲུག་མ་ལོན་ནམ་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་འབྲོག་སྐྱེས་པའི་འབྲོག་བཟང་པོའི་ནང་དུ་བཞུགས་པའི་ཚེ། རླུང་ནད་དང་ལྷགས་པ་ཆེ་བས་རས་སར་པའི་གདིང་བ་ལོ་དྲུག་ཏུ་མ་ཐུབ་ན་ལྷགས་པས་ཉེན་ཏེ། རས་སར་པ་བཏིང་བས་དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་ལ་སར་པའི་གདིང་བ་ལོ་དྲུག་མ་ལོན་པ་ཡང་བརྗེར་གནང་བ་ལས་བཅས་ཏེ། དགེ་འདུན་སྤྱིའི་ལས་བྱེད་པའི་གདིང་བ་ལོ་དྲུག་མི་ཐུབ་ན་བརྗེར་གནང་བའི་གདམས་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གང་གིས་གདིང་བ་སར་པ་བྱས་ན་ཁ་དོག་མི་སྡུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདིང་བ་ཀུན་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་གི་སར་པ་གློན་ཅིག་དགེ་སློང་གིས་སར་པའི་ཁ་དོག་མི་སྡུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདིང་བ་རྙིང་བ་ཀུན་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་གི་སར་བ་ལ་མ་གླན་པར་གདེང་བ་སར་པ་སྤྱོད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། བྱང་ཕྱོགས་ནས་འོངས་པའི་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱས་སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་དགེ་སློང་གི་གནས་ཁང་བལྟ་བ་ལ་ཞུགས་སོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་གི་གདིང་བའི་དབུས་རྡོལ་བ་མཐོང་སྟེ་དྲིས་པ་དང༌། ཟས་བྱིན་གྱི་བདག་པོས་དགེ་སློང་འདི་དག་རྟག་ཏུ་བསམ་གཏན་བྱེད་པས་གདིང་བ་རྡོལ་བ
Chinese
又掺杂少许粗糙的毛，做成坐垫，即使是少欲的比丘也因此而破戒。如果成分有多有少，无论是什么原因造成的，都是舍堕罪。在白羊毛昂贵而黑羊毛便宜的地方，如果只用黑羊毛制作，就没有罪过。这里的烦恼也包括不信任和已过之时。比丘做了新坐垫，如果不情愿地用了六年就坏了。如果比丘在六年之内舍弃了旧坐垫，或者做了其他新坐垫，除非僧团允许，否则就是舍堕罪。佛陀住在舍卫城时，比丘们的坐垫变得很多，有的长有的短，他们说这些很难修理，于是开始做新的坐垫，这成了修行的障碍，因此少欲的比丘也因此而破戒。所谓六年，是指过了五年，第六年是能看见的时候。舍弃旧坐垫并使其消失后做新坐垫也可以，或者旧坐垫还在就做新坐垫也可以，只要不满六年就是舍堕罪。所谓僧团允许，是指佛陀住在憍萨罗国的善生村时，因为风病和大风，如果粗布坐垫无法使用六年，就会受到大风的侵袭。因为铺了粗布坐垫，僧团允许比丘更换未满六年的坐垫，因此制定了僧团共同使用的坐垫如果无法使用六年，可以给予更换的建议。如果比丘做了新坐垫，为了使颜色不难看，应该在新坐垫上缝上如来一拃长的新布。如果比丘为了使新坐垫颜色不难看，没有在新坐垫上缝上如来一拃长的新布，就使用新坐垫，就是舍堕罪。佛陀住在舍卫城时，从北方来的五百个商人供养了佛陀，并参观了比丘的住所。他们看到比丘的坐垫中间破了洞，询问原因，施主回答说这些比丘经常禅修，所以坐垫破了洞。
English
Also, mixing a little bit of coarse wool to make a seat cushion, even a bhikkhu with few desires would break the precept because of this. If the ingredients are more or less, no matter what the reason, it is a Nissaggiya Pacittiya offense. In a place where white wool is expensive and black wool is cheap, if only black wool is used, there is no offense. The defilements here also include distrust and the past. If a bhikkhu makes a new seat cushion, it will be ruined if it is used for six years unwillingly. If a bhikkhu abandons the old seat cushion within six years, or makes another new seat cushion, unless the Sangha allows it, it is a Nissaggiya Pacittiya offense. When the Buddha was staying in Sravasti, the bhikkhus' seat cushions became many, some long and some short, and they said that these were difficult to repair, so they started making new seat cushions, which became an obstacle to practice, so the bhikkhu with few desires also broke the precept because of this. The so-called six years means that five years have passed, and the sixth year is when it can be seen. It is also possible to abandon the old seat cushion and make it disappear before making a new seat cushion, or it is also possible to make a new seat cushion while the old seat cushion is still there, as long as it is less than six years, it is a Nissaggiya Pacittiya offense. The so-called Sangha permission means that when the Buddha was staying in the Good Birth Village of Kosala, if the coarse cloth seat cushion could not be used for six years due to wind sickness and strong winds, it would be threatened by strong winds. Because the coarse cloth seat cushion was laid, the Sangha allowed the bhikkhu to replace the seat cushion that was less than six years old, so it was stipulated that if the seat cushion used by the Sangha in common could not be used for six years, advice to replace it could be given. If a bhikkhu makes a new seat cushion, in order to make the color not ugly, he should sew a span of new cloth from the Tathagata on the new seat cushion. If a bhikkhu does not sew a span of new cloth from the Tathagata on the new seat cushion in order to make the color of the new seat cushion not ugly, and uses the new seat cushion, it is a Nissaggiya Pacittiya offense. When the Buddha was staying in Sravasti, five hundred merchants who came from the north offered to the Buddha and visited the bhikkhus' residence. They saw that the middle of the bhikkhu's seat cushion was broken and asked the reason, and the benefactor replied that these bhikkhus often meditated, so the seat cushion was broken.
Tibetan
ར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཚོང་པ་རབ་ཏུ་དད་པར་གྱུར་ནས་རས་ཡུག་ལྔ་བརྒྱ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་གདིང་བས་རབ་བྱས་ནས་རྙིང་པ་རྣམས་བོར་ཏེ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་དུ་བོར་སྤུངས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་ནས། ཁྱིམ་པ་དང་བྲམ་ཟེ་ནི་ཤ་ཁྲག་ཟད་ཀྱིས་འཇལ་ཞིང་སྦྱིན་བར་བྱེད་དགེ་སློང་ཁྱེད་ནི་སྤྱོད་པའི་ཚད་མི་འཛིན་ཏེ་ད་ཕྱིན་ཆད་རྙིང་པ་འདི་དག་ཀྱང་བསྡུས་ལ་སར་པ་ལ་གློན་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ལས་བཅས། མདོག་མི་སྡུག་པ་དང་སྲ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདིང་བ་རྙིང་བ་དབུས་རྡོལ་ཀྱང་ཐ་མ་ཅི་ལུས་པ་བསྡུས་ཏེ། ཁྲུ་ཕྱེད་དང་དོ་གྲུབ་ཞིས་སར་པ་དབུས་སུ་མ་གླན་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །གདིང་བ་རྙིང་པའི་མཐའ་དྲས་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་ན་མ་གླན་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་ལམ་དུ་ཞུགས་པས་ལུག་གི་བལ་ཞིག་རྙེད་ལ་འདོད་ན་དགེ་སློང་དེས་ལོང་ཤིག །བླངས་ནས་ཁྱེར་བ་མེད་ན་ དཔག་ཚད་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ནི་བདག་གིར་ཁྱེར་ཅིག །དེ་ལས་འདས་པར་ཁྱེར་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དྲུག་སྡེ་ལས་ལྔ་ཞིག་བལ་ཡུལ་དུ་སོང་ནས་ཕྱིར་ལོག་པའི་ཚེ་ཚོང་པ་མང་པོ་དག་དང་འགྲོགས་ནས་ཚོང་པས་བལ་ཉོས་པའི་ཤིང་རྟ་ལམ་དུ་ཆག་གོ །དེ་ནས་ཤིང་རྟ་བཅོས་སུ་རྐུན་པོས་འཇིགས་ནས་བལ་མང་པོ་བོར་བ་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་བླངས་ནས་ཁུར་དྲགས་ཏེ་དེ་དག་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་མི་རྒོད་ཀྱིས་འཇིགས་པ་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་གླང་པོ་ཆེ་དང་བཅས་པའི་དགྲའི་དཔུང་འོང་བར་མཐོང་ནས་བྲོས་པ་དང་བལ་མང་པོ་བཙལ་བ་ལས། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་དག་གིས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། དགེ་སློང་གིས་དཔག་ཚད་གསུམ་ལས་འདས་པར་ལུག་བལ་ཁུར་དུ་ཁྱེར་ན་རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་ལ་ཉེས་བྱས། རྒྱང་གྲགས་རེ་རེ་ལ་སྤང་བའི་ལྟུང་བ་རེ་རེའོ། །ཞྭ་དང་ལྷམ་དང་སྙིང་ཁབ་དང་ལྕག་པོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཁྱེར་བ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལུག་བལ་འཁྲུང་བཅོལ་ཏམ་རྨེལ་དུ་བཅོལ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། ལྟག་ཏུ་སྨོས་པའི་བལ་དྲུག་སྡེས་བགོས་པའི་ཤས་དགེ་སློང་འཆར་བས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐུམ་པོ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་དགེ་སློང་མ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་བཅོལ་ནས། བལ་ལེན་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་གཉིས་ཀྱིས་མ་ཐེགས་པ་དང་བཤིག་པའི་ཚེ་ཁང་པ་མིག་དུ་མ་གང་སྟེ། དགེ་སློང་མ་དག་བལ་གྱི་ལས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ཤིང་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོས་བཙོ་བླག་བྱས་པའི་ལག་པ
Chinese
说完“是羊”，商人们都深信不疑，献上了五百匹布。之后，比丘们用旧的坐垫做了很多新的坐垫，把旧的都扔掉，堆积在垃圾堆里，佛陀看到了，说：“俗人和婆罗门是用血肉来衡量和布施的，比丘你们不遵守行为的尺度，从今以后这些旧的也要收集起来，缝补在坐垫上。”因此制定了规定。为了使颜色不难看且坚固，即使旧坐垫中间破了洞，也要收集所有剩余的材料。如果坐垫的长度和宽度加起来不到半肘，就不允许缝补在坐垫中间，否则会犯舍堕罪。如果旧坐垫的边缘只剩下一点点，即使不缝补也没有罪过。如果比丘在路上行走时捡到羊毛，想要的话，就捡起来。如果没有拿走，可以在三俱卢舍（ कोस，kosa，俱卢舍：古印度长度单位，约合3000-4000米）的范围内占有。超过这个范围拿走，就会犯舍堕罪。佛陀住在舍卫城时，六群比丘中的五个去了尼泊尔，返回时与许多商人同行，商人们购买羊毛的马车在路上坏了。为了修理马车，他们害怕盗贼，丢弃了很多羊毛，六群比丘捡起来，因为太重了，他们走到一个害怕山民的村庄附近。他们看到有大象的敌军来了，就逃跑了，寻找羊毛。因此，少欲的比丘们制定了规定。如果比丘携带羊毛超过三俱卢舍，每半由旬（योजन，yojana，由旬：古印度长度单位，约合12-15公里）犯一个恶作罪，每由旬犯一个舍堕罪。携带帽子、鞋子、针和鞭子的材料是没有罪过的。此外，如果比丘将羊毛交给非亲属的比丘尼纺织或缝纫，会犯舍堕罪。佛陀住在舍卫城时，前面提到的六群比丘分配的羊毛，由比丘额夏获得的部分，被做成两个包裹，交给比丘尼大 प्रजापती गौतमी (Prajāpatī Gautamī，波阇波提·乔答弥)保管。取羊毛时，两个比丘尼都抬不动，拆开时，许多房间都满了。比丘尼们因羊毛的工作而感到疲惫，大 प्रजापती गौतमी (Prajāpatī Gautamī，波阇波提·乔答弥)的手都磨出了老茧。
English
After saying "It's a sheep," the merchants became deeply convinced and offered five hundred pieces of cloth. Then, the monks made many new cushions with the old ones, discarded the old ones, and piled them in the garbage heap. The Buddha saw this and said, "Laypeople and Brahmins measure and give with flesh and blood, but you monks do not observe the measure of conduct. From now on, these old ones should also be collected and patched onto the cushions." Therefore, the rule was established. In order to make the color not unsightly and strong, even if the old cushion has a hole in the middle, all the remaining materials must be collected. If the length and width of the cushion do not add up to half a cubit, it is not allowed to be patched in the middle of the cushion, otherwise a Nissaggiya Pacittiya offense will be committed. If only a little bit of the edge of the old cushion remains, there is no offense even if it is not patched. If a monk finds sheep wool on the road and wants it, he should pick it up. If he does not take it, he can possess it within three kosa. Taking it beyond this range will result in a Nissaggiya Pacittiya offense. When the Buddha was staying in Sravasti, five of the six groups of monks went to Nepal. When they returned, they traveled with many merchants. The merchants' carts that bought wool broke down on the road. In order to repair the carts, they were afraid of thieves and abandoned a lot of wool. The six groups of monks picked it up, but it was too heavy. They went near a village that feared mountain people. They saw an enemy army with elephants coming and ran away, looking for wool. Therefore, the monks with few desires established the rule. If a monk carries sheep wool more than three kosa, he commits a Dukkhata offense for every half yojana, and a Nissaggiya Pacittiya offense for every yojana. There is no offense for carrying materials for hats, shoes, needles, and whips. Furthermore, if a monk entrusts wool to a non-relative bhikkhuni for spinning or sewing, he will commit a Nissaggiya Pacittiya offense. When the Buddha was staying in Sravasti, the portion of wool distributed by the aforementioned six groups of monks, which was obtained by the monk Echara, was made into two packages and entrusted to the bhikkhuni महाप्रजापती गौतमी (Mahāprajāpatī Gautamī, 波阇波提·乔答弥). When taking the wool, two bhikkhunis could not lift it, and when unpacking it, many rooms were filled. The bhikkhunis were exhausted by the work of the wool, and महाप्रजापती गौतमी (Mahāprajāpatī Gautamī, 波阇波提·乔答弥)'s hands were calloused.