Tibetan
པ་སྐྱབས་ཡོད་པ་ན་འདོད་པ་ཆོག་པར་སྟན་ལ་འདུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་དགེ་བསྙེན་མའི་ཚིག་ཡིད་ཆེས་པ་དེ་ལ་ཕས་ཕམ་པའམ་དགེ་འདུན་ལྷག་མའམ་ལྟུང་བའམ་ཆོས་གསུམ་པོ་ལས་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བརྗོད་པ་ལས། དགེ་སློང་གིས་འདུག་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཕས་ཕམ་པ་འམ། དགེ་འདུན་ལྷག་མའམ། ལྟུང་བ་འམ་ཆོས་གསུམ་པོ་ལས་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བས་བྱེད་དུ་གཞུག་སྟེ། དགེ་བསྙེན་མའི་ཚིག་ཡིད་ཆེས་པས་དག་སློང་དེ་ལ་ཆོས་གང་དང་གང་བརྗོད་པ་ཆོས་དེ་དང་དེས་དགེ་སློང་དེ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ །འདི་ནི་མ་ངེས་པའི་ཆོས་སོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་འཆར་ཀ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་སྦེད་མའི་གན་དུ་ཕྱིན་ནས་སྦེད་མ་དང་པུས་མོ་སྤྲང་ཅིང་ཆོས་འཆད་པ་དགེ་བསྙེན་མ་ས་གས་མཐོང་ནས། འདིས་ཉེས་པ་མི་བྱེད་ཀྱང་མ་དད་པ་དག་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་ཕྱིན་ཆད་གཅིག་པོ་གཅིག་པུ་སྐྱབས་ཡོད་པའི་སྟན་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་འདུག་པའི་སྡོམ་བ་སྩལ་བར་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ་ལས་བཅས། གཅིག་ནི་ཕོ་གཅིག་ནི་མོ་མཚན་ཐ་དད་པ་སྐྱབས་ཡོད་པ་ན་སྟན་ཡོད་ཀྱང་རུང་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ་འདུག་པ་ལས་ལྟུང་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྤྱད་དོ་ཞེས་དགེ་བསྙེན་ཕོ་ཡང་རུང་མོ་ཡང་རུང་བས་བརྒལ་ན་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱའོ། །དགེ་བསྙེན་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བདེན་པ་མཐོང་བའི་དགེ་བསྙེན་དང༌། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཤེས་བཞིན་གྱི་བརྫུན་མི་སྨྲ་བའི་དགེ་བསྙེན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་བཞིས་ན་ངེས་པའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དང༌། ཡུལ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། དབང་པོའོ། །དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་ནི་དགེ་སློང་དང་བུད་མེད་ལྷན་ཅིག་ཅེས་པ་དང་སྦྱར། ཡུལ་ནི་དབེན་པ་སྐྱབས་ཡོད་པ་དང་སྦྱར། བསམ་པ་ནི་འདོད་པ་ཆོག་པར་སྟན་ལ་འདུག་ཞེས་པ་དང་ སྦྱར། འབྲུ་གཉེར་གཞན་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་བུ་གཅིག་དང་དབེན་པ་སྐྱབས་ཡོད་པ་ནི་འདོད་པ་མི་ཆོག་པར་འདུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་དགེ་བསྙེན་མའི་ཚིག་ཡིད་ཆེས་པས་དེ་ལ་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་འམ་ལྟུང་བ་འམ་ཆོས་གཉིས་པོ་ལས་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བརྗོད་པ་ལས། དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་འདུག་པར་ཁས་བླངས་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ལྟུང་བ་འམ་ཆོས་གཉིས་པོ་ལས་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བར་བྱེད་དུ་གཞུག་སྟེ། དགེ་བསྙེན་མའི་ཚིག་ཡིད་ཆེས་པས་དགེ་སློང་དེ་ལ་ཆོས་གང་དང་གང་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་དང་དེ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ །འདི་ནི་མ་ངེས་པའི་ཆོས་སོ། །སངས་རྒྱས་
Chinese
当有屏障时，如果（比丘）满足于坐在座位上，如果（其他）比丘尼相信他的话，说他犯了堕罪、僧残罪、堕落罪或三种罪中的任何一种罪，比丘也承认坐在那里，并让他犯下堕罪、僧残罪、堕落罪或三种罪中的任何一种罪，因为相信比丘尼的话，比丘尼对比丘说了什么罪，就让他犯下什么罪。这是不定法。当佛陀住在舍卫城时，比丘查卡去乞食，到了一位名叫斯贝玛的居士的妻子那里，斯贝玛和比丘互相膝盖相碰，并为她说法，比丘尼萨嘎看到了，心想：‘虽然他没有犯罪，但会被不信者看到。’于是向佛陀祈求，制定了今后不得单独一人与有屏障的女子同坐的戒律。如果一男一女，性别不同，有屏障时，无论有没有座位，如果有人指责他犯了这样的罪，无论指责者是比丘尼还是比丘，都应依法处理。比丘尼有两种：见到真谛的比丘尼，以及为了生命而不说谎的比丘尼。如果从四个方面来说，就会变成定法：即事物、处所、意念和根。其中，“一起”是指比丘和妇女在一起；“处所”是指与隐蔽的屏障有关；“意念”是指满足于坐在座位上；其他词语只是连接词。此外，如果比丘与妇女一起，单独一人，在隐蔽的屏障处，不满足于坐在那里，如果（其他）比丘尼相信他的话，说他犯了僧残罪、堕落罪或两种罪中的任何一种罪，比丘也承认坐在那里，并让他犯下僧残罪、堕落罪或两种罪中的任何一种罪，因为相信比丘尼的话，比丘尼对比丘说了什么罪，就让他犯下什么罪。这是不定法。佛陀
English
When there is a screen, if (a bhikkhu) is content to sit on a seat, if (another) bhikkhuni believes his words and says that he has committed a parajika, a sanghadisesa, a patayantika, or any of the three offenses, and the bhikkhu also admits to sitting there, and lets him commit a parajika, a sanghadisesa, a patayantika, or any of the three offenses, because he believes the bhikkhuni's words, whatever offense the bhikkhuni says to the bhikkhu, he lets him commit that offense. This is an uncertain dharma. When the Buddha was staying in Sravasti, the bhikkhu Charka went to beg for alms and went to the wife of a householder named Sbema. Sbema and the bhikkhu touched each other's knees and preached the Dharma to her. The bhikkhuni Saga saw it and thought: 'Although he has not committed an offense, he will be seen by unbelievers.' So she prayed to the Buddha to make a rule that in the future, one should not sit together with a woman with a screen alone. If a man and a woman, of different genders, have a screen, whether there is a seat or not, if someone accuses him of committing such an offense, whether the accuser is a bhikkhuni or a bhikkhu, it should be dealt with according to the Dharma. There are two kinds of bhikkhunis: bhikkhunis who have seen the truth, and bhikkhunis who do not lie knowingly for the sake of life. If it is said from four aspects, it will become a fixed dharma: namely, object, place, intention, and sense faculty. Among them, "together" refers to a bhikkhu and a woman together; "place" refers to a secluded screen; "intention" refers to being content to sit on a seat; other words are just connecting words. Furthermore, if a bhikkhu is with a woman, alone, in a secluded screen, not content to sit there, if (another) bhikkhuni believes his words and says that he has committed a sanghadisesa, a patayantika, or any of the two offenses, and the bhikkhu also admits to sitting there, and lets him commit a sanghadisesa, a patayantika, or any of the two offenses, because he believes the bhikkhuni's words, whatever offense the bhikkhuni says to the bhikkhu, he lets him commit that offense. This is an uncertain dharma. Buddha
Tibetan
མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་རི་བོ་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེས་སྨན་གཉིས་པུས་མོ་སྤྲད་ཅིང་ཆོས་འཆད་པ་དགེ་བསྙེན་མ་ལེགས་སྐྱེས་མས་མཐོང་ནས་གསོལ་བ་ལས་བཅས། དངོས་པོ་དང༌། ཡུལ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱར་བ་ནི་ལྷག་མ་དང་འདྲའོ། །དགེ་བསྙེན་ཕོ་མོ་གང་ཡང་རུང་བས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་དེའི་ཆོས་བཞིན་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་ཡང་གོང་མ་དང་འདྲའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་གི་མ་ངེས་པའི་ཆོས་གཉིས་པོ་དག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་བདག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅི། ཅི་འདི་ན་ཡོངས་སུ་དག་པར་གནས་སམ་ཞེས་དྲིའོ། །ཅི་འདི་ན་ཡོངས་སུ་དག་པར་གནས་སམ་ཞེས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲིའོ། །འདི་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཡོངས་སུ་དག་ན་གང་གང་གི་ཕྱིར་ཅང་མི་སྨྲ་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། །འདིའང་ལྟག་ཏུ་སྨོས་པ་དང་འདྲའོ། །མདོར་ན། འཆང་བ་འབྲལ་བ་འཇོག་པ་དང༌། །འཁྲུ་བར་བྱེད་དང་ལེན་པ་དང༌། །སློང་དང་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང༌། །རིན་ཐང་སོ་སོར་བསྐུར་བའོ། །འདིའང་ལྟག་མ་དང་འདྲའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་བདག་སྤང་བ་ལྟུང་བའི་ཆོས་སུམ་ཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །འདིའང་ལྟག་ཏུ་སྨོས་པ་དང་འདྲའོ། །དགེ་སློང་གི་ཆོས་གོས་ཟིན་པས་གཏན་པ་ཕྱུང་ན། ཞག་བཅུའི་བར་དུ་གོས་ལྷག་པ་རུང་བ་མ་བྱས་པར་ཆོངས་ཤིག །དེ་ལས་འདས་པར་བཅངས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་རྣམས་གོས་མང་པོར་གྱུར་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱག་དར་བྱེད་པའི་ཚེའང་གོས་སྣ་གཅིག་གྱོན། ཆག་ཆག་འདེབས་པའི་ཚེའང་གོས་སྣ་གཅིག་གྱོན། གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གོས་བརྗེ་ཞིང་སྔ་བརྟུལ་གྱི་བྱ་བ་མང་པོས་གཡེངས་པས་དགེ་བའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱིས་དཔྱས་པ་ལས་བཅས། གོས་ཟིན་ཏེ་གཏན་པ་ཕྱུང་ཞེས་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གོས་ཀྱང་ཟིན་ལ་གཏན་པ་འང་ཕྱུང་བ་དང༌། གོས་ཀྱང་མ་ཟིན་ལ་གཏན་པའང་མ་ཕྱུང་བ་དང༌། གོས་ཟིན་ཀྱང་གཏན་པ་མ་ཕྱུང་བ་དང༌། གཏན་པ་ཕྱུང་ཡང་གོས་མ་ཟིན་པའོ། །འོག་མ་གསུམ་ནི་ལྟུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བས་འདིར་ནི་དང་པོ་དང་སྦྱར་རོ། །གཏན་པ་འབྱིན་པའི་དུས་ནི་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཆེས་བཅུ་དྲུག་ལ་གཏན་པ་དྲུབས་ནས་དཔྱིད་ཟླ་རབ་ཚེས་བཅུ་དྲུག་ལ་གཏན་པ་འབྱིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་གོས་རྙེད་ཟིན་པ་རྣམས་ཞག་བཅུའི་བར་དུ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་འཆང་དུ་རུང༌། ཞག་
Chinese
在舍卫城居住的时候，比丘利婆多和居士的妻子恶医两人双膝跪地讲经，被善生女看到后禀告而制定的。财物和处所和想法和根基等也混合在一起就像残羹剩饭一样。无论男女居士，凡具有功德者，如其所说，令其如法行事，也与上述相同。诸位具寿，我已经讲完了这两个不定法。对此，我问诸位具寿：你们在此清净吗？如此提问两次、三次。如果诸位具寿在此清净，为何不语？即视为默认。这也与后面所说相同。总而言之：执持、分离、放置，洗涤、接受，乞讨、上衣、下衣，价值各自估算。这也与后面相同。诸位具寿，我所说的这三十条舍堕法，是每月两次诵读别解脱经时出现的。这也与后面所说相同。比丘的法衣做完后，如果拆除了缝线，在十日之内，可以持有未作加持的剩余衣物。超过这个期限持有，即为舍堕。佛陀住在舍卫城的时候，比丘们拥有很多衣物，做寺院的抹布时也穿一件衣物，砍柴时也穿一件衣物，像这样更换衣物，被很多琐事缠身，成为修善的障碍，被他人非议后制定。所谓“衣已完成，拆除了缝线”有四种情况：衣已完成且缝线已拆除，衣未完成且缝线未拆除，衣已完成但缝线未拆除，缝线已拆除但衣未完成。后三种不会构成堕罪，因此这里只与第一种情况相关。拆除缝线的时节是仲秋月十六日缝制，到孟春月十六日拆除。那时，已经得到的衣物，在十日之内，可以持有未经加持的。
English
While residing in Shravasti, the Bhikshu Rivata and the wife of the householder, the evil physician, both knelt and preached the Dharma. The laywoman Lakshemas saw this and reported it, leading to the establishment of the rule. Possessions, places, thoughts, and faculties are also mixed together, like leftover food. Any virtuous laymen or laywomen, as they have spoken, should be made to act according to the Dharma, which is the same as above. Venerable ones, I have finished explaining these two uncertain Dharmas. To this, I ask you, venerable ones: Are you pure here? I ask this twice, three times. If you are pure here, venerable ones, why do you not speak? This is considered as consent. This is also the same as what is said later. In short: holding, separating, placing, washing, accepting, begging, upper garment, lower garment, each with its own value. This is also the same as what follows. Venerable ones, these thirty expiable offenses that I have spoken of arise from reciting the Pratimoksha Sutra twice a month. This is also the same as what is said later. If a Bhikshu's Dharma garment is finished and the seams are removed, within ten days, it is permissible to hold the remaining unblessed garments. Holding it beyond this period is an expiable offense. When the Buddha was residing in Shravasti, the Bhikshus had many garments. They wore one garment when making temple rags, and one garment when chopping wood. Like this, changing garments and being entangled in many trivial matters became an obstacle to virtuous practice, and after being criticized by others, the rule was established. The phrase "the garment is finished, the seams are removed" has four situations: the garment is finished and the seams are removed, the garment is not finished and the seams are not removed, the garment is finished but the seams are not removed, and the seams are removed but the garment is not finished. The latter three do not constitute an offense, so here it is only related to the first situation. The time for removing the seams is sewing on the sixteenth day of the middle autumn month, and removing them on the sixteenth day of the first spring month. At that time, the garments that have already been obtained can be held unblessed for ten days.