Tibetan
ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཉེ་དགའ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ། ཉེས་པ་ནི་མིན་བར་འགྲེང་སྟེ་བཤང་གཅི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་མིན་བར་འགྲེང་སྟེ་བཤང་གཅི་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་མིན་བར་འགྲེང་སྟེ་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བསླབ་པ་འདི་དང་འོག་ནས་ཆུ་དང་རྩྭ་སྔོན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཤང་གཅི་ལ་སོགས་པ་མི་དོར་བར་བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་གིས་སྨན་དང་ཁ་ཟས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་འཇིག་རྟེན་དང་མི་འགལ་བ་དང༌། འདུལ་བ་དང་མི་འགལ་བར་བག་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ནས་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་ནི་དགེ་སློང་མིན་པ་དང༌། འགྲེང་སྟེ་བཤང་གཅི་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་ བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ཅི་རིགས་བར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བརྒྱ་རྩ་དགུ་པའོ།། །།མིན་བར་ཆུའི་ནང་དུ་བཤང་གཅི་དང་མཆིལ་མ་དང༌། སྣབས་དང༌། སྐྱུགས་པ་དང༌། རླུགས་པ་མི་དོར་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་རབ་ན་བཞུགས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དགའ་བཙོ་བླག་མཁན་གྱི་ནང་དུ་སོང་སྟེ། སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་གོས་འདི་ཁྲུས་ཏེ་བྱིན་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་ནི་བདག་ཅག་བསྲུང་བ་བྱས་པར་གྱུར་ན། དེང་སང་མི་བྱེད་པས་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་གོས་བཀྲུས་ཏེ་སྦྱིན། དེས་སྡོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་ཏེ་སོང་ནས་དེས་བསམས་པ་བཀྲེན་པ་འདི་མི་དགའ་བར་བྱ་སྙམ་ནས་དེས་བཀྲུ་སྨན་ཟོས་ཏེ། མི་གཙང་བས་གྱོ་མོ་བཀང་ནས་བཙོ་བླག་མཁན་དེའི་བཀྲུ་བ་ཤལ་སར་བླུགས་སོ། །དེ་ནས་བཙོ་བླ་ག་མཁན་དེ་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་གོས་དག་བཀྲུ་བར་བརྩམ་པ་དང༌། ཅི་ཙམ་ན་མི་གཙང་བའི་དྲི་བྲོ་ནས་དེ་ལགས་པ་ལ་འགྲམ་པ་གཏད་ཏེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་པ་དང༌། ཉེ་དགའ་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་ཕྱོགས་དེར་སོང་ནས་དེས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བཀྲུ་བཤས་ས་འདིར་ཅིག་གིས་མི་གཙང་བ་བླུག
Chinese
处所是舍卫城（Shè wèi chéng）。补特伽罗是近喜。烦恼是无惭和无愧。罪过是于不净处站立而大小便。其中，于不净处不站立而大小便应学处名为：比丘不于不净处站立而大小便应学。此学处与下文于水和青草之处大小便等不倾倒应学处是：比丘于医药和食物之因相同，不违背世间和不违背律仪而谨慎成办之理，是总说和广说，并非宣说其他之相。其中，此处真实之堕罪安立是，真实之情况下，不如此行持学处，则成为应忏悔之恶作之真实。此之行为是不为比丘，站立而大小便即是。此之支分是一，真实之成办即是。加行和加行的加行之成办等，于各自之间损害，名为亦如前。第一百零九学处完毕。于不净处水中大小便和唾液和鼻涕和呕吐物和吐弃物不倾倒应学处之缘起是：佛薄伽梵于舍卫城（Shè wèi chéng）中，在胜林给孤独园安住。具寿近喜前往洗衣者之处，说道：贤善者，请洗此衣。彼说道：圣者，您先前守护我等，如今不作，为何洗您的衣服而给与？彼说稍等，说完后，彼心想，以此悭吝者不悦意而作，心想后，彼服用洗涤药，以不净物充满瓦罐，倾倒于洗衣者之洗衣之处。之后，洗衣者清晨早起，开始洗涤衣服，不久，不净之气味散发，彼面朝彼处，心中不悦而坐，近喜特意心想，前往彼处，彼说道：贤善者，您为何心中不悦而坐？彼说道：圣者，此洗衣之处，有人倾倒不净物。
English
The place is Shravasti. The person is Nanda. The afflictions are shamelessness and lack of embarrassment. The offense is standing in an impure place to urinate and defecate. Among them, the training to not stand in an impure place to urinate and defecate is called: A bhikkhu should train to not stand in an impure place to urinate and defecate. This training and the following training to not discard urine, feces, etc., in water and green grass are: A bhikkhu, with causes similar to medicine and food, not contradicting the world and not contradicting the Vinaya, should carefully accomplish the manner of practice, which is a summary and an elaboration, not an explanation of other aspects. Among them, the establishment of the actual downfall here is that, in the actual situation, if one does not practice the training in this way, it becomes the actual basis for an offense to be confessed. The action here is that it is not a bhikkhu, and it is the act of standing to urinate and defecate. The limb here is one, which is the accomplishment of the actual basis. The preparation and the accomplishment of the preparation of the preparation, etc., are damaged in between each other, which is also as before. The one hundred and ninth training is completed. The basis for the training to not discard urine, feces, saliva, mucus, vomit, and spittle in impure water is: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. The venerable Nanda went to the place of the washerman and said: Good sir, please wash this cloth. He said: Venerable, you used to protect us, but now you do not. Why should I wash your clothes and give them to you? He said, "Wait a moment," and after saying that, he thought, "I will make this miser unhappy." After thinking that, he took a washing medicine, filled a pot with impure things, and poured it into the washerman's washing place. Then, the washerman got up early in the morning and began to wash the clothes, and soon the smell of impurity spread. He turned his face to that place and sat there displeased. Nanda deliberately thought about it, went to that place, and said: Good sir, why are you sitting there displeased? He said: Venerable, someone has poured impure things in this washing place.
Tibetan
ས་ཏེ་ལས་བགྱིད་མ་མཆིས་པས་ད་ཇི་ལྟར་འཚོ་བ་སྦྱར་བར་བགྱི་བ་མ་འཚལ་ཏོ། །ཉེ་དགས་སྨྲས་པ། བཀྲེན་པ་ཁྱོད་དེ་ལྟར་མི་དགའ་བར་བྱའོ། །དེ་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ནས་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། མིན་བར་ཆུའི་ནང་དུ་བཤང་གཅི་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཆུས་གང་སྟེ་གོ་སྐབས་མེད་པ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །བཤང་གཅི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆུའི་ནང་དུ་མཆིལ་མ་དང༌། སྣབས་དང༌། སྐྱུགས་པ་དང༌། རླུགས་པ་མི་དོར་བར་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཅའ་པ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཉེ་དགའ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མོ་བཟོད་པ། ཉེས་པ་ནི་མིན་བར་ཆུའི་སྟེང་དུ་བཤང་གཅི་ལ་སོགས་པ་འདོར་བའོ། །དེ་ལ་མིན་བར་ ཆུའི་ནང་དུ་བཤང་གཅི་དང་མཆིལ་མ་དང༌། སྣབས་དང༌། སྐྱུགས་པ་དང༌། རླུགས་པ་མི་དོར་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་མིན་བར་ཆུའི་ནང་དུ་བཤང་གཅི་ལ་སོགས་པ་མི་བྱ་བ་དང༌། བྱས་ཟིན་པ་ཡང་མི་དོར་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དགེ་སློང་མི་ན་བར་ཆུའི་ནང་དུ་བཤང་གཅི་ལ་སོག་བྱེད་པ་དང་བྱས་པ་དོར་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་པའོ།། །།མིན་བར་རྩྭ་སྔོན་པོ་ཡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་བཤང་གཅི་དང༌། མཆིལ་མ་དང༌། སྣབས་དང༌། སྐྱུགས་པ་དང༌། རླུགས་པ་མི་དོར་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་རབ་ན་བཞུགས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དགའ་ལྡུམ་པའི་ངང་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ལྡུམ་ཅུང་ཞིག་བྱིན་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་ནི་བདག་དག་བསྲུང་བ་བྱས་པར་གྱུར་ན། དེང་སང་མི་བྱེད་པས་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་ལྡུམ་བུ་སྦྱིན། དེས་སྡོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་ཏེ་སོང་ནས་དེས་བསམས་པ། བཀྲེན་པ་འདི་མི་དགའ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་བཀྲུ་སྨན་ཟོས་ཏེ་མི་གཙང་བས་གྱོ་མོ་བཀང་ནས་ཕྱག
Chinese
因为没有工作，不知道现在该如何维持生计。近喜说道：吝啬鬼，我要让你不高兴。当他开始辱骂时，众比丘向薄伽梵祈请。薄伽梵开示说：因此，我的声闻弟子们应该这样诵读修学之根本：应当学习不在非时水中大小便。除非全部被水淹没没有空隙。如同大小便一样，也应当学习不在水中吐痰、擤鼻涕、呕吐、吐食物残渣，这样制定了学处。地点是舍卫城（Śrāvastī）。人物是近喜。烦恼是女人的忍耐。罪过是在非时水中丢弃大小便等。其中，应当学习不在非时水中大小便、痰、鼻涕、呕吐物、食物残渣，意思是：比丘应当学习不在非时水中大小便等，已经做了的也不要丢弃。其中，在此处安立根本堕罪，如果在根本情况下没有那样学习，就会变成忏悔的恶作的根本。此处的作者是比丘在非时水中大小便等，以及丢弃已经做过的。此处的分支只有一个，即根本的成就。对于加行和加行的加行的成就，则根据情况进行呵责，这也和之前一样。这是第一百一十条学处。 不在有青草的非时地方大小便、吐痰、擤鼻涕、呕吐、吐食物残渣，此事的缘起是：佛薄伽梵住在舍卫城（Śrāvastī）的给孤独园的榕树林中。具寿近喜走到园丁那里说：好人，给我一点园子吧。他说：尊者，您以前守护我，现在不做了，为什么还要给你园子？他说：等等。说完就走了，他心想：我要让这个吝啬鬼不高兴。于是他吃了泻药，用瓦罐装满了不净之物，然后……
English
Since there is no work, I don't know how to make a living now. Nears Delight said: Miser, I will make you unhappy. When he began to insult, the monks prayed to the Blessed One. The Blessed One said: Therefore, my Śrāvaka disciples should recite the root of learning in discipline like this: One should learn not to urinate or defecate in water at the wrong time. Unless it is all submerged in water and there is no space. Just like urination and defecation, one should also learn not to spit, blow one's nose, vomit, or throw away food residue in the water, thus establishing the precept. The place is Śrāvastī. The person is Nears Delight. The affliction is the woman's patience. The offense is discarding urine and feces, etc., in water at the wrong time. Among them, one should learn not to urinate, defecate, spit, blow one's nose, vomit, or throw away food residue in water at the wrong time, meaning: A monk should learn not to urinate, defecate, etc., in water at the wrong time, and should not discard what has already been done. Among them, here the fundamental downfall is established, if one does not learn in that way in the fundamental situation, it will become the root of the confession of evil deeds. The author here is the monk urinating, defecating, etc., in water at the wrong time, and discarding what has already been done. There is only one branch here, namely the accomplishment of the fundamental. For the accomplishment of the preliminary practice and the preliminary practice of the preliminary practice, one should rebuke as appropriate, and this is the same as before. This is the one hundred and tenth precept. Not to urinate, defecate, spit, blow one's nose, vomit, or throw away food residue in a non-seasonal place with green grass, the origin of this matter is: The Buddha Blessed One was staying in the Nyagrodha Grove in the Jetavana of Śrāvastī. The venerable Nears Delight went to the gardener and said: Good sir, give me a little garden. He said: Venerable, you used to protect me, but now you don't, why should I give you a garden? He said: Wait. After saying that, he left, and he thought: I will make this miser unhappy. So he took a laxative, filled an earthenware pot with unclean things, and then...