Tibetan
་ངན་པ་ནི་དམའ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། བཟང་པོ་ནི་མཐོན་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་གཞུང་གི་རྒྱུད་མཆོག་གིས་དེ་དག་ནི་སྟན་བཟང་པོ་ལ་མཆིས་ཏེ་ཆོས་ཉན་ལ་བདག་ནི་སྟན་ངན་པ་ལ་མཆིས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་པའོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ན། མི་ན་བར་མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕྱི་ནས་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་དགེ་སློང་ཕྱི་ནས་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །མི་ན་བར་ལམ་ནས་འགྲོ་བ་ལ་ལམ་གྱི་འགྲམ་ནས་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་ལམ་ནས་འགྲོ་བ་ལ་དགེ་སློང་ལམ་གྱི་འགྲམ་ནས་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་མི་བཤད་པ་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །མི་ན་བར་མགོ་གཡོགས་པ་དང༌། བརྗེས་པ་དང༌། གཟར་བ་དང༌། གཉའ་གོང་དུ་བསྣོལ་བ་དང༌། ལྟག་པར་བསྣོལ་བ་དང༌། ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་མགོ་གཡོགས་པ་དང༌། བརྗེས་པ་དང༌། གཟར་བ་དང༌། གཉའ་གོང་དུ་བསྣོལ་བ་དང༌། ལྟག་པར་བསྣོལ་བ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །འདི་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔར། མགོ་གཡོགས་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མའི་རིམ་གྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མི་ན་བར་སྐྲ་དོ་ཀེར་ཅན་དང༌། ཞྭ་གྱོན་པ་དང༌། མགོ་ཅོད་པན་ཅན་དང༌། མགོ་ཕྲེང་བ་ཅན་དང༌། མགོ་དཀྲིས་པ་ལ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་མགོ་དོ་ཀེར་ཅན་དང༌། མགོ་ཞྭ་གྱོན་པ་དང༌། མགོ་ཅོད་པན་ཅན་དང༌། མགོ་ཕྲེང་བ་ཅན་དང༌། མགོ་ཐོད་བཅིངས་པ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །མི་ན་བར་གླང་བོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང༌། རྟ་ཞོན་པ་དང༌། ཁྱོགས་ན་འདུག་པ་དང༌། བཞོན་པའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་དང༌། མཆིལ་ལྷམ་གྱོན་པ་ལ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་གླང་པོ་ཆེ་ཞོན་པ་དང༌། རྟ་ཞོན་པ་དང༌། ཁྱོགས་ན་འདུག་པ་དང༌། བཞོན་པའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་དང༌། མཆིལ་ལྷམ་གྱོན་པ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །མི་ན་བར་ལག་ན་འཁར་བ་ཐོགས་པ་དང༌། ལག་ན་གདུགས་ཐོགས་པ་དང༌། ལག་ན་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པ་དང༌། ལག་ན་རལ་གྲི་ཐོགས་པ་དང༌། ལག་ན་དགྲ་ཆ་ཐོགས་བ་དང༌། གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ན་བར་ལག་ན་མཁར་བ་ཐོགས་པ་དང༌། ལག་ན་གདུགས་ཐོ
Chinese
恶劣即是低下，优良即是高尚，应当知晓。此处经部的殊胜传承说，那些人坐在好的坐垫上听法，而我坐在不好的坐垫上说法。世尊开示说，不应如此说法。如果这样说，对于没有疾病的人走在前面，要从后面走并且不说法，应当这样学习。也就是说，听法者没有疾病走在前面，比丘从后面走并且不说法，应当这样学习。对于没有疾病的人在路上行走，要从路边行走并且不说法，应当这样学习。也就是说，听法者没有疾病在路上行走，比丘从路边行走并且不说法，应当这样学习。对于没有疾病的人蒙着头、反穿衣服、倾斜着头、将脖子交叉于前、将脖子交叉于后，不说法，应当这样学习。也就是说，听法者没有疾病蒙着头、反穿衣服、倾斜着头、将脖子交叉于前、将脖子交叉于后，比丘不说法，应当这样学习。这五种的特征，之前，蒙头等五种，已经按照之前的顺序讲解完毕。对于没有疾病的人头发结成髻、戴帽子、头戴发饰、头戴花环、 头缠裹头巾，不说法，应当这样学习。也就是说，听法者没有疾病头发结成髻、头戴帽子、头戴发饰、头戴花环、头缠裹头巾，比丘不说法，应当这样学习。对于没有疾病的人骑着大象、骑着马、坐在轿子上、坐在坐骑上、穿着鞋子，不说法，应当这样学习。也就是说，听法者没有疾病骑着大象、骑着马、坐在轿子上、坐在坐骑上、穿着鞋子，比丘不说法，应当这样学习。对于没有疾病的人手里拿着拐杖、手里拿着伞、手里拿着武器、手里拿着剑、手里拿着兵器、穿着盔甲，不说法，应当这样学习。也就是说，听法者没有疾病手里拿着拐杖、手里拿着伞
English
Bad is lowness, and good is highness, it should be known. Here, the excellent lineage of the scriptures says, "Those are on good seats listening to the Dharma, and I am on a bad seat teaching the Dharma." The Blessed One said, "The Dharma should not be taught in that way." If it is said, "For one who is not ill walking in front, one should walk behind and not speak the Dharma, one should train in this way," it means that for a listener who is not ill walking in front, a monk should walk behind and not speak the Dharma, one should train in this way. For one who is not ill walking on the road, one should walk on the side of the road and not speak the Dharma, one should train in this way. It means that for a listener who is not ill walking on the road, a monk should walk on the side of the road and not speak the Dharma, one should train in this way. For one who is not ill with their head covered, reversed, tilted, with their neck crossed in front, with their neck crossed in back, one should not speak the Dharma, one should train in this way. It means that for a listener who is not ill with their head covered, reversed, tilted, with their neck crossed in front, with their neck crossed in back, a monk should not speak the Dharma, one should train in this way. The characteristics of these five, previously, the five types such as head covering, have already been explained in the previous order. For one who is not ill with their hair in a topknot, wearing a hat, with a crest on their head, with a garland on their head, with their head wrapped, one should not speak the Dharma, one should train in this way. It means that for a listener who is not ill with their hair in a topknot, wearing a hat, with a crest on their head, with a garland on their head, with their head wrapped, a monk should not speak the Dharma, one should train in this way. For one who is not ill riding an elephant, riding a horse, sitting in a palanquin, sitting on a mount, wearing shoes, one should not speak the Dharma, one should train in this way. It means that for a listener who is not ill riding an elephant, riding a horse, sitting in a palanquin, sitting on a mount, wearing shoes, a monk should not speak the Dharma, one should train in this way. For one who is not ill holding a cane in their hand, holding an umbrella in their hand, holding a weapon in their hand, holding a sword in their hand, holding a weapon in their hand, wearing armor, one should not speak the Dharma, one should train in this way. It means that for a listener who is not ill holding a cane in their hand, holding an umbrella in their hand
Tibetan
གས་པ་དང༌། ལག་ན་མཚོན་ཐོགས་པ་དང༌། ལག་ན་རལ་གྲི་ཐོགས་པ་དང༌། ལག་ན་དགྲ་ཆ་ཐོགས་པ་དང༌། གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དེ་དག་གི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་བར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་གི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཉན་པ་པོ་དང་དགེ་སློང་དང་ཆོས་ཉིད་དོ། །འདི་དག་ལ་ཡན་ལག་ནི་རེ་རེ་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མི་ན་བར་འདུག་པ་ལ་འགྲེང་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་འདི་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ལ་གུས་པར་བསླབ་པར་བྱ་བ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། །དེའི་སྤྲོས་པ་དག་ཡིན་པར་སྦྱར་རོ། །བསླབ་བ་སྔ་མ་བརྒྱད་ཞུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་འདིར་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་གིས་བསྣན་ཏེ། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།། །།སྡོམ་ལ། ན་བ་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་བསྡུ་བའི་མདོ་ནི་མི་ན་བར་འགྲེང་སྟེ་བཤད་གཅི་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱ། མི་ན་བར་ཆུའི་ནང་དུ་བཤད་གཅི་དང༌། མཆིལ་མ་དང༌། སྣབས་དང་ སྐྱུགས་པ་དང༌། རླུགས་པ་མི་དོར་བར་བསླབ་པར་བྱ། མིན་བར་རྩྭ་སྔོན་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བཤད་གཅི་དང་མཆིལ་མ་དང༌། སྣབས་དང་སྐྱུགས་པ་དང༌། རླུགས་པ་མི་དོར་བར་བསླབ་པར་བྱ། གནོད་པ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོར་མི་འཛེག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མིན་བར་འགྲེང་སྟེ་བཤང་གཅི་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དགའ་འགྲེང་བཞིན་དུ་བཤང་གཅི་བྱེད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་སྟོན་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་ངོ་ཚ་དང་ལྡན་པ་ལགས་ན་ཉན་ཐོས་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་འདི་འགྲེང་བཞིན་དུ་བཤང་གཅི་བགྱིད་པ་ལྟ་ག་ལ་གདའ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་བའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། མིན་བར་འགྲེང་སྟེ་བཤང་གཅི་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ།
Chinese
以及手持兵器者，手持利剑者，手持敌器者，身穿盔甲者，比丘不应为彼等说法，应如是学习。于此，彼等之真实堕罪之安立者，若于真实之境不如此学习，则成忏悔之罪行之真实。此等之作者为听者、比丘与法性。此等之支分，各自唯一，即真实之成办。于加行及加行之加行之成办等，则随其所应而呵责，如前。不病者坐，不应站立说法，应如是学习，此以下直至此处，皆为应恭敬法之略说，及其广说，应如是连结。于先前之八种学处及二种根本之上，此处增加二十六种，共计一百零八种。总结：四种疾病等。如是所说之学处总结之经为：不病者不应站立大小便，应如是学习。不病者不应于水中大小便，不应抛弃唾液、鼻涕、呕吐物与痰液，应如是学习。不病者不应于有青草之处大小便，不应抛弃唾液、鼻涕、呕吐物与痰液，应如是学习。除非发生损害，不应攀爬超过一人高度之树木，应如是学习。其中，不病者不应站立大小便，应如是学习之缘起为：佛陀世尊住于舍卫城祇陀林给孤独园。具寿近喜站立大小便时，被婆罗门与具信施主等见到而呵责道：圣者之声闻乃具惭愧者，此声闻无惭无愧，如何站立大小便耶？彼时，众比丘向世尊禀白，世尊如是开示：是故，我之声闻等应如是诵持于调伏之学处：不病者不应站立大小便，应如是学习，如是制定。
English
And to those holding weapons, those holding swords, those holding enemy weapons, and those wearing armor, monks should not teach the Dharma; they should train in this way. Here, the establishment of the actual transgressions of these is that if one does not train in this way in the actual situation, it becomes the basis for a confession of wrongdoing. The agents of these are the listeners, the monks, and the nature of Dharma. The limbs of these are each single, namely the accomplishment of the actual. In the preparations and the accomplishments of the preparations of the preparations, etc., one should reproach as appropriate, as before. One should train not to teach the Dharma while standing to one who is not ill and sitting. From this point up to here, all are brief instructions on training to respect the Dharma, and their elaborations should be connected in this way. On top of the previous eight trainings and two roots, twenty-six are added here, making a total of one hundred and eight. Summary: The four types of illness, etc. The sutra summarizing the trainings as spoken is: One who is not ill should not stand to urinate or defecate; one should train in this way. One who is not ill should not urinate or defecate in water, and should not discard saliva, mucus, vomit, or phlegm; one should train in this way. One who is not ill should not urinate or defecate in a place where there is green grass, and should not discard saliva, mucus, vomit, or phlegm; one should train in this way. Unless harm occurs, one should not climb a tree higher than the height of a person; one should train in this way. Among these, the basis for the training that one who is not ill should not stand to urinate or defecate is: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Jeta Grove in Anathapindika's Garden in Shravasti (舍衛城). When the venerable Nanda was standing and urinating and defecating, he was seen by Brahmins and faithful householders who reproached him, saying: The Shravakas who are shown by the noble ones are ashamed, but how can this shameless Shravaka stand and urinate and defecate? At that time, the monks reported this to the Bhagavan, and the Bhagavan spoke thus: Therefore, my Shravakas should recite the basis of training in discipline in this way: One who is not ill should not stand to urinate or defecate; one should train in this way. Thus, he made the enactment.