Tibetan
་གཟུང་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལག་པ་ཟས་དང་འབགས་པས་བྱ་མ་བུམ་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་སྣོད་ལ་མི་གཟུང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཙང་སྦྲ་མེད་པའི་ཉེས་རྩོམ་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལག་པ་ཟས་དང་འབགས་པ་དང་ཆུ་སྣོད་ལ་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བདུན་ཅུ་པའོ།། །།དྲུང་ན་འདུག་པའི་དགེ་སློང་ལ་ཟས་དང་འབགས་པའི་ཆུས་མི་གཏོར་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་དེ་དག་གི་འོག་ན་དགེ་སློང་སྣམ་སྦྱར་དམར་སེར་ཅན་ཞིག་འདུག་ནས་དྲུག་སྡེ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་བཀྲེན་པ་འདིའི་སྙིང་ ལམ་ན་ཡུ་བུ་ཅག་གིས་སྔོན་འགའ་ཡང་སྣམ་སྦྱར་འདི་ལྟ་བུ་གྱོན་མ་མྱོང་སྙམ་གྱིས་འདི་ནི་མི་དགའ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་ཟས་དང་འབགས་པའི་ཆུས་གཏོར་བ་དང༌། དེ་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དྲུང་ན་འདུག་པའི་དགེ་སློང་ལ་ཟས་དང་འབགས་པའི་ཆུས་མི་གཏོར་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཉེས་རྩོམ། ཉེས་པ་ནི་དགེ་སློང་ལ་ཟས་དང་འབགས་པའི་ཆུས་གཏོར་བའོ། །དེ་ལ་དྲུང་ན་འདུག་པའི་དགེ་སློང་ལ་ཟས་དང་འབགས་པའི་ཆུས་གཏོར་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཉེས་རྩོམ་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་དྲུང་ན་འདུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཟས་དང་འབགས་པའི་ཆུ་དང་དགེ་སློང་ལ་འཐོར་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་འདི་དག
Chinese
所谓“不持”是指手被食物沾染后，不拿鸟嘴壶等水器。因此，应当教导不要做出不卫生的错误行为。在此，确定根本堕罪是指在实际情况下，如果没有那样学习，就会成为应当忏悔的罪行的根本。此处的作者是手被食物沾染并拿着水器。此处的分支只有一个，即实际的实行。至于预备和预备的预备的实行，则如前所述，应根据情况进行呵责。第七十条戒。 关于应当教导不要用食物和污秽的水泼洒在座下的比丘身上的缘起是：佛陀薄伽梵住在舍卫城（Sravasti）的祇陀林给孤独园。六群比丘在其他人家里吃糌粑时，一个穿着红色袈裟的比丘坐在他们下面，六群比丘说：‘可爱的近爱，这个乞丐的心里想着：我们以前从未穿过这样的袈裟。’想着这个人不令人喜欢，他们就用食物和污秽的水泼洒，并开始辱骂他。当时，比丘们向薄伽梵禀告，薄伽梵像以前一样制定了应当教导不要用食物和污秽的水泼洒在座下的比丘身上。地点是舍卫城（Sravasti），人物是六群比丘，烦恼是造成伤害的错误行为，罪过是用食物和污秽的水泼洒比丘。 因此，不要用食物和污秽的水泼洒在座下的比丘身上，应当教导不要做出造成伤害的错误行为。这里所说的“座下”只是一个象征。在此，确定根本堕罪是指在实际情况下，如果没有那样学习，就会成为应当忏悔的罪行的根本。此处的作者是用食物和污秽的水泼洒比丘。此处的分支只有一个，即实际的实行。至于预备和预备的预备的实行，
English
The so-called "not holding" means not holding water vessels such as bird-beak pots with hands contaminated with food. Therefore, one should be taught not to commit unhygienic wrongdoings. Here, the determination of the fundamental transgression is that if one does not learn in this way in the actual situation, it will become the basis of a sin that should be confessed. The agent here is holding the water vessel with hands contaminated with food. There is only one branch here, namely the actual practice. As for the preparation and the preparation of the preparation, it should be blamed as appropriate, as before. The seventieth precept. The basis for teaching not to sprinkle food and contaminated water on the monk sitting below is: The Buddha Bhagavan was residing in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti. When the Six Groups of monks were eating tsampa in other people's homes, a monk wearing a red kasaya was sitting below them, and the Six Groups of monks said, 'Lovely Nanda, this beggar is thinking: We have never worn such a kasaya before.' Thinking that this person is not pleasing, they sprinkled food and contaminated water and began to insult him. At that time, the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan, as before, established that one should be taught not to sprinkle food and contaminated water on the monk sitting below. The place is Shravasti, the people are the Six Groups of monks, the affliction is the wrongdoing that causes harm, and the sin is sprinkling food and contaminated water on the monk. Therefore, one should not sprinkle food and contaminated water on the monk sitting below, and one should be taught not to commit wrongdoings that cause harm. The term "sitting below" here is only a symbol. Here, the determination of the fundamental transgression is that if one does not learn in this way in the actual situation, it will become the basis of a sin that should be confessed. The agent here is sprinkling food and contaminated water on the monk. There is only one branch here, namely the actual practice. As for the preparation and the preparation of the preparation,
Tibetan
་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བདུན་ཅུ་གཅིག་པའོ།། །།ཁྱིམ་པ་འདུག་པ་ལམ་དྲིས་པར་ཆུ་ཟས་དང་འབགས་པ་ཁྱིམ་གཞན་དུ་མི་དབོ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རིལ་འཇིགས་སུ་རུང་གི་ནགས་རི་དགས་ཀྱི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །རྒྱལ་བུ་རྟོགས་ལྡན་གྱིས་ཁང་བཟངས་པདྨ་ཅན་ཚོན་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་གིས་བྲིས་པ་དེར་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བཤོས་གསོལ་བ་ན་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཆུ་དེ་ཉིད་ཕོ་བ་དང༌། འབྲིམ་མཁན་དག་འཕགས་པ་དག་རྒྱལ་བུ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་ཁང་བཟངས་པདྨ་ཅན་ཚོན་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་གིས་བྲིས་པའི་ས་གཞི་ཁྱེད་ཀྱིས་མ་རུང་བར་བྱས་སོ། །ཞེས་སྨོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་རྟོགས་ལྡན་གྱིས་རེ་ཞིག་འདི་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པར་བྱས་ནས་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱེད་ཅག་ནི་འདི་ལ་ལྷག་ པར་ཆགས་པར་བྱས་ནས་ཡི་དགས་ལྦ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་པ་འདུག་པ་ལ་མ་དྲིས་པར་ཆུ་ཟས་དང་འབགས་པ་ཁྱིམ་གཞན་དུ་མི་དབོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རི། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ས་གཞི་མ་རུང་བར་བྱེད་པའི་ཉེས་རྩོམ། ཉེས་པ་ནི་ཆུ་ཟས་དང་འབགས་པ་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཕོ་བའོ། །དེ་ལ་ཁྱིམ་པ་འདུག་པ་ལ་མ་དྲིས་པར་ཆུ་ཟས་དང་འབགས་པ་ཁྱིམ་གཞན་དུ་མི་དབོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་པ་དག་ལ་མ་དྲིས་པར་ཆུ་ཟས་དང་འབགས་པ་ཁྱིམ་པའི་ཁྱིམ་གཞན་དུ་དབོ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་ས་གཞི་མ་རུང་བར་གྱུར་པའི་ཉེས་རྩོམ་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཆུ་ཟས་དང་འབགས་པ་དང་ཁྱིམ་གཞན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་ཉེས་རྩོམ་མི་བྱ་བར་བསླབ་པ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། དེའི་སྤྲོས་པ་ཡིན་པར་སྦྱར
Chinese
如果以任何方式责备，则如前所述。第七十一条戒。 若居士在场，未经询问，不得将水食及污秽物倾倒于他家，其事缘为： 世尊佛陀住在水生童子杀戮之险峻森林山地的鹿野苑中。王子了知者以百零一种颜色绘制的莲花楼阁中，迎请比丘僧众应供斋饭时，六群比丘将钵中的水倾倒，布施者等圣者们，王子了知者以百零一种颜色绘制的莲花楼阁的地面，你们弄脏了。如此呵责。 六群比丘说道：王子了知者暂时对此特别执着，不知将生于何处，而你们对此特别执着，将生于脓疮饿鬼之中。当他们开始互相指责时，比丘们禀告世尊，世尊如前一样制定戒律说：若居士在场，未经询问，不得将水食及污秽物倾倒于他家，应如是学习。处所是水生童子杀戮之山。人物是六群比丘。烦恼是弄脏地面的罪行。罪过是将水食及污秽物倾倒于他家。 其中，若居士在场，未经询问，不得将水食及污秽物倾倒于他家，是指未经询问居士，不得将水食及污秽物倾倒于居士的另一家中，应如是学习不作弄脏地面的罪行。其中，此处真实堕罪的安立是，在真实情况下，若不如此学习，则成为应忏悔的恶作之真实堕罪。此处的作者是水食及污秽物和另一家。此处支分是一个，即真实的成就。对于加行和加行的加行的成就等，如果以任何方式责备，也如前所述。这四个学处的不作罪行之学处的简略开示，以及是其详细解释的连接。
English
If blamed in any way, it is as before. The seventy-first precept. The basis for the precept that if a householder is present, one should not pour water, food, and filth into another's house without asking is as follows: The Blessed One Buddha was dwelling in the Deer Park in the fearsome forest mountain of the aquatic child-killing demon. When Prince Knowing Invited the monastic community of monks to a feast in the lotus palace painted with one hundred and one colors, the Six Groups poured out the water from their bowls, and the givers and noble ones said, "You have defiled the ground of the lotus palace painted with one hundred and one colors by Prince Knowing!" Thus they scolded. The Six Groups said, "Prince Knowing is temporarily particularly attached to this, and it is not known where he will be born, but you are particularly attached to this, and you will be born among the pus-filled pretas." When they began to blame each other, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One, as before, established the precept, saying, "If a householder is present, one should not pour water, food, and filth into another's house without asking, one should train in this way." The place was the mountain of the aquatic child-killing demon. The people were the Six Groups. The affliction was the misdeed of defiling the ground. The fault was pouring water, food, and filth into another's house. Among these, "If a householder is present, one should not pour water, food, and filth into another's house without asking" means that without asking the householder, one should not pour water, food, and filth into another householder's house, and one should train in this way not to commit the misdeed of defiling the ground. Among these, here, the establishment of the actual transgression is that in the actual circumstance, if one does not train in this way, it becomes the actual transgression of a misdeed that should be confessed. The agent here is the water, food, and filth, and the other house itself. The limb here is one, namely, the accomplishment of the actual thing. For the preparatory action and the accomplishment of the preparatory action, etc., if blamed in any way, it is also as before. This is the brief teaching of the precept of not committing the misdeeds of these four precepts, and the connection that it is their detailed explanation.