Tibetan
།དེ་ལ་ལག་པ་མི་བལྡག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟས་གང་ལ་ལག་པ་བལྡག་པ་ཡོད་པ་ནི་མི་བལྡག་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལག་པ་བལྡག་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་དྲུག་ཅུ་བཞི་པའོ།། །།ལྷུང་བཟེད་མི་བྱོག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་ལྷུང་བཟེད་བྱོག་པར་བྱེད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་བྱེད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སྙིང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདི་ལ་ཆགས་སོ། །དེ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྷུང་བཟེད་མི་བྱོག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་མཛེས་པ། ཉེས་པ་ནི་ལྷུང་བཟེད་བྱོག་པའོ། །དེ་ལ་ལྷུང་བཟེད་མི་བྱོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷུང་བཟེད་གང་ལ་བྱོག་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེ་སོར་མོས་མི་བྱོག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལྷུང་བཟེད་བྱོག་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་ བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་དྲུག་ཅུ་ལྔ་པའོ།། །།ལག་པ་མི་སྤྲུག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་ལག་པ་སྤྲུག་པར་བྱེད་པས་དགེ་སློང་རྣམས་ལག་པའི་ཆུས་ཕོག་ནས་དེ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལག་པ་མི་སྤྲུག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཐག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བག་མེད་པ། ཉེས་པ་ནི་ཟས་ཟ་བ་ན་ལག་པ་སྤྲུག་པའོ། །དེ་ལ་ལག་པ་མི་སྤྲུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལག་པ་ལ་ཟས་ཆགས་པ་སྤྲུག་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། ཡང་ན་ལག་པ་ལ་ཟས་ཆགས་པ་ལྕེའི་སྟེང་དུ་སྤྲུག་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལག་པ་སྤྲུག་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་དྲུག་ཅུ་དྲུག་པའོ།། །།ལྷུང་བཟེད་མི་བསྐྱམ་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་དེ་དག་གི་འོག་ནས་དགེ་སློང་སྣམ་སྦྱར་དམར་སེར་ཅན་ཞིག་འདུག་ནས་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་བཀྲེན་པ་འདིའི་སྙིང་ལམ་ན། ཡུ་བུ་ཅག་གིས་སྔོན་ལན་འགའ་ཡང་སྣམ་སྦྱར་འདི་ལྟ་བུ་གྱོན་པ་མ་མྱོང་སྙམ་གྱིས་འདི་མི་དགའ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་ལྷུང་བཟེད་བསྐྱམ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དེའི་སྣམ་སྦྱར་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཆུས་མ་རུང་བར་གྱུར་ནས་དེ་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྷུང་བཟེད་མི་བསྐྱམ་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཕྲག་དོག །ཉེས་པ་ནི་ཟན་བཟའ་བན་ལྷུང་བཟེད་བསྐྱམ་པའོ། །དེ་ལ་ལྷུང་བཟེད་མི་བསྐྱམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ནང་དུ་ཟས་ལ་སོགས་པ་བླུགས་ཏེ་བསྐྱམ་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། ཡང་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ནང་དུ་ཟས་བླུགས་ཏེ་ལྕི་ཡང་ཅི་ཡོད་པ་ལག་སྲང་ལ་མི་གདབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བ
Chinese
此外，所谓不舔手，就是对于任何需要舔手才能吃的食物，都不去舔，应当这样好好地学习吃东西。在此，关于根本堕罪的安立是，在实际情况下，如果没有那样学习，就会变成应当忏悔的恶作的根本。此处的作者是舔手和食物本身。此处的分支只有一个，即根本的成就本身。关于加行和加行的加行的成就本身，如果有什么不合适的，就应该责备，这也和前面一样。第六十四条戒律完毕。 关于学习不弄脏钵而吃东西的缘起是：佛薄伽梵住在舍卫城（Śrāvastī）的祇陀林给孤独园。六众在其他人家里吃饭时，弄脏了钵，比丘们说道：有寿者们，为什么要做这种不美观的事情？他们说道：有寿者们，什么是精华，就执着于那个。那些被呵责的情况，比丘们禀告了薄伽梵，薄伽梵像之前一样制定了学习不弄脏钵而吃东西。地点是舍卫城（Śrāvastī），人物是六众，烦恼是不美观，过失是弄脏钵。所谓不弄脏钵，就是对于任何需要弄脏的钵，都不用手指去弄脏，应当这样好好地学习吃东西。在此，关于根本堕罪的安立是，在实际情况下，如果没有那样学习，就会变成应当忏悔的恶作的根本。此处的作者是弄脏钵和食物本身。此处的分支只有一个，即根本的成就本身。关于加行和加行的加行的成就本身，如果有什么不合适的，就应该责备，这也和前面一样。第六十五条戒律完毕。 关于学习不甩手而吃东西的缘起是：佛薄伽梵住在舍卫城（Śrāvastī）的祇陀林给孤独园。六众在其他人家里吃饭时，甩手。
English
Furthermore, the so-called not licking the hand means not licking any food that requires licking the hand, and one should learn to eat well in this way. Here, the establishment of the fundamental transgression is that if one does not learn in this way in the actual situation, it will become the basis of an evil deed that should be confessed. The agents here are the licking of the hand and the food itself. There is only one branch here, which is the accomplishment of the fundamental itself. Regarding the accomplishment of the preliminary actions and the preliminary actions of the preliminary actions, if there is anything inappropriate, it should be blamed, and this is the same as before. The sixty-fourth precept is complete. The basis for learning to eat without soiling the alms bowl is: The Buddha Bhagavan was residing in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti. When the Six Groups were eating alms in other people's homes, they soiled their alms bowls, and the monks said: Venerable ones, why do you do such unsightly things? They said: Venerable ones, whatever is the essence, we are attached to that. In those situations where they were being reproached, the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan, as before, established the training to eat without soiling the alms bowl. The place was Shravasti, the people were the Six Groups, the affliction was unsightliness, and the fault was soiling the alms bowl. The so-called not soiling the alms bowl means not soiling with one's fingers any alms bowl that needs to be soiled, and one should learn to eat well in this way. Here, the establishment of the fundamental transgression is that if one does not learn in this way in the actual situation, it will become the basis of an evil deed that should be confessed. The agents here are soiling the alms bowl and the food itself. There is only one branch here, which is the accomplishment of the fundamental itself. Regarding the accomplishment of the preliminary actions and the preliminary actions of the preliminary actions, if there is anything inappropriate, it should be blamed, and this is the same as before. The sixty-fifth precept is complete. The basis for learning to eat without shaking one's hands is: The Buddha Bhagavan was residing in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti. When the Six Groups were eating alms in other people's homes, they shook their hands.
Chinese
由于（有人）弹（手上的）水，比丘们被手上的水击中后，就斥责他们，这时比丘们向薄伽梵禀告。薄伽梵像之前一样制定了戒条，教导（比丘们）不要弹手上的水而进食。地点是舍卫城（Shravasti，古印度城市）；对象是六群比丘；烦恼是放逸；罪过是进食时弹手上的水。所谓“不要弹手上的水”，就是不要弹掉粘在手上的食物，或者不要把粘在手上的食物弹到舌头上，应当像这样好好地进食。这里对根本堕罪进行辨别分析，在根本的情况下，如果没有那样做，就会变成应当忏悔的恶作的根本。这里的作者是弹手和食物本身。这里的分支是一个，即根本的成就本身。关于结合和结合的结合的成就本身等，如果有什么不合适的，也像之前一样进行呵责。第六十六条学处完毕。 关于教导（比丘们）不要摇动钵而进食的缘起是：佛陀薄伽梵住在舍卫城（Shravasti，古印度城市）的祇陀林给孤独园。六群比丘在其他人家里吃粥时，一位穿着红色袈裟的比丘坐在他们下面，六群比丘说：“快乐的近喜，这个乞丐的心里想，我们以前从来没有见过穿成这样的袈裟，让他不高兴吧。”他们摇动钵，那位比丘的袈裟被钵里的水弄脏了，于是开始斥责他们。这时比丘们向薄伽梵禀告，薄伽梵像之前一样制定了戒条，教导（比丘们）不要摇动钵而进食。地点是舍卫
English
Because (someone) flicked (water from their hands), the monks were hit by the water from the hands, and they scolded them. At that time, the monks reported to the Bhagavan. The Bhagavan, as before, established the precept, teaching (the monks) not to flick the water from their hands while eating. The place was Shravasti; the subjects were the group of six monks; the affliction was negligence; the offense was flicking the hands while eating. The so-called "not flicking the hands" means not flicking off the food stuck to the hands, or not flicking the food stuck to the hands onto the tongue. One should eat properly in this way. Here, the fundamental transgression is distinguished and analyzed. In the fundamental case, if it is not done that way, it will become the basis for a confession of wrongdoing. The agent here is the flicking of the hands and the food itself. The branch here is one, which is the accomplishment of the fundamental itself. Regarding the combination and the accomplishment of the combination of combinations, etc., if there is anything inappropriate, it should be rebuked as before. The sixty-sixth training is complete. The origin of teaching (the monks) not to shake the bowl while eating is: The Buddha Bhagavan was residing in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti. When the group of six monks were eating porridge in another person's house, a monk wearing a red robe was sitting below them. The group of six monks said, "Happy Near-Joy, this beggar is thinking, we have never seen anyone dressed like this before, let's make him unhappy." They shook the bowl, and the monk's robe was soiled by the water from the bowl, so he began to scold them. At that time, the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan, as before, established the precept, teaching (the monks) not to shake the bowl while eating. The place was Shravasti.
Tibetan
སླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་བ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱིད་པ་པོ་ནི་ལྷུང་བཟེད་བསྐྱམ་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་བ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་བ་དྲུག་ཅུ་བདུན་པའོ།། །།མཆོད་རྟེན་འདྲ་བ་བཅོས་ཏེ། ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་རབ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་འདུག་པ་དེས་གཅེར་བུ་བདག་ལ་མངོན་པར་དད་དོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་པར་དད་པར་གྱུར་ནས། དེས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་དེར་ཕྱེ་དག་བྲིམས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་དེ་དག་སྦྲུས་སྟེ་མཆོད་རྟེན་འདྲ་བར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ལ་ཕུག་གི་ཕྱེ་ཚལ་དག་བྲིམས་པ་དང༌། དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་བཙུགས་ཏེ་སྲོག་ཤིང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཁུར་བདག་བྲིམས་པ་དང༌། དེ་ཡང་ལ་ཕུག་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གདུགས་འདྲ་བར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་མཆོད་རྟེན་འདི་ནི་ངན་འགྲོ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་བཅོམ་སྟེ་ཟ་ཞིང་སྨྲས་བ་དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་ངན་འགྲོ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་རྡིབ་བོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཐོས་ནས་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་བདག་ནི་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དེ་དང་བྲལ་བ་ལགས་ན་ཁྱེད་ཅག་ད་དུང་དུ་ཞེ་སྡང་དང་མ་བྲལ་ལོ། །དེ་དག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཆོད་རྟེན་འདྲ་ བ་བཅོམ་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་དང་མ་བྲལ་བ། ཉེས་པ་ནི་ཟས་ལ་མཆོད་རྟེན་འདྲ་བར་རྣམ་པར་བཅོམ་སྟེ་ཟ་བའོ། །དེ་ལ་མཆོད་རྟེན་འདྲ་བ་བཅོམ་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟན་ལ་མཆོད་རྟེན་གྱི་དབྱིབས་འདྲ་བར་བྱས་ཏེ་གཞོམ་ཞིང་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟ
Chinese
应学处。 其中，在此处安立根本堕罪，若于根本位未如是学，则成忏悔罪之根本。 此之作者为钵翻倒与食物本身。 此之支分唯一，即根本之成办本身。 加行与加行之加行之成办本身等，则随其所应而呵责，此亦如前。 第六十七学处竟。 建造佛塔状，应学不食之缘起为： 佛薄伽梵住于舍卫城，只陀林给孤独园。 舍卫城中有一施主，彼于裸体外道极生净信。 异时，彼于薄伽梵极生净信已，彼迎请比丘僧众至他家受伞食，于彼布施面粉等，六众等于彼等揉合，安立为佛塔状。 又布施萝卜之菜泥等，亦竖立于其上，安立为命杆状。 又布施凝乳，亦安立于萝卜之顶上，如伞状。 彼等云： 贤友近贤友，此佛塔乃穷尽恶趣之穷尽者。 又摧坏而食，云： 贤友近贤友，穷尽恶趣之穷尽者佛塔倒矣。 彼施主闻已，彼云： 圣者等，我已远离罪人之见相，而汝等至今仍未离嗔恚。 彼等寂然不语之时，诸比丘白薄伽梵，薄伽梵如前