Tibetan
།རྐན་མི་གཏོགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་རྐན་སྒྲ་གཏོགས་པར་བྱེད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་ བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དག་དང༌། མུ་ཏོ་བ་དག་འདི་ལྟར་འཚལ་བས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་མཛད་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྐན་མི་གཏོགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉེས་པ་ནི་ཟན་ཟ་བ་ན་རྐན་སྒྲ་གཏོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་རྐན་སྒྲ་མི་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྕེས་རྐན་གཏོགས་ཤིང་ཟས་བཟའ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་རྐན་གཏོགས་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡང་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་ཏེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ཁམ་འཕྲོར་མི་བཅད་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟབ་ན་ཁམ་བླངས་ནས་ཕྱེད་ཁར་འཇུད་ཅིང་ཕྱེད་ལྷུང་བཟེད་དུ་ལྷུང་བར་བྱེད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དག་དང་གཟུགས་འཚོང་མ་དག་འདི་ལྟར་འཚལ་བས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་གསོལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་ད
Chinese
不发出咂嘴声吃食物应学的开端是： 佛薄伽梵住在舍卫城只陀林给孤独园。 六众在其他人家里吃饭时，发出咂嘴声，被婆罗门和有信仰的施主们看见后呵斥道： 圣者们，小孩和哑巴才这样吃，这不合规矩，不要这样做。 他们说： 贤善们，这有必要。 圣者们，这有什么必要？ 首先，你们自己是不懂和没有学过的。 听到他们大肆呵斥后，当时比丘们禀告了薄伽梵，薄伽梵心想： 俗人们说的是真的。 像以前一样，制定了不发出咂嘴声吃食物应学的条规。 处所是舍卫城，对象是六众，烦恼是不合规矩，过失是吃饭时发出咂嘴声。 所谓不发出咂嘴声，就是舌头不接触上颚而吃食物，应当这样好好地学习吃食物。 在这里，实际的堕罪的安立是：在实际情况下，如果没有那样学习，就会变成忏悔的恶作的实际情况。 这里的作者是咂嘴声和食物本身。 这里也只有一个支分，就是实际的成就本身。 关于加行和加行的加行的成就本身，如果有什么不合适的，也会像以前一样受到呵斥。 这是第六十二条应学。 不切断食物而吃应学的开端是： 佛薄伽梵住在舍卫城只陀林给孤独园。 六众在其他人家里吃饭时，拿了一口食物，一半放进嘴里，一半掉进钵里，被婆罗门和有信仰的施主们看见后呵斥道： 圣者们，小孩和妓女才这样吃，这不合规矩，不要这样吃。 他们说： 贤者们，这有
English
The basis for learning to eat food without making a smacking sound is as follows: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Jeta's Grove, Anathapindika's Garden, in Shravasti. The Six Groups, when eating food in other people's homes, would make a smacking sound, and were seen by Brahmins and faithful householders, who scolded them, saying: "Venerables, children and mutes eat like this, which is not proper. Do not do this!" They said: "Good sirs, there is a need for this." "Venerables, what need is there for this? Firstly, you yourselves are ignorant and unlearned." Having heard them scolding extensively, the monks at that time reported it to the Bhagavan. The Bhagavan thought: "What the householders say is true." As before, he made the rule that one should learn to eat food without making a smacking sound. The place was Shravasti, the individuals were the Six Groups, the affliction was impropriety, and the fault was making a smacking sound while eating. The term "without making a smacking sound" means not eating food with the tongue touching the palate. One should learn to eat food well in this way. Here, the actual offense is established as follows: if one does not learn in that way in the actual situation, it becomes an actual offense of wrongdoing that must be confessed. The agents here are the smacking sound and the food itself. Here, too, there is only one branch, which is the actual accomplishment itself. Regarding the preparation and the accomplishment of the preparation, if there is anything inappropriate, it will be reproached as before. This is the sixty-second training. The basis for learning to eat food without cutting it in half is as follows: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Jeta's Grove, Anathapindika's Garden, in Shravasti. The Six Groups, when eating food in other people's homes, would take a mouthful and put half in their mouth and half would fall into their bowl, and were seen by Brahmins and faithful householders, who scolded them, saying: "Venerables, children and prostitutes eat like this, which is not proper. Do not eat like this!" They said: "Wise ones, there is a
Tibetan
གོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་འདི་ལ་དགོས་ པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁམ་འཕྲོར་མི་གཅོད་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་ཁམ་འཕྲོར་བཅད་ཅིང་ཟ་བའོ། །དེ་ལ་ཁམ་འཕྲོར་མི་བཅད་པར་ཟས་ཟ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམ་འཕྲོར་བཅད་ཅིང་ཟན་བཟའ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁམ་འཕྲོར་གཅོད་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་དྲུག་ཅུ་གསུམ་པའོ།། །།སྡོམ་ལ། ལག་པ་བལྡག་ལ་སོགས་པ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་བསྡུ་བའི་མདོ་ནི་ལག་པ་མི་བལྡག་པ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་མི་བྱོག་པ་དང༌། ལག་པ་མི་སྤྲུག་པ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་མི་བསྐྱོམ་པ་དང༌། མཆོད་རྟེན་འདྲ་བ་བཅོས་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལག་པ་མི་བལྡག་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་ལག་པ་ལྡག་པར་བྱེད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་བྱེད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སྙིང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ལ་ཆགས་སོ། །དེ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལག་པ་མི་བལྡག་པར་ཟས་བཟའ་བར་ བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་མཛེས་པ། ཉེས་པ་ནི་ཟན་ཟ་བ་ན་ལག་པ་བལྡག་པའོ།
Chinese
有需要。圣者们，这有什么必要呢？首先，你们自己要远离无知并且要学习。听到他们大肆诽谤后，当时众比丘向薄伽梵禀告，薄伽梵心想，‘在家人说的是真的’，于是像以前一样，制定了不咬断食物而食用的戒条。地点是舍卫城（Shravasti，古印度城市）；人物是六群比丘；烦恼是不如法；罪过是咬断食物而食用。其中，‘应当学习不咬断食物而食用’的意思是，不应该咬断食物而食用，因此应当好好地学习食用食物。其中，在这里对根本堕罪进行分类，如果在根本的情况下没有那样学习，就会变成忏悔的恶作的根本。这里的作者是咬断食物和食物本身。这里的分支只有一个，即根本的成就。关于结合和结合的结合的成就，如果有什么适合的，就会受到责备，这也和以前一样。第六十三条戒律。 总而言之，有‘舔手等五条’。所说的归纳戒律的经文是，应当学习不舔手，不擦拭钵，不甩手，不摇动钵，不制作类似佛塔的形状而食用食物。其中，关于应当学习不舔手而食用的缘起是，佛薄伽梵住在舍卫城（Shravasti，古印度城市）的胜林给孤独园（Jetavana Anathapindika-arama）。六群比丘在其他人家里吃饭时舔手，众比丘说道：‘诸位有德者，为什么要做这种不庄严的行为？’他们说：‘诸位有德者，精华就在这里。’在他们进行诽谤的时候，众比丘向薄伽梵禀告，薄伽梵像以前一样，制定了应当学习不舔手而食用的戒条。地点是舍卫城（Shravasti，古印度城市）；人物是六群比丘；烦恼是不庄严；罪过是在吃饭时舔手。
English
There is a need. Noble ones, what is the need for this? First of all, you yourselves must be free from ignorance and must learn. Having heard them greatly reviling, at that time the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One thought, 'What the householders say is true,' and so, as before, he established the precept of eating without biting off food. The place was Shravasti; the persons were the group of six; the affliction was that which is not in accordance with the Dharma; the fault was biting off and eating food. Among these, 'One should train in eating food without biting it off' means that one should not bite off and eat food, therefore one should train well in eating food. Among these, here, the classification of the root downfall is that if one does not train in that way in the situation of the root, it will become the root of the misdeed to be confessed. The agent here is biting off food and the food itself. The branch here is only one, namely the accomplishment of the root. Regarding the combination and the accomplishment of the combination of combinations, if there is anything suitable, it will be blamed, and this is also the same as before. The sixty-third precept. In summary, there are 'five, such as licking the hand.' The sutra that summarizes the precepts that were spoken is that one should train in not licking the hand, not wiping the bowl, not shaking the hand, not shaking the bowl, and not eating food after making something that looks like a stupa. Among these, regarding the basis for training in eating food without licking the hand, the Buddha, the Blessed One, was dwelling in Shravasti in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. The group of six, when eating food in other people's houses, would lick their hands, and the monks said, 'Venerable ones, why do you do such unseemly things?' They said, 'Venerable ones, the essence is attached to this.' At the time when they were reviling, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One, as before, established the precept that one should train in eating food without licking the hand. The place was Shravasti; the persons were the group of six; the affliction was unseemliness; the fault was licking the hand while eating food.