Tibetan
དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ། ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་མི་ཟ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ལྟ་ཞིང་མཆུ་གཉིས་ལ་ལྡག་པར་བྱེད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ལྟ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མ་བཅས་པར་མིད་ན་མི་རུང་བས་དེ་ལྟའོ། །དེ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དག་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་དགོས་པར་བྱེད་པ། ཉེས་པ་ནི་ ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་ཟ་བའོ། །དེ་ལ་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་མི་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟན་ཟ་བ་ན་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟ་བར་མི་བྱ་བར་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟ་བ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་བརྒྱད་པའོ།། །།སྡོམ་ལ། འབྲུ་ནས་ཐ་དད་བྱེད་པ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་བསྡུ་བའི་མདོ་ནི། འབྲུ་ནས་ཐ་དད་དུ་མི་བྱ་བ་དང༌། འཕྱས་མི་གདགས་པ་དང༌། མཁུར་བ་མི་སྤོ་བ་དང༌། རྐན་མི་གཏོགས་པ་དང༌། ཁམ་འཕྲོ་མི་བཅད་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འབྲུ་ནས་ཐ་དད་དུ་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་རབ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་འབྲས་ཆན་འབྲུ་རེ་རེ་ནས་ཐུ་ཞིང་ཟ་ནས་བྲ
Chinese
和食物本身。 这里的分支是一个，即正行的修行本身。 加行和加行的加行修行，对这些要根据情况进行呵责，就像之前一样。 第五十七条戒。 关于学习不伸舌头吃东西的缘起是： 佛薄伽梵住在舍卫城，在胜林给孤独园。 六群比丘在别人家吃饭时，伸出舌头看，并且舔舐两边的嘴唇，比丘们对他们说：有寿命的人，为什么伸出舌头看？他们说：有寿命的人，如果不加约束地吞咽是不行的，所以才这样。 他们被呵责的时候，比丘们向薄伽梵禀告，薄伽梵像之前一样制定了不伸舌头吃东西的戒律。地点是舍卫城，人物是六群比丘，烦恼是不悦，过失是 伸出舌头吃东西。 其中，学习不伸舌头吃东西，是指吃饭的时候，不要伸出舌头吃，要好好地吃饭。 其中，这里对正行的堕罪进行分类，在正行的情况下，如果没有那样做，就会变成忏悔的恶作的正行。 这里的作者是伸出舌头吃东西和食物本身。 这里的分支是一个，即正行的修行本身。 加行和加行的加行修行，对这些要根据情况进行呵责，就像之前一样。 第五十八条戒。 总摄偈中说： “谷物分离有五种。” 所说的总摄戒律的经是：不将谷物分离，不作嘲笑，不移动面颊，不触碰上颚，不咬断剩余的食物，要学习这样吃东西。 其中，关于学习不将谷物分离来吃东西的缘起是： 佛薄伽梵住在舍卫城，在胜林给孤独园。 六群比丘在别人家吃饭时，把米饭的每一粒都挑出来吃，然后
English
and the food itself. Here, the branch is one, which is the practice of the main part itself. The preliminary practice and the practice of the preliminary practice, these should be reproached as appropriate, just like before. The fifty-seventh precept. The basis for learning not to stick out the tongue while eating is: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. The Six Groups of monks, while eating alms in another's house, stuck out their tongues and looked, and licked both lips. The monks said to them: "Venerable ones, why do you stick out your tongues and look?" They said: "Venerable ones, it is not right to swallow without restraint, so we do this." When they were being reproached, the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan, as before, established the precept of not sticking out the tongue while eating. The place was Shravasti, the persons were the Six Groups, the affliction was displeasure, the fault was sticking out the tongue while eating. Among these, learning not to stick out the tongue while eating means that when eating alms, one should not stick out the tongue to eat, but should eat properly. Among these, here, the classification of the transgression of the main part is that in the case of the main part, if one does not do it that way, it will become the main part of the wrong action to be confessed. The agent here is sticking out the tongue while eating and the food itself. Here, the branch is one, which is the practice of the main part itself. The preliminary practice and the practice of the preliminary practice, these should be reproached as appropriate, just like before. The fifty-eighth precept. The summary verse says: "Separating grains, there are five." The sutra that summarizes the precepts spoken of is: not separating grains, not making mocking sounds, not moving the cheeks, not touching the palate, not cutting off the remaining morsel, one should learn to eat in this way. Among these, the basis for learning to eat without separating grains is: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. The Six Groups of monks, while eating alms in another's house, picked out each grain of rice and ate it, and then