Tibetan
འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།ཁམ་མ་གཟས་པར་ཁ་མི་གདང་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲང་བ་དང༌། ཅི་ཙམ་ན་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་འོག་ན་དགེ་སློང་རྒན་ཞུགས་ཤིག་འདུག་པ་ཁ་གདངས་ཏེ་རྒན་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཉེ་དགས་དེའི་ཁར་བོང་པ་བཅུག་སྟེ། ཇེ་འདི་ཟོ་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁམ་མ་གཟས་པར་ཁ་མི་གདང་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་རྒན་ཞུགས། ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྡེ་ཆེ་བ། ཉེས་པ་ནི་ཁམ་མ་གཟས་པར་ཁ་གདངས་པའོ། །དེ་ལ་ཁམ་མ་གཟས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ཁམ་ཁའི་སྒོར་ཉེ་བར་མ་འོང་བར་དེ་སྲིད་དུ་ཁའི་སྒོ་གདང་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁམ་མ་གཟས་པར་ཁ་གདངས་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་མི་སྨྲ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ན་སྐད་ཉམས་པར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་མི་སྨྲ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བརྐམ་བག །ཉེས་པ་ནི་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང
Chinese
此有支分唯一，即是正行之修行。加行与加行之加行之修行等，皆如其所应而应呵责，此亦如前。学处第五十一竟。 又，关于未量口食不张口而应学之处的缘起是： 佛薄伽梵住于舍卫城（Śrāvastī）只陀林给孤独园。在舍卫城，一位施主邀请佛陀等比丘僧团到另一家去应供。当时，六众比丘中，有一位年长的比丘坐在下面，张着嘴，看着老者的旁边。一位近事者把一个虫子放进他的嘴里，说：“喂，吃这个！”听到后，当时比丘们祈请薄伽梵。薄伽梵如前一样制定学处说：应学未量口食不张口。处所是舍卫城（Śrāvastī），补特伽罗是年长者，烦恼是贪大，罪过是未量口食而张口。所谓“未量口食”是指，在食物未靠近嘴边之前，不应张开嘴巴。应如是善学进食。此处，关于正行堕罪之安立是：在正行之时，若不如此行持，则成为应忏悔之恶作的正行。此之作者是未量口食而张口和食物本身。此有支分唯一，即是正行之修行。加行与加行之加行之修行等，皆如其所应而应呵责，此亦如前。学处第五十二竟。 又，关于口中充满食物不语而应学之处的缘起是： 佛薄伽梵住于舍卫城（Śrāvastī）只陀林给孤独园。当时六众比丘口中充满食物而语，声音嘶哑，当时比丘们祈请薄伽梵。薄伽
English
Here, there is only one branch: the practice of the main subject itself. The preparations and the practice of the preparations should be reproached as appropriate, just as before. The fifty-first training is complete. Furthermore, the basis for learning not to open the mouth without measuring the mouthful is: The Buddha, the Bhagavan, was staying in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti (Śrāvastī). In Shravasti, a householder invited the Buddha and the Sangha of monks to another house for a meal. At that time, among the six groups of monks, there was an elderly monk sitting below, opening his mouth and looking to the side of the elder. A layperson put a worm in his mouth and said, "Hey, eat this!" Upon hearing this, the monks at that time requested the Bhagavan. The Bhagavan, as before, established the training, saying: One should learn not to open the mouth without measuring the mouthful. The place is Shravasti (Śrāvastī), the person is the elder, the affliction is great greed, and the fault is opening the mouth without measuring the mouthful. The so-called "without measuring the mouthful" means that one should not open the mouth until the food is close to the mouth. One should learn to eat well in this way. Here, the establishment of the transgression of the main subject is: if one does not act in this way during the main subject, it becomes the main subject of an act of wrongdoing that should be confessed. The agent of this is opening the mouth without measuring the mouthful and the food itself. Here, there is only one branch: the practice of the main subject itself. The preparations and the practice of the preparations should be reproached as appropriate, just as before. The fifty-second training is complete. Furthermore, the basis for learning not to speak with the mouth full is: The Buddha, the Bhagavan, was staying in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti (Śrāvastī). At that time, the six groups of monks were speaking with their mouths full, and their voices became hoarse. At that time, the monks requested the Bhagavan. The Bhagavan
Tibetan
་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་མི་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་ཁ་དེས་ཚིག་མི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་ཟ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་བ་དང་སྨྲ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།སྡོམ་ལ། ཙུག་ཙུག་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་བསྡུ་བའི་མདོ་ནི་ཙུག་ཙུག་མི་བྱ་བ་དང༌། བལྕག་བལྕག་མི་བྱ་བ་དང་ཧུ་ཧུ་མི་བྱ་བ་དང༌། ཕུ་ཕུ་མི་བྱ་བ་དང༌། ལྕེ་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་མི་ཟ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཙུག་ཙུག་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་དེས་ཚོད་མ་ཏེ་པོར་མངར་བ་དག་སྟ་གོན་བྱས་པ་དང༌། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཁས་སྒྲ་ཕྱུང་སྟེ་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་ཚོད་མ་ཏེ་བོར་སྐྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་ཐོས་ནས་དེ་སྐྱེངས་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཙུག་ཙུག་མི་བྱ་བར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བསྟིང་སླད་ཀྱིས་བསམ་པ། ཉེས་པ་ནི་ཟས་མྱང་བ་ན་ཁ་སྒྲ་ཙུག་ཙུག་ཟེར་བའོ། །དེ་ལ་ཙུག་ཙུག་མི་བྱ་བར་བསླབ་ པར་བྱ་བ་ནི་ཙུག་ཙུག་ཟེར་ཞིང་ཟ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲ་ཙུག་ཙུག་ཟེར་བ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་ཏེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་
Chinese
即是说。其中，所谓口中充满不说话，就是口中充满食物，不从口中说出话语，应当如此好好地学习吃食物。其中，此处对根本堕罪进行辨别，就是在根本的情况下，如果没有那样学习，就会成为应当忏悔的恶作的根本。此处的作者是口中充满食物和说话本身。此处支分是一个，即根本的成办本身。加行和加行的加行的成办本身等，如果有什么不合适的，也和前面一样。第五十三条学处完毕。 总摄为：啧啧等五种。 如是所说的学处总摄之经是：不作啧啧，不作吧喳吧喳，不作呼呼，不作噗噗，以及伸出舌头不吃食物，应当如此学习。其中，不作啧啧而吃食物，应当如此学习的缘起是： 佛陀薄伽梵住在舍卫城，在祇陀林给孤独园。在舍卫城，一位施主邀请佛陀等比丘僧团到其他施主家接受供养，他准备了甜美的甜菜汤。六群比丘发出声音说：朋友，甜菜汤是酸的。施主听到后感到羞愧，一言不发。当时，比丘们向薄伽梵禀告，薄伽梵如前一样制定了不作啧啧而吃食物，应当如此学习。地点是舍卫城，人物是六群比丘，烦恼是怀有谄诳之心，过失是品尝食物时发出啧啧的声音。其中，不作啧啧而学习，就是不发出啧啧的声音而吃，应当如此好好地学习吃食物。其中，此处对根本堕罪进行辨别，就是在根本的情况下，如果没有那样学习，就会成为应当忏悔的恶作的根本。此处的作者是口中变化的啧啧声音和食物本身。此处支分是一个，即根本的成办本身。加行
English
That is to say. Among them, the so-called not speaking with the mouth full means that the mouth is full of food, and words should not be spoken from the mouth. One should learn to eat food well in this way. Among them, here the fundamental transgressions are distinguished. If one does not learn in this way in the fundamental situation, it will become the basis of an evil deed that should be confessed. The agent here is the mouth being full of food and speaking itself. There is one branch here, which is the accomplishment of the fundamental itself. The preliminary actions and the accomplishment of the preliminary actions of the preliminary actions, etc., if there is anything inappropriate, are the same as before. The fifty-third precept is completed. Summarized as: Tsk tsk and so on, five kinds. The sutra that summarizes the precepts as stated is: Do not make tsk tsk, do not make balchag balchag, do not make huhu, do not make pupu, and do not eat food with the tongue sticking out. One should learn in this way. Among them, the origin of learning to eat food without making tsk tsk is: The Buddha Bhagavan was staying in Shravasti, in Jeta Grove, Anathapindika's Garden. In Shravasti, a patron invited the Buddha and the Sangha of monks to another patron's house to receive offerings. He prepared sweet beet soup. The Six Groups of monks made a sound and said: Friends, the beet soup is sour. The patron heard this and felt ashamed, and remained silent. At that time, the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan, as before, established that one should learn to eat food without making tsk tsk. The location was Shravasti, the people were the Six Groups of monks, the affliction was having a deceitful mind, and the fault was making a tsk tsk sound when tasting food. Among them, learning not to make tsk tsk means not making a tsk tsk sound while eating. One should learn to eat food well in this way. Among them, here the fundamental transgressions are distinguished. If one does not learn in this way in the fundamental situation, it will become the basis of an evil deed that should be confessed. The agent here is the tsk tsk sound of the mouth changing and the food itself. There is one branch here, which is the accomplishment of the fundamental itself. The preliminary action