Tibetan
་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དག་དང་རིགས་ཀྱི་མནའ་མ་དག་དང་གཟུགས་འཚོང་མ་དག་འདི་ལྟར་འཚལ་བས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་གསོལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས་ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆུང་ངུར་ཟས་ཟ་བའོ། །དེ་ལ་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཁམ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཁར་ཁམ་ཚད་དུ་གཞུག་ཅིང་མིད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁམ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆུང་བ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཞི་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།ཁམ་ཧ་ཅང་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཟན་ཟ་བ་ན་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆེན་པོར་ཟ་བར་བྱེད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དང་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དག་དང་མུ་ཏོ་བ་དག་འདི་ལྟར་འཚལ་བས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་གསོལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆེན་པོར་ཟས་ཟ་བའོ། །དེ་ལ་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆེན་པོར་མ་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆེན་པོར་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁམ་ཧ་ཅང་ཆེ་བ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལྔ་བཅུ་པའོ།། །།ཁམ་རན་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་ཡང་ཟན་ཟ་བ་ན་ཁ་མ་རན་པར་མ་ཡིན་པར་ཟ་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་དག་དང་མུ་ཏོ་བ་དག་འདི་ལྟར་འཚལ་བས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་གསོལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁམ་རན་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉེས་པ་ནི་ཁམ་རན་པར་མ་ཡིན་པར་ཟས་ཟ་བའོ། །དེ་ལ་ཁམ་རན་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་མཐུན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་བའི་ཁམ་རན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བཟའ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཁམ་རན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །
Chinese
孩子们和种姓的新娘们以及妓女们这样乞讨，这不合规矩，不要这样乞讨。他们说：贤者们，这有必要。圣者们，有什么必要呢？首先，你们自己是不懂事且需要学习的。听到他们大肆谴责，当时比丘们向世尊禀告，世尊心想：在家人说的是真的，于是像以前一样，制定了要学习不要吃太小的食物。地点是舍卫城（Mnyan yod，今印度北方邦舍卫城）。人物是六群比丘。烦恼是不合规矩。罪过是吃太小的食物。其中，所谓不要吃太小的食物，所谓“食物”是指放入口中并吞咽的食物。其中，所谓不要太小，就是要好好地学习吃食物。其中，这里对根本堕罪的分类是，在根本的情况下，如果不那样学习，就会变成忏悔的恶作的根本。此处的作者是太小的食物和食物本身。此处的分支只有一个，即根本的成就本身。关于结合和结合的成就，也像以前一样，根据情况进行呵责。第四十九条戒律。 不要吃太大的食物的学习基础是：佛陀世尊住在舍卫城（Mnyan yod，今印度北方邦舍卫城）的祇陀林给孤独园。六群比丘在别人家吃饭时，吃得太大口，被婆罗门、户主和有孩子的人看到后谴责说：圣者们，孩子们和哑巴们才这样乞讨，这不合规矩，不要这样乞讨。他们说：贤者们，这有必要。圣者们，有什么必要呢？首先，你们自己是不懂事且需要学习的。听到他们大肆谴责，当时比丘们向世尊禀告，世尊心想：在家人说的是对的
English
Children, brides of lineage, and prostitutes beg in this way, which is not proper, do not beg in this way. They said: Wise ones, there is a need for this. Holy ones, what is the need? First of all, you yourselves are ignorant and need to be taught. Hearing them scolding extensively, at that time the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One thought: What the householders say is true, so as before, he made the rule to learn not to eat too small portions. The place was Shravasti (Mnyan yod, present-day Shravasti, Uttar Pradesh, India). The people were the group of six monks. The affliction was impropriety. The offense was eating too small portions of food. Among them, the so-called not eating too small portions, the so-called "food" refers to the food that is put into the mouth and swallowed. Among them, the so-called not too small, is to learn to eat food well. Among them, here the classification of the root downfall is that in the case of the root, if one does not learn in that way, it will become the root of the offense of confession. The agent here is too small a portion of food and the food itself. There is only one branch here, which is the accomplishment of the root itself. Regarding the combination and the accomplishment of the combination, as before, according to the circumstances, there is reproach. The forty-ninth precept. The basis for learning not to eat too large portions of food is: The Buddha, the Blessed One, was dwelling in Shravasti (Mnyan yod, present-day Shravasti, Uttar Pradesh, India) in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. When the group of six monks were eating alms in other people's homes, they were eating too large portions, and were seen by Brahmins, householders, and those with children, who scolded them, saying: Holy ones, children and mutes beg in this way, which is not proper, do not beg in this way. They said: Wise ones, there is a need for this. Holy ones, what is the need? First of all, you yourselves are ignorant and need to be taught. Hearing them scolding extensively, at that time the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One thought: What the householders say is true.
Chinese
心想，就像以前一样，应该教导不要吃太大口的食物，于是制定了戒律。地点是舍卫城（Jetavana）。人物是六群比丘。烦恼是不如法。罪过是吃太大口的食物。其中，所谓“不要太大口”就是不要太大口。因此，应该好好地学习吃东西。其中，这里对根本堕罪进行分类，如果在根本情况下没有那样学习，就会变成应该忏悔的恶作的根本。这里的作者是太大口和食物本身。这里的分支只有一个，就是根本的修行本身。关于结合和结合的结合的修行本身，如果有什么不合适的，也会受到责备，就像以前一样。这是第五十条戒律。 关于应该学习适量地吃食物的缘起是：佛陀薄伽梵住在舍卫城（Jetavana）的祇陀林给孤独园。六群比丘在其他人家里吃饭时，吃得不适量，被婆罗门和有信仰的施主们看到后，就进行呵斥说：尊者们，就像小孩子和哑巴那样吃，这不如法，不要这样吃。他们说：有知识的人，这是有必要的。尊者们，有什么必要呢？首先，你们自己是不懂事和没有受过教育的。听到他们大肆呵斥，当时比丘们就向薄伽梵禀告。薄伽梵心想：施主们说的是真的，就像以前一样，应该教导适量地吃食物，于是制定了戒律。地点是舍卫城（Jetavana）。人物是六群比丘。烦恼是不如法，罪过是不适量地吃食物。其中，所谓“适量”就是与自己相符和与世俗相符的适量。因此，应该好好地学习吃东西。其中，这里对根本堕罪进行分类，如果在根本情况下没有那样学习，就会变成应该忏悔的恶作的根本。这里的作者是不适量和食物本身。
English
Thinking, just like before, one should be taught not to eat too large mouthfuls of food, so the precept was established. The place was Shravasti (Jetavana). The people were the Group of Six. The affliction was impropriety. The fault was eating too large mouthfuls of food. Among these, the so-called "not too large mouthfuls" means not too large mouthfuls. Therefore, one should learn to eat well. Among these, here the root downfall is classified, and if one does not learn in that way in the root situation, it will become the root of a misdeed that should be confessed. The agent here is too large mouthfuls and the food itself. There is only one branch here, which is the practice of the root itself. Regarding the combination and the practice of the combination of the combination, if there is anything inappropriate, it will also be blamed, just like before. This is the fiftieth precept. The basis for learning to eat food in moderation is: The Buddha Bhagavan was residing in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti (Jetavana). When the Group of Six were eating alms in other people's homes, they ate immoderately and were seen by Brahmins and faithful patrons, who scolded them, saying: Venerables, you eat like children and mutes, this is improper, do not eat like this. They said: Knowledgeable ones, this is necessary. Venerables, what is the necessity? First of all, you yourselves are ignorant and uneducated. Hearing them scolding extensively, at that time the monks reported to the Bhagavan. The Bhagavan thought: The patrons are right, just like before, one should be taught to eat food in moderation, so the precept was established. The place was Shravasti (Jetavana). The people were the Group of Six. The affliction was impropriety, the fault was eating food immoderately. Among these, the so-called "moderation" means moderation that is in accordance with oneself and in accordance with the world. Therefore, one should learn to eat well. Among these, here the root downfall is classified, and if one does not learn in that way in the root situation, it will become the root of a misdeed that should be confessed. The agent here is immoderation and the food itself.