Tibetan
དྲ་བར་ཟན་གྱི་ཆང་བུའི་ཆར་བབ་པོ། །དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྷུང་བཟེད་ལ་བལྟ་ཞིང་ཟས་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དགེ་སློང་རྒན་ཞུགས། ཉོན་མོངས་པ་ནི་གཡེངས་པ། ཉེས་པ་ནི་ལྷུང་བཟེད་ལ་མི་ལྟ་བར་ཟས་ལེན་པའོ། །དེ་ལ་ལྷུང་བཟེད་ལ་བ་ལྟ་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་བླང་བ་སྟེ། གང་ལ་ལྷུང་བཟེད་ལ་ལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡོད་པའི་དགེ་སློང་དེ་ནི་ལྷུང་བཟེད་ལ་ལྟ་བའོ། །འདིར་ལྷུང་བཟེད་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ལྟ་བ་ལ་བྱའི། མིག་གི་དབང་པོས་ལྟ་བ་ནི་སྔར་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་ལྟ་བའི་སྐབས་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་ཟིན་ཏེ་དེ་ལྟར་བལྟ་ཞིང་ལེགས་པར་ཟས་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལྷུང་བཟེད་ལ་མི་ལྟ་བར་ལེན་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཞི་བཅུ་བཞི་པའོ།། །། བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་མི་བཟེད་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་ཇི་སྲིད་དུ་བསོད་སྙོམས་མི་སྦྱིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་དེ་སྡོད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་ཅིའི་སླད་དུ་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་མཆིས་པར་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་དེ་བཞེས་པར་མཛད་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་མཛད་ཅིག་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཅའ་བ
Chinese
网上降下了糌粑酒的雨。当他们一言不发地坐着的时候，众比丘向薄伽梵祈请。薄伽梵制定了像以前一样，要学习看钵并取食物的戒律。地点是舍卫城（Mnyan yod）。人物是年长的比丘。烦恼是散乱。过失是不看钵而取食物。其中，所谓“看钵”，是指要认知为容器并接受。凡是对钵有看视之念的比丘，就是看钵者。这里所说的看钵，是指用心去看。用眼睛看，在之前看轭木多少的时候就已经包括了。因此，要像那样看视并好好地学习取食物。其中，这里对根本堕罪进行分类，如果在根本情况下没有那样学习，就会变成忏悔的恶作的根本。此处的作者是不看钵而取食物和食物本身。此处的支分是一个，即根本的成就本身。至于加行和加行的加行的成就本身，则应根据情况进行呵责，这也和之前一样。第四十四条学处。关于制定和食用未来不持钵的学处的基础是：佛薄伽梵住在舍卫城（Mnyan yod）的祇陀林给孤独园。六群比丘去乞食时，只要不布施食物，就一直拿着钵坐着。婆罗门和有信仰的居士们看到后就呵斥说：圣者们，为什么没有制定和食用就拿着钵食用呢？这不合规矩，不要这样做。他们说：贤者们，这有必要。圣者们，有什么必要呢？首先，你们自己是不懂和没有学习的。听到他们大肆呵斥，当时众比丘向薄伽梵祈请。薄伽梵心想：居士们说的是真的。于是像以前一样制定戒律。
English
A rain of barley flour beer fell on the net. While they were sitting there without saying a word, the monks petitioned the Blessed One. The Blessed One made the rule that, as before, one should train to look at the alms bowl and take food. The place was Shravasti (Mnyan yod). The person was an elderly monk. The affliction was distraction. The fault was taking food without looking at the alms bowl. Among these, the so-called "looking at the alms bowl" means to recognize it as a container and accept it. A monk who has the thought of looking at the alms bowl is one who looks at the alms bowl. Here, looking at the alms bowl means looking with the mind. Looking with the eyes was already included in the previous instance of looking at the yoke. Therefore, one should look in that way and train well to take food. Among these, here the classification of the root downfall is that if one does not train in that way in the root situation, it will become the root of an act of wrongdoing that needs to be confessed. The agent here is taking food without looking at the alms bowl, and the food itself. The limb here is one, which is the accomplishment of the root itself. As for the preparation and the accomplishment of the preparation of the preparation, one should rebuke as appropriate, and this is the same as before. The forty-fourth training. The basis for establishing the training of not holding the alms bowl in the future without making an offering or eating is: The Buddha, the Blessed One, was dwelling in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti (Mnyan yod). When the Six Groups went for alms, they would sit holding their alms bowls as long as no alms were given. Brahmins and faithful householders saw this and rebuked them, saying: Why do the noble ones hold and eat from their alms bowls without having made an offering or eating? This is not proper, do not do this. They said: Wise ones, there is a need for this. Noble ones, what is the need for this? First of all, you yourselves are ignorant and untrained. Having heard them rebuke extensively, at that time the monks petitioned the Blessed One. The Blessed One thought: What the householders say is true. So, as before, he established the rule.
Tibetan
་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་མི་བཟེད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་ མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་པའོ། །དེ་ལ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་མ་འོངས་བར་ལྷུང་བཟེད་མི་བཟེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་མངོན་སུམ་དུ་མ་འོངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལྷུང་བཟེད་མི་བཟེད་པ་དེ་ལྟར་ལེགས་པར་ཟས་བླང་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་གོ །དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་བཞི་བཅུ་ལྔ་པའོ།། །། ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་ཆན་གྱིས་ཚོད་མ་མི་དག་བ་ཚོད་མས་འབྲས་ཆན་མི་དགབ་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་འབྲས་ཆན་ནི་མང་ཚོད་མ་ནི་ཉུང་ནས་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་འབྲས་ཆན་གྱིས་ཚོད་མ་བཀབ་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དེས་འབྲས་ཆན་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་སྐྱུ་རུམ་མ་མཆིས་སམ་ཅི་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་འདིར་ལྟོས་ཤིག་དེས་ཚོད་མ་གཞན་ཡང་བྱིན་ནོ། །ཡང་མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཚོད་མ་ནི་མང་འབྲས་ཆན་ནི་ཉུང་ནས་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཚོད་མས་འབྲས་ཆན་བཀབ་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དེས་ཚོད་མ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་འབྲས་ཆན་མ་མཆིས་སམ་ཅི། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་འདིར་ལྟོས་ཤིག་དེས་འབྲས་ཆན་གཞན་ཡང་བྱིན་ནོ། །དགེ་ སློང་རྣམས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁྱིམ་བདག་སྔ་མ་དེས་འབྲས་ཆན་བཟང་པོ་བྱས་ན་འདི་ལྟར་ཚོད་མ་ཉུང་ངོ༌། །ཁྱིམ་བདག་ཕྱི་མ་དེས་ཚོད་མ་བཟང་པོ་བྱས་ན་འདི་ལྟར་འབྲ
Chinese
并且规定，对于未来不拿钵食用和咀嚼食物，应当进行学习。地点是舍卫城（Mnyan-yod，约公元前6世纪的古印度城市，今北方邦）。人物是六群比丘。烦恼是不如法的。过失是对于未来拿钵食用和咀嚼食物。其中，所谓“对于未来不拿钵食用和咀嚼食物”，是指只要食用和咀嚼食物没有显现，就应当学习不拿钵，从而好好地接受食物。在此，对于根本堕罪的分类是，在根本的情况下，如果没有那样学习，就会变成应当忏悔的恶作的根本。此处的作者是对于未来拿钵食用和咀嚼食物以及食物本身。此处的分支是一个。即根本的成就。对于加行和加行的加行的成就等，应当根据情况进行呵责，这也和之前一样。第四十五条学习处完毕。 此外，为了贪欲，不应用米饭盖菜，也不应用菜盖米饭，应当学习。这个故事的起因是，佛薄伽梵住在舍卫城（Mnyan-yod）的祇陀林给孤独园。在舍卫城（Mnyan-yod），一位施主邀请佛陀等比丘僧团到另一家举行供斋，因为那位施主的米饭多而菜少，所以六群比丘用米饭盖住了菜。那位施主看到米饭后说：“尊者们，没有酸味食物吗？”他们说：“施主，看看这里。”然后他又给了其他的菜。同样，在舍卫城（Mnyan-yod），一位施主邀请佛陀等比丘僧团到另一家举行供斋，因为那位施主的菜多而米饭少，所以六群比丘用菜盖住了米饭。那位施主看到菜后说：“尊者们，没有米饭吗？”他们说：“施主，看看这里。”然后他又给了其他的米饭。比丘们进入精舍后说：“诸位有寿命者，之前的施主做了好的米饭，所以菜就少了。之后的施主做了好的菜，所以米
English
And it was decreed that one should learn not to take the alms bowl for eating and chewing food in the future. The place was Shravasti (Mnyan-yod, an ancient Indian city around the 6th century BC, now in Uttar Pradesh). The people were the group of six monks. The affliction was that which was not in accordance with the Dharma. The fault was taking the alms bowl for eating and chewing food in the future. Among these, the so-called "not taking the alms bowl for eating and chewing food in the future" means that as long as eating and chewing food have not manifested, one should learn not to take the alms bowl, so as to properly receive food. Here, the classification of the root downfall is that in the case of the root, if one does not learn in that way, it will become the root of an evil deed that should be confessed. The agent here is taking the alms bowl for eating and chewing food in the future, and the food itself. The branch here is one. That is, the accomplishment of the root. For the accomplishment of the preliminary and the preliminary of the preliminary, etc., one should rebuke as appropriate, and this is the same as before. The forty-fifth training is complete. Furthermore, one should learn not to cover vegetables with rice or rice with vegetables because of desire. The origin of this story is that the Blessed One Buddha was dwelling in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti (Mnyan-yod). In Shravasti (Mnyan-yod), a householder invited the Buddha and the Sangha of monks to another house for a meal. Because the householder had a lot of rice and little vegetables, the group of six monks covered the vegetables with rice. When the householder saw the rice, he said, "Venerables, is there no sour food?" They said, "Householder, look here." Then he gave other vegetables as well. Similarly, in Shravasti (Mnyan-yod), a householder invited the Buddha and the Sangha of monks to another house for a meal. Because the householder had a lot of vegetables and little rice, the group of six monks covered the rice with vegetables. When the householder saw the vegetables, he said, "Venerables, is there no rice?" They said, "Householder, look here." Then he gave other rice as well. The monks entered the monastery and said, "Venerable ones, the previous householder made good rice, so there were few vegetables. The later householder made good vegetables, so there was littl