Tibetan
ན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརླ་མི་བསྣོལ་བར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་སེར་སྐྱའི་གནས། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་བརླ་བསྣོལ་ཏེ་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པའོ། །དེ་ལ་བརླ་མི་བསྣོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརླའི་སྟེང་དུ་བརླ་བཞག་སྟེ་འདུག་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་བརླ་བསྣོལ་བ་དང་འདུག་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡད་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་སུམ་ཅུ་ལྔ་པའོ།། །།ལོང་བུའི་སྟེང་དུ་ལོང་བུ་མི་གཞག་པར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ལོང་བུའི་སྟེང་དུ་ལོང་བུ་གཞག་སྟེ་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འདུག་པར་བྱེད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་དྭ་དག་དང་རྒྱན་པོ་པ་དག་དང་ནལ་གྱི་བུ་དག་འདི་ལྟར་མཆིས་པས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་བཞུགས་ཤིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལོང་བུའི་སྟེང་དུ་ལོང་བུ་མི་གཞག་པར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་སེར་སྐྱའི་གནས། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་ལོང་བུའི་སྟེང་དུ་ལོང་བུ་བཞག་སྟེ་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པའོ། །དེ་ལ་ལོང་བུའི་སྟེང་དུ་ལོང་བུ་མི་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོང་བུའི་སྟེ
Chinese
祈请已逝者，世尊思考：‘在家人所说的是真实的。’心想，如前一样，应教导比丘不要双腿交叠，而在其他人家中坐在座位上。制定此戒的地点是迦毗罗卫国（古印度城市名）。人物是六群比丘。烦恼是不如法。罪过是双腿交叠，在其他人家中坐在座位上。所谓‘不要双腿交叠’，是指不要将一条腿放在另一条腿上而坐。因此，应教导比丘在其他人家中坐在座位上。在此，实际的堕罪的安立是：在实际情况下，如果没有那样学习，就会变成应忏悔的恶作的实际情况。此事的作者是双腿交叠和坐下。对此，支分只有一个，即实际的修行。关于加行和加行的加行的修行，应根据情况呵责，如前所述。第三十五条戒律完毕。关于应教导比丘不要将胫骨放在胫骨上，而在其他人家中坐在座位上的缘起是：佛陀世尊住在迦毗罗卫国的榕树园林。六群比丘将胫骨放在胫骨上，在其他人家中坐着，被婆罗门和有信仰的施主看到后呵责说：‘尊者们像哑巴、赌徒和芦苇的儿子一样，这样做不如法，不要这样坐。’他们说：‘贤者们，这样做是有必要的。’尊者们，有什么必要呢？首先，你们自己不了解，并且已经接受了教导。’听到他们广泛的呵责后，当时比丘们祈请世尊，世尊思考：‘在家人所说的是真实的。’心想，如前一样，应教导比丘不要将胫骨放在胫骨上，而在其他人家中坐在座位上。制定此戒的地点是迦毗罗卫国（古印度城市名）。人物是六群比丘。烦恼是不如法。罪过是将胫骨放在胫骨上，在其他人家中坐在座位上。所谓‘不要将胫骨放在胫骨上’，是指胫骨的
English
Prayers to the departed, and the Blessed One considered: 'What the householders say is true.' Thinking thus, as before, monks should be taught not to cross their legs, but to sit on a seat in another's house. The place where this precept was established was Kapilavastu. The persons were the group of six. The affliction was impropriety. The offense was crossing the legs and sitting on a seat in another's house. 'Not crossing the legs' means not sitting with one leg placed on top of the other. Therefore, monks should be taught to sit on a seat in another's house. Here, the actual transgression is established as follows: if one does not practice in this way in the actual situation, it becomes the actual situation of a misdeed that must be confessed. The agent of this is crossing the legs and sitting down. For this, there is only one branch, which is the actual practice. Regarding the preliminary and the preliminary of the preliminary practice, one should be reproached as appropriate, as mentioned before. The thirty-fifth precept is complete. The basis for the precept that monks should be taught not to place their shins on top of each other, but to sit on a seat in another's house, is as follows: The Buddha, the Blessed One, was staying in the Nyagrodha Grove in Kapilavastu. The group of six were placing their shins on top of each other and sitting in another's house, and were seen by Brahmins and faithful householders, who reproached them, saying: 'Venerables, you are like mutes, gamblers, and sons of reeds. This is improper, do not sit like this.' They said: 'Wise ones, there is a need for this.' 'Venerables, what is the need? First of all, you yourselves do not understand and have been taught.' Hearing their extensive reproach, at that time the monks requested the Blessed One, and the Blessed One considered: 'What the householders say is true.' Thinking thus, as before, monks should be taught not to place their shins on top of each other, but to sit on a seat in another's house. The place where this precept was established was Kapilavastu. The persons were the group of six. The affliction was impropriety. The offense was placing the shins on top of each other and sitting on a seat in another's house. 'Not placing the shins on top of each other' means the shins
Tibetan
ང་དུ་ལོང་བུ་བཞག་སྟེ་འདུག་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལོང་བུའི་སྟེང་དུ་ལོང་བུ་གཞག་པ་དང་འདུག་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། བསླབ་པ་སུམ་ཅུ་དྲུག་པའོ།། །།རྐང་པ་མི་འགུགས་པར་ཁྱིམ་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་རྐང་པ་བཀུག་སྟེ་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འདུག་པར་བྱེད་ན་དགེ་བསྙེན་མ་དག་ལྷགས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་བ་ན་དེ་དག་ཨ་རོག་གྱ་མི་ཟེར་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཅིའི་སླད་དུ་ཨ་རོག་གྱ་མི་གསུང༌། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་གིས་ཁོ་བོ་ཅག་གི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་མ་བྱས་སོ། །དེ་དག་དེ་དག་གིས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ན་རྐུབ་ཙོས་འཇལ་བར་བྱེད་ཅིང་དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་འདི་དག་ནི་རྐུབ་ཙོས་ཆེ་ཁྱད་ལ་ལྟོས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། དེ་དག་ངོ་ཚ་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོང་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྐང་པ་མི་དགུག་པར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་སེར་སྐྱའི་གནས། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཐོ་འཚམས་པ། ཉེས་པ་ནི་རྐང་པ་བཀུག་དེ་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པའོ། །དེ་ལ་རྐང་བ་མི་དགུག་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐང་པ་གཉིས་འགབ་ཀུང་དུ་བཀུག་སྟེ་འདུག་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་རྐང་པ་དགུག་པ་དང་འདུག་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་ཏེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་སུམ་ཅུ་བདུན་པའོ།། །།རྐང་
Chinese
不要把垫子放在垫子上坐着，应该教导在别人家坐在垫子上。这里，如果实际情况下没有那样学习，那么根本罪会变成应该忏悔的恶作的根本。这里的作者是将垫子放在垫子上和坐着。这里的分支是一个，即实际的成就。至于预备和预备的预备的成就，则应根据情况进行责备，这也和之前一样。 第三十六条戒。 不翘脚在别人家坐在垫子上应该学习的缘起是： 佛陀世尊住在释迦国的榕树园林。六群比丘翘着脚在别人家坐着，一些女居士前来顶礼，他们说：“阿罗伽亚米”。那些比丘说：“圣者们，为什么说阿罗伽亚米？”她们说：“你们没有顶礼我们的脚。”当她们顶礼那些比丘的脚时，比丘们用屁股量着，说：“阿难陀和优波离的屁股大小不一样。”那些女居士感到羞愧，一言不发。比丘们将此事禀告世尊，世尊像之前一样制定了戒律，即应该教导不翘脚在别人家坐在垫子上。地点是释迦国，人物是六群比丘，烦恼是互相伤害，过失是翘着脚在别人家坐在垫子上。 所谓不翘脚，就是不要把两只脚弯曲着坐着，应该教导在别人家坐在垫子上。这里，如果实际情况下没有那样学习，那么根本罪会变成应该忏悔的恶作的根本。这里的作者是翘脚和坐着。这里的分支是一个，即实际的成就。至于预备和预备的预备的成就，则应根据情况进行责备，这也和之前一样。 第三十七条戒。 脚
English
One should not sit with a cushion placed on top of another cushion; one should be trained to sit on a cushion in another's house. Here, the laying out of the actual transgression is that if one does not train in that way in the actual circumstance, then the fundamental [transgression] becomes a fundamental of a misdeed to be confessed. The agent here is placing a cushion on top of another cushion and sitting. The limb here is one, namely, the accomplishment of the actual [transgression]. As for the preparation and the accomplishment of the preparation of the preparation, it is to be reproached as appropriate, and this is the same as before. The thirty-sixth precept. The basis for what is to be trained, to sit on a cushion in a house without moving the feet, is: The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in the Nyagrodha Garden in Kapilavastu. When the group of six were bending their legs and sitting in another's house, some female lay followers arrived and prostrated. They said, "Arogyami." Those [monks] said, "Venerable ones, why do you say 'Arogyami'?" They said, "You have not prostrated to our feet." When they prostrated to the feet of those [monks], they measured with their buttocks, and said, "Ananda and Upali, look at the difference in the size of their buttocks!" Those [women] were ashamed and did not speak. The monks reported this to the Bhagavan, and the Bhagavan, as before, made the enactment that one should be trained to sit on a cushion in another's house without bending the legs. The place was Kapilavastu, the persons were the group of six, the affliction was mutual harm, the fault was bending the legs and sitting on a cushion in another's house. That which is called not bending the legs is that one should not sit with the two legs bent together; one should be trained to sit on a cushion in another's house in that way. Here, the laying out of the actual transgression is that if one does not train in that way in the actual circumstance, then the fundamental [transgression] becomes a fundamental of a misdeed to be confessed. The agent here is bending the legs and sitting. The limb here is one, namely, the accomplishment of the actual [transgression]. As for the preparation and the accomplishment of the preparation of the preparation, it is to be reproached as appropriate, and this is the same as before. The thirty-seventh precept. Feet