Tibetan
སྡེ་དག་ལག་པ་ཀྱོག་ཅིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འདོང་བར་བྱེད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་དྭ་དག་དང་རྒྱན་པོ་པ་དག་དང༌། ནལ་གྱི་བུ་དག་འདི་ལྟར་མཆིས་པས། འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་བཞུད་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལག་པ་མི་ཀྱོག་པར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་སེར་སྐྱའི་གནས། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་ལག་པ་ཀྱོག་ཅིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་ལག་པ་མི་ཀྱོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཏེ། ལག་པ་ཀྱོག་ཅིང་འགྲོ་ བར་མི་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུས་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཤིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ལག་པ་ཀྱོག་པ་དང༌། ཁྱིམ་གཞན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་པའོ།། །།མགོ་མི་བསྒྱུར་བར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་མགོ་བསྒྱུར་ཞིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འདོང་བར་བྱེད་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་གླང་བོ་ཆེ་དག་དང་སྲོག་ཆགས་རྩངས་པ་དག་འདི་ལྟར་མཆིས་པས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་བཞུད་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས
Chinese
僧眾彎曲手臂，前往其他人家中，被婆羅門和有信仰的居士們看見後斥責道：『尊者們像遊蕩者、賭徒和私生子一樣。這不合適，請不要這樣走。』他們說：『智者們，這是有必要的。』尊者們，有什麼必要呢？首先，你們自己是不懂禮儀且未受教導的。』聽到他們開始廣泛斥責，當時比丘們向世尊稟告。世尊心想：『居士們說的是真的。』於是制定了像以前一樣，教導不要彎曲手臂前往其他人家中。地點是迦毗羅衛城（Kapilavastu）。人物是六群比丘。煩惱是不合適的行為。罪過是彎曲手臂前往其他人家中。其中，所謂的「不彎曲手臂」，也是行為的一種區別，像這樣嚴格約束，教導不要彎曲手臂前往其他人家中。其中，關於此處根本墮罪的確立，如果在根本情況下沒有這樣教導，就會變成懺悔罪的根本。此處的作者是彎曲手臂和前往其他人家中。此處的支分只有一個，即根本的實踐。關於結合和結合的實踐，如果有的話，也會像以前一樣受到責備。第二十七條學處。關於教導不要轉頭前往其他人家中的緣起是：佛陀世尊住在迦毗羅衛城的榕樹園（Nigrodharama）。六群比丘轉著頭前往其他人家中，被婆羅門和有信仰的居士們看見後斥責道：『尊者們像大象和動物跳蚤一樣。這不合適，請不要這樣走。』他們說：『智者們，這是有必要的。』尊者們，有什麼必要呢？首先，你們自己是不懂禮儀且未受教導的。』聽到他們開始廣泛斥責，當時比丘們
English
The groups of monks, bending their arms and going to other people's houses, were seen by Brahmins and faithful householders, who rebuked them, saying: 'Venerable ones, you are like vagrants, gamblers, and illegitimate children. This is not proper, please do not walk like this.' They said: 'Wise ones, there is a need for this.' 'Venerable ones, what is the need? First of all, you yourselves are ignorant and untaught.' Hearing them begin to rebuke widely, at that time the monks reported to the Blessed One. The Blessed One thought: 'What the householders say is true.' So he made a rule to teach, as before, not to bend the arms when going to other people's houses. The place was Kapilavastu. The persons were the group of six monks. The affliction was improper conduct. The offense was bending the arms and going to other people's houses. Among these, the so-called 'not bending the arms' is also a distinction of action, so strictly restrain in this way and teach not to bend the arms when going to other people's houses. Among these, regarding the establishment of the root downfall here, if one does not teach in this way in the root situation, it will become the root of an offense to be confessed. The agent here is bending the arms and going to other people's houses. There is only one limb here, namely the accomplishment of the root. Regarding the combination and the accomplishment of the combination, if there is any, it will be blamed as before. The twenty-seventh training. The introduction to the training of not turning the head when going to other people's houses is: The Buddha, the Blessed One, was staying in the Nigrodharama in Kapilavastu. The group of six monks, turning their heads and going to other people's houses, were seen by Brahmins and faithful householders, who rebuked them, saying: 'Venerable ones, you are like elephants and animal fleas. This is not proper, please do not walk like this.' They said: 'Wise ones, there is a need for this.' 'Venerable ones, what is the need? First of all, you yourselves are ignorant and untaught.' Hearing them begin to rebuke widely, at that time the monks
Tibetan
་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མགོ་མི་བསྒྱུར་བར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་སེར་སྐྱའི་གནས། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། ཉེས་པ་ནི་མགོ་བསྒྱུར་ཞིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་མགོ་མི་བསྒྱུར་བཞེས་བྱ་བ་ཡང་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཏེ། མགོ་བསྒྱུར་ཞིང་འགྲོ་བར་མི་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུས་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཤིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་བསླབ་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མགོ་ བསྒྱུར་བ་དང༌། ཁྱིམ་གཞན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ནི་གཅིག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་ལ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པའོ།། །།ཕྲག་པ་མི་སྤྲད་པར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཕྲག་པ་སྤྲོད་ཅིང་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འདོང་བན་ཅི་ཙམ་ན་མི་ཞིག་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལ་བུ་ཙམ་དུ་སེམས་ཤིང་འགྲོ་ནས། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་བཀྲེན་པ་འདི་འཇིག་རྟེན་ལ་བུ་ཙམ་དུ་སེམས་ཤིང་འགྲོ་ན། ཇི་འདིའི་སྙིང་ལམ་ན་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྔོན་ལན་འགའ་ཡང་དྲི་དང་མེ་ཏོག་ཐོགས་མ་མྱོང་སྙམ་པ་འདྲས། ཚུར་ཤོག་འདི་མི་དགའ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ན་དེ་དག་གཅིག་དང་གཅིག་ཕྲག་པ་སྤྲད་ཅིང་གཞན་དང་གཞན་ཡང་ཕྲག་པ་སྤྲད་དེ། དེ་ལ་ཕུལ་བ་དང་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་དེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཁྱེད་ཅག་ལ་ནོངས་པ་ཅི་བགྱིས། བཀྲེན་པ་ཁྱོད་ཅི་སྙིང་ལམ་ན། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྔོན་ལན་འགའ་ཡང༌། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ཐོགས་མ་མྱོང་སྙམ་ནས་ཁྱོད་དེ་ལྟར་མི་དགའ་བར་བྱའོ། །དེ་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་བདག་དེ་གནས་སུ་སྨོད་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕྲག་པ་མི་སྤྲད་པར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ
Chinese
向薄伽梵祈请，薄伽梵思忖，心想那些居士说的是真的，像以前一样，教诫他们不要回头，去其他人家里。地点是释迦族的地方（今尼泊尔境内），人物是六群比丘，烦恼是不如法的，过失是回头并去其他人家里。其中，不回头接受也是行为的一种差别，像那样不回头就严加约束，教诫他们去其他人家里。在此，如果对根本堕罪进行分类，在根本情况下不那样教诫，就会变成忏悔对象的恶作罪的根本。这里的作者是回头的人，以及其他人家。这里的分支只有一个，即根本的成就。至于加行和加行的加行的成就，则应根据情况进行呵责，就像以前一样。第二十八条戒律结束。 不拉胳膊就教诫他们去其他人家里的缘起是：佛陀薄伽梵住在释迦族的地方（今尼泊尔境内）的榕树园精舍。六群比丘拉着胳膊去其他人家里，这时，一个人用香和花装饰自己，心想世间就像儿子一样，走着。六群比丘说：快乐者、近快乐者、贫穷者，这个人像对待儿子一样看待世间而行走，好像六群比丘在他的心路中从未拿过香和花一样，过来，我们不让他高兴。就这样做，于是他们在那里互相拉着胳膊，也和其他人拉着胳膊，把他推倒在地，那个人说：我做了什么对不起你们的事？贫穷者，你心里想什么？六群比丘想，你好像从未拿过香和花一样，所以我们不让你高兴。他们谩骂他，推搡他，恶语相向。当时，比丘们向薄伽梵祈请，薄伽梵思忖，心想那个居士在那里被谩骂，像以前一样，不拉胳膊就去其他人家里。
English
They petitioned the Bhagavan, and the Bhagavan contemplated, thinking that what those householders were saying was true. As before, he made a rule to teach them not to turn back, but to go to other people's houses. The place was the land of the Shakyas (now in Nepal), the people were the group of six, the affliction was that which was not in accordance with the Dharma, and the fault was turning back and going to other people's houses. Among these, not turning back to receive is also a distinction of action, and in such a way that they do not turn back, they should be strictly restrained and taught to go to other people's houses. Here, if the root downfall is classified, if such teaching is not done in the root situation, it will become the root of a confessed misdeed. The agent here is the one who turns back, and the other house itself. There is only one branch here, namely the accomplishment of the root itself. As for the application and the accomplishment of the application of the application, it should be reproached as appropriate, just as before. The twenty-eighth precept is finished. The basis for teaching them to go to other people's houses without pulling their arms is: The Buddha Bhagavan was dwelling in the Nyagrodha monastery in the land of the Shakyas (now in Nepal). The group of six were pulling arms and going to other people's houses, when a man adorned himself with incense and flowers, thinking of the world as if it were his son, and walked. The group of six said: "Happy one, near happy one, poor one, this one walks thinking of the world as if it were his son. It seems as if the group of six has never held incense and flowers in his heart's path. Come here, we will not make him happy." They did so, and there they pulled each other's arms, and also pulled the arms of others, and threw him to the ground. The man said: "What wrong have I done to you? Poor one, what are you thinking in your heart's path?" The group of six thought, "It seems as if you have never held incense and flowers, so we will not make you happy." They scolded him, pushed him, and spoke harshly. At that time, the monks petitioned the Bhagavan, and the Bhagavan contemplated, thinking that the householder was being scolded there, and as before, they went to other people's houses without pulling arms.