Tibetan
ས་པར་གྱུར་ལ། ཡང་དགེ་སློང་གང་སློབ་པ་དག་གི་ཁྱིམ་གང་དག་དགེ་འདུན་གྱི་བསླབ་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་སྔར་མགྲོན་དུ་མ་བོས་པར་སོང་སྟེ། རང་གི་ལག་གིས་བཅའ་བ་དང༌། བཟའ་བ་བླངས་ནས་འཆའ་འམ་ཟ་ན་དགེ་སློང་དེས་ཕྱི་རོལ་ཀུན་དགའ་ར་བར་སོང་སྟེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་ལ་སྨད་པའི་གནས་མི་རིགས་པར་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་བྱུང་གིས་ཆོས་དེ་སོ་སོར་འཆགས་སོ་ཞེས་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱས་ཏེ་ཆོས་འདི་ཡང་སོ་སོར་བཤགས་ པར་བྱའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་ཡངས་པ་ཅན། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་འགྲན་ཟླ་ཚོལ་བ། ཉེས་པ་ནི་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ལིཙྪ་བཱི་དག་དཔོང་སའི་ཁང་པ་ནས་གཏམ་འདྲི་ཞིང་འཁོད་པ་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་དེ་དག་དམག་དཔོན་སེང་གེའི་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་བ་མཐོང་ནས་དེ་ན་གང་དག་མ་དད་པ་དེ་དག་གིས་སྨས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གང་གི་ཚེ་དམག་དཔོན་སེང་གེ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་དད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཚུན་ཆད་ནས་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དག་བསྲབས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དད་པ་ཅན་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་པར་དད་པ་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དག་བསྲབས་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་གལ་འགྱུར། འདི་ལྟར་དམག་དཔོན་སེང་གེས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས། བདེན་བདག་མཐོང་ནས། དེས་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དག་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱུན་བཅད་པས་དེས་ན་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དག་བསྲབས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ལིཙྪ་བཱི་དག་གིས་གྲོས་བྱས་ནས་དམག་དཔོན་སེང་གེའི་ཞིང་བ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱེད་ཅིའི་ཕྱིར་དམག་དཔོན་སེང་གེའི་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དག་མི་བྱེད་གླ་མ་ཐོབ་བམ་ཅི། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གླ་མ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དམག་དཔོན་གྱིས་བདག་ཅག་བཀག་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཁྱེད་ཅག་ལ་ཚོགས་ཀྱི་བསྐོའི། དེང་ལ་དམག་དཔོན་གྱི་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དག་གྱིས་ཤིག ། དེ་ནས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ལིཙྪ་བཱི་དག་གི་ཚིག་ལས་དམག་དཔོན་སེང་གེའི་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དག་བྱ་བར་བརྩམས་པ་དང༌། ལྷས་དུས་སུ་ཆར་གྱི་རྒྱུན་དག་ལེགས་པར་ཕབ་ནས་ལོ་ཏོག་གི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དམག་དཔོན་སེང་གེ་ལོངས་སྤྱོད་དག་གིས་མཐོས་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན
Chinese
复次，若有比丘于学众之家，凡为僧伽之学处所禁者，未经邀请而往，以自手取食物或啖食，则彼比丘应往外部园林，向诸比丘忏悔云：‘诸具寿，我犯不应呵责之处，今当忏悔。’如是忏悔，此法亦当忏悔。如是制定学处。其处为广严城（Vaisali），其人为六群比丘，其烦恼为寻求竞争，其过失为毁坏学处而入俗家。尔时，广严城之离车子等于议事堂中议论，见诸比丘从军阀师子之家而出，其中不信者言：‘诸贤，自从军阀师子信奉沙门乔答摩以来，其利养日渐减少、耗尽、衰竭。’有信者言：‘诸贤，若人信奉世尊，其利养岂会减少、耗尽、衰竭？’如是，军阀师子于世尊前，见真实义，断除耕田之业，故其利养日渐减少、耗尽、衰竭。广严城之离车子等共议，告军阀师子之农夫曰：‘诸贤，汝等为何不耕军阀师子之田？是不给工资耶？’彼等曰：‘诸贤，非不给工资，然军阀禁我等，当如何？汝等可代耕。’于是，彼等即代军阀耕田。时天降雨，稼穑丰收。军阀师子财富增盛，往诣世尊所在之伽罗跋。
English
Furthermore, if a monk goes to the house of learners, any of those prohibited by the monastic training, without being invited, and takes food or eats with his own hand, then that monk should go to an external garden and confess to the monks, saying: 'Venerable ones, I have committed an act that should not be reproached, now I confess.' Thus confessing, this Dharma should also be confessed. Thus the training is established. The place is Vaishali, the people are the group of six, the affliction is seeking competition, and the fault is breaking the training and entering a lay household. At that time, the Licchavis of Vaishali were discussing in the assembly hall, and seeing the monks coming out of the house of the military commander Siṃha, those who were not faithful said: 'Friends, since the time that the military commander Siṃha has believed in the ascetic Gautama, his gains have been decreasing, being exhausted, and being depleted.' Those who were faithful said: 'Friends, if one believes in the Blessed One, how could his gains decrease, be exhausted, and be depleted?' Thus, the military commander Siṃha, in the presence of the Blessed One, having seen the truth, cut off the practice of farming, therefore his gains have been decreasing, being exhausted, and being depleted. The Licchavis of Vaishali consulted and said to the farmers of the military commander Siṃha: 'Friends, why do you not till the fields of the military commander Siṃha? Is it that you do not receive wages?' They said: 'Friends, it is not that we do not receive wages, but how can we do it if the military commander forbids us? You can till it instead.' Then, from the words of the Licchavis of Vaishali, they began to till all the fields of the military commander Siṃha, and at the right time the rain fell well, and a great abundance of crops grew. The military commander Siṃha became prosperous with wealth, and went to where the Blessed One was in Galava.
Tibetan
་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དམག་དཔོན་སེང་གེས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་སྔོན་བདག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་དག་བསྲབས་ པ་དང། ཡོངས་སུ་བས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་གྱུར་ནས་དགེ་འདུན་དོན་བཞེད་པ་དང༌། ཕན་པ་བཞེད་པས་བདག་ལ་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྩལ་ན། ད་ནི་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ལི་ཙྪ་བཱིའི་ཚོགས་ཀྱིས་བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་བསྒྲུབས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་དག་འཕེལ་བར་གྱུར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བདག་ལ་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་གཞིག་པ་མཛད་ན་ལེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དམག་དཔོན་སེང་གེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ༌། །དེ་ནས་དམག་དཔོན་སེང་གེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དམག་དཔོན་སེང་གེ་དང་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའི་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་གཞིག་པར་བྱ་ཞིང༌། དེར་དགེ་སློང་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། གནས་མལ་བཤམ་པ་བྱས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལ་དམག་དཔོན་སེང་གེ་འམ། སྦྱིན་བདག་དེས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། རྒན་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་ཙོག་པུར་འདུག་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། བདག་དམག་དཔོན་སེང་གེ་དད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་བཟང་ལ་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཏེ། བདག་གིས་འདི་ལྟ་སྟེ་སངས་རྒྱས་སམ། ཆོས་སམ། དགེ་འདུན་ནམ། ཡིད་དུ་འཐད་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མ་ཕུལ་བའམ། ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བ་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། བདག་གིས་དེ་ལྟར་ཕུལ་ཞིང་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཏང་བས་ལོངས་སྤྱོད་བསྲབས་ཤིང་ཡོངས་སུ་བས་ཏེ། ཡོངས་སུ་མཐར་ཐུག་ནས་དགེ་འདུན་དོན་བཞེད་པ། ཕན་པ་བཞེད་པས་བདག་ལ་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྩལ་བ་ལས་བདག་དམག་དཔོན་སེང་གེ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་འཕེལ་ནས། བདག་དམག་དཔོན་སེང་གེ་བསླབ་པའི་སྡོམ་བསྩལ་བ། བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་གཞིག་པར་གསོལ་ན། ཐུགས་བརྩེ་བ་ཅན་དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བདག་ ལ་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་གཞིག་པ་སྩལ་དུ
Chinese
然后，军阀辛格用头顶礼世尊的双足，在一旁坐下。坐在一旁后，军阀辛格对世尊说道：尊者，以前我减少了享用，完全放弃，完全耗尽，因为僧团希望利益，希望有益，所以赐予我学处戒律。现在，毗舍离的离车族人已经为我积聚了享用，享用也增多了，如果世尊为了慈悲，为我破除学处戒律，那就太好了。世尊没有对军阀辛格说什么，表示允许了。然后，军阀辛格知道世尊没有说话就是允许了，就用头顶礼世尊的双足，从世尊面前离开了。然后，世尊对众比丘说：比丘们，军阀辛格以及其他像他一样的人，应该破除学处戒律，在那里，比丘们也应该如法受持一切行事之法，安住其中。应该这样做：布置好住所，敲击犍椎，用询问的言辞如实告诫比丘们，在僧团全部聚集且和谐一致时，军阀辛格或者施主向僧团顶礼，在年长者的旁边蹲坐，合掌，说出这样的话：尊贵的僧团请听。我，军阀辛格，具有信心，善良且具有善意。我没有不供养或完全布施给佛、法、僧，或者合意的比丘们。我这样供养，这样完全布施，所以享用减少且完全耗尽，完全耗尽后，僧团希望利益，希望有益，所以赐予我学处戒律，现在我，军阀辛格，享用增多了。我，军阀辛格，请求赐予学处，请求破除学处，慈悲的尊贵僧团们，为了慈悲，请赐予我破除学处。
English
Then, the military commander Singh bowed his head to the feet of the Blessed One and sat down to one side. Having sat down to one side, the military commander Singh said this to the Blessed One: "Venerable sir, formerly I had reduced my enjoyments, completely abandoned them, and completely exhausted them. Because the Sangha wished for benefit and wished for good, they granted me the precepts of training. Now, the Lichchavi assembly of Vaishali has accumulated enjoyments for me, and my enjoyments have increased. If the Blessed One, out of compassion, would break the precepts of training for me, that would be excellent." The Blessed One did not say anything to the military commander Singh, thus granting his request. Then, the military commander Singh, knowing that the Blessed One had granted his request by not speaking, bowed his head to the feet of the Blessed One and departed from the presence of the Blessed One. Then, the Blessed One addressed the monks, saying: "Monks, the precepts of training should be broken for the military commander Singh and anyone else like him. There, the monks should also properly take up and abide in all the practices of conduct. This is how it should be done: After preparing the dwelling place, striking the gandi, and properly exhorting the monks with words of inquiry, when the entire Sangha has gathered and is in harmony, the military commander Singh or that benefactor should bow down, squat to the side of the elders, join his palms, and say these words: 'Venerable Sangha, please listen. I, the military commander Singh, am endowed with faith, good, and have a virtuous mind. There is nothing that I have not offered or completely given to the Buddha, the Dharma, the Sangha, or the agreeable monks. Because I have offered in this way and completely given in this way, my enjoyments have decreased and been completely exhausted. After being completely exhausted, the Sangha wished for benefit and wished for good, so they granted me the precepts of training. Now I, the military commander Singh, have increased enjoyments. I, the military commander Singh, request the granting of precepts, request the breaking of precepts. Compassionate venerable Sangha, out of compassion, please grant me the breaking of precepts.'