Tibetan
་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་ཀྱང་གནས་ཁང་ལ་སོགས་པ་ན་འཁོད་པ་དག་ལ་ཡང་གྲགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་རྒན་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་ཅོག་པུར་འདུག་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་ལ་སྨད་པའི་གནས་མི་ རིགས་པ་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་མ་ལེས་ཟས་ལན་པ་འམ། གྲལ་རིམས་སུ་མ་ཕེབས་པར་འདྲིམ་དུ་འཇུག་པ་མ་བཟློག་པར་ཟ་བའམ། བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའམ། ནགས་བརྟགས་པ་ལས་གྱུར་པའི་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་མིང་དང་རིགས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་བྱུང་གིས་ཆོས་དེ་སོ་སོར་འཆགས་སོ་ཞེས་ལན་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པའི་རྣམ་པ་བརྗོད་པས་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་གྱིས་བཤགས་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བཤགས་པ་ནི་དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་ལྟུང་བྱེད་བཤགས་པ་བཞིན་དུ་བཤགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་བྱུང་བས་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པར་བྱ་བར་གསུངས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་མ་ལ་ཟས་ལེན་པའི་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་སྟེ་དང་པོ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།གྲལ་རིམས་སུ་མ་ཕེབས་པར་འདྲིམ་དུ་འཇུག་པ་ལ་བཟློག་པར་ཟ་བའི་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་མུ་གེ་ཉམ་ང་བ་ཆེན་པོ་དགོན་པའི་སློང་མོ་བས་ཟས་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་ཕ་མ་དག་ཀྱང་རང་གི་བུ་དག་ལ་ཟས་སྦྱིན་པ་དང་བྱ་བར་སེམས་པར་དཀའ་ན་སློང་མོ་བ་དག་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་བྱུང་ངོ༌། །དྲུག་སྡེ་དག་ང་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ལ་ལས་ནི་ཐོབ་ལ་ལས་ནི་མ་ཐོབ་ནས་དེ་དག་བཀྲེས་པས་ཉེན་ནས་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་གི་གན་དུ་སོང་བ་དང༌། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་འཚོ་འམ། སྲིང་མོ་དག་འདི་ན་ཅི་ལྟར་འཚོ། །ཁོ་བོ་དག་བཀྲེས་པས་ཉེན་ཏོ། །འཕགས་པ་དག་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སང་སྤྱོན་ཅིག་དང་ཞལ་སུས་གསོལ་ལོ། །སྲིང་མོ་དག་སང་ཁྱེད་ཀྱིས་སྦྱིན་ན་གནང་སུས་སྦྱིན། འཕགས་པ་དག་བདག་ཅག་ཉིད་ཀྱིས་གསོལ་ལོ། །སྲིང་མོ་དག་དེ་ལྟར་འཚོ་བར་མི་ནུས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གང་དུ་སྤྱན་དྲངས་པ་དེར་ཁྱེད་ཅག་གི་ཞལ་ཏ་གྱིས་ལ་ཁོ
Chinese
去到僧众处，也要向住在住所等处的人宣告。像这样，向那些比丘顶礼，在年长者的旁边蹲坐，合掌，应说如下之语：诸位具寿，我等应各自忏悔不应呵责之处，即比丘尼取食后送回，或未经依序安排而允许擅自取食，或不阻止而食用，或破坏学处而进入俗家，或由观察森林而产生的应各自忏悔之处，说某名某姓之人已产生此法，应说一次。此为诵念哀叹之语的形态，因此说是应各自忏悔，但并非是应忏悔之处。其后忏悔，应如比丘于比丘前忏悔堕罪一般忏悔。如是，因已犯堕罪，故说应于一人前忏悔，与此相同。为应各自忏悔而作的调整即是如此。比丘尼取食的应各自忏悔之事，第一项已说完。未经依序安排而允许擅自取食，不阻止而食用的应各自忏悔之事的缘起是：佛薄伽梵住在舍卫城（Shravasti，古印度城市，今北方邦舍卫城）的祇陀林给孤独园。当时发生了大饥荒，僧侣们难以乞食，父母们也难以考虑给自己的孩子食物，更何况是乞丐呢？六群比丘清晨穿好裙子，拿着钵和法衣，进入舍卫城乞食。有些人得到食物，有些人没有得到食物，他们因饥饿而感到痛苦，于是去了十二群比丘那里。他们说：诸位圣者，你们生活得好吗？姐妹们，你们在这里如何生活？我们因饥饿而感到痛苦。诸位圣者，如果这样，明天请来，谁来供养你们食物呢？姐妹们，如果明天你们供养，谁来允许供养呢？诸位圣者，我们自己供养。姐妹们，这样无法生活，不如这样，邀请佛陀等比丘僧团，在那里由你们来负责饮食。
English
Having gone to the Sangha, one should also announce to those residing in places such as dwellings. In this way, having prostrated to those monks, squatting next to the elders, with palms joined, one should say the following: Venerable ones, we should each confess the inappropriate grounds for reproach, namely, the nun taking food and returning it, or allowing unauthorized taking of food without arranging in order, or eating without preventing it, or breaking the precepts and entering lay life, or the grounds for individual confession arising from observing the forest, saying that so-and-so by name and family has produced this Dharma, one should say it once. This is the manner of reciting lamentations, therefore it is said to be individually confessed, but it is not a matter for confession. Thereafter, confession should be made as a monk confesses a downfall before a monk. Thus, because a downfall has occurred, it is said that confession should be made before one person, which is the same. The adjustment made for individual confession is like that. The matter of individual confession for a nun taking food, the first item has been explained. The basis for the matter of individual confession for allowing unauthorized taking of food without arranging in order, eating without preventing it, is: The Buddha Bhagavan was dwelling in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti. At that time, there was a great famine, and it was difficult for the monks to beg for food, and it was difficult for parents to even consider giving food to their own children, let alone beggars. The group of six monks, having dressed in skirts in the morning, carrying bowls and robes, entered Shravasti for alms. Some obtained food, and some did not, and they were distressed by hunger, so they went to the group of twelve monks. They said: Holy ones, are you living well? Sisters, how are you living here? We are distressed by hunger. Holy ones, if so, please come tomorrow, and who will offer you food? Sisters, if you offer tomorrow, who will allow the offering? Holy ones, we ourselves will offer. Sisters, it is not possible to live like that, rather, invite the Sangha of monks, including the Buddha, and there you will be responsible for the food.
Tibetan
་བོ་ཅག་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱིན་ཅིག་དང་དེ་ལྟ་ན་ཁོ་བོ་ཅག་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །སྦོམ་དགའ་ མོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་རུང་ན་མ་ནོངས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ། །ཅི་ཙམ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ནི་ཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་འཆའ་བར་བཞེད་པས་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་ཤིང་མནོས་ཏེ་གསོལ་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ནང་མི་དང་བཅས་པས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་བྲིམ་པར་བརྩམས་པ་དང་སྦོམ་དགའ་མོ་རྒན་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་འདུག་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་འདི་ནི་འཕགས་པ་དགའ་བོ་སྟེ། ཤཱཀྱ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་སྒྲོགས་པ་རིགས་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་ཅན་ཡིན་གྱིས་འདི་ལ་ཡང་གསོལ་ཅིག །འདི་ནི་འཕགས་པ་ཉེ་དགའ་བོ། །འདི་ནི་འཕགས་པ་འགྲོ་མགྱོགས་སོ། །འདི་ནི་ན་བ་སོའོ། །འདི་ནི་འདུན་པ་སྟེ། འདི་དག་ཀྱང་ཤཱཀྱ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་སྒྲོགས་པ་རིགས་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་ཅན་ཡིན་གྱིས། འདི་དག་ལ་ཡང་ཡང་གསོལ་ཅིག །འདི་ནི་འཕགས་པ་འཆར་ཀ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ཆོས་སྒྲོགས་པ། རིགས་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་ཅན་ཡིན་གྱིས། འདི་ལ་ཡང་ཡང་གསོལ་ཅིག །ཁྱིམ་བདག་ངེས་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦོམ་དགའ་མོས་འདྲི་མ་མཁན་དག་ལ་སྨྲས་ནས། དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱིན་ནོ། །དེ་ན་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་འབྲས་ཆན་ཆད། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཚོད་མ་ཆད། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བཅའ་བ་ཆད། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བཟའ་བ་ཆད། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཟས་ཅུང་ཟད་ཐོབ་ནས་ཟན་ཆད་པར་གྱུར། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཟན་མ་ཐོབ་པར་ཟན་ཆད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ན་དགེ་སློང་གང་དག་འཆིང་བ་མཐའ་དག་ཡོད་པ་དེ་དག་གིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཐོ་འཚམས་པ། ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་འབྱོར་བ་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲང་བར་བྱེད། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་བདག་གིས་ཞལ་ཟས་མང་པོ་སྟ་གོན་བགྱིས་ན་སྦོམ་དགའ་མོ་བགྲེས་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་མཆིས་པས་ བགྲེས་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྟོབས་སུ་སྩལ་ནས་དེ་ལ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་བགྱི་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ག
Chinese
也请再三给予我们，那样我们才能生存。斯邦嘎摩说道：如果可以，我一定照办。之后，一位施主为了供斋，将佛陀等比丘僧团请到另一家。比丘僧团入座。世尊想要为调伏声闻众制定学处，于是住在精舍里，接受供养并进食。施主和家人开始向比丘僧团分发食物，斯邦嘎摩坐在老妇的角落里说道：这位施主是圣者嘎沃，是释迦出家人，具有三藏，宣讲佛法，具有理性和解脱的无畏，请也供养他。这位是圣者涅嘎沃。这位是圣者卓嘉沃。这位是纳瓦索。这位是敦巴，这些也是释迦出家人，具有三藏，宣讲佛法，具有理性和解脱的无畏，请也再三供养他们。这位是圣者恰嘎，是婆罗门祭司之子出家，具有三藏，宣讲佛法，具有理性和解脱的无畏，请也再三供养他。施主一定那样做了，也再三给予了他们。同样，斯邦嘎摩对询问者说道，他们也同样再三给予了他们。当时，有些比丘缺少米饭，有些缺少蔬菜，有些缺少菜肴，有些缺少食物，有些比丘得到少许食物后缺少糌粑，有些比丘没有得到糌粑而缺少糌粑。当时，那些有各种束缚的比丘们责备那位施主：施主，如果你没有财富，为什么还要迎请佛陀等比丘僧团？他说道：圣者们，我准备了很多食物，但斯邦嘎摩老妇在角落里，只是一味地再三强调要供养，我该怎么办呢？当时，比丘们向世尊
English
Please give to us again and again, so that we may live. Spom-ga-mo said: If it is possible, I will certainly do so. Then, a householder invited the Buddha and the Sangha of monks to another house for a meal. The Sangha of monks entered. The Blessed One, wishing to establish the basis of training for the hearers in the Vinaya, stayed in the monastery, accepted the offering and ate. The householder and his family began to distribute food to the Sangha of monks, and Spom-ga-mo sat in the corner of the old woman and said: This householder is the noble Gawo, a Shakya renunciate, possessing the three baskets, preaching the Dharma, possessing the fearlessness of reason and liberation, please also offer to him. This is the noble Nye-gawo. This is the noble Dro-gyok. This is Nawa-so. This is Dünpa, these are also Shakya renunciates, possessing the three baskets, preaching the Dharma, possessing the fearlessness of reason and liberation, please also offer to them again and again. This is the noble Charka, the son of a Brahmin priest who has renounced, possessing the three baskets, preaching the Dharma, possessing the fearlessness of reason and liberation, please also offer to him again and again. The householder certainly did so, and gave to them again and again. Similarly, Spom-ga-mo said to those who asked, and they also gave to them again and again. Then, some monks lacked rice, some lacked vegetables, some lacked dishes, some lacked food, some monks received a little food and lacked tsampa, some monks did not receive tsampa and lacked tsampa. Then, those monks who had all kinds of bonds rebuked that householder: Householder, if you do not have wealth, why do you invite the Buddha and the Sangha of monks? He said: Holy ones, I have prepared a lot of food, but Spom-ga-mo, the old woman, is in the corner, and only repeatedly emphasizes to offer, what should I do? At that time, the monks to the Blessed One