Tibetan
་ལྟར་ཅང་མི་སྨྲ་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བྱེད་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྒྲག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བྱེད་དགུ་བཅུ་པོ་བཏོན་ཟིན་པ་དེ་ལའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྟུང་བྱེད་གདོན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་འདུལ་བ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ། བམ་པོ་བཞི་བཅུ་གཉིས་པ། ད་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་བཤགས་པ་གདོན་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། སྡོམ་ལ། གྲོང་དང་ཁྱིམ་གཞན་ཉིད་དང་ཡང༌། །སློབ་པ་རྣམས་དང་དགོན་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཕན་པ་གསུངས་པ་ཡིས། །སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྡོམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་དོན་དང༌། དགོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་བཞི་སྟེ། དགེ་སློང་མ་ལས་ཟས་ལེན་པའི་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང༌། གྲལ་རིམས་སུ་མ་ཕེབས་པར་འདྲིམ་དུ་བཅུག་པ་མ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང༌། བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང༌། ནགས་བརྟགས་པ་ལས་གྱུར་པའི་སོ་སོར་ བཤགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་གདོན་པའི་ལུང་དབོག་པ་བསྟན་ཏོ། །སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཞས་བྱ་བ་ནི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པའི་རྣམ་པས་མཐོལ་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་བཞི་པོ་དག་གོ །ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་གསོ་སྦྱོང་འདོན་པའི་ཚེ་འདུལ་བ་འཛིན་པའི་བཏོན་ལས་འབྱུང་པོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་མ་ལས་ཟས་ལེན་པའི་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་ཀ་ལན་དཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ།། ཡུལ་རྡོ་འཇོག་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པ་ནོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་ནོར་གྱིས་འགྲན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར
Chinese
如是不说，即如是执持，名为堕罪之安立应宣说。彼者，名为九十堕罪已出者。余者如前。堕罪之除遣已说竟。། །།别解脱经广释·律所有中摄略。卷四十二。今当说别解脱之忏悔除遣。是故。于颂云：城邑及余家，自身以及诸，学徒与僧园，佛说利益故，应别别忏悔。如是说。于颂者，名为词之义，必要如前。应别别忏悔之法有四：谓从比丘尼取食之应别别忏悔，于次第未至令行乞，不遮止之应别别忏悔，毁坏学处而入俗家之应别别忏悔，从林观察所出之应别别忏悔。应如颂之句及次第而结合。具寿等，此等四种应别别忏悔之法者，由半月半月诵别解脱经而出也，如是者，显示应别别忏悔之除遣教证。应别别忏悔之法者，名为以发露罪之相而告白也。其即是执持无罪之相故，名法。此等四者，名为下文所出之四者。半月半月诵别解脱经而出者，名为半月半月诵长净时，显示从持律者之所出而出者。其中，从比丘尼取食之应别别忏悔之缘起者，佛薄伽梵住于王舍城之光明园迦兰陀迦处。于石掷处，有富裕家主，财富多，受用大，受用宽广且广大，具有多闻天子之财物。有以财物与多闻天子相匹敌者，彼从同族中娶妻后，彼与彼一同嬉戏，欢喜，受用喜乐。
English
As it is not spoken, it is held as it is, which is called the establishment of the downfall and should be declared. That is, the ninety downfalls have been mentioned. The rest is the same as before. The removal of the downfall has been explained. The Extensive Explanation of the Pratimoksha Sutra, Collected from All the Vinayas. Volume Forty-two. Now, the confession and removal of the Pratimoksha will be explained. Therefore, in the verse: "Towns and other houses, oneself and also, disciples and monasteries, because the Buddha spoke of benefit, one should confess separately." It is said. In the verse, it is called the meaning of the words, and the necessity is the same as before. There are four dharmas to be confessed separately: namely, the confession of taking food from a bhikkhuni, the confession of not preventing someone who has not arrived in order from begging, the confession of destroying the precepts and entering a lay household, and the confession of arising from the forest observation. The verses of the verse should be combined according to the order. Venerable ones, these four dharmas to be confessed separately arise from reciting the Pratimoksha Sutra every half month, which shows the removal of the confession to be confessed separately. The dharma to be confessed separately is called confession in the form of revealing sins. It is called dharma because it holds the characteristic of being innocent. These four are called the four that will appear below. The one who recites the Pratimoksha Sutra every half month is called the one who recites the Posadha every half month, showing that it comes from the one who holds the Vinaya. Among them, the origin of the confession of taking food from a bhikkhuni is that the Buddha Bhagavan was staying in the Kalanda place of the Light Garden in Rajagriha. In the place of throwing stones, there was a wealthy householder, with much wealth, great enjoyment, wide and vast enjoyment, possessing the wealth of the son of Vaishravana. There was one who rivaled the son of Vaishravana in wealth. After he took a wife from the same clan, he played with her, rejoiced, and enjoyed happiness.
Tibetan
་བྱེད་དོ། །དེའི་ཆུང་མ་ལ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སེམས་ཅན་ཞུགས་པར་གྱུར་ནས་དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་དགུ་འདས་ཏེ་བཅས་པ་ན། བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་བ་བལྟ་ན་སྡུག་པ། མཛེས་པ། མིག་ཨུཏྤ་ལ་འདྲ་བ། ཨུཏྤ་ལའི་དྲི་དང་ལྡན་པ། ཨུཏྤ་ལའི་ཟེ་འབྲུའི་མདོག་འདྲ་བ་ཅིག་བྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཉིད་དུ་དག་འདུས་ཤིང་ལྷགས་ནས་ཞག་བདུན་གསུམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་བཅས་པའི་བཙས་སྟོན་རྒྱ་ཆེར་བྱས་ནས་བུ་མོ་འདིའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས་དེའི་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཉེ་དུ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གང་གི་ཕྱིར་བུ་མོ་འདིའི་མིག་ཨུཏྤ་ལ་འདྲ་བ་ཨུཏྤ་ལའི་དྲི་དང་ལྡན་པ། ཨུཏྤ་ལའི་ཟེའུ་འབྲུའི་མདོག་འདྲ་བ་དེའི་ཕྱིར་བུ་མོ་འདིའི་མིང་ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་ཅེས་བྱ་བར་གདགས་སོ་ཞེས་དེའི་མིང་ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་ཅེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །དེ་བསྲིངས་ཤིང་བསྐྱེད་ནས་ཆེན་མོར་གྱུར་ཏེ་ཁྱིམ་སོ་བཟུང་བའི་རིམ་གྱིས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བཏུལ་ཏེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་པོ་གཽ་ཏ་མི་ལ་གཏད་དེ་དེས་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོག་པར་བྱས་ཏེ། གདམས་ངག་བྱིན་ནས་དེ་གཅིག་པུ་བདེན་པ་བག་ཡོད་པ་བརྟུན་པ་དང་ལྡན་པས་བདག་ཉིད་གཏང་བར་གནས་པ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ངའི་ཉན་ཐོས་མ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་མཐུ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་འདི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་བསོད་སྙོམས་བརྒྱུས་ནས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕུད་དང་པོར་དགེ་འདུན་ལ་འབུལ་ཞིང༌། ཕྱིས་གཞན་དུ་བརྒྱུས་ཏེ་བདག་ཉིད་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །ཅི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དེ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་ནས་དེས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕུད་དེ་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་བརྒྱུས་པ་དང༌། དགེ་སློང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ཞིག་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་དེ་སྤྱོད་ཡུལ་མི་མཁས་པས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པ་དེ། ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་གིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་དམ། འཕགས་པ་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་དོ། །དེས་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་བསོད་སྙོམས་པ་དེ་ལ་ཕུལ་ནས་དེའི་ཟན་ཆད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཉེ་དགས་དེ་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། སྲིང་མོ་འདི་ནི་དགེ་འདུན་ལ་མངོན་པར་དད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་
Chinese
做着。在那之后，他的妻子在另一个时候怀孕了，过了八个月或九个月，生下了一个容貌姣好、赏心悦目、美丽动人、眼睛像乌 উৎপল花（藏文：ཨུཏྤ་ལ་，梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）、带有乌 উৎপল花香气、颜色像乌 উৎপল花蕊的女儿。在她出生后，亲戚们聚集在一起，举行了为期二十一天的盛大诞生庆祝活动，并为这个女孩取名字。亲戚们说：因为这个女孩的眼睛像乌 উৎপল花（藏文：ཨུཏྤ་ལ་，梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花），带有乌 উৎপল花香气，颜色像乌 উৎপল花蕊，所以这个女孩的名字应该叫乌 উৎপল花色。于是，她的名字就被叫做乌 উৎপল花色。她被抚养长大，长大成人后，到了结婚的年龄。后来，在另一个时候，具寿大目犍连调伏了她，使她获得了入流果，并将她献给了世尊。世尊将她托付给大 प्रजापती（藏文：སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ，梵文天城体：प्रजापती，梵文罗马拟音：prajāpatī，汉语字面意思：生主）乔答弥，乔答弥让她出家并受具足戒。乔答弥给予她教诫，她独自一人，真实、谨慎、精进地安住，从而现证了阿罗汉果。之后，世尊对众比丘说：比丘们，在我的女声闻弟子中，神通广大、威力强大的，就像这位比丘尼乌 উৎপল花色一样，是最殊胜的。乌 উৎপল花色的行为是，乞食后，首先将最好的食物供养僧团，然后自己再吃。有一次，她去乞食，将乞食的食物首先供养僧团，然后在自己食用的时候，一位突然到来的比丘也来乞食，因为他不熟悉乞食的规矩，所以什么也没得到。乌 উৎপল花色看到后，说道：尊者，您什么也没得到吗？尊者，您什么也没得到啊。她将自己的乞食所得供养给了那位乞食者，导致自己断了食。亲戚们看到后，心想：这位姐妹仅仅是对僧团非常虔诚而已，
English
doing. After that, his wife became pregnant at another time, and after eight or nine months, she gave birth to a daughter who was beautiful in appearance, pleasing to the eye, beautiful, with eyes like an Utpala flower (Tibetan: ཨུཏྤ་ལ་, Sanskrit Devanagari: उत्पल, Sanskrit Roman transliteration: utpala, Chinese literal meaning: blue lotus), with the fragrance of an Utpala flower, and the color like the stamen of an Utpala flower. Immediately after her birth, relatives gathered together and held a grand birth celebration for twenty-one days, and they proceeded to name the girl. The relatives said: Because this girl's eyes are like an Utpala flower (Tibetan: ཨུཏྤ་ལ་, Sanskrit Devanagari: उत्पल, Sanskrit Roman transliteration: utpala, Chinese literal meaning: blue lotus), with the fragrance of an Utpala flower, and the color like the stamen of an Utpala flower, therefore this girl's name should be called Utpalavarna (Color of Utpala). Thus, her name was called Utpalavarna. She was raised and grew up, and when she became an adult, she reached the age of marriage. Later, at another time, the Venerable Great Maudgalyayana tamed her, causing her to attain the fruit of Stream-entry, and offered her to the Blessed One. The Blessed One entrusted her to the Great Prajapati (Tibetan: སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ, Sanskrit Devanagari: प्रजापती, Sanskrit Roman transliteration: prajāpatī, Chinese literal meaning: Lord of Beings) Gautami, who ordained her and gave her full ordination. Gautami gave her instructions, and she dwelt alone, truthfully, cautiously, and diligently, thereby realizing Arhatship. Then, the Blessed One said to the monks: Monks, among my female disciples who are great in miraculous powers and mighty, this Bhikshuni Utpalavarna is the most excellent. Utpalavarna's practice is to beg for alms, and first offer the best food to the Sangha, and then eat it herself. Once, she went to beg for alms, and first offered the alms food to the Sangha, and then when she was about to eat it herself, a monk who had suddenly arrived also came to beg for alms, and because he was not familiar with the rules of begging, he did not get anything. Utpalavarna saw this and said: Venerable, did you not get anything? Venerable, you did not get anything. She offered her own alms to that beggar, causing herself to go without food. The relatives saw this and thought: This sister is merely very devoted to the Sangha,