Tibetan
་དག་གིས་བདག་ཅག་གི་ཕྱིར་བསོད་སྙོམས་དག་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་སྲིད་མོ་དག་ནད་མེད་པར་གྱུར་ཅིག །དགེ་ སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་ཤེས་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་ཟས་བཟར་རུང་ངམ། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རུང་བ་ཡང་སྲིད་མི་རུང་བ་ཡང་སྲིད་དེ། ཇི་ཁོ་བོ་ཅག་ལྟོགས་ཏེ་འཆི་བར་བྱ་འམ། ཞེས་ཟེར་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་ཟས་ཟ་བར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། དྲུག་སྡེ་དག་ལ་རྨས་ནས། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། རུང་བ་མ་ཡིན་པ། ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་རྣམ་པར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཤེས་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་ཟས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ལྟོ་འདུན། ཉེས་པ་ནི་དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་ཟས་ཟ་བའོ། །གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་འདུག་པ་དེ་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་བྱེད་དུ་འཇུག་སྟེ། ཚོང་དང་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཐའོ། །དེས་དགོན་པར་ཞིང་རྨོས་ནས་ས་བོན་བཏབ་སྟེ། ཞིང་དེའི་དྲུང་དུ་སྤྱིལ་བུ་བྱས་ནས་ཟོང་ཐོགས་ཏེ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་ངོ༌། དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་པ་ཞིག་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་ན། མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ནས། དེས་དེར་བྱུལ་བ་ན་ཞིང་དེའི་དྲུང་ན་སྤྱིལ་བུ་ཞིག་འདུག་པ་མཐོང་ནས། དེས་བསམས་པ། ཕྱོགས་འདི་གོ་སྐབས་དབེན་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ཉིད་དུ་འདུག་པར་བྱའོ་སྙམ་པས། དེས་དེ་ཉིད་དུ་འདུག་པར་བརྩམས་ཏེ། མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམ་རྒྱུས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་གནས་འཆའོ། །དེར་མིའི་དྲིས་རི་དགས་དང་བྱ་འགའ་ཡང་མི་འོང་ཞིང་དེར་ལྷས་ཀྱང་དུས་དང་དུས་སུ་ཆར་གྱི་རྒྱུན་ལེགས་པར་ཕབ་པས་ཞིང་དེ་ ཤི
Chinese
愿那些为了我们而准备布施的妇女们，都能够无病安康！众比丘说：你们明知是比丘尼准备的食物，可以吃吗？六群比丘说：可以吃的也有，不可以吃的也有，难道我们要饿死吗？说完后，那些少欲的比丘们就呵斥道：你们这些比丘，为什么吃比丘尼准备的食物？还进行诽谤，恶语相向。当时，众比丘将此事禀告了世尊。之后，世尊针对此事、这个缘起、这个情况，召集了比丘僧团，呵责六群比丘说：你们的行为不像沙门，不随顺正法，是不允许的，是不合规矩的，出家人不应该做这样的事情！世尊从多个方面批评了他们，并看到了制定戒律的十种利益，因此我的声闻弟子们应该这样诵读学习戒律的基础：如果哪个比丘明知故犯地吃比丘尼准备的食物，就犯了堕罪。世尊制定了这条戒律。地点是舍卫城（Śrāvastī，古印度城市名，今北方邦境内）。人物是六群比丘。烦恼是贪吃。罪过是吃比丘尼准备的食物。制定戒律的缘起是，佛陀世尊住在舍卫城（Śrāvastī，古印度城市名，今北方邦境内）的祇陀林给孤独园。舍卫城（Śrāvastī，古印度城市名，今北方邦境内）里住着一个户主，他从事两种行业：商业和农业。他在寺院的田地里耕种播种，然后在田边建了一个小屋，带着货物去了其他地方。一位托钵的比丘在游方时，来到了舍卫城（Śrāvastī，古印度城市名，今北方邦境内）。他在那里游荡时，看到田边有一个小屋，心想：这个地方很僻静，适合居住。于是他开始在那里居住，在舍卫城（Śrāvastī，古印度城市名，今北方邦境内）托钵，并在那里安顿下来。那里人迹罕至，连鹿和鸟也很少来，而且天神也时常降下甘霖，所以那片田地
English
May those women who have prepared alms for us be free from illness! The monks said: Do you knowingly eat food prepared by nuns? The group of six said: Some can be eaten, and some cannot be eaten. Are we to starve to death? After saying this, those monks with few desires scolded: Why do you monks eat food prepared by nuns? They also slandered and spoke harshly. At that time, the monks reported this matter to the Blessed One. Then, the Blessed One, regarding this incident, this origin, and this situation, gathered the monastic community of monks and rebuked the group of six, saying: Your behavior is not like that of a renunciant, it is not in accordance with the Dharma, it is not permissible, it is not in accordance with the rules, and a renunciant should not do such things! The Blessed One criticized them in many ways and saw the ten benefits of establishing precepts. Therefore, my disciples should recite and study the basis of the precepts as follows: If any monk knowingly eats food prepared by a nun, he commits a transgression. The Blessed One established this precept. The place was Śrāvastī. The people were the group of six. The affliction was greed for food. The offense was eating food prepared by a nun. The origin of establishing the precept was that the Buddha, the Blessed One, was residing in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Śrāvastī. In Śrāvastī, there lived a householder who engaged in two kinds of work: commerce and agriculture. He plowed the fields of the monastery and sowed seeds, then built a hut by the field and went to other places with his goods. A mendicant monk, while traveling, arrived in Śrāvastī. As he wandered there, he saw a hut by the field and thought: This place is secluded, it is suitable to live here. So he began to live there, begging for alms in Śrāvastī and settling there. There, people rarely came, even deer and birds rarely came, and the gods also regularly sent down rain, so that field
Tibetan
ན་ཏུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ཡང་དོན་ལེགས་པར་གྲུབ་སྟེ་བཀྲ་ཤིས་ཤིང་བདེ་བར་འོངས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་རྫས་སྦས་ནས་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། ཟན་ཟོས་པ་དང་ཆུང་མས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་ཁྱོད་ཀྱིས་དགོན་པའི་ཞིང་དེ་ལས་བོན་བཏབ་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་བཞུད་ན། གལ་ཏེ་ས་བོན་གྱི་སྐྱིན་པ་ཙམ་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏམ་ཇེ་གཟིགས་ཤིག །ཁྱིམ་བདག་དེ་དེར་སོང་བ་དང༌། ཇི་ཙམ་དུ་ཞིང་དེ་ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་འདིར་རིབ་མ་ཡང་མ་བྱས། སྲུང་བའི་མི་འགའ་མ་བཞག་པར་ཞིང་ལོ་ཏོག་ཤིན་ཏུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ནས་དེས་དེར་བྱུལ་བ་དང་མིའི་རྗེས་མཐོང་ནས་དེ་རྗེ་བ་ཞིན་དུ་སྤྱིལ་བུ་དེར་སོང་བ་དང༌། ཇི་ཙམ་ན་དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་པ་ཞིག་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་འདུག་པ་མཐོང་ནས། དེས་བསམས་པ། འདིའི་མཐུས་ཞིང་འདི་ཤིན་ཏུ་ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་སྤྱིལ་བུ་འདི་ན་བཞུགས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཞིང་འདི་བདག་གི་ལགས་ཀྱི། འཕགས་པས་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་དང་ཚེམས་ཤིང་དག་ཇི་བདེར་ལོངས་སྤྱད་དུ་གསོལ། འཕགས་པ་སང་བདག་གི་སྡུམ་པར་བསོད་སྙོམས་གསོལ་བར་ཅི་གནང་ཞེས་མགྲོན་དུ་བོས་ནས་དེ་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ། ཆུང་མས་ཟས་གཙང་ཞིང་བསོད་པ་དག་སྟ་གོན་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་མ་སྦོམ་དགའ་མོ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་ནས་དེ་མཐར་གྱིས་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ན་ཁྱིམ་དེར་ཞུགས་ཏེ་སྨྲས་པ། མཚན་བཟངས་ཨ་རོག་གྱ་བསོད་སྙོམས་བྱིན་ཅིག་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མས་སྨྲས་པ། འཕགས་མ་བདག་གིས་བསོད་སྙོམས་པ་ཞིག་སྤྱན་དྲངས་པ་དེ་མཆིས་ཏེ། ཟན་བཅད་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་བས་བདག་བྲལ་གྱི་རེ་ཞིག་བཞུད་ཅིག །སྦོམ་དགའ་མོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁོ་མོས་བསོད་སྙོམ་པ་དེ་ཁྲིད་དེ་འོངས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་མོ་ལ་བསོད་སྙོམས་སྦྱིན་ནམ། དེས་སྨྲས་པ། གསོལ་ལོ། །སྦོམ་དགའ་མོས་བསམ་པ། དགེ་སློང་གཞན་དག་གིས་བསོད་སྙོམ་ལ་རྒྱུས་ནས་དེ་ཙམ་ཕྱིར་འབྱུང་བས་ གང་གཟོད་འཇུག་པ་དེ་བསོད་སྙོམས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོར་སོང་སྟེ་བསྡད་དོ། །བསོད་སྙོམས་པ་དེས་ཀྱང་བསམས་པ། དེང་བདག་གིས་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་མི་དགོས་པས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཏྲོན་བྱ་ཞིང་དུས་ཤེས
Chinese
于是，（农作物）变得非常丰盛。那位户主的事情也顺利完成，吉祥安康地回来了。之后，户主藏好财物，洗漱完毕，吃完饭后，他的妻子说：‘王之子，您在那座寺庙的田地里播种后，就要去往其他地方了，看看是否至少能收回种子的成本吧。’户主去了那里，当他看到那片田地里的庄稼非常丰盛时，他心想：‘我在这里既没有除草，也没有留下任何看守的人，这片田地的庄稼怎么会如此丰盛呢？’于是他在那里巡视，看到了人的脚印，他沿着脚印来到那间茅屋。当他看到一位托钵比丘以跏趺坐的姿势坐在那里时，他心想：‘这片田地的庄稼如此丰盛，一定是他的功劳。’于是他说：‘圣者，您住在这间茅屋里吗？’他说：‘是的，我是户主。’户主说：‘圣者，这片田地是我的，请圣者随意享用鲜花、果实和嫩枝。圣者，明天能否请您到我的寒舍来接受供养？’这样邀请后，他回到了家中，让妻子准备干净美味的食物。当时，比丘尼粗欢喜，早上穿好裙子，拿着钵和法衣，前往舍卫城托钵乞食，她逐渐地托钵乞食，来到那户人家，说道：‘吉祥的施主母，请布施食物。’户主的妻子说：‘圣母，我请了一位托钵者，如果中断供养是不好的，请您稍等片刻。’粗欢喜说：‘如果她带着那位托钵者来了，你会布施给我吗？’她说：‘会的。’粗欢喜心想：‘其他比丘托钵乞食后都会从那里出来，谁先进入就是托钵者。’于是她来到城门口坐了下来。那位托钵者也心想：‘今天我不需要托钵乞食，应该做善事，并且知道时间。’
English
Then, (the crops) became very abundant. That householder's affairs were also successfully completed, and he returned auspiciously and peacefully. After that, the householder hid his wealth, washed up, and after eating, his wife said, 'Son of the king, you sowed seeds in that field of the monastery and are about to go to another place, please see if at least the cost of the seeds can be recovered.' The householder went there, and when he saw that the crops in that field were very abundant, he thought, 'I have neither weeded here, nor left any guards, what is the reason that the crops in this field are so abundant?' So he patrolled there, saw human footprints, and followed the footprints to that hut. When he saw a mendicant bhikkhu sitting there in a lotus position, he thought, 'The crops in this field are so abundant, it must be due to his merit.' So he said, 'Venerable one, do you live in this hut?' He said, 'Yes, I am the householder.' The householder said, 'Venerable one, this field is mine, please feel free to enjoy the flowers, fruits, and tender branches. Venerable one, would you please come to my humble abode tomorrow to receive alms?' After inviting him in this way, he returned home and had his wife prepare clean and delicious food. At that time, the bhikkhuni Thullananda, in the morning, put on her skirt, took her bowl and robes, and went to Shravasti to beg for alms. She gradually begged for alms and came to that house, saying, 'Auspicious mistress, please give alms.' The householder's wife said, 'Reverend Mother, I have invited a mendicant, it would be bad to interrupt the offering, please wait a moment.' Thullananda said, 'If she brings that mendicant, will you give alms to me?' She said, 'Yes.' Thullananda thought, 'Other bhikkhus will come out from there after begging for alms, whoever enters first is the mendicant.' So she went to the city gate and sat down. That mendicant also thought, 'Today I don't need to beg for alms, I should do good deeds and know the time.'
Tibetan
་པར་བྱ་ཏེ་འགྲོའོ་སྙམ་ནས་དེས་དུས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་པར་བརྩམས་པ་དང༌། དེ་སྦོམ་དགའ་མོས་མཐོང་ནས་བསམས་པ། བསོད་སྙོམས་པ་དེ་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེ་ལ་དྲིས་པ། འཕགས་པ་སྡུམ་པ་ག་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་སྤྱན་མ་དྲངས་སམ། སྲིད་མོ་གཡར་དྲངས་སོ། འཕགས་པ་བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་དེར་ཁྱོད་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དོ། །དེས་སྨྲས་པ། སྲིང་མོ་ཅི་ཁོ་བོས་ཁྱོད་ལ་ཁོ་བོའི་བསྔགས་པ་རྗོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་སམ། འཕགས་པ་བཀའ་མ་སྩལ་ཏོ། །བསོད་སྙོམས་པ་དེས་བསམས་པ། འདི་ནི་དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་ཟས་ཡིན་པར་གྱུར་གྱི་བདག་གི་ཟན་བཅད་པ་ནི་བླའི་བདག་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་དེས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་བརྩམས་པ་དང༌། སྦོམ་དགའ་མོས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་གི་ཁྱོད་ཀྱི་གདུང་ཡང་མ་འཚལ་མཚན་ཡང་མ་འཚལ་བས་བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་རེ་སྐན། བསོད་སྙོམས་པས་སྨྲས་པ། སྲིང་མོ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་སྔ་མ་བདེན་ན་ནི་ཕྱི་མ་བརྫུན་ལ། གལ་ཏེ་ཕྱི་མ་བདེན་ན་ནི་སྔ་མ་བརྫུན་ནོ་ཞེས་དེ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་སྤྱིལ་བུ་དེ་ཉིད་དུ་སོང་ནས་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་ལས་མད་ངས་མ་ཡལ་བ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཏྲོན་བྱས་ནས་གང་གི་ཚེ་ལུས་ལས་མད་ངས་ཡལ་བ་དེའི་ཚེ་ན་གློས་ཕ་བ་སྟེ་ཉལ་བ་དང༌། བསོད་སྙོམས་པ་གཞན་དག་འོངས་ཏེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཟས་གཞན་གྱི་ཡིན་ཞེས་ཏེ་ལྟོ་ཡང་གཞན་གྱི་ཡིན་སྙམ་མམ། ཇི་ཙམ་གྱིས་གློས་ཕབ་སྟེ་ཉལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཟས་ཟོས་སོ། །སུས་ཟོས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཟོས་སོ། །ཁོ་བོས་མ་ཟོས་སོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གློས་ཕབ་སྟེ་ཉལ། དེས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རྒྱས་པར་བརྗོད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྔར་ཁྱིམ་དུ་བོས་པ་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་འདོད་པ་དང༌། བསླ་ པ་ལ་གུས་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པ་དང༌། དེའི་ཤས་ཆེ་བ་དང༌། དེ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་མཛད་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་སྔ་མ་ནི་བཅས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་གནང་བ་ཡིན་ཏེ། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་
Chinese
想著應該這樣做才走，他知道時間後，早上穿好下裙，拿著缽和法衣，開始去舍衛城乞食。那時，斯瓦姆達嘎莫看見他，心想：這個乞食者就是這個人。於是問他：尊者，您沒有被邀請到某某地方的斯杜姆巴嗎？您借了西德莫嗎？尊者，我會在您家裡讚美您。他說：姊妹，我曾經叫你讚美我嗎？尊者，您沒有說過。那個乞食者心想：這一定是比丘尼安排的食物，如果我斷了糧食，那我就會連同墮落一起墮入地獄，這樣不行。於是他開始返回。斯瓦姆達嘎莫說：尊者，我既不知道您的種姓，也不知道您的名字，所以我希望讚美您。乞食者說：姊妹，如果妳前面的話是真的，那後面的話就是假的；如果後面的話是真的，那前面的話就是假的。說完，他就返回到那個茅屋裡，只要身體上的疲勞還沒有消失，他就一直專注於善的一面。當身體上的疲勞消失時，他就放下頭睡覺。其他乞食者來了，對他說：難道你認為食物是別人的，肚子也是別人的嗎？他放下頭睡覺多久，就吃了多久的食物。誰吃的？你吃的。我沒吃。那麼為什麼放下頭睡覺？他把當時的情況詳細地告訴了比丘們，比丘們向世尊稟告。世尊說：因此，除了之前在家裡被邀請的以外。之後，世尊讚美了想要學習、恭敬學習、減少學習用品的人，並對比丘們說了與此相符、大部分與此相關、與此相應的佛法。世尊對比丘們說：比丘們，因此，前面的是遮止，這是開許。我的聲聞們應該這樣背誦學習的基礎：再者，比丘
English
Thinking that he should do so and leave, he knew the time and put on his lower garment in the morning. Taking his bowl and robes, he began to enter Shravasti for alms. Then, Svamdagamo saw him and thought: This almsman is the one. So he asked him: Venerable, were you not invited to a certain place called Stumba? Did you borrow Sidmo? Venerable, I will praise you in your house. He said: Sister, did I ever tell you to praise me? Venerable, you did not say so. The almsman thought: This must be food arranged by a bhikkhuni. If I cut off my food, then I will fall into hell along with the fall, which is not right. So he began to return. Svamdagamo said: Venerable, I do not know your lineage or your name, so I hope to praise you. The almsman said: Sister, if your previous words are true, then the latter words are false; if the latter words are true, then the former words are false. Having said that, he returned to that hut, and as long as the fatigue in his body had not disappeared, he focused on the good side. When the fatigue in his body disappeared, he put down his head and slept. Other almsmen came and said to him: Do you think that the food is someone else's and the stomach is someone else's? For as long as he put down his head and slept, he ate food. Who ate it? You ate it. I did not eat it. Then why did you put down your head and sleep? He told the bhikkhus in detail about the situation at that time, and the bhikkhus reported to the Blessed One. The Blessed One said: Therefore, except for those who were invited at home before. After that, the Blessed One praised those who wanted to learn, respected learning, and reduced the supplies for learning, and spoke to the bhikkhus about the Dharma that was in accordance with this, mostly related to this, and corresponding to this. The Blessed One said to the bhikkhus: Bhikkhus, therefore, the former is prohibited, and this is permitted. My Shravakas should recite the basis of learning the Vinaya in this way: Furthermore, a bhikkhu