Tibetan
ལ་བ་དང་ལྡན་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་དམ། བསྒོ་བ་ཉིད་དམ་མི་སློབ་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་འདྲི་བའི་བར་དུ་ཞེས་ཟེར་བ་ཉིད་དང༌། གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་བྱིས་པ་འམ། རྨོངས་པ་འམ། མི་གསལ་བའམ། མི་མཁས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་གིས་བསླབ་པ་འདི་ལ་མི་སློབ་པོ་ཞེས་མི་ཤེས་པ་ཉིད་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་བརྗོད་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། བསླབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་སྤོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལམ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་སྤོང་བའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་བསླབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པའི་དགེ་སློང་སྨྲ་བ་པོ་འདུལ་བ་དང་ལྡན་པའི་བསླབ་པའི་ཡུལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་བྱིས་པ་དང༌། རྨོངས་པ་དང༌། མི་གསལ་བ་དང༌། མི་མཁས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ལྟུང་བ་འབྱིན་པ་པོས་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་འདུལ་བ་དང་ལྡན་པའི་བསླབ་པའི་ཡུལ་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། བྱིས་པ་དང༌། རྨོངས་པ་དང༌། མི་གསལ་བ་དང༌། མི་མཁས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་བསླབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་སྤོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བསླབ་པ་ཐུན་མོང་གི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དགེ་སློང་མ་ལ་ཡང་བསྒྲགས་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཀུན་ཤེས་པར་འདོད་པས་ཀྱང་བསླབ་པ་དེ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དྲི་བར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་སྤོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་བདུན་ཅུ་ལྔ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སོ་སོར་ཐར་པ
Chinese
是否应说，应对此具足功德的学处进行学习？或者，是否应说，是教诫本身，还是不学习之因的实物？应说直到询问比丘、经部持者、律部持者和本母持者为止。对于能理解者，如果因其是孩童、愚昧、不清晰或不精通，而宣称“你因你的话语而不学习此学处”，即是宣告其不了解。如果这些条件不完整，则应根据情况进行呵责。行为的行为的堕落是恶作，即开始实施舍弃学处之近住的堕罪之行为，直到实际完成为止，都是恶作。对于实际完成，每实施一个不同的行为，就有一个恶作。对于经部中所说的舍弃学处之近住的所有情况，都是恶作。行为的行为的堕落是微细的恶作，即有多少行为，就有多少行为的行为，行为恶作的行为也是恶作，即是微细的恶作。没有堕落的情况是，如果学处之近住的比丘是善于言辞者，具足调伏，且明了学处之境，即使不是孩童、愚昧、不清晰或不精通，但如果堕落者没有如此认为，则没有堕落。或者，完全是具足调伏的学处之境不明显，且是孩童、愚昧、不清晰或不精通，则没有堕落。对于初学者、疯癫者、心烦意乱者和受痛苦所逼者，没有堕落。应学之处是，比丘应在一切境地、一切情况下，不依止一切会导致舍弃学处之近住的堕罪的行为。对于共同的学处之境，也应对比丘尼进行宣告。想要完全了解的比丘也应对此学处进行学习。也应询问比丘、经部持者、律部持者和本母持者。修正之处与之前相同。舍弃学处之近住的堕罪七十五条已经宣说完毕。 别解脱
English
Should it be said that this basis of learning, which possesses qualities, should be studied? Or, should it be said that it is the admonition itself, or the actual object that is the cause of not learning? It should be said that it is until questioning the bhikshu, the holder of sutras, the holder of vinaya, and the holder of the root texts. For one who is able to understand, if, because they are a child, foolish, unclear, or unskilled, they proclaim, "You do not study this training because of your words," it is proclaiming that they do not understand. If these conditions are not complete, then one should rebuke accordingly. The downfall of the action of the action is an offense, that is, having begun the action of the downfall of abandoning the proximity to the training, until the actual completion, it is an offense. For the actual completion, for each different action that is performed, there is a separate offense. For all the circumstances of abandoning the proximity to the training that are spoken of in the sutras, there is an offense. The downfall of the action of the action is a subtle offense, that is, as many actions as there are, there are that many actions of the action, and the action of the offense of the action is also an offense, that is, it is a subtle offense. The absence of downfall is when the bhikshu who is in proximity to the training is eloquent, possesses discipline, and clearly knows the object of training, even if they are not a child, foolish, unclear, or unskilled, but if the one who causes the downfall does not perceive it as such, then there is no downfall. Or, if the object of training that possesses discipline is completely unclear, and is a child, foolish, unclear, or unskilled, then there is no downfall. For the beginner, the insane, the mentally disturbed, and those who are afflicted by feelings, there is no downfall. What should be learned is that the bhikshu should, in all circumstances and in all situations, not rely on any actions that would lead to the downfall of abandoning the proximity to the training. For the common object of training, it should also be proclaimed to the bhikshuni. The bhikshu who wishes to fully understand should also study this training. One should also question the bhikshu, the holder of sutras, the holder of vinaya, and the holder of the root texts. The correction is the same as before. The seventy-five downfalls of abandoning the proximity to the training have been spoken of. The Pratimoksha
Tibetan
འི་མདོ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་འདུལ་བ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ། དྲི་མ་མེད་པའི་བཤེས་གཉེན།
Chinese
广释经 律海总集 无垢友。
English
Extensive Commentary on the Sutra, A Compendium from the Vinaya, The Immaculate Friend.