Tibetan
་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ། དགེ་སློང་འདི་ཁ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དགེ་སློང་ མ་ལ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ངེ་ཉིད་དམ་གཞན་ཉིད་ལ་སྨྲ་ན། ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་ལ་སྨྲས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བ་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །བཟའ་བ་ལྔ་དང༌། བཅའ་བ་ལྔ་དང༌། དགེ་སློང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བས་ཕྱར་ཀ་གཏོང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དགེ་སློང་མ་ལ་སྟོན་པའི་དགེ་སློང་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་མ་ལ་སྟོན་པའི་དགེ་སློང་དང༌། ཟས་ཅུང་ཟས་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལ་དགེ་སློང་འདི་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དགེ་སློང་མ་ལ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཕྱར་ཀ་གཏོང་བ་དང༌། དེ་ཉིད་དམ་གཞན་ལ་སྨྲས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལམ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །དགེ་སློང་མ་ལ་སྟོན་པའི་དགེ་སློང་མ་ཆགས་པ་དང༌། ཉམས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མ་ལ་སྟོན་པའི་དགེ་སློང་མ་ཆགས་པ་དང༌། ཉམས་པ་ལ་ཉེ་བྱས་སོ། །ཕ་རོལ་པོས་དོན་མགོ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དགེ་སློང་མ་ལ་སྟོན་པ་བདེན་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་མའི་ ཆོས་འདྲི་བ་ལ་མི་འཇིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དགེ་སློང་ལ་ཟས་དབུལ་བར་བྱའོ། །རྒྱ་ཅང་དང༌། ཤུར་བུ་དང༌། ལྕག་པོད་དང༌། ཤུར་བུ་ཕྲེའུ་ཡང་དབུལ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་དེ་དག་བླང་བར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་ཉི་ཤུ་གསུམ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།གོས་སྦྱིན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཚོང་དཔོན་ཞིག་འདུག་པ་དེས། རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད་དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་རྒས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཉེ་དུ་ཟད་པར་གྱུར་ཅིང༌། ནོར་ཟད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཟད་པར་གྱུར་ནས་དེས་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་ཁོ་བོས་ད་ནོར་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཀྱི་ཁོ་བོ་རབ་ཏུ་འབྱུང་དུ་འགྲོའོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ཆུང་མ་འདི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོ་གཽ་ཏ་མའི་ལ་གསོལ་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་སོ། །རང་ཡང་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་གསོལ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་དེ་གྲགས་ཤིང་བསོད་ནམས་ཆེ་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཉན་ཡོད་པའི་ཚོང་དཔོན་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཐོས་ནས། དེ་ལ་ཆོས་གོས་དང༌། བསོད་སྙོམས་དང༌། གནས་མལ་དང༌། ན་བའི་རྐྱེན་དང༌། སྨན་གྱི་ཡོ་བྱད་དག་འབུལ་བས་དེས་དེ་དག་གྲུབ་པོ། །དེས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སྣམ་སྦྱར་དམར་སེར་གྱོན་ཏེ། དགེ་སློང་མ་དེའི་དབྱར་ཁང་དུ་སོང་བ་དང༌། དགེ་སློང་མ་དེས་དེའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མདུན་དུ་འདུག་ནས་དེའི་སྣམ་སྦྱར་དེ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྟོག་ནས། དགེ་སློང་དེས་སྨྲས་པ། སྲིང་མོ་སྣམ་སྦྱར་འདི་འདོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ལྷའི་གནས་ཀྱི་ལྷག་མ་བཞིན་དུའོ། །དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་འདི་ལ་སྣམ་སྦྱར་ འདི་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང༌། བདག་གིས་སྣམ་སྦྱར་གཞན་བཙེམ་པར་བྱའོ། སྙམ་ནས་དེས་དེ་ལ་སྣ་མ་སྦྱར་དེ་བྱིན་ཏེ་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཀོ་ས་ལ་དག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུར་གཤེགས་པས་དགེ་སློང་དེ་སྣམ་སྦྱར་མེད་པར་ཆོག་གོས་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པས་ལྗོངས་རྒྱུར་འགྲོ་བ་གཟིགས་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྨྲས་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དེ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱས་པར་
Chinese
比丘为了少许食物的缘故，不是为了开示，如果对比丘尼说：“这位比丘为了少许食物的缘故，给比丘尼开示。”如果对自己或对他人说，为了少许食物的缘故而开示，就成为堕罪的根本。为了少许食物的缘故，不是为了开示，则没有罪过。对比丘本人或对他人说，没有罪过。对方理解了意思，也没有罪过。用五种食物、五种饮料以及比丘的任何生活用具来帮助，没有罪过。此处的作者是对比丘尼开示的比丘，不是为了少许食物的缘故而开示。此处以五个支分成为根本堕罪：对比丘尼开示的比丘，不是为了少许食物的缘故，并且说“这位比丘为了少许食物的缘故给比丘尼开示”而帮助，对自己或对他人说，对方理解了意思。如果这些支分不齐全，则根据情况有罪过。行为的堕罪是恶作，只要开始了为了少许食物的缘故而开示的堕罪行为，直到达到根本，都是恶作。对于根本，每进行一次不同的行为，就有一次恶作。对比丘尼开示的比丘，如果对比丘尼有贪恋，或者退失，则有恶作。对比丘尼开示的比丘，如果对比丘尼有贪恋，或者退失，则有近恶作。对方没有理解意思，则有恶作。行为的行为的堕罪是微细恶作，有多少行为，就有多少行为的行为，行为恶作的行为也是恶作，即微细恶作。没有堕罪的情况是，为了少许食物的缘故，对比丘尼开示是真实的，则没有堕罪。初学者、疯癫者、心神错乱者以及被感受所逼迫者，没有堕罪。应学之处是，比丘在一切地方、一切情况下，都应学习不依止任何会导致为了少许食物的缘故而开示的堕罪的行为。为了使比丘尼在询问佛法时无所畏惧，应供养比丘食物。
English
If a bhikṣu, for the sake of a small amount of food, not for the sake of teaching, says to a bhikṣuṇī, "This bhikṣu teaches the bhikṣuṇī for the sake of a small amount of food," whether speaking to himself or to another, then teaching for the sake of a small amount of food becomes the basis for a transgression. If it is not for the sake of teaching for a small amount of food, there is no fault. There is no fault in speaking to the bhikṣu himself or to another. There is no fault if the other person understands the meaning. There is no fault in helping with the five kinds of food, the five kinds of drink, or any of the bhikṣu's necessities of life. The agent here is the bhikṣu who teaches the bhikṣuṇī, not for the sake of a small amount of food. Here, the five limbs become the basis for a fundamental transgression: the bhikṣu who teaches the bhikṣuṇī, not for the sake of a small amount of food, and saying, "This bhikṣu teaches the bhikṣuṇī for the sake of a small amount of food," helping, speaking to himself or to another, and the other person understanding the meaning. If these limbs are not complete, there is a fault accordingly. The transgression of action is a misdeed. As long as the action of transgression of teaching for the sake of a small amount of food is started, until the fundamental is reached, it is a misdeed. For each different action performed on the fundamental, there is a separate misdeed. If the bhikṣu who teaches the bhikṣuṇī has attachment to the bhikṣuṇī, or falls away, there is a misdeed. If the bhikṣu who teaches the bhikṣuṇī has attachment to the bhikṣuṇī, or falls away, there is a near misdeed. If the other person does not understand the meaning, there is a misdeed. The transgression of the action of action is a minor misdeed. As many actions as there are, there are as many actions of action. The action of the misdeed of action is also a misdeed, that is, a minor misdeed. There is no transgression if it is true that the bhikṣu teaches the bhikṣuṇī for the sake of a small amount of food. There is no transgression for a beginner, a madman, a disturbed mind, or one who is afflicted by feelings. What is to be learned is that a bhikṣu should learn not to rely on any kind of behavior that would lead to a transgression of teaching for the sake of a small amount of food in all places and at all times. In order to make the bhikṣuṇī fearless in asking about the Dharma, food should be offered to the bhikṣu.
Chinese
鞭子和，刷子和，棍子和，小刷子也应该施舍。比丘也应该接受那些。修改如前。为了少许食物而宣说的堕罪，那第二十三条已经讲完了。 关于布施衣服的堕罪的起因是，佛薄伽梵住在舍卫城（Śrāvastī）的祇陀林给孤独园。舍卫城里住着一个商人，他娶了同种姓的女子为妻，和她一起嬉戏玩乐，享受快乐。当他年老时，亲戚都去世了，财富和享受也耗尽了，他对妻子说：贤妻，我现在无法积攒财富了，我要出家了。妻子说：王子的儿子，我也要出家。他把这个妻子托付给大生主母乔答弥（Gautamī），让她出家并受具足戒。他自己也去了祇陀林，请求比丘僧团让他出家并受具足戒。在舍卫城，他名声很大，福德很大，所有人都听到舍卫城的商人出家了。他们向他供养法衣、食物、住所、疾病的因缘和医药用品，他因此而满足。有一次，他穿着红黄色的衲衣，去了比丘尼的夏安居处。比丘尼用头顶礼他的双脚，坐在他的面前，一次又一次地看着他的衲衣。比丘说：姐妹，你想要这件衲衣吗？她说：像天界的残羹一样。他想：我应该把这件衲衣布施给她，我应该缝制另一件衲衣。想着，他就把那件衲衣给了她，然后离开了。之后，薄伽梵与比丘僧团一起前往拘萨罗国（Kosala）游化，看见那个比丘没有衲衣，只穿着上下身的衣服去游化，于是对具寿阿难陀说，具寿阿难陀详细地讲述了事情的经过。
English
Whips, brushes, sticks, and small brushes should also be given. Monks should also accept those. The modification is as before. The downfall proclaimed for a small amount of food, that twenty-third has been explained. The basis for the downfall of giving clothes is that the Buddha, the Bhagavan, was residing in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti. In Shravasti, there lived a merchant who took a wife from the same caste, and together they played and rejoiced, enjoying happiness. When he grew old, his relatives passed away, and his wealth and enjoyment were exhausted. He said to his wife: "Good woman, I am now unable to accumulate wealth, I will go forth into homelessness." The wife said: "Prince's son, I will also go forth." He entrusted this wife to the great Pajapati Gotami, and she was ordained and fully ordained. He himself went to Jeta Grove, requested the monastic community of monks to ordain him and grant him full ordination. In Shravasti, he was famous and had great merit, so everyone heard that the merchant of Shravasti had gone forth. They offered him Dharma robes, alms, lodging, causes of illness, and medicinal supplies, and he was satisfied with them. On another occasion, he wore a reddish-yellow patchwork robe and went to the summer retreat of the bhikkhuni. The bhikkhuni bowed her head at his feet, sat before him, and repeatedly looked at his patchwork robe. The monk said: "Sister, do you want this patchwork robe?" She said: "Like the leftovers of the heavenly realm." He thought: "I should give this patchwork robe to her, and I should sew another patchwork robe." Thinking this, he gave her the patchwork robe and left. Then, the Bhagavan, together with the community of monks, went on a pilgrimage to Kosala, and saw that monk without a patchwork robe, only wearing upper and lower garments, going on a pilgrimage. He said to the venerable Ananda, and the venerable Ananda explained in detail how it happened.