Tibetan
པར་འོས་པ་ཁྲི་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ལ། དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ལྗིད་ཀྱིས་ཕབ་སྟེ་གནོན་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཐོག་ཉིད་དང༌། མནན་པར་འོས་པ་ཁྲི་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་འབྱུང་བ་ཉིད་གནོན་པ་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་སྟེང་གི་ཐོག་བྱིན་གྱིས་གཞོལ་བ་ཉིད་དམ། སྤང་ལེབ་ཉིད་དམ། དེ་དང་འདྲ་བས་གཡོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང༌། མནན་པར་འོས་པ་ཁྲི་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་འབྱུང་བ་བཀན་པ་ཉིད་དང༌། རྐང་རྟེན་བཅུག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ལྗིད་ཀྱིས་ཕབ་པ་དང༌། གནོན་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྤྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་རྩ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །གང་ཟག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་དང༌། ཁྱིམ་པའི་གནས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་མ་ཡིན་པ་དང༌། མནན་པར་འོས་པའི་རྩ་བ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལྗིད་ཀྱི་ས་མི་གནོན་པར་གྱི་ན་འདུག་པ་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ ཡད་དེ་སྙེད་དོ། །སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཐོག་བྱིན་གྱིས་གཞོལ་བ་ཉིད་དང༌། སྤད་ལེབ་ཉིད་དང༌། དེ་དང་འདྲ་བས་གཡོགས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མནན་པར་འོས་པའི་རྩ་བ་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དང༌། བཀན་པ་ཉིད་དང༌། རྐང་རྟེན་བཅུག་པ་ཉིད་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དེར་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རྩ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ
Chinese
适合压的床等根源也是如此。比丘也应如此理解，犹豫不决则无罪。用重物压迫它也无罪。此事的作者是僧伽精舍的屋顶本身，以及主要以压迫适合压的床等根源出现的事物为念者。对此，以五个肢节构成根本堕罪：不是僧伽精舍之上的屋顶本身，也不是瓦片本身，也不是用类似之物覆盖；适合压的床等根源出现的事物被抬起；不是放入脚凳；在那里理解；用重物压迫；压迫。如果这些肢节不齐全，则视情况而定有罪。行为的堕罪是恶作：只要开始了坐在根源之上的堕罪行为，直到没有触及根本，都是恶作。对于根本，每开始一个不同的行为，就有一个恶作。对于个人的精舍，是恶作。对于比丘尼僧伽的精舍、外道和在家人的住所，是恶作。对于不是僧伽的精舍，以及不是适合压迫的根源出现的事物，却认为是，犹豫不决，是恶作。不压迫重物的地面，只是坐着，是恶作。行为的行为的堕罪是微细恶作：有多少行为，就有多少行为的行为。 行为恶作的行为也是恶作：是微细恶作。没有堕罪的情况是：僧伽精舍的屋顶本身，瓦片本身，以及用类似之物覆盖，没有堕罪。不是适合压迫的根源出现的事物本身，抬起，以及放入脚凳，没有堕罪。在那里没有理解，没有堕罪。对于初学者、疯癫者、心烦意乱者以及被感受所逼迫者，没有堕罪。应学的是，比丘在一切地方、一切情况下，都应避免坐在根源之上的堕罪。
English
The root of things like a bed suitable for pressing is also the same. A bhikkhu should also understand it in this way, and there is no fault in being hesitant. There is no fault in pressing down on it with weight. The doer of this is the roof itself of the sangha monastery, and the one who mainly focuses on pressing down on the things that appear as the root of things like a bed suitable for pressing. In this regard, the fundamental transgression is constituted by five limbs: it is not the roof itself above the sangha monastery, nor the tile itself, nor is it covered with something similar; the things that appear as the root of things like a bed suitable for pressing are raised up; it is not that a footstool is placed; understanding there; pressing down with weight; pressing. If these limbs are not complete, then there is a fault as appropriate. The transgression of action is an offense: as long as the action of sitting on the root of the transgression is started, until the fundamental is not touched, it is an offense. For the fundamental, for each different action started, there is a separate offense. For the personal monastery, it is an offense. For the monastery of the bhikkhuni sangha, the heretics, and the dwelling of householders, it is an offense. For what is not a sangha monastery, and for what is not the appearance of a root suitable for pressing, but is thought to be, and being hesitant, is an offense. Not pressing down on the ground with weight, just sitting, is an offense. The transgression of the action of action is a minor offense: for as many actions as there are, there are that many actions of action. The action of the offense of action is also an offense: it is a minor offense. There is no transgression in the case of: the roof itself of the sangha monastery, the tile itself, and being covered with something similar, there is no transgression. The things that do not appear as a root suitable for pressing, raising up, and placing a footstool, there is no transgression. Not understanding there, there is no transgression. For the beginner, the insane, the mentally disturbed, and those oppressed by feelings, there is no transgression. What should be learned is that a bhikkhu should avoid the transgression of sitting on the root in all places and in all circumstances.
Tibetan
་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཁྲི་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་འདུག་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྩ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་བཅོ་བརྒྱད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀཽ་ཤཱམྦཱི་ན་གདངས་ཅན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚོ་དང་ལྡན་པ་འདུན་པ་ཤེས་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུས་རྩྭ་དང་ལྕི་བ་དང་ས་ལ་འདེབས་པར་བྱེད། འདེབས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཆོ་དང་ལྡན་པ་འདུན་པ་ཁྱོད་ཤེས་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུས་རྩྭ་དང་ལྕི་བ་དང༌། ས་ལ་མ་འདེབས་ཤིག །འདེབས་སུ་མ་འཇུག་ཅིག །འདུན་པས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ལ་འགའ་ཞིག་གིས་བགྲངས་ཏེ། གཏད་དམ་ཅི། ཤར་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འདོང་ན་ཅི་ཉེས། ལྷོ་དང༌། ནུབ་དང༌། བྱང་གི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འདོང་ན་ཅི་ཉེས། ལྷོ་དང༌། ནུབ་དང༌། བྱང་གི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འདོང་ན་ཅི་ཉེས། འབབ་ཆུ་དང༌། མཚོ་དང༌། ལྟེང་ཀ་དག་ཏུ་འཇུག་ན་ཅི་ཉེས་ཞེས་ཟེར་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་ཤེས་བཞིན་དུ། སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུས་རྩྭ་དང་ལྕི་བ་དང་ས་ལ་འདེབས་པ་དང༌། འདེབས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། འདུན་པ་ལ་རྨས་ནས། དགེ་སློང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། རུང་བ་མ་ཡིན་པ། ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཤེས་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུས་རྩྭ་འམ། ལྕི་བ་འམ། ས་ལ་འདེབས་སམ། འདེབས་སུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་ཀཽ་ཤཱམྦཱི། གང་ཟག་ནི་འདུན་པ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བག་མེད་པ། ཉེས་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆུ་དང་སྤྱོད་པའི་དོན་ལས་གཞན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པ་འམ་གཞན་ཡང
Chinese
应当教诫不要依止一切的变动。应当有知地坐在床等上面。事后改正与先前一样。关于住在树根处的堕罪，第十八条已经讲完。 关于使用有生物之物的堕罪的缘起是：佛薄伽梵住在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市) 的悦耳园林中。当时，具寿邬陀夷有知地用有生物的水浇灌草、粪和土地。其他比丘们对他说：具寿邬陀夷，你不应有知地用有生物的水浇灌草、粪和土地，也不应让人浇灌。邬陀夷说：谁来给我计数，或者委托我呢？如果流入东方的巨大海洋有什么过错？流入南方、西方、北方的巨大海洋有什么过错？流入河流、湖泊、池塘有什么过错？于是，那些少欲的比丘们呵责说：这些比丘为何有知地用有生物的水浇灌草、粪和土地，或者让人浇灌？他们进行呵斥，进行诽谤，进行嘲讽。当时，比丘们将此事禀告了薄伽梵。之后，薄伽梵因为这件事、这个缘起、这个情况，召集了比丘僧团，呵责邬陀夷说：你的行为不像比丘，不随顺，不合适，不合规矩，这不是出家人应该做的事情。他以多种方式呵责后，看到了制定学处的十种利益，于是说：我的声闻弟子们应当这样诵读学习律仪的基础：如果任何比丘有知地用有生物的水浇灌草、粪或土地，或者让人浇灌，就犯堕罪。于是制定了学处。地点是 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市)，人物是邬陀夷，烦恼是放逸，过失是有知地使用有生物的水，用于其他目的。其中，任何比丘是指邬陀夷或其他。
English
One should be taught not to rely on any kind of change. One should sit consciously on a bed, etc. Rectification afterwards is the same as before. The eighteenth downfall, concerning dwelling at the root of a tree, has been explained. The basis for the downfall of using things with living beings is as follows: The Buddha Bhagavan was dwelling in the Ghosita Garden in कौशाम्बी (Kauśāmbī, a city in ancient India). At that time, the venerable Udayin knowingly watered grass, dung, and land with water containing living beings. The other monks said to him: Venerable Udayin, you should not knowingly water grass, dung, and land with water containing living beings, nor should you have others water it. Udayin said: Who will count for me, or entrust me? What is the fault if it flows into the great eastern ocean? What is the fault if it flows into the great southern, western, or northern ocean? What is the fault if it flows into rivers, lakes, or ponds? Then, those monks who were content with little rebuked, saying: Why do these monks knowingly water grass, dung, and land with water containing living beings, or have others water it? They rebuked, reviled, and ridiculed. At that time, the monks reported this matter to the Bhagavan. Then, because of this event, this basis, and this situation, the Bhagavan convened the monastic community of monks and rebuked Udayin, saying: Your behavior is not like a monk, not in accordance, not appropriate, not in accordance with the rules; this is not something that a renunciate should do. After rebuking him in various ways, he saw the ten benefits of establishing the training rule and said: My hearers should recite and study the basis of discipline in this way: If any monk knowingly waters grass, dung, or land with water containing living beings, or has others water it, he commits a downfall. Thus, the training rule was established. The place was कौशाम्बी (Kauśāmbī, a city in ancient India), the person was Udayin, the affliction was carelessness, and the fault was knowingly using water containing living beings for other purposes. Among them, "any monk" refers to Udayin or others.