Tibetan
བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཁྲོས་འཁྲུགས་རྔམ་པར་གྱུར་ཏེ། ཡི་མ་རངས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་དགེ་སློང་སྐྲོད་དམ་སྐྲོད་དུ་བཅུག་ན་དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་ཏེ་ལྷུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གནང་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཆོས་འདི་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་སྙེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འཆར་ཀ་འམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་བའོ། །ཁྲོས་འཁྲུགས་རྔམ་པར་གྱུར་ཏེ། ཡི་མ་རངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲོ་ཞིང་ཁྲོ་བའི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་སོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱིའོ། །གཙུག་ལག་ཁང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་སྤྱོད་ལམ་བཞི་པོ་གྲོ་བ་དང༌། འགྲེང་བ་དང༌། འདུག་པ་དང༌། ཉལ་བ་དག་བྱར་རུང་བ་ནས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པའོ། །སྐྲོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྐྲོད་དུ་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ནོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་གཞག་སྟེའོ། །ལྷུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བས་ལྷུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྷུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་རང་ངམ། དགེ་སློང་གཞན་ནམ། དགེ་སློང་གཞན་ནམ། དགེ་སློང་མ་འམ། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པས་དགེ་སློང་བསྐྲད་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་གནོད་པ་སྲོག་གི་བར་ཆད་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པར་དོགས་པ་ཡོད་དམ། སྐྱེས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་འགྱུར་བའི་དོགས་པ་ཡོད་པ་དང༌། དགེ་འདུན་འཁྲུག་པ་སྐྱེས་བར་དོགས་པ་ཡོད་དམ། སྐྱེས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་འགྱུར་བར་དོགས་པ་ཡོད་པའི་གཉེན་པོར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་བསམ་པ་གང་ཡང་རུང་བས་དགེ་སློང་སྐྲོད་ན་སྐྲོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །གཙུག་ལག་ཁང་ནས་བསྐྲད་པར་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དེ་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་གང་ཡིན་ན་དེ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ལྟུང་བ་འབྱིན་པ་རང་ངམ་དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་དགེ་སློང་སྐྲོད་དམ་སྐྲོད་དུ་འཇུག་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །བསྐྲད་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་མ་ཉམས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་
Chinese
应如是宣说学习之根本：复次，若有比丘忿怒、激动、凶猛，心怀不满，从僧伽的精舍驱逐比丘，或令他人驱逐，若非如是之缘由，则为堕罪。世尊如是开许。处所是舍卫城，补特伽罗是持律者，无有烦恼与寻伺。其中，何为“比丘”？即是初学者，或其余如是之人。何为“忿怒、激动、凶猛，心怀不满”？即是愤怒且被愤怒的威势所压倒。何为“僧伽的”？即是如来声闻的僧伽。何为“从精舍”？即是任何可以进行四种威仪——行走、站立、坐卧之处。何为“比丘”？即是持律者。何为“驱逐”？即是自己。何为“令他人驱逐”？即是他人。何为“若非如是之缘由”？即是安立如是之缘由。何为“堕罪”？即是如前。那么，如何成为堕罪呢？此处也应以正行、加行、加行所生的堕罪之分别、无堕罪、应学处、以及遮止等，来了解此处的体性。其中，此处正行的堕罪之分别是指，比丘从僧伽的精舍，自己或比丘，或比丘尼，或沙弥，驱逐应被驱逐的比丘，对此，若有担忧会产生损害、生命的障碍等，或担忧已生起的争端无法平息，或担忧僧伽会产生争端，或担忧已生起的争端无法平息，以任何非对治的意乐驱逐比丘，则成为驱逐的堕罪之正行。从精舍驱逐，若应被驱逐的精舍是僧伽的精舍，则无有罪过。行堕罪者，自己或比丘，驱逐比丘或令他人驱逐，则无有罪过。应被驱逐者，是受具足戒且戒体未失坏、安住于自性者，则无有罪过。如果
English
The basis for learning should be declared as follows: Furthermore, if any bhikkhu, being angry, agitated, and fierce, and with discontent, expels a bhikkhu from the monastery of the Sangha, or causes another to expel him, if it is not for such a reason, it is a downfall. The Blessed One thus permitted. The place is Shravasti, the person is a Vinaya holder, without afflictions and investigation. Among these, what is "bhikkhu"? It is a beginner, or any other such person. What is "angry, agitated, and fierce, and with discontent"? It is being angry and overwhelmed by the power of anger. What is "of the Sangha"? It is the Sangha of the Buddha's Shravakas. What is "from the monastery"? It is any place where the four postures—walking, standing, sitting, and lying down—can be performed. What is "bhikkhu"? It is a Vinaya holder. What is "expels"? It is oneself. What is "causes another to expel"? It is another. What is "if it is not for such a reason"? It is establishing such a reason. What is "a downfall"? It is as before. So, how does it become a downfall? Here also, the nature of this should be understood through the distinction of the actual basis, the preparation, the downfall arising from the preparation, the absence of downfall, the training, and the prohibition. Among these, the distinction of the actual basis of downfall here refers to a bhikkhu expelling from the monastery of the Sangha, either himself or another bhikkhu, or a bhikkhuni, or a novice, a bhikkhu who should be expelled, if there is a fear of causing harm, obstacles to life, etc., or a fear that the dispute that has arisen will not be pacified, or a fear that a dispute will arise in the Sangha, or a fear that the dispute that has arisen will not be pacified, expelling the bhikkhu with any non-antidotal intention, then it becomes the actual basis of the downfall of expulsion. Expelling from the monastery, if the monastery from which one should be expelled is the monastery of the Sangha, then there is no fault. The one who commits the downfall, either himself or another bhikkhu, expelling the bhikkhu or causing another to expel him, then there is no fault. The one who should be expelled is one who has received full ordination and whose vows have not been broken, abiding in his own nature, then there is no fault. If
Tibetan
དགེ་སློང་བསྐྲད་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་གནོད་པ་སྲོག་གི་བར་ཆད་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་དོགས་པ་ཡོད་དམ། སྐྱེས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་འགྱུར་བར་དོགས་པ་ཡོད་པ་དང༌། དགེ་འདུན་འཁྲུག་པ་སྐྱེ་བར་དོགས་པ་ཡོད་དམ། སྐྱེས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་འགྱུར་བར་དོགས་པ་ཡོད་པའི་གཉེན་པོ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་བསམ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །གཞན་གྱི་དྲིང་འཇོག་པས་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་སྐྲོད་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་མ་དང༌། དགེ་སློབ་མ་དང༌། དགེ་ཚུལ་དང༌། དགེ་ཚུལ་མ་དང༌། ཁྱིམ་པ་དང༌། ཁྱིམ་པ་མོས་དགེ་སློང་སྐྲོད་དུ་བཅུག་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་བསྐྲད་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། གང་ནས་བསྐྲད་པར་བྱ་བ་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཉིད་དག་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བསྐྲད་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། གང་ནས་བསྐྲད་པར་བྱ་བ་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཉིད་དང༌། རང་ངམ་དགེ་སློང་གཞན་ནམ་དགེ་སློང་མ་འམ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་གང་ཡང་རུང་པས་བསྐྲད་པ་དང༌། གལ་ཏེ་དེ་ལ་གནོད་པ་དང༌། དགེ་འདུན་འཁྲུག་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་འགྱུར་བའི་གཉེན་པོ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་བསམ་པ་གང་ཡང་རུང་བས་སྐྲོད་པ་དང་བསྐྲད་པ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་སྐྲོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །གང་ཟག་གི་གཙུག་ལག་ཁད་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བསྐྲད་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉམས་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། མཚན་མི་མཐུན་པ་དང༌། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། ཁྱིམ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །མི་མ་ཡིན་པའི་འགྲོ་བ་པ་དང༌། དུད་འགྲོ་ལ་ཉེས་བྱས་ན་སྨད་དོ། །བཞད་གད་ཀྱིས་སྐྲོད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བསྐྲད་པ་མཐར་མ་ཐུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་གིས་བསྐོས་པའི་དགེ་སློབ་མ་དང༌། དགེ་ཚུལ་དང༌། དགེ་ཚུལ་མ་དག་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །བསྐྲད་པར་བྱ་བ་དེ་དག་ཉིད་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་མང་ངོ༌།། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་
Chinese
驱逐比丘是否会担心产生危害、生命的障碍等等？是否担心已产生之事无法平息？是否担心僧团会发生争执？对于担心已产生之事无法平息的对治，任何非期望的想法都没有过失。通过他人的帮助，比丘从僧团的寺庙中驱逐出去没有过失。比丘让比丘尼、沙弥尼、沙弥、沙弥尼、在家众、在家妇女驱逐比丘没有过失。此处的作者是被驱逐的比丘本身，以及从哪里驱逐，即僧团的寺庙本身，这些都是作者本身。此处以五个支分成为根本堕罪：被驱逐的比丘本身，从哪里驱逐，即僧团的寺庙本身，自己或者其他比丘或者比丘尼或者未受具足戒者任何一方驱逐，如果对此有危害，以及僧团发生争执，以及对于无法平息的对治，以任何非期望的想法驱逐，以及驱逐最终完成。如果这些支分不齐全，则根据情况有过失。行为的堕罪是恶作：只要开始了驱逐的堕罪行为，直到没有达到根本，都是恶作。对于根本，每发起一个不同的行为，就有一个恶作。对于个人的寺庙，是恶作。对于比丘尼的僧团寺庙，是恶作。被驱逐者不是比丘本身，而是退失者、持邪见者、名称不一致者、未受具足戒者、外道的出家者、在家众，都是恶作。对于非人道的众生和畜生，如果恶作，则有过失。以嘲笑驱逐，是恶作。驱逐没有完成，是恶作。比丘所委派的沙弥尼、沙弥、沙弥尼等，也是恶作。对于那些被驱逐者本身，也是恶作。对于在家众来说，则是不积攒很多福德。行为的行为的堕罪是恶作
English
Is there a concern that harm, obstacles to life, etc., will arise from expelling a bhikṣu? Is there a concern that what has arisen will not be pacified? Is there a concern that the sangha will have disputes? There is no fault in any non-desirable thought that is the antidote to the concern that what has arisen will not be pacified. There is no fault in a bhikṣu expelling someone from the sangha's monastery with the help of others. There is no fault in a bhikṣu having a bhikṣuṇī, śrāmaṇerikā, śrāmaṇera, śrāmaṇerikā, householder, or householder woman expel a bhikṣu. The agent here is the bhikṣu who is to be expelled himself, and the place from which he is to be expelled, the sangha's monastery itself, are the agents themselves. Here, with five limbs, it becomes a fundamental offense: the bhikṣu who is to be expelled himself, the place from which he is to be expelled, the sangha's monastery itself, being expelled by oneself or another bhikṣu or bhikṣuṇī or anyone who is not fully ordained, and if there is harm to that, and the arising of disputes in the sangha, and with any non-desirable thought that is the antidote to not being pacified, expelling, and the expulsion being completed. If these limbs are incomplete, there is fault as appropriate. The offense of action is a misdeed: as long as the action of the offense of expulsion is undertaken, until the fundamental is not reached, it is a misdeed. For each different action undertaken towards the fundamental, there is a misdeed. For a personal monastery, it is a misdeed. For a bhikṣuṇī's sangha monastery, it is a misdeed. If the one to be expelled is not a bhikṣu himself, but a degenerate, a heretic, one with a different name, one who is not fully ordained, an ordained member of another sect, or a householder, it is a misdeed. If a non-human being or an animal is harmed, there is fault. If one expels with laughter, it is a misdeed. If the expulsion is not completed, it is a misdeed. For śrāmaṇerikās, śrāmaṇeras, śrāmaṇerikās, etc., who are appointed by a bhikṣu, there is also a misdeed. For those who are to be expelled themselves, there is also a misdeed. For householders, there is much non-merit. The offense of the action of action is a misdeed.