Tibetan
ལེན་ན་སྦྱིན་ནོ། །འཆག་ས་དག་ཏུ་རྐང་མཐིལ་གཉིས་ལ་རྩུབ་ན་རྩྭ་དག་གདིང་བར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་དོར་བར་བྱའོ། །འཆག་ས་གཏོང་ཞིང་གུད་དུ་འགྲོ་བའི་དུས་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱུར་པ་ན་སྔར་འཆག་སར་བཏིང་བའི་རྩྭ་དག་རྡོག་ཤགས་ལ་སོགས་པས་ཕྱེ་མར་བརླགས་ཤིང་སྲོགས་ཆགས་ དག་མི་སྐྱེ་བ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་དོར་བར་བྱའོ། །འཆག་ས་མི་གཏོང་ཞིང་གུད་དུ་མི་འགྲོ་བའི་ཚེ་ནི། འཆག་སར་བཏིང་བའི་རྩྭ་དག་ལ་དུས་དུས་སུ་སོ་སོར་བརྟག་པ་དང༌། བསྒྱུར་བཟློག་བྱའོ། །དེ་ཡང་ས་སྣུམ་པ་དང་དངར་བར་ནི་ཉིན་རེ་ཞིང་ངོ༌། །གཞན་དུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཅིང་ངོ༌། །འཆག་ས་དག་ཏུ་རྩྭའི་ཆུན་པོ་དག་འཆགས་སར་དགྲམ་པའི་ཐོག་ཏུ་ཐག་པས་བཅིངས་ཤིང་ལྗོན་པ་ལ་དཔྱངས་ཤིང་གཞག་པར་བྱའོ། །འདག་རྫས་ཀྱི་རྒྱུ་ལྕི་བ་དག་གྱོ་མོར་གཞག་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གདིང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་བཅོ་ལྡ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་འདུལ་བ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་གཉིས་པ། སྐྲོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། བཅས་པ་དང་གནང་བའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བཅས་པའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀས་དགེ་སློང་གསར་བུ་གསར་བུ་དག་ལ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཚུར་ཤོག་ལྗོངས་རྒྱུར་འདོང་དང༌། དེར་བདག་ཅག་གིས་རྒོལ་བ་དག་ཀྱང་ཚར་གཅད་པར་བྱ། རང་གི་གྲགས་པ་ཡང་བསྒྲགས་པར་བྱ། རྙེད་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞིང༌། ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་དང་དྲ་བ་དང་ཕོར་བུ་དང་སྐ་རགས་དང༌། ལུང་དབོག་པ་དང་ཀླག་པ་དང་ཁ་ཏོན་དང་རྣལ་འབྱོར་དང་ཡིད་ལ་བྱ་བས་བྲེལ་བ་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྤྲོ་བར་བྱས་ནས་འཆར་ཀས་དེ་དག་རང་ལ་གནས་འཆར་བཅུག་ནས། རི་བྲགས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་གི་འདབ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་མལ་གྱི་གཎྜཱི་བརྡུངས་ནས་འཆར་ཀའི་ཉེ་གནས་རྣམས་ནི་ནང་དུ་དོང་སྟེ། འཆར་ཀ་དང་རང་རང་གི་གནས་མལ་མནོས་ཏེ་བསྡང་ན་འཆར་ཀ་ཕྱི་རོལ་ན་འདུ་འཛིའི་གཏམ་ལ་ཡེངས་པ་ནམ་སྲོས་ཀྱི་བར་དུ་མ་འོངས་ནས་དེ་དག་གིས་འཆར་ཀའི་གནས་མལ་གུད་དུ་བཤམས་ཏེ་གཅིག་ལ་གཅིག་ཞུས་ནས་ཉལ་ བ་དང༌། ཇི་ཙམ་མིག་ལམ་ཆད་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་འཆར་ཀ་འོངས་ནས་སྒོ་བརྡུངས་ཏེ་ཉེ་གནས་དེ་དག་ཕྱི་རོལ་དུ་བསྐྲད་དོ། །དེ་དག་དེ་ན་མཚན་ཐོག་ཐག་བླ་གབ་མེད་པར
Chinese
给予，应当给予。在行走的地方，如果脚底粗糙，应当铺上草。那些也应当丢弃。当要离开行走的地方，去往别处的时候，先前铺在行走地方的草，除了被石头等物碾碎，不会滋生虫子之外，其他的都应当丢弃。如果不离开行走的地方，也不去往别处，那么对于铺在行走地方的草，应当时时分别检查，并且更换。如果是潮湿和坚硬的土地，那么每天都要更换。其他地方则是每半个月更换一次。在行走的地方，草捆应当在铺设的地方用绳子捆绑，悬挂在树上。沉重的黏土材料应当放在瓦罐里。修补的方法和之前一样。关于铺设的堕罪，第十五条已经讲完。 सर्वास्तिवाद विनय विभङ्ग（一切有部律分别）。第二十二品。关于驱赶的堕罪的起因是：由于制定的和允许的，有两种情况。制定的起因是：佛陀世尊住在舍卫城（Shravasti，古印度城市名，今北方邦）的祇陀林（Jetavana，祇树给孤独园）给孤独（Anathapindika）的园林里。当时，具寿阿周迦对新出家的比丘们说：具寿们，来吧，我们去游历，在那里我们也能降伏反驳者，也能宣扬自己的名声，也能获得利养，你们也能没有钵、法衣、网、碗、腰带、教授、阅读、念诵、瑜伽和作意的忙碌。阿周迦这样鼓励他们，让他们依附自己。当他们到达一座山岩寺庙的附近时，寺庙里敲响了僧众住所的犍椎，阿周迦的侍者们进入其中，阿周迦和他们各自占据住所，当他们安顿下来时，阿周迦在外面忙于闲聊，直到傍晚也没有回来，于是那些人就为阿周迦收拾好了住所，互相询问着睡下了。当他们稍微闭上眼睛的时候，阿周迦回来了，敲打着门，把那些侍者赶了出去。那些人就在那里没有床铺和遮盖地度过了一夜。
English
Giving, it should be given. In places where one walks, if the soles of the feet are rough, grass should be laid down. Those should also be discarded. When the time comes to leave the walking place and go elsewhere, the grass that was previously laid down in the walking place, except for being crushed by stones and the like, and not breeding insects, the rest should be discarded. If one does not leave the walking place and does not go elsewhere, then for the grass laid down in the walking place, one should inspect it separately from time to time, and replace it. If it is moist and hard soil, then it should be replaced every day. In other places, it should be replaced every half month. In the walking places, bundles of grass should be tied with ropes on top of the laid-out area and hung on trees. Heavy clay materials should be placed in earthenware pots. The method of repairing is the same as before. The fifteenth of the offenses of laying down has been explained. सर्वास्तिवाद विनय विभङ्ग (Sarvāstivāda Vinaya Vibhaṅga). Twenty-second fascicle. The origin of the offense of expulsion is: Due to what is prescribed and what is permitted, there are two situations. The origin of what is prescribed is: The Buddha Bhagavan was residing in Shravasti in the Jeta Grove of Anathapindika's Garden. At that time, the venerable Acharya said to the newly ordained monks: Venerable ones, come, let us go on a tour, and there we can also subdue the opponents, and also proclaim our own fame, and also obtain gains, and you can also be free from the busyness of bowls, robes, nets, bowls, belts, teachings, reading, recitation, yoga, and attention. Acharya encouraged them in this way, and made them attached to himself. When they arrived near a mountain rock temple, the temple rang the Ghaṇṭā of the Sangha's residence, and Acharya's attendants entered it, Acharya and they each occupied a residence, and when they settled down, Acharya was busy chatting outside, and did not return until evening, so those people tidied up Acharya's residence, asked each other, and fell asleep. When they had barely closed their eyes, Acharya came back, knocked on the door, and drove those attendants out. Those people spent the night there without bedding or covering.
Tibetan
་ལྷགས་པས་ཉེན་ཅིང་ན་བར་གྱུར་ནས་ནང་པར་སྡར་ལངས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་དོང་ནས་བདག་ཅག་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པ་དང༌། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་དགེ་སློང་སྐྲོད་པར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང་སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། འཆར་ཀ་ལ་རྨས་ནས། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། རུང་བ་མ་ཡིན་པ། ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཁྲོས་འཁྲུགས་རྔམ་པར་གྱུར་ཏེ་ཡི་མ་རངས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་དགེ་སློང་སྐྲོད་དམ་སྐྲོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་འཆར་ཀ །ཉོན་མོངས་པ་ནི་གནོད་སེམས། ཉེས་པ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་དགེ་སློང་སྐྲོད་པའོ། །གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་སའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ན་དགེ་སློང་ནད་པ་ཞིག་འདུག་ནས་ཇི་ཙམ་ན་སྤྲིན་ཁ་དོག་ལྔ་པ་འདུས་ནས་དགེ་སློད་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྤྲིན་ཁ་དོག་ལྔ་པ་འདུས་པས་གཙུག་ལག་ཁང་རྡིབ་པར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱུང་ཞིག་ ཁོ་བོ་རང་འབྱུང་མི་ནུས་སོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་འགྱོད་བསམ་བྱུང་ནས་ཆར་བབས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་རྡིབ་ནས་དགེ་སློང་དེ་ནོན་ཏེ་དུས་ལ་བབ་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་འདོད་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས། དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པ་དང༌། དེའི་ཤས་ཆེ་བ་དང༌། དེ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་མཛད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་སྔ་མ་ནི་བཅས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་གནང་བ་ཡིན་ཏེ། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་
Chinese
被风侵袭而生病，内心怯懦，跑到舍卫城，向比丘们详细讲述了自己是如何遭遇的。比丘们责骂道：‘这些少欲的比丘们，为什么要把比丘从僧伽的精舍中赶走呢？’他们进行指责，进行诽谤，进行辱骂。当时，比丘们将此事禀告了世尊。然后，世尊因为这件事、这个缘起和这个场合，召集了比丘僧团，呵责道：‘你因争吵而受伤，行为不像沙门，不随顺，不合适，不合规矩，这些都不是出家人应该做的。’他以多种方式呵责了他们。世尊看到了制定戒律的十种利益，因此我的声闻弟子们应该这样诵读学习戒律的基础：‘如果任何比丘愤怒、激动、傲慢而不满，从僧伽的精舍中驱逐比丘，或指使他人驱逐，则犯堕罪。’制定戒律的地点是舍卫城（Śrāvastī）。人物是争吵者。烦恼是嗔恨。罪行是从僧伽的精舍中驱逐比丘。允许的缘起是：佛陀世尊住在舍卫城（Śrāvastī）的祇陀林给孤独园。在舍卫城（Śrāvastī）有一个土造的精舍，那里住着一位生病的比丘。不久，五色云聚集，比丘们对他说：‘具寿，五色云聚集，精舍可能会倒塌，请离开这里。’他说：‘我无法自己离开。’比丘们感到后悔，然后下雨，精舍倒塌，压在那个比丘身上，他因此去世。当时，比丘们将此事禀告了世尊。然后，世尊赞叹了想要学习戒律、尊重戒律、减少戒律资具的行为，并对那些比丘们说了与此相应、与此相关、与此相符的具法之语，然后对比丘们说：‘比丘们，因此，之前的（戒律）是制定，这个是允许。我的声闻弟子们应该调伏……’
English
Having been afflicted by the wind and fallen ill, and being cowardly in his heart, he ran to Śrāvastī and told the monks in detail how he had been treated. The monks rebuked, saying, 'Why do these monks with few desires drive the monks out of the Saṅgha's monastery?' They accused, reviled, and insulted. At that time, the monks reported this matter to the Blessed One. Then, the Blessed One, because of this event, this origin, and this occasion, convened the Saṅgha of monks and rebuked, saying, 'You were injured by quarreling, your behavior is not like that of a śrāmaṇa, it is not in accordance, it is not appropriate, it is not in accordance with the rules, these are not things that a renunciant should do.' He rebuked them in various ways. The Blessed One saw the ten benefits of establishing precepts, therefore my Śrāvaka disciples should recite and learn the basis of discipline in this way: 'If any monk, being angry, agitated, arrogant, and dissatisfied, expels a monk from the Saṅgha's monastery, or instructs others to expel him, he commits a sin of downfall.' The place where the precept was established was Śrāvastī. The person was the quarrelsome one. The affliction was hatred. The offense was expelling a monk from the Saṅgha's monastery. The origin of the permission was: The Buddha, the Blessed One, was dwelling in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika's Park in Śrāvastī. In Śrāvastī, there was an earthen monastery, and a sick monk was living there. Soon, five-colored clouds gathered, and the monks said to him, 'O Venerable One, five-colored clouds have gathered, the monastery may collapse, please leave.' He said, 'I cannot leave on my own.' The monks felt remorse, and then it rained, the monastery collapsed, and it fell on that monk, and he died. At that time, the monks reported this matter to the Blessed One. Then, the Blessed One praised the desire to learn the precepts, the respect for the precepts, and the reduction of the requisites for the precepts, and spoke to those monks words of Dharma that were in accordance with it, related to it, and in harmony with it, and then said to the monks, 'Monks, therefore, the former (precept) is an enactment, and this is a permission. My Śrāvaka disciples should subdue...'