Tibetan
།གལ་ཏེ་བརྗེད་པས་ལམ་རིང་དུ་འདས་སམ་ཕྱིན་ནས་དྲན་པ་རྙེད་ན་ཕྱིན་ཆད་འདི་ལྟར་མི་བྱའོ་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ཚིག་ཏུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ལམ་ནས་ཚུར་འོང་བ་ཞིག་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་བཅོལ་བར་བྱའོ། །ཁས་བླངས་པས་སོན་པ་ཉིད་ནི་དེ་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གནས་ནས་འཕགས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཉམ་ང་བ་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་བ་ལྟ་ན་གནས་མལ་བསྡུ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་ན་སྤྲུག་པར་བྱའོ། །གནས་མལ་གཡར་པོར་སྤྱད་པ་འགྲོ་ཁར་དབུལ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དུས་ཀྱིས་མི་མཐུན་ཅིང་ཉམ་ང་བ་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ལྟན་གཞན་ལ་བཅོལ་བར་བྱའོ། ། སུ་ལ་བཅོལ་ཞེ་ན། དགེ་སློང་ལའོ། །དེ་མེད་ན་དགེ་ཚུལ་ལའོ། །དེ་ཡང་མེད་ན་ཁྱིམ་བདག་ལའོ། །ཐམས་ཅད་མེད་ན་ཕྱོགས་བཞིར་རྣམ་པར་བལྟས་ཏེ་ལྡེ་མིག་སྦས་ནས་འགྲོ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ལམ་ཀར་དགེ་སློང་མཐོང་ན་ཕྱོགས་དེ་དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འོངས་པ་ན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་མགྲོན་དུ་བོས་ཤིང་སྒོ་བཅད་པར་གྱུར་ན་རྩིག་དྲུང་ངམ་ཤིང་ལྗོན་པའི་དྲུང་དུ་སྟན་གཞག་སྟེ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་མགྲོན་དུ་འབོད་པའི་ཁྱིམ་གཞན་དེར་གཙུག་ལག་ཁང་དང་འབྲེལ་བའི་སྟན་དག་གཡར་པོར་སྦྱིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱིམ་གཞན་དེ་ནས་སྟན་དེ་དག་ཕྱིར་བསྐུར་བར་མི་བྱའོ། །གནས་མལ་ཁྱིམ་གཞན་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕྱིར་བསྐུར་བ་དེ་ནི་ཁྱིམ་པ་དང་དགེ་ཚུལ་དག་གི་ལས་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་པ་དང་དགེ་ཚུལ་དག་མེད་ན་བསྐྱལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་བདག་ལ་བཅོལ་ཏེ་འདོད་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་དག་བདག་ཅག་གིས་བསྐྱལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་ན་གཞག་སྟེ་འདོང་བར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་མ་བསྐྱལ་ན་ཉེ་གནས་དག་གིས་བླད་བར་བྱའོ། །ཉེ་གནས་དག་མེད་ན་གནས་བརྟན་དང༌། དགེ་སློང་དག་རང་གིས་བླང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླང་བར་བྱ་དགོས་ན་གཎྜཱི་བརྡུང་བར་བྱའོ། །ཡོན་བདག་དག་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལྷགས་ཏེ་རང་གི་དོན་དུ་སྟན་དག་གཡར་པོ་བྱེད་ན་གཡར་པོར་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེ་དག་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་ཡང་གཞག་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་སྲུང་མར་གཞག་པ་དེས་ཁྱིམ་པ་དག་བཟའ་བཏུང་བྱེད་ཅིང་གཏམ་ཟེར་བའི་ནད་དུ་མི་འཇུག་པར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་པར་བྱའོ། །དེས་རང་གི་ལས་བསམ་གཏན་དང་ཁ་ཏོན་དང་ཀློག་པ་དང་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བྱའོ། །དེས་གདན་ཆ་དེ་དག་ལ་སེམས་གཏད་ཅིང་ཡེ་མིག་ཆེར་བྱའོ། །ཡོན་བདག་དག་དོང་ན་གད
Chinese
如果因为遗忘而在长途道路上错过或走过之后才回忆起来，就应当生起以后不再这样做的念头，并且在言语上也应当这样说。如果遇到从路上返回的比丘，就应当委托给他。承诺了之后送达，这才是应该做的事情。如果离开了住所，看到不会遇到危险，就应当收拾住所。如果住所变得脏污，就应当掸拂干净。借用的住所，在离开时应当归还。如果时机不合适，并且看到会遇到危险，就应当委托给其他人。 委托给谁呢？委托给比丘。如果没有比丘，就委托给沙弥。如果连沙弥也没有，就委托给居士。如果什么人都没有，就向四方观察，然后藏好钥匙再离开。如果在路上看到比丘，就应当把情况告诉他。如果回来时，被邀请到其他人家里做客，并且门已经关闭，就应当在墙边或者树旁放置坐垫，然后进入。比丘们，在被邀请做客的其他人家的寺庙相关的坐垫，可以借给他们。比丘们，自己不要从其他人家里把那些坐垫送回去。把住所从其他人家里送回寺庙，这是居士和沙弥们的工作。如果没有居士和沙弥，为了送回去，就应当委托给居士，并告知他们。如果居士们说我们会送的，就留下让他们送。如果他们没有送，就由近事（优婆塞）们负责送。如果没有近事，就由长老和比丘们自己拿回去。如果需要所有比丘都拿回去，就应当敲犍稚（寺院的报时器）。施主们来到寺庙，为了自己的需要而借用坐垫，就应当借给他们。为了保护这些坐垫，也应当安排比丘看守。被安排看守的比丘，应当让居士们在一方坐着，不要让他们在饮食和闲聊中放逸。他自己也应当做自己的工作，无论是禅定、诵经、阅读还是提问等等。他应当关注那些坐垫，并且睁大眼睛。施主们离开后，就应当
English
If, due to forgetfulness, one has missed or gone past a long road and then remembers, one should generate the thought that one will not do this again in the future, and one should also say it in words. If one encounters a monk returning from the road, one should entrust it to him. Having promised to deliver it is the very thing to do. If one has left the dwelling and sees that one will not encounter danger, one should tidy up the dwelling. If the dwelling has become dirty, one should shake it out. A borrowed dwelling should be returned upon departure. If the time is not right and one sees that one will encounter danger, one should entrust it to another. To whom should one entrust it? To a monk. If there is no monk, then to a novice. If there is no novice either, then to a householder. If there is no one at all, one should look in all four directions and then hide the key and leave. If one sees a monk on the road, one should tell him the situation. If, upon returning, one is invited to another's house as a guest and the door is closed, one should place a cushion near the wall or under a tree and then enter. Monks, the cushions related to the monastery in that other house to which one is invited as a guest may be lent out. Monks, one should not send those cushions back from that other house oneself. Sending the dwelling back from another's house to the monastery is the work of householders and novices. If there are no householders or novices, one should entrust it to a householder for the sake of sending it back and inform them. If the householders say that they will send it, one should leave it and depart. If they do not send it, then the lay attendants should take care of it. If there are no lay attendants, then the elders and monks should take it back themselves. If all the monks need to take it back, one should strike the ghanta (a bell used to mark time in a monastery). If patrons come to the monastery and borrow cushions for their own purposes, one should lend them out. In order to protect these cushions, one should also place a monk on guard. The monk placed on guard should have the householders sit in one place, not allowing them to be distracted by eating, drinking, and idle chatter. He himself should also do his own work, whatever it may be, such as meditation, recitation, reading, or questioning. He should pay attention to those cushions and keep his eyes wide open. When the patrons leave, one should
Tibetan
ན་ཆ་དེ་དག་བརྟུལ་བར་བྱའོ། །གདན་ཆ་ཁྱིམ་པས་མ་རུང་བར་བྱས་པ་ཡོད་ན་དགེ་སྐོས་ལ་སོགས་པས་བྱི་དོར་བྱའོ། །ཆང་གིས་མ་རུང་ན་ཆུ་དག་གིས་བཀྲུའོ། །སྣུམ་གྱིས་མ་རུང་ན་ ཆལ་གྱིས་བྱི་དོར་བྱའོ། །མི་གཙང་བས་མ་རུང་ན་སའམ་འདག་རྫས་སམ་ལྕི་བས་སྦྱང་ངོ༌། །འབྲེང་བུ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའི་ཐགས་མ་དག་མི་གཅད་བར་འགྱུར་བ་འདག་རྫས་ཀྱིས་མ་དག་ན་བཅད་དེ་བོར་ཞིང་སར་བ་དག་གིས་ཡང་གླན་བར་བྱའོ། །གདན་ཆ་གང་དག་ལ་ཁྱིམ་པ་འདུག་འདུག་པས་གལ་ཏེ་མ་བརྟུལ་བར་འདུག་པ་མཐོང་ན་དགེ་སློང་གང་གིས་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་བརྟུལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བ་རྒས་པ་འམ། ན་བ་ཡིན་ན་དེས་དགེ་སྐོས་ལ་སྦྲན་ཅིང་བརྟུལ་ཏུ་གཞུག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མཚམས་དེར་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་མི་ན་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནད་པ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ནད་པའི་དྲུང་དུ་འདུག་སྟེ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ནད་པ་བལྟ་བ་དེ་རང་གི་སྟན་ཐོགས་ཏེ་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། །ནད་པའི་ནད་གཡོག་གིས་དེར་སྟན་དག་བཤམ་པར་བྱའོ། །མཁན་པོ་འམ་སློབ་དཔོན་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་ན་སློབ་མ་དང་ཉེ་གནས་དག་གིས་གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་དགེ་པའི་ཕྱོགས་མི་འཕེལ་ན་ཕྱི་བཞིན་འགྲོ་བར་བྱའོ། །སློབ་མ་འམ་ཉེ་གནས་དེས་བདག་ཀྱང་སླད་བཞིན་མཆིའོ་ཞེས་མ་ཞུས་པར་མཁན་པོ་འམ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྟན་མི་བསྐུར་རོ། །སློབ་མ་ལ་སོགས་པས་སྟན་ཕར་ཁྱེར་བ་དེ་སློབ་དཔོན་ལ་སོགས་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་བསྐུར་བར་བྱའོ། །བླ་གབ་མེད་པར་ཆོས་ཉན་པ་ན་རླུང་དང་ཆར་བྱུང་ན་རང་རང་གི་སྟན་བརྟུལ་བར་བྱའོ། །རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནས་མལ་གཞོན་རབས་ཀྱི་བས་མཐོ་ཞིང་ཆེ་བས་ལྕི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གིས་བརྟུལ་མི་ནུས་ན་གཞོན་ནུ་རྣམས་དང་བརྟུལ་བའི་ལས་བརྗེ་བར་བྱའོ། །གནས་མལ་མཐུན་པ་དང་མཐུན་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། གོར་བུ་ཡང་གོར་བུ་དག་དང༌། དབྱམ་པོ་ཡང་དབྱམ་པོ་དག་དང༌། ཁྲི་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཁྲི་ལ་སོགས་པ་དག་དང་མཐུན་མཐུན་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། །གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་དགེ་སློང་དག་གདན་ཆ་དང༌། མཆོད་པའི་རྫས་དག་རྙེད་ན་དགེ་འདུན་དུ་ལངས་པའི་དགེ་སློང་དག་གིས་བསྐུར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེའི་ ཚེ་ཆར་འབབ་པ་དང་ཆར་འབབ་ཏུ་དོགས་པ་མེད་ན་བསྐུར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ལམ་ཀར་རླུང་དང་ཆར་བྱུང་ན་ཤིང་ལྗོན་པ་འམ་རྩིག་དྲུང་དུ་བཅེར་བར་བྱའོ། །བཅེར་བ་དེ་སྲུང་བ་དག་གིས་རྫས་ངན་པ་ཅིག་གིས་གཡོགས་པར་བྱའོ། །གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕྱིན་ནས་རྫས་རྣམས་སྐམ་བསྲད་བྱའོ།
Chinese
应当抖动那些坐垫。如果坐垫被在家人弄脏，则应由维那等进行清洁。如果被酒弄脏，则应用净水清洗。如果被油弄脏，则应用碱清洁。如果被不洁之物弄脏，则应用土、硇砂或重物擦拭。用麻等制成的织物，如果不干净，不能剪断，如果用硇砂洗不干净，则剪断扔掉，并用干净的麻重新缝补。无论哪些坐垫，如果俗人坐在上面，如果看到他们不抖动就坐着，那么任何看到的比丘都应该抖动它们。如果看到的人年老或生病，则应告知维那，并让他抖动。属于该区域的所有未生病的比丘都应照顾病人。应坐在病人旁边进行照料。照顾病人的人不应拿着自己的坐垫离开。病人的侍者应在那里铺设坐垫。如果堪布或阿阇梨前往吉祥之处，如果其他人没有增加吉祥，则弟子和近侍应跟随其后。如果弟子或近侍没有说“我也随后前往”，则不应给堪布或阿阇梨递送坐垫。弟子等拿走的坐垫，应由阿阇梨等亲自送回。在没有遮盖物的情况下听法时，如果刮风下雨，则应抖动各自的坐垫。老年人的座位比年轻人的高大，而且由于沉重，如果自己无法抖动，则应与年轻人交换抖动的工作。座位应与相似的座位放在一起，圆形的与圆形的，长形的与长形的，床等与床等放在一起，应放在一起。如果在其他寺庙里，比丘们获得了坐垫和供品，则应由在僧团中站立的比丘们递送。如果在那个时候没有下雨，也没有下雨的危险，则应递送。如果在路上刮风下雨，则应躲在树下或墙边。躲避的地方应由守护者用不好的东西覆盖。到达寺庙后，应将物品晾干。
English
Those cushions should be shaken. If the cushions are soiled by laypeople, they should be cleaned by the disciplinarian, etc. If soiled by alcohol, they should be washed with clean water. If soiled by oil, they should be cleaned with alkali. If soiled by impurities, they should be scrubbed with earth, natron, or heavy objects. Fabrics made of hemp, etc., if unclean, should not be cut; if they cannot be cleaned with natron, they should be cut off and discarded, and re-sewn with clean hemp. Whichever cushions laypeople are sitting on, if one sees them sitting without shaking them, then whichever monk sees them should shake them. If the one who sees is old or ill, he should inform the disciplinarian and have him shake them. All the monks belonging to that area who are not ill should attend to the sick person. One should sit beside the sick person and attend to him. The one attending to the sick person should not leave carrying his own cushion. The sick person's attendant should spread out the cushions there. If the Khenpo or Acharya goes to an auspicious place, if others do not increase the auspiciousness, the disciples and attendants should follow behind. If the disciple or attendant does not say, "I will also go later," he should not hand the cushion to the Khenpo or Acharya. The cushions taken away by the disciples, etc., should be returned by the Acharya, etc., themselves. When listening to the Dharma without a covering, if wind and rain come, one should shake one's own cushion. The seats of the elderly are higher and larger than those of the younger generation, and because they are heavy, if one cannot shake them oneself, one should exchange the work of shaking with the younger ones. Seats should be placed together with similar seats; round ones with round ones, long ones with long ones, beds, etc., with beds, etc., should be placed together. If in other monasteries the monks obtain cushions and offerings, they should be handed over by the monks standing in the Sangha. If at that time there is no rain and no danger of rain, they should be handed over. If wind and rain come on the road, one should take shelter under a tree or by a wall. The place of shelter should be covered by the guardians with something bad. After arriving at the monastery, the items should be dried.