English
I, Sagal, went there. The Buddhas, the Bhagavat, by the nature of Dharma, to the monks who beg for alms, how do the monks beg for food? Is the Sangha of monks satisfied? With this, they rejoice individually. The Bhagavat, to the monks who beg for alms, how do the monks beg for food? Is the Sangha of monks satisfied? With this, they rejoice individually. He reported: Venerable one, food was begged at Deva, and the Sangha of monks was satisfied. Then, the Bhagavat, having finished the meal, washed his feet behind the monastery, and entered the monastery for the sake of entering into meditation. Then, the Bhagavat, in the afternoon, arose from meditation, and sat on the seat that was prepared in the midst of the Sangha of monks. Having sat down, the Bhagavat said to the monks: Monks, I knew that the Sangha of monks had left here not long ago, and taking the key, from garden to garden, from monastery to monastery, from house to house, from promenade to promenade, wandering everywhere, gradually progressing. I arrived at a monastery in a large house, and there, I saw that in the monastery of the large house, many dwellings were uncovered, and untimely dark clouds were gathering. Having seen this, I exclaimed "Alas!" and rebuked it. I thought: Brahmins and faithful patrons squeeze skin, flesh, and blood, give squeezed offerings, perform meritorious deeds, but the monks enjoy without knowing the warmth or cold, without distinguishing. Monks, you should enjoy the offerings given by faith moderately, enjoy after abandoning, enjoy in time, enjoy after examining, enjoy in small amounts, that would be good. Then, the Bhagavat praised moderate, abandoning, timely, examining, and small enjoyment, and having truly observed the ten benefits of establishing the precepts, my disciples...
Tibetan
་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲིའམ། ཁྲིའུ་འམ། སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་ནམ། ལ་བ་འམ། སྔས་སམ། གོར་བུ་བླག་བ་མེད་པར་བཏིང་ངམ་འདིར་དུ་བཅུག་ནས་མ་བསྡུས་སམ་སྡུད་དུ་མ་བཅུག་གམ། དགེ་སློང་འཁོད་པ་ལ་མ་བཅོལ་བར་དེ་ནས་སོང་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་དྲོད་མི་ཤེས་པ་དང༌། སོ་སོར་མི་རྟོག་པར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ། ཉེས་པ་ནི་གནས་མལ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་བླ་གབ་མེད་པར་གཞག་པའོ། །གནང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་འགྲོན་པ་དོན་མཐུན་དང་ལྷན་ཅིག་ལྗོངས་རྒྱུར་འདོང་བ་ན་རི་བྲགས་ཤིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས། དེ་དག་གིས་རི་བྲགས་དེར་གནས་བཙལ་བར་བརྩམས་པ་དང༌། རི་བྲགས་དེ་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་དག་ལ་མི་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཁྱེད་ཅག་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མི་གནས་སམ། བཞིན་བཟངས་མི་གནས་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འགྲོན་པ་དོན་མཐུན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པས། གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གཙུག་ ལག་ཁང་དུ་གནས་པར་གྱུར་ན་འགྲོན་པ་དོན་མཐུན་གྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་བོར་ཏེ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་བཞུད་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཟིམས་ཤིག་དང༌། འགྲོན་པ་དོན་མཐུན་ཆ་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་བདག་གིས་འཕགས་པ་དག་བསླབ་བར་བགྱིའོ། །དེ་དག་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དོང་སྟེ་གནས་མལ་བཤམས་ནས་ཉལ་ལོ། །ནང་པར་འགྲོན་པ་དོན་མཐུན་ཆས་ཏེ་གླང་ཐ་མ་བཀལ་ཟིན་པ་དང༌། དེ་ནས་མི་དེས་དེ་ནས་སོང་སྟེ་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་འགྲོན་པ་དོན་མཐུན་ཆས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་སྤྱོན་ཅིག །དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ་ལག་པ་དག་སྙོལ་བར་བྱེད། སོ་ཤིང་འདོར་བར་བྱེད། གནས་མལ་དག་གཏོད་པར་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ། འགྲོན་པ་དོན་མཐུན་ཐལ་བར་གྱུར་ནས། དེ་དག་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་ཞིང་འདོང་བ་ན་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གིས་བཅོམ་པར་དོན་གྱུར་ནས་དེ་དག་མཐར་གྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕྱིན་པ་དང༌། དེ་དག་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འོངས་པ་ལེགས་སོ་འོངས་པ་ལེགས་སོ། །ཇི་ལྟར་བདེ་བར་བརྒྱུས་སམ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདེ་བར་བརྒྱུས་རེ་སྐན། ཅི་ཉེས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁོ་བོ་ཅག་ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གིས་བཅོམ་མོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ
Chinese
因此，比丘们应如此宣说学习的根本：如果任何比丘未经整理或未让人整理僧众的床、小床、坐垫、毛毯、枕头或蒲团，就铺开或放置在此处，或者没有收拾，或者没有让人收拾，未经安顿比丘就离开，则犯堕罪。所处的地方是舍卫城（Shravasti）。人物是众多的比丘。烦恼是不知冷暖，不加分别地享用。过失是许多住处没有遮盖地放置。允许的缘起是，佛陀世尊住在舍卫城（Shravasti）的祇陀林给孤独园。众多的比丘与商队一同游历，到达一座山岩。他们开始在那座山岩上寻找住处。那山岩上有一座寺庙，有人对他们说：圣者们，你们不住在寺庙里吗？他们回答说：不住，因为我们依赖商队。如果我们住在寺庙里，商队就会抛弃我们而离去。那人说：圣者们，请进寺庙休息，当商队要出发时，我会告知你们。他们进入寺庙，整理好住处就睡下了。第二天，商队出发，最后一头牛也装载完毕。那人随后前去对比丘们说：圣者们，商队已经出发，请快走！他们还在伸展手臂，丢弃牙木，收拾住处的时候，商队已经走远了。他们随后追赶，结果被强盗抢劫。最终他们到达寺庙。比丘们见到他们，说道：尊者们，欢迎，欢迎！你们一路平安吗？尊者们，我们一路平安吗？发生了什么事？尊者们，我们被强盗抢劫了。这就是当时的情况。
English
Therefore, the basis for the training of the monks should be proclaimed as follows: If any monk, without arranging or having someone arrange the Sangha's bed, small bed, seat, blanket, pillow, or cushion, spreads it out or places it here, or does not tidy up, or does not have someone tidy up, and leaves without entrusting it to a monk, it is a downfall. The place was Shravasti. The people were many monks. The afflictions were not knowing hot and cold, and enjoying without discrimination. The fault was that many dwellings were left uncovered. The occasion for permission was when the Buddha Bhagavan was dwelling in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti. Many monks were traveling with a caravan and arrived at a rocky mountain. They began to look for a place to stay on that rocky mountain. There was a monastery on that rocky mountain, and someone said to them: Venerables, do you not stay in the monastery? They replied: No, because we depend on the caravan. If we stay in the monastery, the caravan will abandon us and leave. The person said: Venerables, please enter the monastery and rest, and when the caravan is about to depart, I will inform you. They entered the monastery, arranged their dwellings, and went to sleep. The next day, the caravan departed, and the last ox was loaded. Then that person went to those monks and said: Venerables, the caravan has departed, please hurry! While they were still stretching their arms, discarding toothpicks, and tidying up their dwellings, the caravan had already gone far away. They followed after them, and as a result, they were robbed by thieves. Eventually, they arrived at the monastery. The monks saw them and said: Venerables, welcome, welcome! Did you travel in peace? Venerables, we traveled in peace, but what happened? Venerables, we were robbed by thieves. That was the situation at that time.
Tibetan
་སློད་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་འཁོད་པ་དག་ལ་བཅོལ་བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་འཁོད་པ་དག་ལ་བཅོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས་མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་གཉིས་ཤིག་འཁོད་པ་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ཁོན་ཡོད་ཅིང༌། གཅིག་ནི་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། གཅིག་ནི་མ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནས། དད་པ་ཅན་གྱིས་བསམས་པ། ཁོ་ན་སྤེལ་བས་ཅི་བྱ་སྟེ། ལོན་ཞི་བར་བྱས་ཏེ་སོང་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་ནས་དགེ་སློང་ཞིག་གི་གན་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ༌། །ཁྱིམ་བདག་མ་དད་པ་ཤོས་དེས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་མི་ཞིག་ལས་ཐོས་ནས་སྨྲས་པ། ཅི་དེ་མི་འཇིགས་པའི་གྲོང་ ཁྱེར་ཡིན་ནམ། ཁོ་བོ་དེར་ཡང་སོང་ལ་གནོད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དེས་ཐོས་ནས་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་འཕགས་པ་དང༌། དེས་བསྙགས་སོ། །དགེ་སློང་ནི་དུས་སུ་འགྲོ་ཞིང་དུས་མ་ཡིན་པར་མི་འགྲོ་ལ། ཁྱིམ་པ་ནི་དུས་སུ་ཡང་འགྲོ་།དུས་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྲོ་བས་དགེ་སློང་དེ་རི་བྲགས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ཏུ་ཞུགས་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དེས་མཐོང་ངོ༌། །དགེ་སློང་དེ་ནང་པར་སྔ་བར་ལངས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གནས་མལ་གཏད་པ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་འདི་ནི་དོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ནས་མ་འགྲོ་ཤིག །འདི་ནི་ལམ་གཞན་ཡིན་གྱི་དེ་ནས་སོང་ཤིག །དེ་ལམ་དེ་ནས་སོང་བ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དེས་བསྙེགས་ནས་ཤིན་ཏུ་བརྡེགས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་ཀྱང་བཅག །ཆོས་གོས་ཀྱང་དྲལ་ནས། ཐ་མ་མ་ཤི་ཙམ་དུ་བྱས་ཏེ་བཏང་ནས་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ཉིད་དུ་ཕྱིར་ཕྱིན་པ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་གནས་སྐབས་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར། དེས་གནས་སྐབས་འདི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རྒྱས་པར་བརྗོད་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁོ་བོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བསྟན་པ་ལྟར་མ་བྱས་ན་ཁོ་བོ་གནས་སྐབས་འདི་འདྲ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། དེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་བ་འདོད་པ་དང༌། །བསླབ་བ་ལ་གུས་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པ་དང༌། དེའི་ཤས་ཆེ་བ་དང༌། དེ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་མཛད་ནས། ད
Chinese
比丘们向薄伽梵祈请，薄伽梵开示说：应委托给安住的比丘们。薄伽梵开示说应委托给安住的比丘们之后，在舍卫城有两个住户，他们彼此怀有怨恨，一个具有信心，一个不具有信心。具有信心的人心想：如果只是争斗有什么用呢？不如平息争端，然后出家吧。想着，他就去了逝多林，在一位比丘那里出家了。那个最不具信心的住户从某人那里听说他在逝多林出家了，就说：难道那是无畏城吗？我也要去那里加害他。比丘听到后，前往王舍城，他（指不具信心的住户）也追去了。比丘按时而行，不非时而行，而住户则有时也行，非时也行，因此比丘进入了一个山岩的寺庙，住户看到了他。比丘早上早起，为比丘们安排住所，比丘们说：有寿者，这条路有危险，不要从这里走。这条路是另一条路，从那里走吧。他从那条路走后，住户追上他，狠狠地殴打他，钵也打碎了，法衣也撕破了，最后把他打得半死不活就放走了，然后他回到了那个寺庙，比丘们说：有寿者，你为什么变成这个样子？他向比丘们详细地讲述了这个情况，又说：如果我没有按照有寿者们所指示的那样做，我就不会变成这个样子了。当他说这些的时候，比丘们向薄伽梵祈请，薄伽梵开示说：除非是那样的因缘。之后，薄伽梵赞叹了想要学习，恭敬学习，以及减少学习所需物品的行为，然后对比丘们说了与此相应，与此大部分相同，以及与此相符的具有佛法的教诲，然后
English
The monks petitioned the Blessed One, and the Blessed One said: It should be entrusted to the resident monks. After the Blessed One said that it should be entrusted to the resident monks, there were two householders in Shravasti who harbored resentment towards each other, one with faith and one without faith. The one with faith thought: What is the use of just fighting? It is better to settle the dispute and then go forth. Thinking this, he went to Jeta Grove and went forth under a monk. The most faithless householder heard from someone that he had gone forth in Jeta Grove and said: Is that the Fearless City? I will go there and harm him. The monk heard this and went to Rajagriha, and he (the faithless householder) also pursued him. The monk went in due time and not out of due time, but the householder went both in due time and out of due time, so the monk entered a temple in a rocky mountain, and the householder saw him. The monk got up early in the morning and arranged lodging for the monks, and the monks said: O long-lived one, this road is dangerous, do not go from here. This is another road, go from there. After he went from that road, the householder caught up with him and beat him severely, breaking his bowl and tearing his Dharma robes, and finally left him half-dead, and then he returned to that temple, and the monks said: O long-lived one, why have you become like this? He told the monks in detail about this situation, and also said: If I had not done as the long-lived ones had instructed, I would not have become like this. While he was saying this, the monks petitioned the Blessed One, and the Blessed One said: Except for such a cause. Then the Blessed One praised the desire to learn, the respect for learning, and the reduction of the necessities for learning, and then spoke to the monks teachings that were in accordance with this, mostly the same as this, and in accordance with this, endowed with the Dharma, and then