Tibetan
། སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་བར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་འདུ་ཤེས་མ་བསྒྱུར་བར་བདག་ཉིད་མིའི་ཆོས་བླ་མ་དང་ལྡན་པ་བདེན་པ་ཉིད་གང་ཟག་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་བརྗོད་ན་མིའི་ཆོས་བླ་མ་བརྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །མིའི་ཆོས་བླ་མ་བརྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་འདི་དང༌། སྔར་སྨྲས་པའི་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་བསྟན་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་འདྲའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ན་སྔ་མ་ནི་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ། བརྫུན་དུ་སྨྲས་པ་དང༌། ཉན་པ་པོ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །འདི་ནི་འདུ་ཤེས་མ་བསྒྱུར་བར་བདེན་པར་སྨྲས་པ་དང༌། ཉན་པ་པོ་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་སྨྲས་ན་དངོས་གཞི་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མ་བསྒྱུར་བར་བདེན་པར་སྣས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །བདག་ཉིད་མིའི་ཆོས་བླ་མ་གང་ཡང་རུང་བ་དང་ལྡན་པར་སྨྲས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དེ།། མིའི་ཆོས་བླ་མ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཉན་པ་པོ་མིའི་འགྲོ་བ་པོ་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་དང༌། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མིའི་འགྲོ་བ་པའི་གང་ཟག་ནི་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་དང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང༌། མིའི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་དང༌། བདེན་པ་ཉིད་དང༌། ཉན་པ་པོ་མིའི་འགྲོ་བ་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང༌། རང་གིས་བརྗོད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་བརྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་པ་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །གཞན་དེ་དང་ལྡན་པར་སྨྲས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཉན་པ་པོ་མིའི་འགྲོ་བ་པ་དང་རང་བཞིན་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པས་སྨྲ་མི་ཤེས་པ་དང༌། དོན་བརྔ་མི་འཕྲད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །མི་མ་ཡིན་པའི་འགྲོ་བ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དུད་འགྲོ་ལ་ཉེས་བྱས་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ
Chinese
并且，通过行为和行为的行为来确定堕落、无堕落、应学之处和补救措施，从而了解此处的特征。其中，此处确定根本堕落是指，比丘在没有改变观念的情况下，如果向未见真谛且未受具足戒的补特伽罗讲述自己具有殊胜的人法，则会成为讲述殊胜人法的堕落之根本。此讲述殊胜人法的堕落，与之前所说的导致失败的各种情况完全相同。不同之处在于，前者是改变观念后，虚假陈述，并且听者是任何人。而此者是在没有改变观念的情况下，真实陈述，并且听者是未见真谛且未受具足戒者，则确定为根本。因此，在没有改变观念的情况下，真实告知则没有过失。如果说自己具有任何殊胜的人法，则没有过失。对于殊胜的人法及其果报，则没有过失。听者是未见真谛且未受具足戒的人类众生，则没有过失。此处的作者是人类众生，即未见真谛且未受具足戒者，以及殊胜的人法本身。此处通过五个支分成为根本堕落：殊胜的人法，真谛本身，听者是未见真谛且未受具足戒的人类众生，自己讲述，以及他人理解意义。如果这些支分不完整，则根据情况会有过失。行为的堕落是恶作，即只要开始了讲述殊胜人法的堕落之行为，直到没有达到根本之前，都是恶作。对于根本，每开始一个不同的行为，就会有一个恶作。如果说他人具有此法，则是恶作。听者是人类众生，或者由于本性退失等原因而无法说话，以及无法理解意义，则是恶作。对于非人类众生，则是恶作。对于畜生，则是过失。行为的行为的堕落是轻微的恶作，即对于任何行为，行为的行为也是如此。
English
And, by means of actions and actions of actions, one should understand the characteristics here by distinguishing downfall, non-downfall, what should be learned, and remedies. Among these, the determination of the root downfall here is that if a bhikshu, without changing his perception, speaks of himself as possessing superior human qualities to a person who has not seen the truth and has not received full ordination, then it becomes the root of the downfall of speaking of superior human qualities. This downfall of speaking of superior human qualities is exactly the same as all the other aspects of defeat previously mentioned. The difference is that the former involves changing one's perception and speaking falsely, and the listener is anyone. This one, however, involves speaking truthfully without changing one's perception, and the listener is someone who has not seen the truth and has not received full ordination, then it is determined as the root. Therefore, there is no fault in truthfully informing without changing one's perception. There is no fault in saying that one possesses any superior human qualities. There is no fault in the superior human qualities and their results. There is no fault if the listener is a human being who has not seen the truth and has not received full ordination. The agent here is a human being, i.e., one who has not seen the truth and has not received full ordination, and the superior human quality itself. Here, it becomes a root downfall through five limbs: the superior human quality, the truth itself, the listener being a human being who has not seen the truth and has not received full ordination, one's own speech, and the other person understanding the meaning. If these limbs are incomplete, then there will be faults accordingly. The downfall of action is an offense, i.e., as long as one begins the action of speaking of the downfall of superior human qualities, until one does not reach the root, it is an offense. For the root, for each different action that is started, there is one offense. If one says that another possesses this quality, it is an offense. If the listener is a human being, or unable to speak due to loss of nature, etc., and unable to understand the meaning, it is an offense. For non-human beings, it is an offense. For animals, it is a fault. The downfall of the action of action is a minor offense, i.e., for any action, the action of action is also the same.