Tibetan
མ་འཛིན་ཅིག །འདི་ལྟར་དགེ་སློང་འདི་དང༌། དགེ་སློང་མ་འདི་ནི་ཡོས་ཚིག་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་སྐྱེར་མི་རུང་བའི་ ཆོས་ཅན་ཡིན་གྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རྣམས་ལ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱེད་པ་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱེད་པར་མི་སྤྲོ་ན་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་འདི་གཉིས་སྡིག་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསོལ་བ་འབའ་ཞིག་གི་ལས་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་བདུན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།མིའི་ཆོས་བླ་མ་བརྔོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡངས་པ་ཅན་ན། སྤྲེའུ་རྫིང་གི་འགྲམ་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་ཁང་བཟངས་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉ་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཆུ་ཀླུང་ཡིད་འོང་ལྡན་ལ་བརྟེན་ཅིང་འཁོད་པ་དག་གིས་ཆུ་སྲིན་ཉའི་རིགས་གཟུང་བའི་གླེང་གཞི་ལས་དེ་དག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས། དེ་དག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་མུ་གེ་བྱུང་བའི་ཚེ་ཉ་པའི་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་དུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་དག་གིས་མིའི་ཆོས་བླ་མ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་ཉེ་དུ་དག་ལ་བརྗོད་ནས། འཇིག་རྟེན་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བ་ཡིན་པས་ཉེ་དུ་དག་གིས་རེ་ཞིག་རང་གི་བུ་དག་ལས་ཀྱང་ཕྲོགས་ཏེ། དེ་དག་ལ་བསོད་སྙོམས་ལེགས་པར་བསྟབས་པས་འཚག་བརྟས་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་དབྱར་འདས་ནས་འདུས་པ་ཆེན་པོའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་འདོད་བའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་གང་དག་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གྲོང་དུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དག་ནི་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་བྲེལ་པས་རིད་པ་དང༌། ཉམ་ཆུང་བ་དང༌། རྐེ་བ་དང༌། སྐོམས་པ་དང༌། ལུས་མ་ཐོབ་པ་དང༌། པགས་པ་དང༌། ཤ་དང་ཁྲག་བྲི་བར་མཐོང༌། དགེ་སློང་གང་དག་ཉེ་བའི་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་དུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དག་ནི་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་བྲེལ་བ་མེད་པས་ཚོ་བ་དང༌། པགས་པ་དང༌། ཤ་དང༌། ཁྲག་རྒྱས་པར་མཐོང་ནས། དེ་ཅི་ལས་གྱུར་པའི་རྒྱུ་དྲིས་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྒྱས་པར་ སྨྲས་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་འབོས་དེ་དག་ལ་ཁྱེད་ཅག་གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པ་བརྗོད་དུ་རུང་ངམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རུང་ཡང་སྲིད། མི་རུང་ཡང་སྲིད་དེ། འདི་ལྟར་བདག་ཅག་གིས་ནི་སྨྲས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པ་བརྗོད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། ཆུ་ཀླུང་ཡིད་འོང་ལྡན་གྱི་འགྲམ་ན་གནས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རྨས་ནས། མི་བརྩོན་པ་དང་མི་སྦྱོར་བ་དང་མ་བརྟགས་པར་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་སྨད་པ་མཛད་དེ། བརྩོན་པ་དང་སྦྱོར་བ་དང༌། བརྟགས་ཏེ་སྤྱོད་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་དའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ་ཡང་དགེ་སློང་གང་གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པ་སྨྲས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་ཡངས་པ་ཅན། གང་ཟག་ནི་ཉ་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བག་ཆགས་མ་བྱང་བས་མ་བརྟགས་པ། ཉེས་པ་ནི་གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པ་སྨྲས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པའོ། །གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། དགེ་སློང་དང༌། དགེ་སློང་མའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའོ། །མིའི་ཆོས་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་ནི་མི་རྣམས་ཀྱིས་འཐོབ་ཀྱི། ཟ་མ་དང་མ་ནིང་དང༌། མཚན་གཉིས་པ་དག་གིས་ཀྱང་མི་འཐོབ་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དགས་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ ཁམས་པས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་བླ་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་པས་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་བླ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་ན་མིའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་དག་གོ །བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དངོས་པོ་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའོ།། སྨྲ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེན་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌
Chinese
不要执持！像这样，这位比丘和这位比丘尼，就像谷壳一样，对于这法和律是不可忍受的。 应当说：‘你们看着薄伽梵和长老们，长老们！’如果比丘不乐意在俗家分别晓喻，在各个俗家分别晓喻，那时，为了在俗家分别晓喻‘这两位比丘和比丘尼是罪人’，所有比丘应当作单独羯磨。事后处理如前。舍堕罪之说恶语第七已说完。 宣说未证得之人获得殊胜人法之罪的缘起是：佛薄伽梵住在广严城（Vaisali）猕猴池边重阁讲堂中。当时，薄伽梵为依靠并安住于悦意河岸的五百渔夫，从关于捕捉鳄鱼等鱼类的开端，为他们善说了法和律，他们因此出家并受具足戒。他们现证了阿罗汉果。饥荒发生时，他们答应在渔村附近安居，向亲友们讲述自己如何获得殊胜人法。由于世人喜好功德，亲友们甚至从自己的孩子那里夺取食物，妥善地供养他们，使他们丰衣足食。夏季结束，在大会时，比丘们想要顶礼薄伽梵的双足。具寿阿难陀看到那些答应在荒僻村庄安居的比丘，因乞食劳累而变得瘦弱、虚弱、颈细、口渴、身体消瘦、皮肤、肌肉和血液减少；而那些答应在附近村庄安居的比丘，因不为乞食所累，变得肥胖，皮肤、肌肉和血液丰满。他询问这其中的原因，他们也详细地说了。具寿阿难陀对他们说：‘你们对比丘以外的人说了未证得的殊胜人法的真
English
Do not hold on! Like this, this monk and this nun, like husks, are unbearable for this Dharma and Discipline. It should be said: 'You look to the Bhagavan and the elders, elders!' If the monks are unwilling to separately inform the laity in their homes, then, in order to separately inform the laity that 'these two monks and nuns are sinners,' all the monks should perform a separate karma. The subsequent treatment is the same as before. The seventh of the expiation of the offense of uttering evil words has been explained. The origin of the offense of boasting about the superior human Dharma that one has not attained is: The Buddha Bhagavan was residing in the multi-storied lecture hall by the Monkey Pond in Vaishali. At that time, the Bhagavan, for the five hundred fishermen who relied on and resided on the banks of the delightful river, from the beginning of catching crocodiles and other kinds of fish, well explained the Dharma and Discipline, and they therefore renounced and received full ordination. They directly realized the state of Arhat. When a famine occurred, they promised to stay near the fishing village, and told their relatives how they had attained the superior human Dharma. Because people in the world like merit, the relatives even took food from their own children and properly offered it to them, making them well-fed. When the summer ended, at the great assembly, the monks wanted to prostrate at the feet of the Bhagavan. The venerable Ananda saw that those monks who had promised to stay in the remote village were emaciated, weak, thin-necked, thirsty, with emaciated bodies, skin, muscle, and blood diminished due to the fatigue of begging; while those monks who had promised to stay near the nearby village were fat, with skin, muscle, and blood abundant because they were not burdened by begging. He asked the reason for this, and they also explained it in detail. The venerable Ananda said to them: 'You have spoken the truth about the superior human Dharma that you have not attained to those who are not fully ordained.'
Chinese
询问说，说可以吗？他们说，可能可以，也可能不可以，像这样我们说了。因为比丘们少欲知足，为何比丘呵责对比丘以外未受具足戒者说殊胜的人法真理？进行谴责，进行辱骂，进行嘲讽。当时，比丘们向世尊禀告。之后，世尊因为这件事，这个缘起，这个因缘，召集了比丘僧团，呵责了在悦意河岸边的比丘们不精进、不努力、不观察就行动的行为，赞叹了精进、努力和观察后行事的行为，并且完全观察了制定学处的十种利益，因此，当念诵别解脱经时，应如此念诵此学处之根本：如果任何比丘对比丘以外未受具足戒者说殊胜的人法真理，犯堕罪。制定学处的地点是广严城（吠舍离，Vaishali），人物是从渔夫出家的五百阿罗汉比丘，烦恼是不清净的习气导致的不观察，罪过是对未受具足戒者说了殊胜的人法真理。其中，所谓“任何比丘”，是指属于此法的比丘。所谓“对未受具足戒者”，受具足戒者有两种，即比丘和比丘尼，除此之外都是未受具足戒者。所谓“殊胜的人法”，是指人们的法，即涅槃，只有人才可以获得，阉人和非男非女以及双性人都无法获得，更何况是地狱众生、畜生和饿鬼呢？所谓“殊胜”，是指欲界比色界殊胜，色界比无色界殊胜。或者说，所谓“人法”，是指五种障碍。所谓“殊胜”，是指舍弃这些障碍。所谓“真理”，是指它的本体是真实的。所谓“说”，是指讲述。所谓“犯堕罪”，是指和之前一样。那么，如何犯堕罪呢？这里也有正行和
English
When asked, "Is it permissible to speak?" they said, "It may be permissible, and it may not be permissible. Thus, we have spoken." Because the monks were content with few desires, why did the monks rebuke those who had not received full ordination for speaking the supreme human Dharma truth? They condemned, insulted, and ridiculed. At that time, the monks reported to the Blessed One. Then, because of this event, this origin, and this circumstance, the Blessed One convened the monastic community of monks and rebuked the monks residing on the banks of the Delightful River for their lack of diligence, effort, and unexamined actions. He praised diligence, effort, and acting after examination, and having fully observed the ten benefits of establishing the precepts, therefore, when reciting the Pratimoksha Sutra, this root of the training should be recited as follows: If any monk speaks the supreme human Dharma truth to one who has not received full ordination other than a monk, he commits an offense entailing expiation. The place where the precept was established was Vaishali, the person was five hundred Arhat monks who had become monks from fishermen, the affliction was the lack of examination due to uncleansed habits, and the offense was speaking the supreme human Dharma truth to one who had not received full ordination. Among them, the so-called "any monk" refers to a monk belonging to this Dharma. The so-called "to one who has not received full ordination" means that there are two types of fully ordained persons: monks and nuns. Other than these, they are not fully ordained. The so-called "supreme human Dharma" refers to the Dharma of humans, namely Nirvana, which only humans can attain. Eunuchs, hermaphrodites, and those with two sets of genitals cannot attain it, let alone sentient beings in hell, animals, and hungry ghosts. The so-called "supreme" means that the form realm is supreme compared to the desire realm, and the formless realm is supreme compared to the form realm. Alternatively, the so-called "human Dharma" refers to the five obscurations. The so-called "supreme" refers to whatever abandons these obscurations. The so-called "truth" means that its essence is truly real. The so-called "to speak" means to tell. The so-called "commits an offense entailing expiation" means the same as before. So, how is an offense committed? Here, too, there is the main action and