Tibetan
བྱེད་པ་པོ་ནི་གང་ཟག་ བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་ལུང་གི་ཆོས་དང་ཡི་གེའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྡས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང༌། ལུང་གི་ཆོས་སམ་ཡི་གེ་དང༌། ཅིག་ཅར་རམ། དེའི་མཇུག་ཐོགས་དང༌། ཀླག་པའི་ཆེད་དང༌། འདོན་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་འདོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་ལྟ་བ་དང༌། མཚན་མི་མཐུན་པ་དང༌། ཁྱིམ་པའི་རྟགས་ཅན་དང༌། ཕྱི་རོལ་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་གིས་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལས་ལུང་ནོད་ཅིང་དེ་དང་ཅིག་ཅར་རམ་མ་མཇུག་ཐོགས་སུ་འདོན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལུང་དུ་གཏོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལུང་ལས་བཏུས་པའི་ཆོས་དཔེར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དོ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ལུང་གི་དོན་ལས་བཏུས་ཤིང་ལུང་གི་ཡི་གེ་མེད་པ་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་གཞན་གྱི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པ། དཔེར་ན་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་བྱས་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེའི་འབྲུའོ། །མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན། བསོད་ནམས་དག་གི་རྣམ་སྨིན་བདེ།། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ལུང་དུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དངོས་གཞིའོ། །ལུང་ལས་བཏུས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ལུང་ནོད་ཅིང་ཀླག་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པར་འདོན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །འདོན་པ་མ་རྫོགས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །མི་མ་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་ན་སྨད་དོ། །དུད་འགྲོལ་ཉེས་བྱས་ཏེ་དེ་བས་ཀྱང་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱིས་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་མི་འདོད་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ལ་ལྟུང་ བ་མེད་དོ། །ཁོ་བོའི་རྗེས་སུ་ཕྱིས་ཐོན་ཅིག་ཅེས་རྗེས་སུ་ཉན་དུ་བཅུག་པ་འདོན་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ཁ་ཏོན་ཞུ་བ་དང༌། སློབ་གཉེར་གསོད་པ་དང༌། དམིགས་ཀྱིས་འདྲི་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་ད
Chinese
作者是人。 未受具足戒者与经文之法和文字。对此，若具足支分，则成真实之堕罪，即未受具足戒之人，与经文之法或文字，或同时，或在其后，为阅读之故，而念诵。若彼等之支分不全，则视情况而定为轻罪。加行之堕罪是恶作，即从开始造作念诵之堕罪加行，直至未触及真实，皆为恶作。对真实所造作之不同加行有多少，则各有恶作。对未受具足戒之人，与见解不同者，与名称不一致者，与在家之相者，与外道之出家者，皆为恶作。比丘从未受具足戒者处受持经文，并与之同时或在其后念诵，则为恶作。非属于经文本身，而是从经文中摘录之法，例如“诸法皆无我”， “诸有为法皆为刹那”等等。从经文之义中摘录，且无经文之文字，具有名称、词语和文字之其他差别，例如导师勇所著之《本生传》等，则为恶作。文字，是指文字之字母。名称，是指佛、法、僧等。词语，例如：“善业之异熟乐”等等。彼等若属于经文本身，则是真实。若从经文中摘录，则是恶作。受持经文，并非为了阅读而念诵，则为恶作。念诵不完整，则为恶作。对非人恶作，则为轻罪。对畜生恶作，则比那更甚为轻罪。加行之加行之堕罪是微细恶作，即有多少加行，则有多少加行之加行，即加行以恶作，加行之加行亦为恶作，即微细恶作。无堕罪者，即非意愿而成就，则无堕罪。 “你稍后跟着我出来”，如此让他人跟随听闻而念诵，则无堕罪。背诵，学习，提问，则无堕罪。业。
English
The agent is a person. An unordained person, the Dharma of scripture, and letters. In this case, if the limbs are complete, it becomes a substantial offense, that is, an unordained person, the Dharma or letters of scripture, either simultaneously or subsequently, for the purpose of reading, recites them. If the limbs are incomplete, it is a minor offense as appropriate. The offense of preparation is a misdeed, that is, as long as the preparation for the offense of reciting is undertaken and the actual basis is not reached, it is a misdeed. For each different preparation made for the actual basis, there is a corresponding misdeed. A misdeed is committed against a person who is not fully ordained, who has different views, who has a different name, who has the characteristics of a householder, or who is an ordained outsider. A monk who receives scripture from someone who is not fully ordained and recites it simultaneously or subsequently commits a misdeed. If it is not part of the scripture itself, but Dharma extracted from the scripture, such as "all phenomena are without self," "all conditioned phenomena are momentary," and so on; if it is extracted from the meaning of the scripture and does not have the letters of the scripture, but has different names, words, and letters, such as the Jataka Tales composed by the teacher Dpawo, then it is a misdeed. A letter is a letter of the alphabet. A name is like Buddha, Dharma, and Sangha. A word is like, for example, "The ripening of merit is happiness." If these are part of the scripture itself, then it is the actual basis. If it is extracted from the scripture, then it is a misdeed. Receiving scripture and reciting it not for the purpose of reading is a misdeed. If the recitation is incomplete, it is a misdeed. If a misdeed is committed against a non-human being, it is a minor offense. If a misdeed is committed against an animal, it is even more of a minor offense. The offense of preparation for preparation is a subtle misdeed, that is, as many preparations as there are, there are as many preparations for preparation, that is, preparation with a misdeed, and the preparation for preparation is also a misdeed, that is, a subtle misdeed. There is no offense if it is accomplished unintentionally. There is no offense in reciting after having someone listen, saying, "Follow me later." There is no offense in reciting, studying, or asking questions. Action.
Tibetan
ང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འདོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་དྲུག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། བཅས་པ་དང་གནང་བའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བཅས་པའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་བ་ན་བཞུགས་སོ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ནི་ལམ་གོལ་པར་རྒས་པས་དེ་དག་གང་གི་ཚེ། དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པ་རྣམས་ལས་ཐོས་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་དག་ལྟུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱེད་ཅིང༌། སྤོ་བ་དང་མགུ་བར་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་ན་དགེ་འདུན་ལ་ཆུ་འབྲིམ་པའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དང་པ་ཅན་དག་གིས་སྨྲས་པ། གང་དག་རིན་པོ་ཆེ་རྟོག་པ་དག་ཀྱང་དེ་ལས་ཉེ་བར་བརྟགས་ཤིང་ཉེ་བར་བརྟགས་ཤིང་རིན་པོ་ཆེ་དག་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་བསོད་ནམས་འདོད་པ་འདི་དག་ཀྱང་དགེ་འདུན་ལ་ཆུ་འབྲིམ་ཞིང་བསོད་ནམས་སོགས་པར་བྱེད་དོ། །དྲུག་སྡེ་ཚོན་ཟོ་དེ་དག་ནི་ཟ་ཞིང་འཁོང་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བས་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཐོས་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཇི་འདི་དག་ཆོས་བཟང་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་ལ་ཆུ་འབྲིམ་པར་བྱེད་སྙམ་མམ། འདི་ལྟར་འདི་དག་ནི་ཆད་པའི་ལས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་དྲིས་པ། འདི་དག་གིས་ཅི་བྱས་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ལག་པས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱས་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ལྟར་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་དག་དགེ་ སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱང་རེ་ཞིག་འདི་འདྲ་ན་དགེ་སློང་པར་མ་དང་གསར་བུ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་ཅི་འདྲ་བར་འགྱུར་ཞེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་སྤོ་བ་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ཕྱི་དྲོ་དབུ་སྐྲ་དང༌། སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་དག་ལྕི་བ་འཇམ་པོའི་བྱུག་པས་ཉུག་པར་བྱེད་པ་དག་གི་ལྷན་ཅིག་གི་གནས་པ་དང༌། ཉེ་གནས་དག་ལ་ཡང་དྲུག་སྡེ་ངག་གིས་དེ་
Chinese
不會因我慢、瘋狂、精神錯亂和感覺等危險而墮落。應學的是，比丘應於一切地方、一切時處，不依止一切會成為捨墮之事物而學。事後改正如前。捨墮之第六已說完。 講述惡劣處境之捨墮的緣起是，由制立和開許所致有兩種。制立之緣起是，佛薄伽梵住在舍衛城（Śrāvastī）祇陀林給孤獨園。沒有離貪，因未捨棄煩惱，故比丘們使僧眾作出捨墮，有些因迷路而衰老，當那些比丘從持經者、持律者和持母者處聽聞時，那時他們如法地作出捨墮，在實行搬運和使歡喜時，婆羅門、家主和有勢力者在僧眾倒水時說：「那些思維珍寶者也從中仔細思維，仔細思維，並收集珍寶。比丘長老、長老想要福德者也為僧眾倒水，並造作福德等。六群著色器皿者則吃喝玩樂。」六群聽聞後說：「賢者們，你們認為這些以妙法之法為僧眾倒水嗎？像這樣，這些是作斷事者。」他們問：「這些做了什麼？」六群以手作了不應作之事，說：「像這樣，像這樣做了。」於是，他們責罵那些比丘長老、長老是怎樣的處境，比丘帕瑪和新出家者又是怎樣的處境？他們進行誹謗，進行辱罵，進行嘲諷。那些作搬運的比丘們，傍晚時分，頭髮和指甲的佛塔，與塗抹沉重柔軟塗料者一起居住，六群也以言語對近住者說了那些。
English
They will not fall into the danger of being arrogant, mad, mentally disturbed, and having feelings. What should be learned is that monks should learn not to rely on all things that will become objects of abandonment in all places and at all times. Correction afterwards is as before. The sixth of the objects of abandonment has been explained. The basis for the object of abandonment that speaks of bad circumstances is twofold, due to the establishment and permission. The basis for the establishment is that the Buddha Bhagavan was staying in Anathapindika's Grove in Jeta Grove in Shravasti. Since there was no detachment from desire and the afflictions had not been abandoned, the monks were causing the Sangha to make abandonments of the Sangha. Some were aging on the wrong path, and when those monks heard from those who held the Sutras, those who held the Vinaya, and those who held the Matrikas, then they would properly make those abandonments of the Sangha. When they were practicing moving and pleasing, Brahmins, householders, and powerful people said when pouring water for the Sangha, "Those who contemplate jewels also carefully contemplate and carefully contemplate from them and collect jewels. Monks, elders, and those who desire merit also pour water for the Sangha and create merit and so on. The six groups of colored vessel eaters eat and have fun." When the six groups heard this, they said, "Wise ones, do you think that these are pouring water for the Sangha with the Dharma of the good Dharma? Like this, these are those who do the work of cutting off." They asked, "What have these done?" The six groups did what should not be done with their hands, saying, "Like this, like this they have done." Then, they scolded those monks, elders, and elders, saying, "What kind of situation is this? What kind of situation will the monks Parma and the newly ordained be in?" They slander, insult, and ridicule. Those monks who do the moving, in the evening, the stupas of hair and nails, live together with those who smear heavy and soft coatings, and the six groups also said those things to the close residents with words.