Tibetan
ང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེའམ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནོ། །མཐུན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བློ་མཐུན་པས་སོ། །ཆོས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནེ་རྩོད་པ་བཞི་པོ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པའོ། །སྦྱངས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱས་པར་རོ། །ཤེས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡོངས་སུ་རིག་པའམ། གཞན་དག་གིས་བརྗོད་པས་སོ། །ཡང་ལས་ཀྱིས་སྐྱོ་སྡོགས་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་བྱེད་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞེན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་པ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་དང༌། ལས་བྱེད་པ་དང༌། འདུན་པ་འབུལ་བ་དག་གིས་དགེ་སློང་གཉིས་ཀྱི་རྩོད་པ་གང་ཡང་རུང་བ་དགེ་འདུན་གྱིས་ལེགས་པར་ཞི་བར་བྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ལས་ཀྱིས་སྐྱོ་སྡོགས་བྱེད་ན་སྐྱོ་སྡོགས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་རྩོད་པ་ཆོས་འདེ་པ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཅན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལྟ་བ་དང་མཚན་མཐུན་པ་གཉིས་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྩོད་པ་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འགྱེད་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང༌། བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དགེ་འདུན་གྱིས་ཆོས་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་ཞི་བར་བྱས་པ་ཉིད་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འཁྲུག་ལོང་གི་རྒྱུ་བཞི་པོ་དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། གདམས་དག་ལ་སོགས་པ་འཇོག་པས་གཞན་སྤོང་བ་དང༌། ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང༌། ལས་ལ་མཐུན་པ་མི་སྦྱིན་པས་འཁྲུག་ལོང་བྱེད་ཅིང་ཡང་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཆོད་བདུན་པོ་གང་ཡང་རུང་བའི་ལས་ཀྱིས་སྐྱོ་སྡོགས་བྱེད་པ་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ལྟུང་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དགེ་སློང་གཉུག་མར་གནས་པ་དང་ལས་བྱེད་པ་དང་འདུན་པ་དབུལ་བ་དག་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ།། རྩོད་པ་གཞན་ཉིད་པ་རྩོད་པ་ག
Chinese
所谓“我”是指六众，或者其他像这样的任何情况。所谓“僧伽”是指如来声闻僧伽。所谓“以和合”是指以心意相合。所谓“如法”是指如法、如律、如导师的教法。所谓“诤讼”是指为了四种诤事而诤讼，即为了争斗而诤讼，为了不选择而诤讼，为了堕罪而诤讼，为了事务而诤讼。所谓“已息”是指已经寂静。所谓“了知”是指自己完全知道，或者通过他人述说。如果又以业作呵责，是指又作。所谓“犯堕”是指以前的。那么，堕罪如何产生呢？这里，也要通过根本、加行、加行的加行安立堕罪，以及无堕罪、应学、还净等来了解此处的定义。其中，此处安立根本堕罪是指，常住的比丘、作羯磨的比丘、献欲的比丘们，要知道僧伽已经很好地平息了任何两个比丘的诤讼。同样，如果又以业作呵责，那么就成为作呵责的堕罪的根本。比丘诤讼，依法受具足戒者，自然安住，与见解相同者，二者以上的诤讼，没有过失。为了争斗而诤讼，为了不选择而诤讼，为了堕罪而诤讼，为了事务而诤讼，没有过失。僧伽如法很好地平息，本身就没有过失。四种争端之因，颠倒地证实事物的真实性，以及安立劝诫等而舍弃他人，以及具有堕罪本身，以及不给予与业相应的，从而制造争端，以及以任何平息诤讼的七种决事作呵责，没有过失。驱逐堕罪者，对于常住的比丘、作羯磨的比丘、献欲的比丘们，没有过失。 其他诤讼是诤讼
English
The term "I" refers to the group of six, or any other such situation. The term "Sangha" refers to the Sangha of the Buddha's Shravakas. The term "in harmony" refers to being in accord with one's mind. The term "according to the Dharma" refers to being according to the Dharma, according to the Vinaya, and according to the Teacher's teachings. The term "dispute" refers to disputing for the sake of the four disputes, that is, disputing for the sake of quarreling, disputing for the sake of not choosing, disputing for the sake of offenses, and disputing for the sake of affairs. The term "pacified" means already pacified. The term "knowing" means knowing completely by oneself, or through the speech of others. If one again rebukes with actions, it means to do it again. The term "offense" refers to the previous one. So, how does an offense arise? Here, one should understand the definition of this place through the establishment of the offense by the root, the preparation, and the preparation of the preparation, as well as the absence of offense, what should be learned, and purification. Among them, the establishment of the root offense here means that the resident monks, the monks who perform karma, and the monks who offer desire, should know that the Sangha has well pacified any dispute between two monks. Likewise, if one again rebukes with actions, then it becomes the root of the offense of rebuking. Monks disputing, those who have received full ordination according to the Dharma, naturally abide, and those who have the same view, there is no fault in the dispute of two or more. Disputing for the sake of quarreling, disputing for the sake of not choosing, disputing for the sake of offenses, and disputing for the sake of affairs, there is no fault. The Sangha has well pacified according to the Dharma, and there is no fault in itself. The four causes of conflict, reversing the truth of things, and abandoning others by establishing admonishments, etc., and having the offense itself, and not giving what corresponds to the action, thereby creating conflict, and rebuking with any of the seven resolutions to pacify disputes, there is no fault. Those who expel offenses, for the resident monks, the monks who perform karma, and the monks who offer desire, there is no fault. Other disputes are disputes