Tibetan
་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་ཕྲ་མ་བྱེད་འདོད་པས་དགེ་སློང་གཞན་ལ་དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་རི་ཞེས་ཕྲ་མའི་ཚིག་གང་ཡང་རུང་བ་སྨྲས་ན་ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དབྱེ་བར་བྱ་བ་གཉི་ག་དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཅན་མཉམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིར་བརྫུན་དང་སྐྱོན་དང༌། རུང་བ་མ་ཡིན་པར་བསམ་པ་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱེ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དབྱེ་བར་འདོད་པའི་བསམ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ བདེན་པ་དང༌། བརྫུན་པ་གང་ཡང་རུང་ཐ་སྨྲས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །གཞི་གཅིག་ལ་དུ་མ་ཉིད་བཅས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དབྱེ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་དང་དབྱེ་བར་བྱ་བ་གཉི་ག་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་པའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྡས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དབྱེ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་དང༌། དབྱེ་བར་བྱ་བ་གཉི་ག་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། རང་གི་ཚིག་གང་ཡང་རུང་བ་དང༌། ངོར་སྨྲས་པ་དང་ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །མི་མ་ཡིན་པའི་འགྲོ་བ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དུད་འགྲོ་ལ་ཉེས་བྱས་ན་སྨད་དོ། །ཉན་པ་པོ་རང་བཞིན་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་མ་གོ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉི་ག་ཁྱིམ་པ་དང་ཕྱི་རོལ་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། ཆོས་འདི་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཉམས་པ་དང༌། མཚན་མི་མཐུན་པ་དང༌། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དག་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །མིང་ནས་མ་སྨོས་པར་དཔེར་ན་རྒྱལ་རིགས་དང༌། བྲམ་ཟེའམ། འོད་སྲུངས་ཀྱི་རིགས་ཤིག་འདི་སྐད་ཟེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། །སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་དབྱེ་བར་འདོད་པའི་བསམ་པ་མ་ཡིན་པས་འཕྲིན་ལ་སོགས་པ་བཟླས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་གསུམ་པ་ བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་རབ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་དག་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་ཆོས་བཞིན་དུ་རྩོད་པ་སྦྱངས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ། རྩོད་པ་འདི་ནི་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་དང༌། ལེགས་པར་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ཡིན་གྱིས་ཡང་ཤད་ཀྱིས་སྦྱང་བར་བྱའོ། །རྩོད་པ་འདི་ནི་ངེས་པར་མ་བརྟགས་པ་དང༌། ལེགས་པར་ངེས་པར་མ་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་ངེས་པར་བརྟགས་པར་བྱའོ། །རྩོད་པ་འདི་ནི་ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་དང༌། ལེགས་པར་ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་ཡིན་གྱི་ཡང་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱའོ་ཞེས་ཡང་ལས་ཀྱིས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་དེ། དགེ་སློང་དག་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྩོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ན། བྱ་བ་མང་བ་དང༌། བྱེད་པ་མང་བར་གྱུར་ནས། ལུང་ནོད་པ་དང༌། ཀླག་པ་དང༌། ཁ་ཏོན་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དང༌། ཡིད་ལ་བྱང་དང༌། ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ཞེ་གནས་གཞན་གཏོང་བར་བྱེད་ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། དྲུག་སྡེ་དག་ལ་སྨྲས་ནས། དགེ་སྦྱང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ། ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྨད་དེ། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་ཆོས་བཞིན་དུ་རྩོད་པ་སྦྱངས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་ཡང་ལས་ཀྱིས་སྐྱོ་སྔོག་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དྲུག་སྡེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྩོད་པ་ལ་དགའ་བ། ཉེས་པ་ནི་སྐྱོ་སྡོགས་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་ག
Chinese
应当造作以及修改者，应当知晓此等定义。于此，真实罪行的安立是，若比丘欲行离间，对比丘说某某比丘如是说，无论说了任何离间之语，则成为行离间之罪行的真实罪行。所离间之二者，皆是受具足戒之比丘，于同等之境，则无过失。于此，虚妄与过失以及非理作意并非支分，离间之意乐本身即是支分，因此无论任何离间之意乐，无论是真实语或虚妄语，说了差别之语则无过失。比丘说某某比丘名为此，如是说，则无过失。于一事安立众多，则无过失。此之作者是离间之意乐本身，以及所离间之二者皆是比丘。于此，具足支分则成为真实罪行，即离间之意乐本身，以及所离间之二者皆是比丘，以及自己说了任何话语，以及当面说，以及他人理解其义。彼等之中，若支分不全，则依情况而有过失。加行之罪是恶作，即从开始造作离间之罪行的加行，直至未触及真实罪行之间，皆是恶作。对于真实罪行，造作了多少不同的加行，每一个加行都是一个恶作。对非人行，是恶作。对畜生行，则有过失。听者因自性衰损等原因而未理解其义，是恶作。二者皆是居家者和外道出家者，以及此法之出家者衰损者，以及名称不一致者，以及未受具足戒者，皆是恶作。未从名称上说，例如说国王种姓，或婆罗门，或吠舍种姓的某人如是说，像这样说是恶作。加行的加行之罪是微细恶作，即有多少加行，加行的加行也有多少。加行恶作的加行也是恶作，即是微细恶作。无罪行的情况是，不是以离间之意乐，因此复诵书信等则无罪行。
English
Those who should create and those who should modify should know these definitions. Here, the establishment of the actual transgression is: if a bhikṣu intends to create discord, and says to another bhikṣu that so-and-so bhikṣu said such-and-such, then whatever word of discord is spoken becomes the actual transgression of committing discord. The two to be divided are both bhikṣus who have taken full ordination, and there is no fault in the same object. Here, falsehood and fault, and thinking that it is not appropriate, are not limbs, but the intention of dividing is itself a limb, so whatever intention of dividing, whether it is true or false, there is no fault in speaking differently. There is no fault in saying that a bhikṣu named so-and-so said this. There is no fault in establishing many on one basis. The agent of this is the intention of dividing itself, and the two to be divided are both bhikṣus. Here, possessing the limbs becomes an actual transgression, that is, the intention of dividing itself, and the two to be divided are both bhikṣus, and one's own words, and speaking face to face, and the other person understanding the meaning. Among these, if the limbs are not complete, there is a fault according to the circumstances. The transgression of application is a misdeed, that is, as long as the application of committing the transgression of creating discord is started, until the actual transgression is not reached, it is a misdeed. For the actual transgression, however many different applications are made, each application is a misdeed. Acting towards a non-human being is a misdeed. Acting towards an animal is a fault. It is a misdeed if the listener does not understand the meaning due to the decline of nature, etc. Both are householders and non-Buddhist renunciates, and renunciates of this Dharma who have declined, and those whose names do not match, and those who have not taken full ordination, all are misdeeds. Not speaking from the name, for example, saying that someone of the royal caste, or a Brahmin, or a Vaishya caste said this, saying like this is a misdeed. The transgression of the application of application is a minor misdeed, that is, however many applications there are, there are also that many applications of application. The application of the misdeed of application is also a misdeed, that is, it is a minor misdeed. The situation of no transgression is that it is not with the intention of dividing, so there is no transgression in reciting letters, etc.
Chinese
无有初业者，以及疯癫者，以及心意错乱者，以及为诸受所逼者，故无有堕罪。应学处者，谓于一切苾刍之境，一切时处，于能成作离间语之堕罪，一切品类皆不应串习，应如是学。还净之法如前。离间语之堕罪第三宣说已。作扰乱性之堕罪事者：佛薄伽梵住舍卫城，祇陀林给孤独园。尔时，具六众苾刍，僧众和合如法息诤，知已仍以事故作扰乱性。此诤未善平息，亦未善寂静，当更平息之。此诤未善推究，亦未善善推究，当更推究之。此诤未善止息，亦未善善止息，当更止息之。苾刍数数平息诤事，作业及所作增多，令其于受持、读诵、讽诵、瑜伽、作意及内摄心，转舍于他。诸少欲苾刍乃诃责之，舍弃之，讥毁之。尔时，诸苾刍以此事白世尊。尔时，世尊以此事、此缘起、此因缘，集苾刍僧众，告六众曰：汝等所为，非是沙门之法，非随顺法，非是应为，非是正理，是为出家者所不应为。以种种方便诃责已，观见安立学处之十种胜利，告诸声闻：汝等当如是诵此学处。若复有苾刍，僧众和合如法息诤，知已仍以事故作扰乱性者，犯堕罪。制戒处是舍卫城，补特伽罗是六众，烦恼是乐诤，过患是作扰乱性。复次，若有苾刍
English
There is no offense for those who are beginners, those who are insane, those whose minds are disturbed, and those who are afflicted by feelings. What is to be learned is that in all the lands of the monks, at all times, one should not cultivate in any way that which leads to the offense of creating discord. The method of restoration is the same as before. The third offense of creating discord has been explained. The basis for the offense of causing disturbance is as follows: The Buddha, the Blessed One, was dwelling in Jetavana Grove, Anathapindika's Park, in Shravasti (舍衛城). At that time, the group of six monks, knowing that the Sangha had harmoniously settled a dispute according to the Dharma, still caused disturbance with their actions. "This dispute has not been well resolved, nor has it been well pacified; let us resolve it again. This dispute has not been well investigated, nor has it been well examined; let us examine it again. This dispute has not been well calmed, nor has it been well quieted; let us quiet it again." The monks repeatedly tried to settle the dispute, causing much work and many actions, leading them to neglect memorization, reading, recitation, yoga, mindfulness, and inner mental stability, diverting them to other things. The monks with few desires criticized, abandoned, and reproached them. At that time, the monks reported this matter to the Blessed One. Then, the Blessed One, because of this event, this origin, and this circumstance, convened the Sangha of monks and addressed the group of six, saying, "What you have done is not the way of a Shramana, not in accordance with the Dharma, not proper, not in accordance with the rules; it is not what a renunciate should do." After criticizing them in various ways, seeing the ten benefits of establishing the precepts, he said to his disciples, "You should recite this precept in this way: 'Again, if any monk, knowing that the Sangha has harmoniously settled a dispute according to the Dharma, still causes disturbance with his actions, he commits an offense of downfall.'" The place of the precept was Shravasti (舍衛城), the individuals were the group of six, the affliction was delight in dispute, and the fault was causing disturbance. Furthermore, if any monk