Tibetan
ང་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ཆེད་དུ་ བསམས་ཏེ། ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སུ་སྟོན་པ་དང༌། ཆོས་ཆོས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་དང༌། འདུལ་བམ་ཡིན་པ་འདུལ་བར་སྟོན་པ་དང༌། འདུལ་བ་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའོ། །ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པ་ན་ཅི་འདི་ལ། ཁྱེད་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན་ཡོངས་སུ་མ་དག་བཞིན་དུ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་སྡོད་པའོ། །ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་གཞན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ལྟུང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དགས་དང་ངན་སོང་དང་ངན་འགྲོ་དང་ལོག་པར་ལྟུང་བ་དག་ཏུ་སྲེག་པར་བྱེད་འཚེད་པར་བྱེད་ལྟུང་བར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ལྟུང་བ་དེ་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་ན། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉེས་པ་སྤོམ་པོར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་ལས་གཞན་པའི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དོན་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལ་འདུ་ཤེས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ཏེ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ན་འདི་སྙམ་དུ་བརྫུན་སྨྲའོ་སྙམ་པ་དང༌། བརྫུན་སྨྲས་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་བརྫུན་སྨྲའོ་སྙམ་པ་ན་སྦྱོར་བ་དང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་དབང་གིས་ནི་མ་ཡིན་པས་དོན་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལ་འདུ་ཤེས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །བརྫུན་སྨྲ་བ་ན་འདི་སྙམ་དུ་བརྫུན་སྨྲའོ་སྙམ་པ་ན་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པའི་དངོས་གཞི་ཡིན་པས་དེ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །བརྫུན་སྨྲས་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་བརྫུན་སྨྲས་སོ་སྙམ་པ་ནི་དངོས་གཞི་མཇུག་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཡང་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །གཞི་གཅིག་ལ་དུ་མ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་ དོ། །ཡིད་གཉིས་ནི་འདུ་ཤེས་དང་འདྲ་བས་དེ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ
Chinese
我特意在僧团中想到：将非佛法说成佛法，将佛法说成非佛法，将非律说成律，将律说成非律。什么是属于轻罪呢？例如，比丘在每半月诵戒时，当诵戒者问：“你们清净吗？”时，不清净却不作任何回答而住。什么是属于堕罪呢？例如，除了那四种虚妄语之外，其他的虚妄语都是属于堕罪。所谓堕罪，就是使众生在地狱、畜生、饿鬼、恶趣、恶道和邪见中焚烧、煎熬、堕落。此外，如果那些堕罪没有忏悔，没有个别忏悔，就会障碍善法。因此，被称为堕罪。那么，堕罪是如何产生的呢？这里也需要通过正行、加行、加行的加行来区分堕罪，以及无堕罪、应学之处和补救方法来了解其特征。其中，区分正行的堕罪，是指除了属于他胜罪、僧残罪、粗罪和轻罪之外的虚妄语，在知晓意义的境上将认知转变为其他认知而说虚妄语时，心想“我在说虚妄语”，以及说了虚妄语后，心想“我说了虚妄语”，这就是与加行相应的堕罪的正行。说虚妄语是依认知而区分的，不是依事物而区分的，所以在知晓意义的境上将认知转变为其他认知，都不会受到责备。说虚妄语时，心想“我在说虚妄语”，这是与加行相应的正行，所以不会受到责备。说了虚妄语后，心想“我说了虚妄语”，这是具有结尾的正行，所以也不会受到责备。对于具有单一基础和多种情况，不会受到责备。犹豫不决类似于认知，所以不会受到责备。
English
I intentionally thought within the Sangha: to present what is not Dharma as Dharma, to present Dharma as not Dharma, to present what is not Vinaya as Vinaya, and to present Vinaya as not Vinaya. What constitutes a minor offense? For example, when a Bhikshu is reciting the Pratimoksha Sutra every half month, if the reciter asks, "Are you pure?" and he is not pure but remains silent without answering. What constitutes a Patayantika offense? For example, any false speech other than those four types of false speech is a Patayantika offense. The term "Patayantika" means that which causes beings to be burned, tormented, and fallen into hell, animal realm, hungry ghost realm, evil destinies, bad paths, and wrong views. Furthermore, if those Patayantika offenses are not confessed and not individually confessed, they will obstruct virtuous Dharmas. Therefore, it is called Patayantika. So, how does a Patayantika offense arise? Here, one must understand its characteristics by distinguishing the Patayantika offense through the actual basis, the preparation, and the preparation of the preparation, as well as the absence of offense, what should be learned, and the remedies. Among these, distinguishing the Patayantika offense of the actual basis refers to false speech other than that which belongs to Parajika, Sanghavasesa, Sthulatyaya, and minor offenses. When one transforms the perception of an object known in meaning into another perception and speaks falsely, thinking, "I am speaking falsely," and after speaking falsely, thinking, "I have spoken falsely," this becomes the actual basis of the Patayantika offense associated with preparation. Speaking falsely is distinguished by perception, not by the object itself, so there is no blame for transforming the perception of an object known in meaning into another perception. When speaking falsely, thinking, "I am speaking falsely," this is the actual basis associated with preparation, so there is no blame for that. After speaking falsely, thinking, "I have spoken falsely," this is the actual basis with a conclusion, so there is no blame for that either. There is no blame for having a single basis with multiple situations. Doubt is similar to perception, so there is no blame for that.