Tibetan
བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་བདེ་བ་ལ་མི་རེག་པར་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཐ་ན་བཞད་གད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁྱོད་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་ན་ཡང་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པར་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དགེ་འདུན་དང་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གསོལ་བ་དང་ལས་བརྗོད་པ་གཞག་པར་མི་འོས་པ་མི་གཡོ་བ་མ་ཡིན་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གང་ཡང་རུང་བས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པ་དག་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་མེད་དོ། །བྲམ་ཟེའི་ཚུལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའི་ཚིག་གང་ཡང་རུང་བས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པ་དག་ལན་སྨད་པ་མེད་ དོ། །དགེ་སློང་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །བདེ་བ་ལ་མི་རེག་པ་སྐྱེད་པའི་སེམས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཐ་ན་བཞད་གད་ཡན་ཆད་ལ་ཡང་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འགྱོད་པ་མ་སྐྱེས་ན་ཡང་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དགེ་སློང་ཉིད་དང་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕ་རོལ་པོ་དགེ་སློང་ཉིད་དང་བདེ་བ་ལ་མི་རེག་པ་སྐྱེད་པའི་སེམས་ཉིད་དང༌། དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། ཐ་ན་བཞད་གད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཀྱང་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པ་དང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་མ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཇི་སྲིད་དུ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །དགེ་སློང་མ་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ལས་གཞན་པས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་མིའི་སྐྱོན་ལས་སྨྲ་བའི་བསམ་པས་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་སྐབས་དེར་གཏོགས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ་འདིའི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བདེ་བ་ལ་མི་རེག་པར་སྐྱེད་པའི་བསམ་པས་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་སྐབས་འདིར་གཏོགས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྐབས་གཞན་གྱི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྐུར་པ་གདབ་པའི་བསམ་པས་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་གཏོགས་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་འདིའི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་བ་དང་སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་པ་བཤད་ ཟིན་ཏོ།། །།ག་ག་ཚིལ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཉེ་བ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སར་པ་སྐྱེས་ཕྲན་གཞོན་ནུ་བཅུ་བདུན་སྡེའི་ཚོགས་དག་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་གལ་ཏེ་གཅིག་ལ་ལས་སུ་སྐོ་བ་བབ་ན་ཡང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྡོངས་ཏེ་བྱེད་དོ། །ཅི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་མཚན་མོ་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཆོས་མཉན་པ་བྱུང་ནས་དེར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡོངས་ཏེ་ཏྲོན་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་དགེ་འདུན་གྱི་བསྲོ་གང་བྱུང་ནས་དེར་ཡང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡོངས་ཏེ་ཏྲོན་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་བཅུ་བདུན་སྡེ་ལས་གཅིག་ལ་དགེ་སྐོས་བབ་ནས་དེའི་ཉིན་མོ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་བརྒྱན་ཏེ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སྐོས་ཏྲོན་བྱེད་པའི་ཚེ་བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་ལས་གཅིག་ལ་བློ་ཆུང་བ་བདག་ནི་ཆད་ཅིང་ཉལ་ལོ། །མི་བཅུ་དྲུག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཏྲོན་མི་ནུས་སྙམ་མོ། །དེ་དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་ལ་ཡང་བློ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ནས་གཞན་བཅུ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་ཉལ་དུ་དོང་ངོ༌། །དགེ་སྐོས་དེ་འབའ་ཞིག་གཅིག་པུས་མཚན་ཐོག་ཐག་ལས་བྱས་ཏེ་མཚན་མོ་ནམ་ན
Chinese
不具足、应学处和还净者应当知晓此之体性。其中，此处安立正行堕罪，即比丘以令比丘不悦意之意，乃至以嘲笑等说“你非圆具，已生失败”等，以非比丘之义生起后悔，亦成生后悔之堕罪正行。未满二十岁而未圆具，以及障碍法未完全清净而圆具，以及僧众和亲教师和轨范师非如理而圆具，以及不应安立之祈请和羯磨，非不摇动而圆具等，以任何非圆具之义生起后悔者，无有罪过。说“已生失败”等，以及“无有沙门之行”，“无有婆罗门之行”等，以任何显示退失之语生起后悔者，无有罪过。对于任何比丘，无有罪过。对于任何生起不悦意之意，无有罪过。乃至对于嘲笑以上，亦无有罪过。若未生起后悔，亦无有罪过。此之作者，乃是他者比丘自身和以非比丘之义生起后悔者。此有五支而成正行堕罪，即他者比丘自身和生起不悦意之意自身，以及以非比丘之义自身，以及乃至以嘲笑等亦生起后悔，以及生起后悔亦可，未生起亦可。彼等之中，若不具足支分，则随其所应而有罪过。加行堕罪乃是恶作，即乃至造作生起后悔之堕罪加行，而未触及正行之间，皆是恶作。对于正行，造作多少不同之加行，每一个皆是每一个恶作。对于非比丘是恶作。以非比丘之义之外者生起后悔是恶作。加行之加行堕罪乃是……
English
Those who are incomplete, those who should learn, and those who have been purified should know the nature of this. Here, the establishment of the actual transgression is that a bhikshu, with the intention of causing displeasure to another bhikshu, even by ridicule, says, "You are not fully ordained, and failure has occurred," etc. Even if regret arises from a non-bhikshu's meaning, it becomes the actual transgression of causing regret. Saying "not fully ordained before the age of twenty," and "ordained without completely purifying the obstructing dharmas," and "ordained by the sangha, preceptor, and teacher who are not in accordance with the Dharma," and "ordained without the proper request and karma that should not be established, without being unshakeable," etc., there is no fault for those who generate regret with any meaning of not being fully ordained. Saying "failure has occurred," etc., and "there is no practice of a shramana," "there is no practice of a brahmin," etc., there is no fault for those who generate regret with any words that indicate decline. There is no fault for any bhikshu. There is no fault for any intention of causing displeasure. There is no fault even for ridicule and above. There is no fault if regret does not arise. The agent of this is the other bhikshu himself and the one who generates regret with the meaning of a non-bhikshu. This has five branches that become the actual transgression: the other bhikshu himself, the intention of causing displeasure itself, the meaning of a non-bhikshu itself, and even generating regret with ridicule, and whether regret arises or not. Among these, if the branches are not complete, there is a fault accordingly. The transgression of preparation is a misdeed, that is, as long as the transgression of causing regret is undertaken, until the actual transgression is reached, it is a misdeed. For the actual transgression, each different preparation made is a separate misdeed. It is a misdeed towards a non-bhikshu. It is a misdeed to generate regret with something other than the meaning of a non-bhikshu. The transgression of the preparation of preparation is...
Chinese
这是极小的罪行，有多少行为就有多少行为的行为，行为罪行的行为的行为也是罪行，这是极小的罪行。没有堕落是指，如果因为人的过失而以说话的意念去理解，那么就变成了属于当时的堕落之因，因此这里没有堕落。如果以不触及安乐而生起的意念去理解，那么就变成了属于此处的堕落之因，其他时候没有堕落。如果以诽谤的意念去理解，那么就变成了属于僧残的堕落，因此这里没有堕落。对于初学者、疯癫者、心烦意乱者以及被感受所困扰者，没有堕落。应当学习的是，比丘在一切地方、一切时候，对于生起后悔的堕落之因，一切方式都不要依止，应当学习。补救方法和之前一样。第六十二个生起后悔的堕落之因已经讲完了。 嘎嘎匝匝（kāka-tsīla）行为的堕落之因的缘起是，佛陀世尊住在舍卫城（Sravasti）的祇陀林给孤独园（Jetavana-anāthapiṇḍada-ārāma）。当时，具寿大目犍连（Mahāmaudgalyāyana）为近侍阿难陀（Ānanda）等十七群年轻的沙弥剃度并授具足戒。当时，如果十七群人中有一个被指派工作，他们也会一起完成。过了一段时间，寺庙里晚上举行听法会，他们所有人一起“卓”（tron，藏语，指一起工作）。第二天，僧众的供养到来，他们也一起“卓”。第二天，十七群人中的一个被指派为管家，那天他们也一起装饰寺庙。之后，当管家“卓”的时候，十七群人中的一个心想：“我累了，要睡觉了。”他想：“为什么十六个人不能‘卓’呢？”其他人也各自生起这样的想法，于是其他十六个人都各自去睡觉了。只有那个管家独自从晚上开始工作，直到天亮。
English
This is a very minor offense; there are as many actions as there are actions of actions, and the actions of actions of offenses are also offenses; this is a very minor offense. Not falling means that if one understands with the intention of speaking from human error, then it becomes a cause of falling belonging to that time, therefore there is no falling here. If one understands with the intention of generating without touching happiness, then it becomes a cause of falling belonging to this occasion, but there is no falling at other times. If one understands with the intention of slandering, then it becomes a falling belonging to the sanghādisesa, therefore there is no falling here. There is no falling for beginners, the insane, the mentally disturbed, and those afflicted by feelings. What should be learned is that a bhikṣu should not rely on all ways that cause regret in all places and at all times, and should learn. The remedy is the same as before. The sixty-second cause of falling that causes regret has been explained. The basis for the offense of kāka-tsīla is that the Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Śrāvastī, in the Jeta Grove, in Anāthapiṇḍada's Park. At that time, the venerable Mahāmaudgalyāyana ordained and fully ordained seventeen young śrāmaṇeras, including the attendant Ānanda. At that time, if one of the seventeen groups was assigned a task, they would all do it together. After some time, there was a Dharma assembly in the temple at night, and they all did "tron" (Tibetan, meaning to work together). The next day, whatever offerings came to the sangha, they all did "tron" again. The next day, one of the seventeen groups was assigned as the steward, and that day they all decorated the temple together. Then, when the steward was doing "tron," one of the seventeen groups thought, "I am tired, I will sleep." He thought, "Why can't sixteen people do 'tron'?" Each of the others had the same thought, so all sixteen others went to sleep separately. Only that steward worked alone from night until dawn.