Tibetan
ཞིང་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། དགའ་བོ་ལ་རྨས་ནས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། རུང་བ་མ་ཡིན་པ། ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་རྣམ་པར་སྨད་ད། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ལ་དགེ་སློང་ལ་འདུན་པ་ཕུལ་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཁྲོས་འཁྲུགས་རྔམ་པར་གྱུར་ཏེ་ཡི་མ་རངས་ནས་སྤོང་བའི་ཆོས་སུ་བྱེད་ཅིང་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སློང་འདུན་པ་ཕྱིར་བྱིན་ཅིག །ཁྱོད་ལ་མི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། །ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད། གང་ཟག་ནི་དགའ་བོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྤོང་བའི་ཆོས་སུ་བྱེད་པ། ཉེས་པ་ནི་འདུ་ན་པ་ཕྱིར་བསྒྱུར་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤཱཀྱའི་བུ་དགའ་བོའམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱིའོ། །བྱ་བ་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ལའོ། །དགེ་སློང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པ་ལའོ། །འདུན་པ་ཕུལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པ་བྱིན་ནས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཞན་ནའོ། །ཁྲོས་འཁྲུགས་རྔམ་པར་གྱུར་ཏེ་ཡི་མ་རངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲོས་ཤིང་ཁྲོ་བའི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་སོ། །སྤོད་པའི་ཆོས་སུ་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྱོན་པའི་ཆོས་སུ་བྱེད་ཅིང་ངོ༌། །འདི་སྐད་ཅེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་ནའོ། །དགེ་སློང་འདུན་པ་ཕྱིར་བྱིན་ཅིག །ཁྱོད་ལ་མི་སྤྱིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དགེ་སློང་གི་ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་གི་ནང་ནས་ནན
Chinese
进行辱骂，进行诽谤，进行恶语中伤的时候，众比丘向世尊禀告。之后，世尊因为这件事和这个缘起，以及这个因缘，召集了比丘僧团。呵责乐意说，不像沙门的行径，不随顺，不如法，不合规矩，这不是出家人应做的事，以多种方式进行呵责。世尊以十种利益如实观察而制定学处，我的声闻弟子们应如是诵持此调伏之学处之根本：如果任何比丘在僧团的如法事务中，向比丘提交意乐后，随即愤怒、激动、傲慢，心怀不满，并将其作为舍弃之法，并说：“比丘，交回意乐！我不给你。”如果这样说，则犯堕罪。地点是舍卫城（Jetavana）。人物是乐意。烦恼是将意乐作为舍弃之法。罪过是退回已提交的意乐。其中，“任何比丘”是指释迦之子乐意或者其他像他一样的人。“僧团的”是指如来声闻的僧团。“如法事务”是指如法的事务。“向比丘”是指这位持法者。“提交意乐后”是指给予意乐后。“随即”是指其他时间。“愤怒、激动、傲慢，心怀不满”是指愤怒并被愤怒所压制。“将其作为舍弃之法”是指将其作为疯狂之法。“并说”是指如果这样说。“比丘，交回意乐！我不给你。”如果这样说，是指如果那样说。“犯堕罪”是指如前所述。那么，堕罪如何产生呢？这里也有正行、加行、以加行的加行安立堕罪、无堕罪、应学之处和补救方法，应通过这些来了解此处的特征。其中，此处安立正行的堕罪是：在比丘的一百零一种羯磨中……
English
When they were reviling, slandering, and speaking harshly, the monks reported this to the Blessed One. Then the Blessed One, because of this event, this origin, and this circumstance, convened the monastic community of monks. He rebuked Delight, saying, "This is not the conduct of a renunciant, it is not in accordance, it is not proper, it is not in accordance with the rule. This is not something to be done by one who has gone forth," he rebuked him in various ways. Having truly seen the ten benefits of establishing the training, my hearers should recite the basis of training in the discipline as follows: Furthermore, if any monk, in a lawful matter of the Sangha, having offered his intention to a monk, then becomes angry, agitated, and arrogant, and being displeased, makes it a matter of abandonment, and says, "Monk, give back the intention! I will not give it to you," if he says this, it is a downfall. The place is Shravasti (Jetavana). The person is Delight. The affliction is making the intention a matter of abandonment. The offense is reversing the submitted intention. Among these, "any monk" refers to Shakya's son Delight or anyone else like him. "Of the Sangha" refers to the Sangha of the Tathagata's hearers. "Lawful matter" refers to a lawful matter. "To a monk" refers to this Dharma holder. "Having offered his intention" refers to having given his intention. "Then" refers to another time. "Angry, agitated, and arrogant, and being displeased" refers to being angry and being oppressed by the power of anger. "Makes it a matter of abandonment" refers to making it a matter of madness. "And says" refers to if he says this. "Monk, give back the intention! I will not give it to you," if he says this, refers to if he says that. "It is a downfall" refers to as before. Then, how does a downfall occur? Here also, the actual basis, the preparation, and the establishment of the downfall through the preparation of the preparation, the absence of downfall, what should be learned, and the remedies, one should understand the characteristics of this through these. Among these, here the establishment of the downfall of the actual basis is: among the one hundred and one karmas of a monk...
Tibetan
་ཐུར་གྱི་ལས་ལྔ་དང༌། གང་ཟག་བཅུ་གཉིས་བསྐོ་བ་དང་གྲངས་སུ་གཞུག་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དགེ་སློང་གི་དོན་གྱི་ཆེད་ཀྱི་ལས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ལ་འདུན་པ་ཕུལ་བ་ཕྱིར་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་འདུན་པ་ཕྱིར་བྱིན་ཅིག །ཁྱོད་ལ་མི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན་འདུན་པ་ཕྱིར་བསྒྱུར་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་གི་ནང་ནས་བསྡིགས་པ་དང༌། སྨད་པ་དང༌། བསྐྲད་པ་དང༌། ཕྱིར་དགྱེད་པ་དང༌། མི་མཐོང་བས་གནས་ནས་དབྱུང་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་འཆོས་པ་རྣམས་གནས་ནས་དབྱུང་བ་དང༌། སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་མི་གཏོང་བས་གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ནན་ཐུར་ལྔ་དང༌། གནས་ཁང་བསྐོ་བ་དང༌། ཟས་ལ་བསྐོ་བ་དང༌། ཐུག་པ་འདྲིམ་པ་དང༌། བག་ཆོས་འདྲིམ་པ་དང༌། ཕྲན་ཚེགས་འདྲིམ་པ་དང༌། སྣོད་སྤྱད་འདྲུབ་པ་དང༌། གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་སྤེད་པ་དང༌། གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་འགྱེད་པ་དང༌། དབྱར་གྱི་གོས་རས་ཆེན་སྤེད་པ་དང༌། དབྱར་གྱི་གོས་རས་ཆེན་འགྱེད་པ་དང༌། མདག་གཞུག་དང༌། མཛེས་ཆོས་དང༌། སྡེ་སྤྱད་འདྲི་མ་པ་དང༌། གནས་མལ་འདོགས་པ་དང༌། གནས་མལ་བྱི་བོ་འབོགས་པ་དང༌། ཤིང་ཐོག་འདྲིམ་པ་དང༌། ཆུའི་ཞིལ་ཏ་པ་དང༌། བང་རིམ་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་དང༌། སྒེའུ་ཆུང་སྲུང་བ་དང༌། སྲ་བརྒྱང་སྦེད་པ་དང༌། ལག་གི་བླ་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་ལས་བསྐོ་བ་དང༌། དོར་འཕྱ་བ་དང༌། གཞོགས་འཕྱས་བྱེད་པ་དང༌། བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་དང༌། ཅང་མི་སྨྲ་བས་རྣལ་གཟོན་པའི་གྲངས་སུ་གཞུག་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གདོན་གྱི་ཆེད་ཀྱི་ལས་གསོལ་བ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། དགག་དབྱེ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ལས་དེ་དག་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་རང་ གི་འདུན་པ་ཕུལ་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒྱུར་བ་ནི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དགེ་སློང་གི་དོན་གྱི་ཆེད་ཀྱི་ལས་བྱས་པ་ལས་འདུན་པ་ཕུལ་བའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྡས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དོན་གྱི་ཆེད་དང་ལས་དང་དེ་ལ་འདུན་པ་ཕུལ་བ་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པ་དང༌། དེ་ཕྱིར་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཇི་སྲིད་དུ་འདུན་པ་ཕྱིར་བསྒྱུར་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེ
Chinese
五种下品之业，以及委任十二人和列入四种僧数等等，像这样为了比丘利益之事，如僧众之法行事，若已献上意乐，为了撤回，说“请比丘撤回意乐！”若说“我不给与你”，则成为撤回意乐之堕罪的根本。一百零一种业中，恐吓、呵责、驱逐、令离、不见而逐出住处、不改过者逐出住处、不舍弃罪恶见解之相而逐出住处的五种重罚，以及委任住处、委任食物、分配粥、分配糕点、分配琐碎物、缝制器皿、施舍衣服所得、分发衣服所得、施舍夏季大布、分发夏季大布、木栓、装饰、询问僧众用具、指定住处、清除住处灰尘、分配水果、水的侍者、阶梯的侍者、守护小窗、隐藏硬物、手的侍者等等委任人选之事，以及丢弃、制造丢弃物、告诫入耳、以不语而列入静默之数等等，为了比丘僧众利益之事，无论是祈请、陈述、遮止等等，皆无呵责。那些业如僧众之法行事，则无呵责。对于那些，比丘自己 献上意乐，则无呵责。因此，撤回即是对于已说之语无呵责。此之作者，乃是做了为了比丘利益之事而献上意乐者。于此，若具足支分，则成根本堕罪，即为了比丘的利益和事业，以及对此献上意乐，以及如僧众之法行事，以及为了撤回而说。那些之中，若支分不全，则依情况而有呵责。预备之堕罪是恶作，即只要开始预备撤回意乐之堕罪，直到未触及根本之间皆是恶作。
English
The five lower actions, such as appointing twelve people and including four types of enumeration, etc., like this, for the sake of the benefit of the monks, if actions are performed according to the Dharma of the Sangha, and if the intention has been offered, in order to withdraw it, saying, "Please, monk, withdraw your intention!" If one says, "I will not give it to you," then it becomes the basis of the downfall of withdrawing intention. Among the one hundred and one actions, threatening, scolding, expelling, causing to leave, expelling from the dwelling by not seeing, expelling those who do not reform, the five severe punishments of expelling from the dwelling for not abandoning the appearance of sinful views, as well as appointing dwellings, appointing food, distributing porridge, distributing cakes, distributing trivial items, sewing utensils, giving away clothes obtained, distributing clothes obtained, giving away large summer cloths, distributing large summer cloths, wooden pegs, decorations, inquiring about Sangha utensils, assigning dwellings, clearing dust from dwellings, distributing fruits, water attendants, ladder attendants, guarding small windows, hiding hard objects, hand attendants, etc., matters of appointing people, as well as discarding, manufacturing discards, admonishing into the ear, including in the number of silent ones by not speaking, etc., for the benefit of the Sangha of monks, whether it is a request, statement, prohibition, etc., there is no blame. If those actions are performed according to the Dharma of the Sangha, there is no blame. For those, the monk himself offers his intention, there is no blame. Therefore, withdrawal is that there is no blame for what has been said. The doer of this is the one who has done something for the benefit of the monks and offered his intention. In this, if the limbs are complete, it becomes a fundamental downfall, that is, for the benefit and work of the monks, and offering intention to it, and acting according to the Dharma of the Sangha, and speaking for the sake of withdrawal. Among those, if the limbs are incomplete, there is blame as appropriate. The downfall of preparation is misdeed, that is, as long as one begins to prepare for the downfall of withdrawing intention, until one does not reach the root, it is a misdeed.