Tibetan
སླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་ མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་ཕ་རོལ་པོའི་ནང་ཀྱི་གཉེན་པོའི་དོན་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་ཁྱིམ་པ་སྦྱིན་པ་པོ་ཚིག་གིས་བསྒོ་བས་ཟན་གཅོད་དུ་བཅུག་ན་ཟན་གཅོད་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཕ་རོལ་པོའི་ནད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་དོན་དུ་ཟན་གཅོད་དུ་འཇུག་པ་མ་གཏོགས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཀླན་ཀའི་བསམ་པས་ཆེད་དུ་བསམས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཚིག་གིས་བསྒོ་བས་ཟན་གཅོད་དུ་བཅུག་པ་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཟན་གཅོད་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཟན་གཅོད་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་པ་དང་ཟས་ཉིད་དོ། འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆེད་དུ་བསམས་པ་དང༌། ཟན་གཅོད་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། ནད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་དོན་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་དང༌། ཚིག་གིས་བསྒོ་བས་ཟན་གཅོད་དུ་བཅུག་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཟན་གཅོད་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །ཆེད་དུ་མ་བསམས་པར་གྱ་ཚོམ་དུ་ཟན་གཅོད་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཟན་གཅོད་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱིན་པ་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཚིག་གིས་བསྒོ་བ་མ་ཡིན་པ་སྤྲིང་ཡིག་དང༌། ལག་ཡིག་དང༌། ལག་རྩིས་དང༌། མངགས་པ་དང༌། བརྒྱུད་པ་དང༌། ཟུར་གྱིས་གཅོད་དུ་བཅུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཟས་བཅའ་བ་ལྔ་དང་བཟའ་བ་ལྔའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ལས་གཞན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་ནད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་ཟན་གཅོད་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་
Chinese
应当讲说和改正的人，应当了解此（根本罪）的定义。这里，关于根本罪的分类，如果比丘们，对比丘的敌对，除了为了医治疾病，特意想让在家的施主通过言语劝说而断绝供养，那么就会构成断绝供养的根本罪。对比丘为了医治疾病而断绝供养，没有过失。以争端的想法特意去做，没有过失。施主是在家人，没有过失。通过言语劝说而断绝供养，没有过失。要断绝供养的是比丘，没有过失。此（罪）的作者是，要断绝供养的比丘，以及在家的施主和食物。此（罪）由五个支分构成根本罪：特意想，要断绝供养的是比丘，除了为了医治疾病，施主是在家人，通过言语劝说而断绝供养。如果这些支分不齐全，则根据情况会有过失。预备罪是恶作：只要开始了劝说断绝供养的预备行为，直到没有达到根本罪，都是恶作。对于根本罪，每做一次不同的预备行为，就有一个恶作。不是特意想，而是偶然地劝说断绝供养，是恶作。要断绝供养的不是比丘，是恶作。施主不是在家人，而是外道等的家庭，是恶作。不是通过言语劝说，而是通过书信、手书、算术、命令、传递、暗示等方式劝说断绝供养，是恶作。对于不属于五种食物和五种饮料的，是恶作。预备的预备罪是轻微的恶作：有多少预备行为，就有多少预备的预备行为，预备恶作的预备行为也是恶作，是轻微的恶作。没有罪过的情况是，为了医治疾病而劝说断绝供养，没有罪过。对于初学者、疯癫者、心烦意乱者，（没有罪过）。
English
Those who should teach and correct should understand the definition of this (root offense). Here, regarding the classification of root offenses, if monks, with the intention of harming another monk, except for the purpose of healing illness, deliberately intend to have a lay donor cut off offerings through verbal persuasion, then it will constitute the root offense of causing the cutting off of offerings. Cutting off offerings for a monk for the purpose of healing illness is without fault. Deliberately intending with the thought of contention is without fault. The donor being a layperson is without fault. Cutting off offerings through verbal persuasion is without fault. The one whose offerings are to be cut off being a monk is without fault. The agent of this (offense) is the monk whose offerings are to be cut off, as well as the lay donor and the food itself. This (offense) is constituted as a root offense by five limbs: deliberately intending, the one whose offerings are to be cut off being a monk, except for the purpose of healing illness, the donor being a layperson, and cutting off offerings through verbal persuasion. If these limbs are not complete, then there will be faults accordingly. The preparatory offense is a misdeed: as long as one begins the preparatory act of persuading to cut off offerings, until the root offense is not reached, it is a misdeed. For each different preparatory act done towards the root offense, there is a misdeed. Not deliberately intending, but accidentally persuading to cut off offerings, is a misdeed. The one whose offerings are to be cut off not being a monk is a misdeed. The donor not being a layperson, but a household of non-Buddhists, etc., is a misdeed. Not through verbal persuasion, but through letters, handwritten notes, calculations, commands, transmissions, hints, etc., persuading to cut off offerings, is a misdeed. For things that do not belong to the five kinds of food and five kinds of drink, it is a misdeed. The preparatory of the preparatory offense is a minor misdeed: as many preparatory acts as there are, there are that many preparatory of preparatory acts, the preparatory act of a misdeed is also a misdeed, it is a minor misdeed. The situation where there is no offense is when persuading to cut off offerings for the purpose of healing illness, there is no offense. For beginners, the insane, and the mentally disturbed, (there is no offense).
Tibetan
པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཟན་གཅོད་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེ་དཀུ་དང་ཀླན་ཀ་བཙལ་བར་མི་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཟན་གཅོད་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་ལྔ་བཅུ་གཅིག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།མེ་ལ་རེག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི་བྱུང་བ་དང༌། བཅས་པ་དང༌། གནང་བའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བྱུང་བའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་རབ་ན་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་མཉན་ཡོད་པའི་ཚོང་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་པའི་ཚོང་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དོ། །རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་ངོ༌། །དེ་ནས་མཉན་ཡོད་པའི་ཚོང་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དབྱར་གནས་ པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་གང་དུ་གཤེགས་པར་འགྱུར། ཤེས་ལྡན་དག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་ཤིག །བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བསྙེན་པར་དཀའ་བ་དང་བཟོད་པར་དཀའ་བ་ལགས་པས་བདག་ཅག་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བའི་རྡོ་མི་ཐོགས་སོ། །བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་མཚན་མ་འམ་བཀའ་མཆིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དབྱར་གནས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་ཕྱོགས་གང་དུ་གཤེགས་པར་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་མཁྱེན། ཤེས་ལྡན་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དབྱར་གནས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་ཕྱོགས་གང་དུ་གཤེགས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལོགས་སུ་ཞལ་གཟིགས་ཤིང་བཞུགས་ལ་དེ་དག་གི་བསྔགས་པ་ཡང་བརྗོ
Chinese
以及感觉等所带来的危险，不会堕落其中。应学之处是，比丘在一切地方、一切时节，对于会导致断绝食物的堕落之行，各种形态都不要依止，应当学习。不要寻找过失和争端。补救方法如前所述。断绝食物的堕落之行，第五十一条，已经讲完。 触火堕落之事的缘起，有因发生、制定、开许三种情况。发生的缘起是，佛陀世尊住在舍卫城（Shravasti，位于今印度北方邦）的祇陀林给孤独园。当时，舍卫城（Shravasti，位于今印度北方邦）的众多商人前往拜见世尊，到达后，以头顶礼世尊的双足，然后在一旁安坐。安坐后，世尊以与法相应的开示，为舍卫城（Shravasti，位于今印度北方邦）的众多商人如实开示，令其领受，令其欢喜，令其极度喜悦。以多种方式，用与法相应的开示如实教导，令其领受，令其欢喜，令其极度喜悦，然后默然不语。 之后，舍卫城（Shravasti，位于今印度北方邦）的众多商人对世尊的教诲生起极大的欢喜和随喜，以头顶礼世尊的双足，从世尊面前前往具寿阿难陀所在之处，顶礼后说道：尊者阿难陀，世尊应允安居，将前往何处？贤者们，请向佛陀世尊禀告。尊者阿难陀，世尊难以亲近，难以忍受，我们不敢向佛陀世尊禀告。尊者阿难陀，您如何通过征相或开示得知世尊应允安居后，将前往何处？贤者们，世尊应允安居后，想要前往哪个方向，就面向那个方向观看并安住，并且也会宣说那些方向的功德。
English
and there is no falling into danger from feelings, etc. What is to be learned is that a bhikshu should learn not to rely on all forms of behavior that lead to the downfall of cutting off food in all places and at all times. Do not look for faults and quarrels. The remedy is as before. The fifty-first act of falling into the act of cutting off food has been explained. The basis for the transgression of touching fire is threefold: occurrence, enactment, and permission. The basis for the occurrence is that the Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti. Then, many merchants from Shravasti went to the Bhagavan and, having gone, bowed their heads at the feet of the Bhagavan and sat down on one side. Having sat down on one side, the Bhagavan showed the many merchants of Shravasti the truth with a Dharma-related sermon. He made them accept it. He made them praise it. He made them rejoice greatly. In many ways, he taught them the truth with a Dharma-related sermon. He made them accept it. He made them praise it. He made them rejoice greatly, and then he did not speak. Then, the many merchants of Shravasti rejoiced and rejoiced in the Bhagavan's words, bowed their heads at the feet of the Bhagavan, and went from the Bhagavan's presence to where the venerable Ananda was, and after bowing, said: Venerable Ananda, where will the Bhagavan go after accepting the summer retreat? Wise ones, please ask the Buddha, the Bhagavan. Venerable Ananda, the Bhagavan is difficult to approach and difficult to endure, so we cannot take the stone to ask the Buddha, the Bhagavan. Venerable Ananda, how do you know by signs or teachings where the Bhagavan will go after accepting the summer retreat? Wise ones, after the Bhagavan has accepted the summer retreat, he looks and stays in the direction he wants to go, and also speaks of the praises of those directions.