Tibetan
ག་ལག་ཁང་འདི་དང་ཕ་བི་ལོ་ལྔར་རྙེད་པ་ནི་ཐུན་མོང་ལ་གསོ་སྦྱོང་ནི་ཐ་དད་དུ་མཛད་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསྔོས་པ་ལས་བསྒྱུར་བའི་སྤང་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་དགུ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་པའི་ལིན་དའི་བུའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དགེ་སློང་དག་སྨན་གང་དག་དེ་ནས་ལག་ཉེར་བླངས་པ་དང༌། དེ་ལས་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་དང༌། ཟས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་དང་འདྲེས་པ་དང༌། ཕན་ཚུན་འདྲེས་པ་དང༌། རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་མྱངས་པ་གང་དག་རྣམ་པར་དབྱེར་ཡང་མི་མངོན་པ་དེ་དག་དུས་སུ་ཡང་ཟ་བར་བྱེད། དུས་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཟ་བར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་དག་ལ་བཟའ་བར་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་ཡང་མི་མངོན་ ནས། དགེ་སློང་དོན་ཉུང་དུ་དག་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད་ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དར་གླེང་གཞི་འདི་དང་སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་པི་ལིན་དའི་བུའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་ཉེ་གནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་ནས། གསོ་དཀའ་བ་དང་དགང་དཀའ་བ་དང་འདོད་པ་ཆེ་བ་དང་ཆོག་མི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་སྨད་དེ། གསོ་སླ་བ་དང་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་ཆོག་ཤེས་པ་དང་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མཛེས་པ་དང་དྲོད་རིག་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞིའི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ན་བ་རྣམས་ལ་ཕན་པ་སོ་སོར་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ནི། སྨན་གང་དག་བཀའ་སྩལ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞུན་མར་དང་འབྲུ་མར་དང་སྦྲང་རྩི་དང་བུ་རམ་གྱི་དབུ་བ་དེ་དག་ལས་དགེ་སློང་ན་བས་འདོད་ན་རང་གིས་ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། གསོག་འཇོག་གིས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ། གང་ཟག་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་པི་ལིན་དའི་བུའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་ཉེ་གནས་དགེ་སློང་དག །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ལྟོ་འདུན་ཆེ་པ། ཉེས་པ་ནི་གསོག་འཇོག་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་
Chinese
这个房间和五年得到的钵是共同的，但修行是不同的。像这样什么也不说，就那样接受吧，是这样说的。事后修改和之前一样。从回向中转变的舍堕，第二十九已经讲完了。 关于积蓄舍堕的缘起是： 佛薄伽梵住在王舍城的光明园林，迦兰陀鸟的住所。当时，与具寿毕陵伽婆蹉一起住的比丘们，从那里拿了什么药，从那里接受了给予，与食物的粉末混合，互相混合，自己亲身尝过的，那些也分辨不出的东西，有时也吃，非时也吃，对那些食物也分辨不出来。少欲的比丘们就呵责，责骂，恶语相向。这时，比丘们禀告了薄伽梵。 之后，薄伽梵因为这件事，这个缘起和这个时机，召集了比丘僧团，对与具寿毕陵伽婆蹉一起住的，以及亲近的比丘们说： 呵责难以养活，难以满足，贪欲大，不知足。赞叹容易养活，少欲，知足，修习的功德和美德，以及有智慧。如实观察了制定学处的十种利益，我的声闻们，对于调伏，应当这样念诵学处的基础： 薄伽梵为了生病的比丘们的利益，分别开示了应当依止的药物，是这样说的： 酥油、麻油、蜂蜜和红糖的糖稀，那些之中，生病的比丘如果想要，自己加持七天，通过积蓄来完全享用，完全享用。如果超过那个来享用，就犯舍堕。这样制定了学处。 处所是王舍城。人物是与具寿毕陵伽婆蹉一起住的，以及亲近的比丘们。烦恼是贪吃。罪过是积蓄。对此，薄伽梵
English
This room and the alms bowl obtained for five years are common, but the practice is different. Like this, saying nothing, just accept it as it is, that's what was said. The subsequent modification is the same as before. The abandonment transformed from dedication, the twenty-ninth has been explained. The basis for the abandonment of accumulation is: The Buddha, the Bhagavan, was residing in the Bamboo Grove, the abode of the Kalandaka bird, in Rajagriha. At that time, the monks who lived with the Venerable Pilindavatsa took some medicine from there, received giving from there, mixed it with food powder, mixed it with each other, and personally tasted it themselves. Those things that could not be distinguished were sometimes eaten, and sometimes eaten at the wrong time, and they could not distinguish those foods either. The monks with few desires rebuked, scolded, and spoke ill of them. At that time, the monks reported to the Bhagavan. After that, the Bhagavan, because of this matter, this origin, and this occasion, convened the monastic community of monks, and said to the Venerable Pilindavatsa who lived together, and to the close monks: He rebuked those who are difficult to nourish, difficult to satisfy, have great desires, and are not content. He praised those who are easy to nourish, have few desires, are content, have the qualities and virtues of practice, and have wisdom. Having truly observed the ten benefits of establishing the training, my Shravakas, for the sake of discipline, should recite the basis of the training in this way: The Bhagavan, for the benefit of the sick monks, separately taught the medicines that should be relied upon, saying: Ghee, sesame oil, honey, and molasses of brown sugar, among those, if a sick monk wants, he himself blesses it for seven days, and completely enjoys it through accumulation, completely enjoys it. If he enjoys it beyond that, he commits abandonment. Thus, the training was established. The place is Rajagriha. The people are those who live with the Venerable Pilindavatsa, and the close monks. The affliction is gluttony. The offense is accumulation. To this, the Bhagavan
Tibetan
འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པའོ། །ན་བ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནད་པ་རྣམས་ལའོ། །ཕན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །སོ་སོར་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུང་བའོ། །སྨན་གང་དག་བཀའ་སྩལ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བསྟེན་པའོ། །ཞུན་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མར་བཞུགས་པའོ། །འབྲུ་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲུ་མར་ཉིད་དོ། །སྦྲང་རྩི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྲང་བུའི་སྦྲང་རྩིའོ། །བུ་རམ་གྱི་དབུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུར་རམ་མོ། །དེ་དག་ལས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་དག་ལས་སོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །ན་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནད་པས་སོ། །འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དོན་དུ་གཉེར་ནའོ། རང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་ད་རླབས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་བདུན་པར་རོ། །གསོག་འཇོག་གིས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་བླངས་ཏེ་བཟའ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞག་བདུན་ལས་འདས་པར་རོ། །སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དེ་སྤངས་ནས་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ནས་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་སྨན་ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བཟའ་བའི་ཕྱིར་འཆང་བ་སྐྱ་ངས་བརྒྱད་པ་ཤར་ན་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་རོ། །སྐབས་འདིར་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དག་གིས་གཞུང་ལུགས་ཐ་དད་པར་རྟོག་པ་ཡོད་དེ། སྔོན་གྱི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དུ་རྒྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་དྷརྨ་མི་ཏྲས་འདུལ་བའི་མདོ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་བའི་གཞུང་བཤད་པ་ལས་ནི་དགེ་སློང་གིས་སྨན་ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། བཟའ་ཟར་བྱ་བ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་དང༌། ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བའི་ལྟུང་བ་དག་བཟའ་བའི་ཕྱིར་འཆང་བ་གསོག་འཇོ
Chinese
འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（过去）是指如来、应供、正等觉的佛。དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（比丘）是指这个法的持有者。ན་བ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（对于生病者）是指对于病人。ཕན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（有益）是指随顺。སོ་སོར་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（分别受用）是指可以。སྨན་གང་དག་བཀའ་སྩལ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（所说的那些药）是指极度受用。ཞུན་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（炼制酥油）是指融化的酥油。འབྲུ་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（谷物酥油）是指谷物酥油本身。སྦྲང་རྩི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（蜂蜜）是指蜜蜂的蜂蜜。བུ་རམ་གྱི་དབུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（糖蜜）是指糖浆。དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（从那些）是指从所说的那些。དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（比丘）是指哪个比丘。ན་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（生病者）是指病人。འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（如果想要）是指如果需要。རང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（自己）是指自己。ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་ད་རླབས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་（加持七日）是指七个昼夜。གསོག་འཇོག་གིས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（积蓄受用，应当受用）是指自己取来食用。དེ་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（如果超过那个受用）是指超过七日。སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་（舍堕）是指舍弃那个事物后，应当忏悔舍堕的罪过，因此说为舍堕。དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །那么，罪过如何产生呢？这里也要通过正行和加行，以及加行的加行来确定罪过的种类，以及无罪、应当学习和补救的方法来了解这里的特征。དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་སྨན་ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བཟའ་བའི་ཕྱིར་འཆང་བ་སྐྱ་ངས་བརྒྱད་པ་ཤར་ན་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་རོ། །这里，确定正行的罪过是，比丘为了食用加持七日的药，持有到第八个黎明时，就成为积蓄的舍堕的正行。སྐབས་འདིར་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དག་གིས་གཞུང་ལུགས་ཐ་དད་པར་རྟོག་པ་ཡོད་དེ། སྔོན་གྱི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དུ་རྒྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་དྷརྨ་མི་ཏྲས་འདུལ་བའི་མདོ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་བའི་གཞུང་བཤད་པ་ལས་ནི་དགེ་སློང་གིས་སྨན་ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། བཟའ་ཟར་བྱ་བ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་དང༌། ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བའི་ལྟུང་བ་དག་བཟའ་བའི་ཕྱིར་འཆང་བ་གསོག་འཇོ། །在这个时候，对于确定正行和加行的罪过，持律者们有不同的宗派观点。以前的持律者，众多部派中的分别说部教师达摩蜜多罗，在对广律进行详细解释的论著中说，比丘加持七日的药，以及不适合食用的食物，以及适合时宜的食物，以及适合时宜的罪过，为了食用而持有，就是积蓄。
English
འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "past," which refers to the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha. དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "bhikshu," which refers to the holder of this Dharma. ན་བ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "to the sick," which refers to patients. ཕན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "beneficial," which refers to being in accordance. སོ་སོར་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "to be used separately," which refers to being permissible. སྨན་གང་དག་བཀའ་སྩལ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "those medicines that were spoken of," which refers to being extremely useful. ཞུན་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "refined butter," which refers to melted butter. འབྲུ་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "grain butter," which refers to grain butter itself. སྦྲང་རྩི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "honey," which refers to the honey of bees. བུ་རམ་གྱི་དབུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "molasses," which refers to syrup. དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "from those," which refers to from those that were spoken of. དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "bhikshu," which refers to whichever bhikshu it is. ན་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "by the sick," which refers to the patient. འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "if desired," which refers to if it is needed. རང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "by oneself," which refers to by oneself. ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་ད་རླབས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "consecrated for seven days," which refers to seven days and nights. གསོག་འཇོག་གིས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "having enjoyed by hoarding, one should enjoy," which refers to taking it oneself and eating it. དེ་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "if one enjoys beyond that," which refers to beyond seven days. སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ means "it is a Nissaggiya Pacittiya," which refers to abandoning that object and confessing the offense of Nissaggiya Pacittiya, therefore it is said to be a Nissaggiya Pacittiya. དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །How then does an offense occur? Here also, the characteristics of this should be understood through the establishment of offenses by the main basis and the auxiliary, and the auxiliary of the auxiliary, and the absence of offense, and what should be learned, and the remedies. དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་སྨན་ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བཟའ་བའི་ཕྱིར་འཆང་བ་སྐྱ་ངས་བརྒྱད་པ་ཤར་ན་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་རོ། །Here, the establishment of the main basis of the offense is that if a bhikshu, holding medicine consecrated for seven days for the purpose of eating it, the eighth dawn arises, it is the main basis of the Nissaggiya Pacittiya of hoarding. སྐབས་འདིར་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དག་གིས་གཞུང་ལུགས་ཐ་དད་པར་རྟོག་པ་ཡོད་དེ། སྔོན་གྱི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དུ་རྒྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་དྷརྨ་མི་ཏྲས་འདུལ་བའི་མདོ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་བའི་གཞུང་བཤད་པ་ལས་ནི་དགེ་སློང་གིས་སྨན་ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། བཟའ་ཟར་བྱ་བ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་དང༌། ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བའི་ལྟུང་བ་དག་བཟའ་བའི་ཕྱིར་འཆང་བ་གསོག་འཇོ། །In this case, there are different doctrinal views among the Vinaya holders regarding the establishment of the offenses of the main basis and the auxiliary. In the past, the teacher Dharmamitra of the Sarvastivada school, one of the many Vinaya holders, in his commentary on the extensive Vinaya Sutra, said that a bhikshu holding medicine consecrated for seven days, and food that is not suitable for eating, and food that is suitable for the time, and offenses that are suitable for the time, for the purpose of eating, is hoarding.