Tibetan
ཅུ་བདུན་སྡེ་འམ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །དུས་མ་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཏེ། སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བ་དང༌། བྱེད་ཡོལ་བར་རོ། །བཅའ་བ་འམ་བཟའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅའ་བ་ལྡ་བོ་དང་བཟའ་བ་ལྡ་པོ་དག་གོ །འཆའ་འམ་ཟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན་འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང༌། སྤྱོང་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང་བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་ཞག་པ་ནི་དགེ་སློང་མི་ན་བས་འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་སོགས་པ་གནས་གང་ན་བདག་ཉིད་གནས་པའི་རང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡོལ་ཕན་ཆད་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་གྱི་རེངས་དང་པོ་མ་ཤར་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་འཆོས་སམ་ཟོས་ན་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་མིན་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་སོགས་པ་གནས་གང་ན་དགེ་སློང་བདག་ཉིད་གནས་པའི་རང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡོལ་ཕན་ཆད་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་སྐྱ་རེངས་དང་པོ་མ་ཤར་ཚུན་ཆད་ན་དགེ་སློང་གི་ཟས་ཀྱི་དུས་མ་ཡིན་པས་དེའི་བར་གྱི་དུས་ཐམས་ཅད་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་སོགས་པའི་གླིང་བཞི་གང་ན་གནས་ཀྱང་རང་གི་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་དག་ཏུ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །རང་གི་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དུས་སུ་རུང་བའི་ ཟས་བཅའ་བ་ལྔ་དང་བཟའ་བ་ལྔའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཟོས་ཤིང་མིད་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དུས་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་མིན་པ་དང༌། དུས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་ཟོས་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚད་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་རེའོ། །དུས་ལ་དུས་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཟས་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་དགེ་སློང་ན་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དུས་ཉིད་དུ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དེར་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་ལས་གཞན་བ་དུས་མ་ཡིན་པར་རུང་བ་འབྲས་བུ་ལྡ་དང་བུ་རམ་དང་སྦྲང་རྩི་དང་ཁར་དང་བཏུང་བ་དང་ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །མ་ཟོས་ཤིང་མགུལ་དུ་མ་མིད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ན་བས་སྨན་པས་བསྟན་པའི་ཟས་རུང་བ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་ལྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་སུམ་ཅུ་བདུན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།གསོག་འཇོག་གི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ནག་པོའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་གྲོང་ངམ། གྲོང་རྡལ་གང་ན་ཉེ་བར་བརྟེན་ཅིང་གནས་པ་ན་དེ་ལྔ་དྲོ་ཤམ་ ཐབས་བགོས། ལྟུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ། གྲོང་ངམ་གྲོང་རྡལ་དེ་ཉིད་དུ་ལུས་ཤིན་ཏུ་བསྲུངས་པ་དང༌། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་བསྲུངས་པ་དང༌། དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་པས་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་ཅིང་གལ་ཏེ་འདྲས་ཆན་གཤེར་རྙེད་དེ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱིས་ལེན་པར་བྱེད། གལ་ཏེ་འབྲས་ཆན་སྐམ་པོ་རྙེད་ན་ནི་ལྟུང་བཟེད་ཀྱི་སྣོད་ཀྱིས་ལེན་པར་བྱེད་དེ། དེ་གྲོང་ངམ་གྲོང་རྡལ་དེར་བསོད་སྙོམས་བརྒྱུས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་སྟེ། འབྲས་ཆན་གཤེར་བ་ནི་ཟ་བར་བྱེད། འབྲས་ཆན་སྐམ་པོ་ནི་བསྐམས་ནས་རྫམ་སོ་བཏང་བ་བཀང་སྟེ་འཇོག་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་རླུང་ལྡང་བ་འམ་ཡུལ་ངན་བྱུང་བ་འམ་ཆར་པ་འབབ་པ་འམ་ལྷགས་པ་འབྱུང་བ་གང་དག་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ན་འབྲས་ཆན་སྐམ་པོ་ཆུ་དྲོན་མོས་སྤངས་ཏེ་ཟོས་ནས་བསམ་གཏན་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག
Chinese
十七部或其他任何类似的情况。所谓“非时”是指两种非时：天未亮和日已过午。所谓“嚼”或“食”是指五种嚼食和五种食物。所谓“咽”或“啖”是指吞入喉咙。所谓“堕罪”是指如同第五条。那么，如何构成堕罪呢？在此，也应通过正行、学处、以及由加行所安立的堕罪、无堕罪、应学之处、以及补救措施来了解此处的定义。其中，安立正行的堕罪是指，比丘若知晓自己在赡部洲等地，从自己所处的地点，太阳过午之后，到次日黎明第一道曙光出现之前，明知故犯地嚼食或食用食物，则构成非时食的堕罪之正行。对于非比丘，则无有罪过。在赡部洲等地，比丘所处的地点，从太阳过午之后，到次日黎明第一道曙光出现之前，这段时间并非比丘的进食时间，因此在此期间的任何时候都没有罪过。无论居住在赡部洲等四大部洲的何处，在非时进食都没有罪过。在天界和恶道中，通过分别念进行安立，则没有罪过。在非时，以错误的认知或犹豫不决的心态进食，则没有罪过。对于属于五种嚼食和五种食物中的任何一种食物，都没有罪过。吞咽下去也没有罪过。此处的作者主要是指对非时本身有强烈认知的人。此罪由五个支分构成正行的堕罪：非比丘、非时、对此有认知、食用适合的食物。如果这些支分不完整，则根据情况会有罪过。加行的堕罪是恶作，即只要开始了非时食的堕罪的加行，直到触及正行之前，都是恶作。对于正行，每进行一次不同的加行，就会增加一次恶作。对于时间，如果误认为非时，或者
English
Seventeen sections or anything similar to that. The term "untimely" refers to two untimely times: before dawn and after noon. The terms "chewing" or "eating" refer to the five types of chewing and the five types of food. The terms "swallowing" or "devouring" refer to swallowing into the throat. The term "offense" refers to being like the fifth. So, how does one become subject to an offense? Here, too, one should understand the definition here through the main action, the training, and the establishment of offenses by the preparatory action, the absence of offense, what should be learned, and the remedial measures. Among these, the establishment of the offense of the main action is that if a monk, knowing that in Jambudvipa and other places, from the place where he resides, from after noon until the first light of dawn the next day, knowingly chews or eats food, it constitutes the offense of eating at an untimely hour as the main action. For a non-monk, there is no fault. In Jambudvipa and other places, the place where the monk resides, from after noon until the first light of dawn the next day, that time is not the time for the monk's food, so there is no fault at any time during that period. No matter where one resides in the four continents such as Jambudvipa, there is no fault in eating at an untimely hour. In the heavens and the evil realms, there is no fault in establishing it through conceptualization. There is no fault in eating at an untimely hour with mistaken perception or doubt. There is no fault for any food belonging to the five types of chewing and the five types of food. There is no fault in swallowing it. The agent here mainly refers to the one who has a strong awareness of the untimely hour itself. This offense is constituted by five branches as the offense of the main action: non-monk, untimely hour, awareness of it, and eating suitable food. If these branches are incomplete, there will be faults accordingly. The offense of the preparatory action is a misdeed, that is, as long as one has started the preparatory action of the offense of eating at an untimely hour, until one touches the main action, it is a misdeed. For the main action, each time a different preparatory action is performed, one more misdeed is added. Regarding time, if one mistakes it for an untimely hour, or
Chinese
吃了两次东西，犯了堕罪。吃了不适合吃的食物，犯了堕罪。结合的结合的堕罪是轻微的堕罪，有多少结合就有多少结合的结合，结合堕罪的结合的结合也是堕罪，是堕罪，是轻微的堕罪。没有堕罪的情况是，生病的比丘没有堕罪。在那个时候没有堕罪。在那里没有意识没有堕罪。除了适合在那个时候吃的食物之外，不适合在非时吃的，如水果、红糖、蜂蜜、诃梨勒、饮料和适合在规定时间吃的等等，没有堕罪。没有吃也没有吞下喉咙没有堕罪。初学者和疯癫的和精神错乱的和被感觉所困扰的没有堕罪。应该学习的是，比丘在一切地方一切时候，对于成为非时食的堕罪之因的一切行为，都不要依止，应该学习。生病的比丘应该依止医生指示的适合吃的食物。补救方法和前五种一样。关于非时食的堕罪，第三十七条已经讲完了。 关于积蓄的堕罪的缘起是，佛薄伽梵住在舍卫城（Shravasti，位于今北方邦）的祇陀林给孤独园。具寿黑色的行为是，无论他靠近和居住在哪个村庄或城镇，他都在第五个早晨穿好下裙和僧裙，拿着钵和法衣，进入那个村庄或城镇，身体非常防护，诸根非常防护，正念非常靠近地安立，去乞食，如果得到湿的米饭，就用钵来取。如果得到干的米饭，就用钵的容器来取，他在那个村庄或城镇乞食后，就去到寺院，吃掉湿的米饭，把干的米饭晒干后，装满瓦罐存放起来，当刮风或者发生不好的事情或者下雨或者起风的时候，他就用温水泡开干米饭吃掉，然后进入禅定、解脱和三摩地。
English
Having eaten twice, one commits a transgression. Having eaten what is not suitable to eat, one commits a transgression. The transgression of combination is a minor transgression; as many combinations as there are, so many combinations of combinations there are; the combination of the transgression of combination is also a transgression, it is a transgression, it is a minor transgression. There is no transgression for a sick monk. There is no transgression at that time. There is no transgression for one who is unconscious there. There is no transgression for things other than food suitable for that time, such as fruits, jaggery, honey, haritaki, drinks, and things suitable for a set time, etc., which are suitable at an improper time. There is no transgression for not having eaten and not having swallowed down the throat. There is no transgression for a beginner, one who is insane, one who is mentally disturbed, and one who is afflicted by feelings. What is to be learned is that a monk should learn not to rely on all actions that become a cause of transgression for eating at an improper time in all places at all times. A sick monk should rely on food that is suitable as indicated by a doctor. The remedy is the same as the previous five. The thirty-seventh transgression of eating at an improper time has been explained. The basis for the transgression of hoarding is that the Buddha, the Bhagavan, was staying in Jeta's Grove, Anathapindika's Monastery, in Shravasti (located in present-day Uttar Pradesh). The conduct of the venerable Black was that, whichever village or town he relied on and resided near, on the fifth morning he would put on his lower garment and robes, take his bowl and Dharma robes, and enter that village or town, with his body very guarded, his senses very guarded, and his mindfulness very closely established, he would go for alms, and if he found wet rice, he would take it with his bowl. If he found dry rice, he would take it with the container of his bowl, and after begging for alms in that village or town, he would go to the monastery, eat the wet rice, dry the dry rice, fill a clay pot and store it, and when wind arose, or bad things happened, or rain fell, or wind arose, he would soak the dry rice with warm water and eat it, and then enter into meditation, liberation, and samadhi.